Tolkien (2019)

“Things aren't beautiful because of how they sound. They're beautiful because of what they mean.”

Sterke film over het leven van Tolkien. Vooral de manier waarop de makers met taal en de kracht van verbeelding omgaan vond ik een sterk punt, en de acteurs weten de soms wollige teksten ook vol overtuiging te brengen. Hoult, Collins en alle acteurs in de bijrollen, allemaal zijn ze fantastisch op dreef. De band tussen de vier vrienden wordt sterk uitgewerkt, en ook de band tussen Tolkien en zijn latere vrouw Edith is een sterk subplot.

In het laatste gedeelte worden de oorlogsjaren van Tolkien behandeld, en ook dit gedeelte werkt. We hadden bijna geen Lord of the Rings/The Hobbit gehad… Dit laatste gedeelte heeft een fijn soort melancholie over zich, en het is interessant om te zien op welke manier Tolkien iedere keer weer een nieuw puzzelstukje krijgt in zijn zoektocht naar zijn stem als schrijver. We weten allemaal waar het uiteindelijk toe leidt.

Niet spectaculair of vernieuwend, maar integer en warm, met een mooie vriendschap tussen de vier leden van de TCBS en een ontroerende ontluikende liefde tussen de wonderschone Collins en Hoult – leuk om te zien dat een veelbelovend kindacteur het ook als volwassen acteur gered heeft. Wellicht had ik dit ook een boeiende film gevonden als de hoofdpersoon een andere achternaam had gehad.

Mooie biografische film over de schrijver van Hobbit en Lord Of The Rings.

Een verhaal over vriendschap en ook Wereldoorlog 1.

Prachtig in beeld gebracht allemaal, maar vond het leven van de man iets minder boeiend, al zijn de ervaringen in de oorlog natuurlijk wel imposant.

Toch wel een interessante film om de man achter de beroemde verhalen eens te leren kennen.

Zeer sfeervolle film. Grafisch mooi in beeld gebracht Engeland ten tijde van WO I. Ook Oxford universiteit mooi verfilmd. Verhaal zelf is leven van Tolkien en dit kon mij echt boeien. Altijd al iets gehad met de films Lord of the Rings en deze biografie geeft een inkijk in het leven van de schrijver. Het verbaasd mij wat hij heeft meegemaakt, zowel op liefdesvlak als op het slagveld van WO I. Ben daar wel van onder de indruk.

Na zien van deze film weer zin om nog eens de marathon-filmreeks van Lord of the Rings te herzien. Heb naast films nogal eens zin om een boek te lezen (als ik op reis ben). Ga mij toch nog eens moeten wagen aan het boek. Deze film is er eentje met een verhaal, een inhoud, een sfeer, kortom alles waar ik van hou in een goede film. Aanrader wat mij betreft...

Zeker een mooi verfilmd verhaal over het (jonge) leven van Tolkien.

De film is geen docu, dus wellicht daardoor ook wat geromantiseerd neergezet, maar de setting en sfeer zijn uitstekend!

Met de nodige voorkennis over Tolkien en zijn fantasie universum kun je deze film waarschijnlijk meer waarderen.
Ik kan mij dan ook heel goed voorstellen, wanneer je wat meer blanco gaat kijken, dat de details aan je voorbij gaan en dat een groot gedeelte van de film over een willekeurig persoon had kunnen gaan.

Natuurlijk hoop je dat bepaalde personages, plaatsen of dingen dezelfde naam dragen als in de films en boeken om zo beter te kunnen associëren, maar er waren zoveel details, dat dit echt niet nodig was om meer te zien, al is het natuurlijk ook maar welke invulling je er aan geeft.

Vooral kleine dingen als: waarom Frodo geen ouders heeft en wordt opgevoed door z'n oom Bilbo, een verhaal over hebzucht naar goud (een passage uit een boek wat Tolkien leest), het idee van de Fellowship (met name Frodo, Sam, Merry en Pippin) en het plotseling benoemen van Earendil.
Ook komt duidelijk naar voren dat de oorlog een grote inspiratiebron was voor Sauron, een Balrog en een draak, al is dit natuurlijk wel door de ogen van de acteur Tolkien (Hoult) en niet de ware Tolkien.

Het is onvoorstelbaar hoe gedetailleerd en groots de fantasie van J.R.R. Tolkien was, dit is jammer genoeg niet helemaal naar voren gekomen in deze film, hier had ik graag meer van gezien.
De voorliefde van talen is wel heel duidelijk een rode draad door de film.
Iets wat opzicht al onwaarschijnlijk goed is dat zijn zelfbedachte talen ook daadwerkelijk gebruikt kunnen worden in woord en schrift....

Het einde van de film waar je op het prikbord de nieuw ontwikkelde taal ziet hangen en waar Tolkien ook daadwerkelijk aan de eerste zin begint te schrijven van de Hobbit en ook op dat moment een Hobbit bedenkt, is geweldig!! en zorgt weer voor een enorme drang om een nieuw Tolkien boek uit mijn kast te pakken en/of de gehele filmreeks van The Hobbit en LOTR voor de zoveelste keer opnieuw te kijken....!

Al had ik graag meer gezien van Tolkien zijn enorme gedetailleerde fantasie, is deze film is voor de liefhebber een meerwaarde.
8,5
4*

Degelijk.

Ik was een jonge tiener toen ik de beste filmtrilogie ooit zag. Nadien volgde nog een paar games (PlayStation en zelfs nog GameBoy), maar ik moest natuurlijk ook de boeken van J.R.R. Tolkien gelezen hebben. Op een week tijd had ik zo De Hobbit en In de Ban van de Ring gelezen, al snel daarna volgde Nagelaten Vertellingen en De Silmarillion. De wereld die Tolkien gecreëerd had, vond ik fantastisch.

Met deze biopic wordt aardig de tijd gepakt om te focussen op hoe de fantasie in Tolkien's hoofd zich vormde. De nadruk ligt op de ontwikkeling van een eigen taal, maar ook voor de hand liggende thema's als kameraadschap komen aan bod. De film speelt zich net iets te theatraal af in een soort Jane Austen-boekenclub-setting, al kan het naar het einde toe wat meer impact hebben door de inclusie van de Eerste Wereldoorlog, waarin Tolkien diende.

Sowieso ben ik in biopics wel te vinden voor een beperkte periode. Dan blijft het verhaal toch vaak compacter en minder afgerafeld. Daarmee worden punten gescoord. De vertolkingen zijn wel oké, al vind ik Nicholas Hoult toch net ietsje te plat als hoofdrolspeler. In ieder geval is dit een geslaagde aanvulling voor Midden-Aarde-liefhebbers zoals ik

3

Gewoon een fijne film.

In a hole in the ground there lived a hobbit.

Ik kan niet eenvoudig uitleggen hoe belangrijk de boeken van Tolkien voor me geweest zijn. Ik was zeven of acht toen ik ze voor het eerst las, en ik heb ze talloze keren herlezen, zowel Nederlands als Engels. Drie exemplaren van elk deel versleten over de tijd heen, ondanks de fraai geborduurde omslagen die mijn moeder ervoor gemaakt had. En later dan nog de Silmarillion, en de Letters.

Genoeg om onmiddelijk talloze fouten, romantiseringen en opleukingen in het verhaal van deze film te zien - het is veel meer iets als 'gebaseerd op' dan 'echt gebeurd'. Maar waar ik daar normaal gesproken echt over val, heb ik er in dit geval tot mijn eigen verbazing vrede mee, en dat komt wellicht voor een heel groot deel door de breekbare manier waarop Hoult zijn rol speelt, de authenticiteit (uch) waarmee de andere rollen gespeeld worden, de mooie locaties. En het helpt natuurlijk ook dat Edith door Lily Collins gespeeld wordt - en als je haar foto op de wikipedia vergelijkt, lijkt ze er nog wel een beetje op ook.

En wellicht is het ook wel ok, om het levensverhaal van een van de grootste sprookjesschrijvers ooit zelf ietwat sprookjesachtig te houden. Het heeft wel een zekere poetische balans in zich. Wel jammer van de droombeelden in de loopgraven, dat vind ik dan wel echt weer een misser. Hoe onvoorstelbaar moet het geweest zijn, om in die tijd te leven, die verschrikkingen mee te maken, en dan daarna toch weer terug te moeten in een normaal burgerlijk bestaan. Wat zijn we toch verwend eigenlijk, in de tijd waarin we nu leven - waar we ons zorgen maken over minder op vakantie kunnen, minder geld over te houden om mee te feesten. Toch wel iets anders dan drie van de vier vrienden weg, twee dood en een in het gekkenhuis.

Conventionele maar wel heel fraai geschoten en vormgegeven biografie over de schrijver van 's werelds meest geliefde fictieve wereld, J.R.R. Tolkien. Mooi gespeeld ook. De scenes in de loopgraven van WWI weten niet helemaal te overtuigen, daar is alles net iets te gestileerd voor in beeld gebracht, met veel gebruik van symboliek en fantasy-achtige elementen om de link naar Tolkien's boeken erin te rammen bij de kijker, maar afgezien daarvan raakt de film grotendeels doel, ook op emotioneel vlak.