Us (2019)

Ik keek hier behoorlijk naar uit, vooral door de fantastische cast en omdat de recensies niet heel onaardig waren, maar het was helaas toch wel een tegenvaller. Niets te klagen over de cast trouwens: Lupita Nyong'o en ook zeker Elizabeth Moss (wat kan zij heerlijk evil kijken!) voldeden ruimschoots aan mijn verwachtingen. Ik vond het jammer dat ook hier de horror-cliché's weer eens niet achterwege konden blijven. Van het bang kijken in plaats van gewoon wegrennen tot het gevaar onnodig opzoeken, het zat er allemaal in. Het probleem wat ik hiermee heb is dat dit mij gaat irriteren. De plot-twist aan het einde was op zich leuk, maar slecht uitgewerkt. Het schijnt dat haar zoontje op de hoogte is van de gedaantewisseling van moeder (las ik op IMDb) en dat dat de reden is dat ze elkaar zo aankijken aan het einde, maar hoe hij dit kan weten is me nog steeds een raadsel. Waarschijnlijk heb ik iets gemist. Het idee is leuk, maar het is volkomen onduidelijk waarom dit allemaal gebeurt. Ik heb me wel vermaakt, maar dat was het dan ook wel. Jammer.

“They look exactly like us. They think like us. They know where we are. We need to move and keep moving. They won't stop until they kill us... or we kill them.”

Ook dit tweede werk van ‘Jordan Peele’ wist mij zeer zeker te interesseren want wederom weet hij een horrorfilm neer te zetten die eigenlijk buiten de lijntjes valt: alles is erg vreemd maar voelde ook zo voor mij als kijker erg ongemakkelijk maar ook heel angstig, de sfeer in de film is heerlijk pittig en duister en dat nam ik best goed op. Fantastische sfeer is er dus gecreëerd en daar kwam de film aardig positief uit. De film begon echter toch wat traag, en soms best irritant met dat dramatische gedoe van de moeder van het gezin, wat later duidelijk was waarom ze zo angstig was als haar zoontje uit zichzelf weg liep.

De film kent een geweldige afwisseling tussen vrij serieuze thriller scenes en de wat komische scenes. De komische scenes moeten dan wel wat later volgen in de film, zeker deze onderliggende grappen kon ik best waarderen en ik moest er ook wel aardig om lachen. Er is genoeg horror in de film, het ‘afslachten’ is dan soms wat minder, ook zeker de hoeveelheid moorden was perfect. Het moest echter allemaal even op gang komen.

Zoals ik al zei, de film begint soms toch wel wat slap, echt dat je sowieso na een half uur pas de spannendere kant op komt, de inleiding in de film is ontzettend en soms wat lastig. Echt ingewikkeld is het nergens maar je moest de connecties wel kunnen leggen. Nu ben ik erg slecht soms daar in, en ook zeker om te geen wat nou precies de achterliggende gedachten van deze ‘doppelgangers’ (deze term geschreven als ‘Doppelgänger’ heb ik leren kennen door de reacties hier, waarvoor: dank.) waren. Er werd constant een man in beeld gebracht met Jeremiah 11:11 bij zich, dit moest wel wat in het geloof betekenen, alleen ben ik totaal niet gelovig in het christendom (ik ben meer fan van de Pagan kant) dus ik weet niet waar het voorstaat, is de film nou opgebaard uit iets gelovig of is het meer een maatschappelijke creatie?

De soundtrack vond ik wel leuk, het nummer ‘I Got 5 On It’ vond ik erg leuk, best een tof hip-hop nummertje. Dit nummer (origineel van de groep ‘Luniz’) was trouwens nog heel mooi verwerkt door de muzikant ‘Michael Abels’. Overigens wel een erg leuk stukje in de film, wederom erg sfeervol.

Dus ja, ik heb me uitstekend weten te vermaken met deze film. ‘Peele’ weet weer te overtuigen en het was een geslaagde zit. Ik was ooit begonnen met deze film toen hij net gereleased was en keek hem toen met een paar kameraden. Ik had hem niet afgekeken en nooit de zin gevonden hem weer overnieuw te kijken, gelukkig kon ik me vrij weinig nog herinneren van de film, alleen het stukje waar de tweede familie word afgeslacht wist ik nog dat was het.

4.0*

Deze film eens geprobeerd en vond het wel een goeie film. Mysterieus, spannend en soms zelfs een beetje grappig. De cast deed het goed en de film zag er prima uit. Het verhaal verveelde ook niet.

Zo slecht als Get Out goed was. Zodra de dubbelgangers beginnen te spreken verliest de film alle spanning en potentie. Peele faalt hier dramatisch als regisseur. Dat het script met de minuut dommer wordt helpt ook niet en zou ook een vakkundig geschoten film uiteindelijk de nek om hebben gedraaid - maar in Us gaat het zoals gezegd al veel eerder mis. Alle bespiegelingen over hoe Us (US) kritiek levert op het politieke en sociale klimaat in het huidige Amerika ten spijt - dit is slecht op alle vlakken. 1,5*

Als fan van Key & Peele en na het verschijnen van Get Out op Netflix, wou ik natuurlijk Us zien. Blijkt dat de DVD gewoon in mijn plaatselijke bib op mij lag te wachten, wat wil een mens nog meer?

Alweer werd ik meteen in het Jordan Peele universum gezogen met de in mijn ogen leuke openingsscène. Je gaat meteen op zoek naar de details, waarvan je weet dat Peele ze overal verstopt. De 11 11 verwijzingen liggen er duidelijk op, maar er zijn er nog wel, ook meer subtiele. Het is een ding geworden voor deze regisseur, de man heeft dus duidelijk aandacht voor een eigen stijl, wat ik zeer lovenswaardig vind.

Daarnaast spat de muziekkeuze natuurlijk telkens weer van het scherm. Leuk en herkenbaar voor iemand van mijn generatie, maar ook thematisch goed gekozen. Denk maar aan The Beach Boys die vervangen worden door NWA wanneer de zwarte familie het huis overneemt van de blanke Thethered clan. . En uiteraard verdient de balletscène een dikke pluim, alles klopt daar...

... qua muziekkeuze dan toch. Want er zijn wel wat toch wel manco's aan het verhaal van de film en ook in die scène:
- waar halen de Thethered al die kostuums vandaan?
- hoe komen de Thethered aan kinderen? Worden die ook gekloond? Maar de film vertelt dat het project generaties geleden stopgezet werd, hoe blijft dat dan draaien?
- Verschillende messteken van de ene doen niets, één actie van de andere doodt de tegenstandster?

Jammer jammer jammer, want deze film had alles om een +4* te zijn. Geweldige acteerprestatie van Nyong'o, de gruwel en humor mengeling wanneer de kinderen het huis van de vrienden doorlopen, zoals gezegd de muziek en natuurlijk als kers op de taart de finale boodschap van de slotscène: We are them, they are us. Dat laatste kan je zo op tig facetten van de samenleving gieten.

Maar door de al te grote gaten in het verhaal, en de onherroepelijke vergelijking met Get Out, kom ik niet verder dan 3.5*. Maar ik kijk hartstochtelijk uit naar film 3 van Jordan Peele, dat zou wel eens een giga-topper kunnen worden.

Us is een heerlijke originele genrefilm die me wist te verrassen. Het is een interessant verhaal en goed neergezet door regie en cast. Heb me er kostelijk mee vermaakt en de stijl was ook zeer fraai hou daar wel van.

Eigenlijk een zombiefilm, maar dan eentje met een flinke metaforische laag en een duidelijke boodschap. Helaas is dit ook de zoveelste horrorfilm met veel scènes in het duister; daar is ditmaal wel een goede reden voor, maar daar worden die scènes verder niet duidelijker door. Desalniettemin allemaal creepy genoeg om me geboeid te houden, met een uitstekende twist op het einde.

Tijdje terug opgenomen en gisteravond zin in een beetje griezel dus Us maar even opgestart om halverwege bijna de tv uit te doen omdat ik het op een gegeven zo matig vond.

Het meisje op de kermis is heel wat jaartjes later terug op dezelfde plaats en klaarblijkelijk is het haar niet in de koude kleren gaan zitten. Aardig wordt er gewerkt met een aantal psychologische dingetjes die vooral de sfeer ten goede komen met als hoogtepunt uiteraard het uitvallen van het licht en de verschijningen op de oprit die met geweld binnen komen. Tot dan best aardig...

Maar wanneer de leader of the pack haar mond open doet en begint te praten is het voor mij gedaan met alle goede punten. Is dit lachwekkend bedoeld? Moet dit iets origineels voorstellen of is het ronduit stompzinnig? Daarna worden ze allemaal afgezonderd met hun evenknie en dan...? Het jongetje is best wel creepy dat moet toegegeven worden, maar dat wordt weer te niet gedaan door die vreselijke slapzak van een vader.

Even lijkt er toch wat verbetering in te zitten met meer dubbelgangers, een fijne toename van geweld en een aantal aardige kills. Er zit in die zin tenminste nog wat actie in het laatste uur om vervolgens opgeklommen te zijn naar een minieme voldoende om vervolgens weer onderuit te kletteren met die uitleg in het gangenstelsel. Het semi intellectuele verhaal dat hint op crowd control en onderdrukking raakt voor mij kant nog wal en ik ben dan ook blij als de film afgelopen is.

Zoals gezegd, het begin is aardig net als een paar aardige sfeer momenten in het donker maar verder heb ik hier helemaal niets mee en is dus een tegenvallend geheel.

Peele is super interessant regisseur. Get Out was fantastisch, Us opnieuw erg goed al haalt deze t niet bij zijn voorganger. Het is toch net wat minder pakkend. Maar dat mag niet baten. Opnieuw een film vol symboliek, waarbij ik een groot deel pas na afloop, wat lezen en wat laten bezinken herkende. Tijdens het kijken is het vooral genieten van de gestoord goede rol van Nyong’O, de gierende spanning en de soms enorm indrukwekkende cinematografie. Want neem nou die terecht alom geroemde balletscene met die violen op I Got Five on It.. Of de scene met de schaduwen op het strand.. En alleen al het shot tijdens “There’s a Family on our Driveway”.. Soms is het echt likkebaarden.

Kom maar op met Nope.

3,5*

Een prima griezel film.

Maar toch heeft hij helaas net niet wat hem een fantastische film maakt.

Spannend en griezelig verhaal,maar met helaas onduidelijkheden.

Waar ik Get Out wel kon waarderen en goed vondt, was ik benieuwd naar Peele zijn 2e film. De trailer was veelbelovend. Maar helaas, het mocht niet baten.

Ik vond het allemaal maar vreemd en raar. En niet echt logisch. De eerste 40 minuten gingen nog wel, maar vanaf het moment dat de dubbelgangers hun "vrij laten. Waarom worden ze gespaard? vind ik het allemaal maar slap en saai. Ook het moment bij hun vrienden is saai en raar. Waarom worden hun wel meteen vermoord? Dit komt allemaal erg onlogisch over.

En daarna wordt het ook niet meer echt spannend. Ook zat er veel te veel humor in, dat de horror sfeer filaal verpest. De evenwicht hierin was duidelijk zoek.
Dit kwam ook door de vervelende vader, die niet echt een bepaalde rol had. Die mocht meer heel vervelend zijn en zich gedragen als een kleuter.
Bijvoorbeeld lollig gaan lopen doen als bijna je hele gezin vermoord wordt.
Naar het einde wordt het iets beter, maar dat redt deze film niet voor mij. Ook de twist vond ik maar matig. wat maakt het uit, Red vormt geen enkel gevaar voor haar zelf of gezin. Ze is behoorlijk normaal.

Ook de cast naast die vader, vond ik gewoon matig.
Adelaide was opzich goed, en het zusje. Maar de jongen speelt ook niet geloofwaardig. En die heze stem, vreselijk vervelend.
De sterren gaan naar het redelijke originele bedachte verhaal en de setting.

Maar nee, "US" is echt veel te matig. "Nope" moet echt beter, anders kan de zelfverzekerde Peele zijn spullen inpakken in het horrorgenré. En beter verder gaan in comedy.
2 sterren voor "US".

Erg vermakelijk, Peele bewees hiermee dat hij geen eendagsvlieg was. Hoewel Us niet over de hele linie spannend of eng is, was het dankzij de zwarte humor en geslaagde soundtrack wel de hele speelduur bijzonder onderhoudend. Het is ook meer een maatschappijkritische film die een metafoor gebruikt om misstanden aan te kaarten dan een eendimensionale horrorfilm, en heeft in dat opzicht wel raakvlakken met Night of the Living Dead/ Dawn of the Dead.

Ik had toen de film net was afgelopen wel mijn twijfels over het einde, met name de twist- die lag er wel dik bovenop. Maar uiteindelijk werkt de film juist door die twist beter: het verklaart waarom Evil Addy kan praten, in tegenstelling tot de rest van de klonen, het geeft een motief wraak te nemen, de rest van de klonen op te zetten tegen de welgestelden- er zit dus ook een snufje Spartacus in deze film.

Neemt niet weg dat ik de visualisatie van de wereld onder de onze erg lelijk vond. Dat de klonen dezelfde bewegingen doen vond ik er niet uitzien, sowieso had de uitleg over het geschrapte overheidsprogramma achterwege gelaten mogen worden. Gewoon rijen klonen in ondergrondse tunnels had m.i. beter gewerkt. Het is wel het enige minpunt. Benieuwd naar Nope (Peele is wel van de korte titels) die nog beter schijnt te zijn.

Vond dit echt heel tof, leuke cast, lekkere sfeertje en het ziet er allemaal fraai en fris uit. Ook het gebruik van de muziek is leuk gedaan. Ook het verhaal spreekt me zeker aan, met die schaduwpersonen. Is toch iets fascinerends.
Deed me wel wat aan Hereditary denken qua look & feel.

Ik vond de film helemaal niks en heb hem vrij snel afgezet omdat ik het niet meer aan kon er verder naar te kijken. Die hese stem was gewoon lachwekkend, en de dubbelgangers waren ook bizar en zag er niet uit. Tot het moment dat de dubbelgangers ten tonele kwamen was het nog wel boeiend, daarna echt helemaal niet meer. Nee ik hou niet van dit soort films. Kon me niet verplaatsen of meeleven met de hoofdpersonen, toch wel vrij essentieel als je een film kijkt.

Mijn god wat een slechte film.

Us begint prima. De openingsscène is beklemmend en weet meteen een hele naargeestige sfeer neer te zetten, en op dat elan gaan de volgende 40 minuten door. Peele bouwt zorgvuldig en beheerst op. Als kijker voel je dat er iets creepy in de lucht hangt (en in feite weet je ook al wel wat precies), maar Peele houdt het allemaal nét mysterieus genoeg om de spanning erin te houden. Maar nadat de dubbelgangers/schaduwpersonen ten tonele verschijnen, verandert Us in een heel andere film. Een veel plattere en meer simplistische. Er zitten nog goede/creepy momentjes in de tweede helft, maar het voelt allemaal wel heel makkelijk scoren aan. Standaard schrikmomentjes, de gekende horror tropes zoals personages die constant domme dingen doen; ik dacht dat Peele hierboven stond, maar niets is minder waar helaas. Vooral die domme beslissingen van de personages zijn héél irritant; het wordt op den duur zelfs moeilijk om nog sympathie voor ze op te brengen. Dat terwijl ze in de eerste helft nog heel aimabel overkomen. Lupita Nyong'o en Winston Duke zetten in ieder geval prima acteerprestaties neer; hen kan absoluut niets verweten worden.

En ook de regie zelf steekt gewoon prima in elkaar. Op audiovisueel vlak laat Peele zijn spierballen rollen. Prachtig, beklemmend, bedreigend; muziek en beeld doen veel. Héél veel, maar het kan helaas toch niet helemaal baten wanneer de tweede helft van de film verhaaltechnisch als een kaartenhuisje in elkaar stort. De geforceerde uitleg maakt het zelfs nog erger, want slaat op niet veel. De twist is oké, maar het weet het zwakke plot niet te redden. Ook het motief van het witte konijn begon me wat te storen tegen het einde; het komt wat pretentieus over, want veel diepzinnigs betekent het niet.

En dan kan Us me uiteindelijk niet echt bekoren. Al kan van een onvoldoende echt geen sprake zijn, daarvoor steekt het audiovisueel té prima en mooi in elkaar. 3*.

Na een uur al getwijfeld om de film af te zetten. Dom verhaal met nog dommere personages. Het laatste halfuur geregeld op mijn telefoon gezeten. Totaal oninteressant verhaal dat maar tergend traag voort gaat. Nee, dit is geen horror. En ook geen aanrader. Doe jezelf een plezier en sla deze over.

Ik vind het ook een zeer teleurstellende film. Als de naam van de regisseur anders was, dan denk ik dat men op verschillende sites ook minder lyrisch zou zijn over deze. Ik vind deze eigenlijk gewoon in de verste verte niet het niveau van Get Out halen. Misschien is het principe van de dubbelgangers te ver gezocht. De aanloop is te lang, en de ontknoping is niet subtiel/interessant genoeg. Flinke tegenvaller.

Beetje vreemde film die nergens echt verveelt en naar het einde toe ook niet inzakt - eerder beter wordt - maar toch niet overal helemaal slaagt in zijn opzet.

Het eerste kwartier zit je je vooral af te vragen waar het allemaal heen gaat. Introductie van de personages is niet al te sterk, de scènes zijn wat plompverloren opgebouwd. Zodra de dubbelgangers hun intrede doen begint het echt, maar veel indruk maken ze in het begin nog niet. De eerste kills komen redelijk uit het niets en dat is wel sterk gedaan. Daarna volgt een redelijk standaard, maar niet onvermakelijk achtervolgingsfilmpje.

Dat het verhaaltje niet echt ergens op slaat stoort niet zo. Dat het wat aan sfeer ontbreekt wel. Nergens slaat het beklemmende/creepy sfeertje dat volgens mij zou moeten heersen echt aan. De 'onderwereld' is gewoon een ouwe badkamer, dat had veel beter gekund.

Richting de ontknoping wordt het wat leuker. De dansscène is enigszins potsierlijk maar valt wel op zijn plek. De eindtwist vond ik prima.

Met meer aandacht voor sfeer en visuals had hier meer in gezeten. Met name de dubbelgangers en onderwereld, toch twee vrij essentiële onderdelen in de film, zagen er niet sterk uit en dat haalt de angel er qua spanning/creepyness wel uit. Leuk popcornfilmpje voor een keertje maar verre van een horrorkraker.

Mijzelf gesleept tot het einde van deze film. Als dit een horrorfilm is, dan is The Sound Of Music ook een horrorfilm.

Destijds heb ik deze Us nog gezien tijdens een sporadisch bezoek aan de cinema. Ik herinner me dat mijn interesse toen meteen gegroeid was door de trailers die op ons afgevuurd werden en de film had ook veel indruk op mij gemaakt. Ik was benieuwd af dat gevoel bij een herziening nog steeds terecht is.

En het resultaat is dat Us nog steeds als een huis staat. Nu is het wel iets minder indrukwekkend, maar dat heb je altijd als je een film voor het eerst in de cinema ziet, maar Us blijft nog makkelijk overeind. De opbouw is erg sterk met de openingsscène waarbij kleine Addy in het spiegelpaleis terechtkomt en getraumatiseerd buitenkomt. Het zet meteen de toon en de sfeer voor het vervolg. We krijgen wel eerst nog enkele vrolijkere momenten te zien met het gezinsuitje, maar vanaf het moment dat de dubbelgangers op de oprit verschijnen, krijgen we een erg spannende film voorgeschoteld. Het einde met de ballet/vechtscène is er eentje om in te kaderen, mede dankzij de geweldige soundtrack.

Het voelt net iets minder indrukwekkend aan als destijds op het grote scherm, maar Us blijft nog steeds een sterk filmpje van Jordan Peele en waarschijnlijk zal ik weer een tijdje met het nummer I got 5 on it in mijn hoofd zitten, maar dat neem ik er graag bij.

4*

Na het niet onaardige “Get Out waren mijn verwachtingen voor Jordan Peele’s tweede film, “Us”, redelijk hoog gespannen. Helaas weet de film die niet waar te maken. Waar “Get Out” een scherpe maatschappijkritiek en een strakke spanningsopbouw had, voelt “Us” vooral als een overambitieuze poging om te veel thema’s en symboliek in één verhaal te stoppen. Het script is ook nogal rommelig. Het resultaat is een film die chaotischer en minder gestructureerd is dan zijn voorganger, waardoor de boodschap en de impact verwateren. De prent blijft voor mij steken op een matig niveau.

De herziening komt op hetzelfde resultaat terecht. Regisseur Jordan Peele zet zijn gevoel voor originele uitgangspunten verder met Us en creëert daarmee een film met een zekere mate van onvoorspelbaarheid, ook al weet je als kijker tamelijk vroeg wie hier wel of niet levend uit gaat komen. De vordering die daarop volgt brengt vervolgens leuke ideeën met zich mee, maar ontwikkelt weinig spanning. Dat blijkt uiteindelijk de blokkade die een hoger cijfer in de weg zit voor Us, want op het vlak van horror en/of thriller is er simpelweg te weinig te beleven. Wel vermaakt het concept met gemak en ziet de visuele regie van Peele er goed uit.