The Kitchen (2019)

Dinsdag in de Sneak gezien. Net zoals bij veel maffia-verhalen kan ik me maar moeilijk inleven in de personages. Het hele handje-klap gebeuren, de achterkamertjespolitiek, de handeltjes met andere wijken... het is gewoon niet mijn wereld. Daarnaast zijn over het algemeen de personages gewoon niet sympathiek en hoewel er enig medelijden wordt gekweekt voor de vrouwen (huiselijk geweld, vrouwenonderdrukking) is de ironie des te groter dat deze zelfde vrouwen precies hetzelfde dominante gedrag vertonen als ze eenmaal de mannen van de troon gestoten hebben.

En hoe ze dan hun zin krijgen... dat moment bijvoorbeeld dat ze een kar vol slachtafval legen voor een Joodse winkelier die niet mee wil werken aan hun plannen. Het wordt gebracht als iets grappigs, een brutale manier om mensen voor je te winnen. Maar eerlijk is eerlijk, dit is gewoon pestgedrag, en deze dames terroriseren de buurt uiteindelijk. En dan die twist die ineens om de hoek kwam, waarbij die donkere vrouw alles al ver in het voren gepland had... totaal overbodig en ongeloofwaardig.

Nee, het scenario is niet al te geloofwaardig en ook niet al te best. De drie sterren geef ik omdat ik me redelijk vermaakt heb (wanneer je het niet te serieus neemt is de film best te pruimen), maar vooral het sfeerbeeld van jaren 70 New York is mooi neergezet: goede decors, mooie straatbeelden en fijne soul-muziek. En dat maakt veel goed.

3*

Niks verwacht, mede doordat de film niet echt goed werd ontvangen maar heb mij er prima mee vermaakt! Verhalen zoals dit zijn natuurlijk al vaak verfilmd en ik ging om die reden ook niet kijken voor originaliteit. McCarthy in een serieuze rol viel ook helemaal niet tegen, sterker nog ik zie haar graag vaker in meer serieuze rollen. ?

Het tempo is aangenaam, de jaren 70 setting mooi in beeld gebracht en een soundtrack die ik overweeg op vinyl aan te schaffen. ?

Is The Kitchen dan enkel positief? Nee, dat helaas niet. Sommige scènes worden erg abrupt afgebroken en opgebouwde spanning niet lang vastgehouden. De twist op het einde was nergens voor nodig en ik begin er ook een beetje moe van te worden dat opeens bijna alle commerciële nieuwe films dit "trucje" moeten gebruiken.

Kortom: Een alles behalve perfecte film, maar tegelijkertijd valt er ook genoeg te genieten en voelt het zeker niet als een waste of time.

3*

Redelijke film waarin drie vrouwen het criminele werk van hun mannen overnemen als die de bak in draaien. Deze maffia-film is niet bepaald toonvast en ook de personages zijn niet echt geloofwaardig uitgewerkt. Toch kijkt het geheel wel gemakkelijk weg vanwege de fijne cast, prima aankleding en lekkere soundtrack.

Hoe een simpel verhaaltje als dit toch zo rommelig kan worden uitgevoerd.

In het begin leek het ook eerder misdaad-komedie te wezen totdat we aantal zeer brute headshot-kills te zien krijgen wat het enige pluspunt is van de film; want voor de rest is het een ongeloofwaardig geheel met ook zeer matig acteerwerk met name van McCarthy en Haddish, alleen die Moss kon mij enigszins bekoren.

Die overdreven vrouwen-verheerlijking gaat mij ook een tikje te ver (Als vrouw ben je nooit veliig aldus McCarthy, het is prima om vreemd te gaan als je man je slaat, het afsnijden van een penis van een dode man zonder reden etc.)

Een film om snel te vergeten.

Leuke vermakelijke mafia film waarin drie vrouwen de zaken van hun mannen overnemen als deze in de gevangenis zitten. Het gaat de dames alleen erg makkelijk af om in de mafia te treden, en dan ook nog eens direct boven aan de ladder. Dit maakt het verhaal erg onrealistisch. Dit neemt echter niet weg dat ik goed heb vermaakt met deze film

The Kitchen is een imbeciel girlpower vehikel wat ook echt alleen maar in dit stupide, overgeëmancipeerde tijdsgewricht gemaakt had kunnen worden.

Het begint nog aardig. Drie boeven moeten in de cel en hun vrouwen besluiten zelf de Tony Soprano uit te hangen. Maar het weet gewoon niet de juiste toon te vinden. Je ziet Melissa McCarthy, dus je denkt: komedie. En ja, hier en daar moest ik even glimlachen.

Maar op zeker moment wordt het toch wel erg serieus en sinister, zeker wanneer de schrijver van het script compleet George R.R. Martin gaat op zijn personages. Je zit dan als kijker echt zo van: wat gebeurt hier? Voor zover je je al kon inleven in eender welk personage, je bent dan compleet de draad kwijt. En dan krijg je ook nog een idiote plottwist als trap na.

Zonde, want qua sfeerschepping is het niet slecht. Mooie sets. De muziek wil een beetje te geforceerd de eind-jaren-70 soul in je smoel duwen en is daardoor vaak zó nadrukkelijk aanwezig dat het stilistisch tegen Quentin Tarantino aanschurkt.

Ik realiseer me nu ook dat ik, op een paar bijrollen na (This is 40, Hangover III) Melissa McCarthy nog nooit in een goede film heb zien spelen. Het slaat de plank eigenlijk altijd mis. En deze mag ze ook toevoegen aan haar discutabele oeuvre.

2 sterren

Het verhaal van 3 gangstervrouwen in Hell's Kitchen. Een verhaal blijkbaar van DC, al zegt me dat niets. Hell's Kitchen is vooral bekend van Marvel's Daredevil en de klassieker Taxi Driver. Qua idee is dat niet slecht en hopelijk levert het een goeie gangsterfilm op.

De setting is alvast goed in de jaren '70. Mooie decors, passende cinematografie en kostumering. Regisseur Andrea Berloff maakt dan wel haar filmdebuut met deze film, ze schreef ook al mee aan Straight Outta Compton. En toch wil de film niet echt vlotten. Dat ligt vooral aan de cast. Elisabeth Moss doet het best wel goed, maar Melissa McCarthy voelt toch wel verkeerd aan. En Tiffany Haddisch is nogal cliché. Ze doen het niet slecht, maar ze kunnen de film amper dragen zodat het met momenten op een parodie lijkt ipv een echte gangsterfilm. Gaandeweg wordt het script ook wel wat beter, maar de hoogtepunten blijven toch wel uit. Aangenaam tussendoortje, maar nergens de potentie om een betere film te worden.

Tegenvallend gebeuren.

The Kitchen leek op papier nog wel een aardige film te zijn. Ondanks dat ik de slechte bui al voelde hangen tijdens de trailer had ik nog goede hoop op een lekker verfrissende misdaadfilm die vrouwen dit keer als grote boosdoeners in de misdaadwereld neerzet. Een logische keuze rondom deze periode, maar een matig resultaat.

Het acteerwerk is het bijna cruciale element dat deze film op de been houdt. McCarthy speelt hier zonder twijfel een van haar betere personages, maar ik denk dat de gemiddelde kijker die films met haar heeft gezien wel kan vertellen aan anderen dat ze tot meer in staat is dan enkel vervelende en flauwe types te spelen in middelmatige komedies van Amerikaanse bodem.

Visueel begint het allemaal nog best fris. De cinematografie is aardig, de inrichting en decoratie met veel enthousiasme gedaan, en daarop scoort de film natuurlijk. Wat de film mist is luchtigheid, en ook frisheid naarmate het verhaal vordert, en dat krijgt de regie nooit voor elkaar. Zeker de editing, maar ook de montage, voelen erg ouderwets en gedateerd aan. Niet vanwege het tijdperk, gewoon vanwege de regie zelf.

Ook mis ik de echt overweldigende beelden, de speciale momenten die van The Kitchen een echt bovengemiddelde film maken. Je hebt drie erg sterk acterende dames in de hoofdrol, maar je kan er nauwelijks wat mee doen. Het verhaaltje stelt weinig voor, de uitwerking kent ook geen verrassingen. Het gaat in het begin nog wel naar een redelijk uitgangspunt, maar het pad verwaterd na een tijdje.

Het kijkt redelijk weg en duurt niet te lang, maar heeft zijn cijfer vooral te danken aan de sterke rollen die worden neergezet door de dames. Het mist de regiekracht, die het als geheel tot een visueel competente film hadden moeten maken. Niet fris en luchtig genoeg, waardoor de film eerder taai is dan vernieuwend. Jammer, want deze film was voor veel belangengroepen een unieke kans geweest.

Wanneer drie leden van de Iers-Amerikaanse maffia in Hell’s Kitchen in 1978 worden veroordeeld na een mislukte overval op een slijterij, rekenen hun vrouwen op financiële steun van Little Jackie [Myk Watford]. Wanneer die weigert ze de hulp te geven die ze nodig hebben, besluiten Kathy [Melissa McCarthy], Ruby [Tiffany Haddish] en Claire [Elisabeth Moss] de zaken te ondermijnen door hun eigen beschermingszwendel op te zetten. De drie hoofdrolspelers zijn goed en het basisgegeven wekt de nodige interesse omdat het om vrouwen gaat, maar Berloff verzandt onbegrijpelijkerwijze in een moeras van afrekeningen en soortgelijke genreclichés. Een jammerlijk gemiste kans

The Kitchen is in de basis een prima film. Als men echt kritisch wordt dan mist het aan flair en elegantie. Het verhaal is rommelig en weet nergens enige vorm van cohesie te vinden en de personages komen wat flets over. Had meer in gezeten.