Hombres de Piel Dura (2019)

Coming-of-age dramafilm over de relatie tussen een jongen en een priester en de gevolgen daarvan.

Prachtige cinematografie van het rurale Argentinië. Sobere beelden van het agrarische leven op het platteland. Binnenscѐnes in huizen, in de kerk en bij de nonnen. Weinig achtergrondmuziek, af en toe onheilspellende muziek, maar voor de rest alleen omgevingsgeluiden (dieren, wind, auto's). Cast: alle spelers acteren naturel en geloofwaardig.

Plot: Ariel woont met zijn vader en zus op de boerderij. Ariel helpt als vrijwilliger in de keuken en komt regelmatig in de kerk waar hij een innige band met de priester heeft. Deze wijst hem echter af, waarna Ariel zijn zoektocht naar de liefde begint. Zijn vader is het hier echter niet mee eens en hij probeert Ariel op andere gedachten te brengen......

Resumé: een traag verlopende sobere film, zich afspelend op het Argentijnse platteland. Querelle's review kan ik onderschrijven. De amateurspelers spelen heel naturel en als je Bresson opzoekt, herken je zijn stijl. Het verhaal wordt rauw en zonder franje gebracht en het misbruik wordt zonder waardeoordeel weergegeven. Beide kanten van het verhaal worden getoond. De regisseur schijnt een patent op 'taboefilms' te hebben.... Is natuurlijk zeer laakbaar dat alles met de mantel der liefde bedekt wordt. De film deed me denken aan Marilyn (2018) eveneens uit Argentinië: een enigzins feminine jongeman zoekend naar zijn seksuele identiteit.....

Boodschap: minderjarigen en volwassenen zijn veelal mentaal (en soms fysiek) niet gelijkwaardig. In een relatie wordt de minderjarige vaak gekwetst of raakt getraumatiseerd. Dat maakt deze film wederom duidelijk.....