4 Latas (2019)

Leuke roadmovie, met drama en humor. Niet overal even geloofwaardig en consequent maar een leuke film om te zien. De hoofdrolspelers spelen uitstekend. Hou je van roadmovies? Dan zeker kijken.

Heerlijke tragikomische roadmovie, met alle klassieke ingrediënten zoals tegenslag, filosofische overpeinzingen en rijping. Het verhaal blijft vrij luchtig, maar de beelden van Afrika, de muziek en het sterke spel van de acteurs voorkomen dat het een niemendalletje wordt. Bovendien, zo'n tiepje als Tocho, dat zuipend en blowend overal dwars doorheen banjert... waar vind je dat nog heden ten correcte dage? Ook dat autootje, een Renault viertje, mag gezien worden. Goed bezig die Spanjaarden!

Netflix filmpje. Was een aangename roadmovie door de Marokkaanse woestijn. Geen diepzinnig verhaal, maar wel enkele tegenslagen en wat gefilosofeer over het leven maken dat deze film geen flop is. Hier en daar er daar er wat over, maar kon er desondanks toch van genieten. Valt mij alleen op dat ondanks de woestijnhitte en feit dat de personages vechten tegen dit natuurgeweld, ik bij geen enkele ook maar één zweetdruppeltje heb gezien...

Vermakelijke Spaanse roadtrip film met niet alledaagse personages, in het eerste uur met een fijn tempo en tevens ook een fijne soundtrack! Daarbij is het trouwens ook zeker geen straf om naar Susana Abaitua te mogen kijken.

De 2de helft is helaas wel wat rommeliger, wat voorspelbaarder en er komen wat meer clichés om de hoek kijken. Bijvoorbeeld met de donkere lifter, die natuurlijk weer een liefdesverhaaltje te weeg bracht wat helemaal niks toevoegde en volgens mij vooral als aanloop moest zorgen voor de shock als ze hem later opeens dood aantreffen.

Toch is 4 Latas over het algemeen geen verkeerde roadtrip film, wat gemakkelijk en rommelig schrijfwerk hier en daar maar tegelijkertijd wel met mooie beelden en een fijne cast.

Klein 3tje*

Aardige score en wat mooie plaatjes maar verder kan het me niet echt bekoren. Zwalkend verhaal, het ene moment willen ze elkaar afmaken het volgende staan ze te twerken op de dansvloer. En dan nog wat cliches erbij in de mix. Acteerwerk is op wel aardig maar ook niet meer dan dat.

Matig tot redelijk.

Leuke tragikomische roadmovie, gelukkig met meer komische dan dramatische momenten. Precies wat ik zag zitten. Twee vrienden begeven zich met een oude Renault 4 (4L) door de Sahara op weg naar Timboektoe om er voor een laatste keer hun terminaal zieke vriend van vroeger te bezoeken. Ze doen ook diens dochter Ely mee en pikken een naar huis terugkerende vluchteling op onderweg. Het spreekt voor zich dat ze van alle soorten problemen tegenkomen onderweg : technische pannes, corrupte douaniers, schijterij, waterproblemen, etc. Als dessert krijg je veel mooie drone-opnames van de woestijn voorgeschoteld, in lekker verzadigde kleuren. Niet de beste roadmovie die ik gezien heb, maar absoluut de slechtste ook niet; ook de cast viel me niet tegen.

Een aardige roadmovie met een "catrelle" ('quatre L') in de hoofdrol. Beter bekend als de Renault 4L. Deze iconische auto uit Frankrijk werd met name door veel studenten gekocht vanwege de lage prijs. De soundtrack werd verzorgd door Pajaro Sunrise. Nummers zoals "Shooting stars on the road to Timbuktu" en "See you soon" creëren de perfecte indie-sfeer voor de film. De film is gebaseerd op de weelderige landschappen van Sahara-Afrika tussen Marokko en Mali. De film is voor de rest onbeduidend met dialogen, en tonen de personages weinig interesse. Het onderwerp is anderzijds theoretisch aanlokkelijk. De prachtige omgeving trok mij eveneens over de grens om deze roadmovie een voldoende te geven.

3,0 *