Sweetheart (2019)

Trailer ziet er wel oke uit....ik ben benieuwd.

Erg fijn.

JD Dillard had al een leuk filmpje achter z'n naam staan, maar da's geen garantie voor een carriere. Die tweede film moet er nog altijd komen én moet bevestigen. Wel, dat doet Dillard best goed met deze film. Weer eentje die met bekende elementen toch een nieuwe draai aan een genre weet te geven.

Het concept is weinig origineel. Een meisje spoelt aan op een verlaten eiland en moet zien te overleven. Al snel blijkt dat ze niet alleen is. Het begin steunt dan ook vooral op de spanning van het onbekende. Dat het uiteindelijk een creature flick blijkt te zijn was een leuke meevaller, maar de creature reveal is echt wel één van de betere die ik al gezien heb. Compleet onverwacht en compleet freaky.

Wat daarna volgt is goed. De CG is soms wat teleurstellend (beetje vreemd ook want Blumhouse moet daar toch echt wel wat meer budget/getalenteerdere mensen voor hebben), maar de spanning is zeker aanwezig en het verloop kent genoeg coole horrormomentjes. De film duurt ook niet te lang, dus de kans dat het begint te slepen is ook erg klein.

Enige vraag waar ik op het einde nog mee zat was of het wezen echt zo gevaarlijk was. Het leek op een bepaald moment eerder geïnteresseerd in het hoofdpersonage, niet zozeer een bedreiging. Daar wordt niet echt een antwoord op gegeven, dus het zal maar een indruk zijn, maar ik vond het toch opvallend.

Doet er verder niet zo heel veel toe, Sweetheart is een fijn filmpje met voldoende originaliteit in de details. Op naar Dillard's volgende.

3.5*

Te Amerikaans...

Te voorspelbaar...

Te geacteerd...

Gewoon Te saai...

voor ons is het allemaal waar je een T kan plaatsen

Deze film haalt het zeker niet met Life Of Pi of Cast Away....

Films waar je een K kan plaatsen. Sowieso qua genre absoluut geen vergelijk natuurlijk.

Kwa genre misschien niet vergelijkbaar. De trailer sprak ons iig aan en vonden het wel een beetje arthouse style. het decor is geweldig het gevoel van overleven op een eiland met het gevoel dat er iets niet klopt op het eiland. maar helaas pakte deze film ons niet vanaf het begin al. Ieder zijn smaak onderhond

Zeker wel ok. Kiersey Clemons doet het prima. Maar die Emory Cohen die haar vriend speelt, is niet best

Tzt Clemons' Hearts Beat Loud ook maar eens aanzwengelen.

Een film die het doet met twee hoofdpersonages. De ene is Jenn. Zij is slachtoffer van een bootongeluk op zee en is aangespoeld op een onbewoond eiland. Het andere is het kwaad dat haar bedreigt. Er doen meer personages mee, maar zij spelen een ondergeschikte rol. Ze hebben korte speeltijd, zijn niet interessant en dienen eigenlijk alleen om Jenn van iets meer achtergrond te voorzien.
Leuke actrice is dat trouwens, die Kiersey Clemons. Ik kende haar van Dope (2015) waarin ze me ook al positief opviel. Van haar rol in Flatliners (2017) kan ik me amper nog iets herinneren, maar die film was dan ook een gedrocht.
Op het onbewoonde eiland breng je een behoorlijke tijd solo met Kiersey door. Hele stukken film die (bijna) zonder tekst passeren met Kiersey bewegend in beeld die haar best doet om te overleven. Kiersey die een slaapplaats inricht, een vuurtje stookt, een visje vangt en op onderzoek uitgaat. Bij Kiersey is het goed toeven. Met een wilskrachtige voorkomen en een ontevreden gelaatsuitdrukking roept zij een avontuurlijk en zelfs een lichtelijk romantisch gevoel op als zij zo bezig is om haar benarde situatie minder benard te maken.
De camera zit dicht op haar huid en vangt heel beklemmend haar zintuigelijke perceptie. De kijker ziet wat Kiersey ziet. De kijker weet wat Kiersey weet. Bijna onmerkbaar worden in dat deel van de film heel sneaky al wat sliertjes onrust en beroering ingebracht. Die sliertjes zitten ‘m in kleine gebeurtenisjes en ontdekkinkjes. Onduidelijk is, wat nu precies die unheimische sensatie veroorzaakt. Het is meer een gevoel dan een wetenschap. Fijne suspense suddert voorzichtig. Sterk gedaan.
Maar dan. Als Kiersey ’s nachts wordt opgeschrikt door woest geritsel van bladeren en klikkende en grommende geluiden waarneemt, is de idylle definitief voorbij. Eventjes een hard gelag. De ommekeer in de film duwt alle romantische momenten met Kiersey genadeloos van het scherm. De spijt ebt snel weg als de ommekeer de onderdrukte sliertjes onrust omzet in grote klodders dreiging. De film is opeens razend spannend.
Een snelle voortgang zorgt voor heerlijk vermaak. Kiersey meets the monster. Een spannend avontuur ontspint zich. Het is een fijn steekspel tussen de beide personages. Het is dan ook verdomde vervelend als er plots andere personages opduiken, die het prettige tempo uit de film halen en de sfeer van suspense om zeep helpen. Erg jammer dat je als kijker je aandacht moet verplaatsen naar een aantal vermoeiende, nietszeggende en drammerige karakters, waarvan de optredens vooral lijken te dienen als tijdvulling. Mislukt drama en een volkomen onnodige onderbreking van de spannende confrontaties.
Prima monster. Het monster ziet er net als Kiersey goed uit, maar dan in een andere context natuurlijk. Uitgerust als een modernere, snellere en robuustere versie van the Creature from the Black Lagoon, brengt het monster enkele fijne schrikmomenten teweeg. Het monster is een waardige opponent.
Het plezier van het kijken begint bij het personage Jenn. De camera brengt veel tijd met haar door. Ik vond dat erg prettig. Als je niet met haar kunt sympathiseren, is de film misschien geen aantrekkelijk vermaak. Wel kun je dan altijd nog het monster gaan aanmoedigen, de film stop zetten of er gewoon maar helemaal niet aan beginnen.

Vind deze in hetzelfde scheutje n bedje ziek zitten als Prey (2019). Zulke films zijn voor mij gewoon te saai, en als er dan nog slechte acteerprestaties bijkomen, in dit geval van Cohen, tja dan is zo'n film al snel een none ding. Eind is evenzeer zwak.

Matig monsterfilmpje met mooie beelden overdag en te donkere beelden in de nacht wanneer het wezen te voorschijn komt uit de zee. Soms te donker, maar het wordt weergegeven zoals het hoofdpersonage het ook ziet. Uiteindelijk zie je het wezen heel duidelijk op het einde. Wat de film wel geen goed doet zijn de andere nevenpersonages qua invulling, acteerwerk en vooral echt spannend wil de film niet worden.
5/10

Net niet helaas, dacht ook een Netflixfilmpje te zien..

Verhaal is wel onderhoudend genoeg, maar uiteindelijk net iets te tam en te gemakkelijk.

Tja. Wat moet je hier nou van vinden. Ik zag zo gauw ook geen melding van de animal protection dat 'no animals were hurt during the making of this film'.

Oh ja, Let ook even op de slechtste borstcrawl die ik in jaren heb gezien!

2/3 van de film was onheilspellend en wist de aandacht goed vast te houden het laatste deel van de film was weer een beetje teleurstellend. Ondanks dit gegeven een ruime 5 dus 2.5* O ja die borstcrawl was echt hilarisch hahahahahah

Sweetheart

Aardig. Dit soort films over een persoon die strandt op een onbewoond eiland, en moet zien te overleven, kan ik meestal wel waarderen. En Sweetheart gooit er dan ook nog een horrorsausje overheen. Clemons is sterk als Jenn, en de schitterende locatie helpt natuurlijk ook wel bij het creëren van een sfeervol geheel.

Het eerste gedeelte is het sterkst, met Jenn die erachter komt dat er iedere nacht een monster uit het water komt op zoek naar “voedsel”. In het tweede gedeelte, wanneer er nieuwe personages worden geïntroduceerd, vliegt de film een beetje uit de bocht. Sweetheart is toch op zijn sterkst als de focus ligt op Jenn en het acteren van Clemons.

Fijn filmpje waarin een sportieve meid het opneemt tegen een soort van zeemeerman/centaur die goed kan zwemmen op een onbewoond eiland. Goeie setting en voldoende actie om de aandacht erbij te houden. Al kan dat laatste ook aan de kont van Kiersey Clemons liggen, die een hoofdrol op zichzelf wegkaapt. Het beest zag er ook niet bijster lelijk uit, plezant dat het practical effects waren in elk geval.

Matige film over een jonge vrouw die aanspoelt op een onbewoond eiland. Niet direct een standaard overlevingsverhaal, aangezien er al snel wat horror-elementen worden geïntroduceerd. Ondanks de korte lengte ontkom de film er niet aan soms wat eentonig te zijn. Toch blijf je je afvragen waar het allemaal naartoe gaat. En in dat kader is het einde dan ook een teleurstelling. Anders zouden het 3.0 sterren zijn geweest.

Dit leek meer een kruising tussen Bear Grylls en The ninja turtles

Aardig filmpje. Wel een wat ''gewoner'' genrewerkje in vergelijking met Dillard's vorige film, die toch wat origineler en frisser aanvoelde op veel gebieden. Gelukkig mag de uitvoering best tellen.

Begint als een redelijk standaard survivalfilmpje zonder al teveel context. Aardige opbouw, maar leuk wordt het pas wanneer het monster ten tonele verschijnt. Zag er ook best goed uit, niet het meest originele creature design, maar het wordt zo in beeld gebracht dat er toch wel dreiging vanuit gaat.

Klein dipje rond het middenstuk waarin de twee andere overlevende in beeld komen. Acteerwerk van die vent was niet om aan te zien, die scene in de boom had een hoog parodie gehalte, leek me niet echt de bedoeling. Maar verder geen verkeerd tussendoortje. 3*

Spannend klein filmpje, over een jonge vrouw (Kiersey Clemons), die na schipbreuk te hebben geleden aanspoelt op een tropisch eiland. Al snel ontdekt ze dat ze niet alleen is. De opbouw is sterker dan de uiteindelijke climax, met name omdat de make up- en visuele effecten uiteindelijk wat tegenvallen, maar de film heeft zeker zijn momenten. De leuke rol van Clemons, het vakkundige camerawerk en een handjevol creepy momenten houden de spanning er goed in. Fijne electronische score ook.

Jenn vertelt de andere 2 overlevende over het monster dat uit zee komt s' nachts en opzoek gaat naar voedsel. Wat doet Mia diezelfde nacht? Langs het water lopen alsof er niks aan de hand is. Al geloof je Jenn niet, kijk gewoon uit met wat je doet en zoek het gevaar niet op. Ergenisje voor mij. Jenn had ook wel wat overtuigender kunnen zijn om ze over te halen om diezelfde dag nog te vertekken met de ''boot'' De film shines als ze alleen op het eiland is en ben het met leatherhead eens, die vent zijn acteerwerk was niet om aan te zien. Ik vond hem wel spannend genoeg voor een voldoende. Dus van mij krijgt deze film 3 sterren.

Dit is eigenlijk best slecht. Het idee dat iemand op een onbewoond eiland komt te zitten blijft best leuk, maar wat hier uiteindelijk aan de hand is? Dat is gewoon niet mooi en goed uitgewerkt. Hoe meer je te weten komt, hoe duffer het wordt.

Jammer. Maar dit is echt een B film.

Het moment waarop de hoofdrolspeelster voor het eerst op grote afstand kennismaakt met

het monster, was raak getroffen. Mysterieus, en totaal onverwachts...

Elke nacht krijgt ze daarna een bezoekje van het monster, wanneer meerdere scenes best

spannend zijn. Dat de meeste scenes zich in het pikkedonker afspelen hier ook allesbehalve

een hinder: Je zag net genoeg, en op het laatst werd het (Met het aanwezige vuur) zelfs

effectief uitgebuit. Het minste gedeelte is duidelijk wanneer de twee andere overlevenden

aan bod komen. Vervelend gekissebis en tamelijk ongeloofwaardig gedrag van die twee.

Gelukkig wordt het later weer boeiender wanneer de hoofdrolspeelster besluit serieus de

strijd aan te gaan met de telkens terugkerende bezoeker.

Een sfeervolle horrorfilm met genoeg scenes om de aandacht vast te houden. Al blijf je

wel met een vraagje achter: Had volgens mij het monster allang met de hoofdrolspeelster

af kunnen rekenen, alsof ze een speeltje voor hem was.

Tja, bij moment had het zeker wel iets maar over zijn geheel vond ik hem wat te saai.

De korte speelduur hield het voor mij wel de moeite te blijven kijken.

2*

Vandaag bekeken, leuk om eens gezien te hebben, maar voor een 2e kijkbeurt denk ik niet.

Een vrouw helemaal alleen op een eiland, en in de nacht gebeuren er vreemde dingen... zonder spoilers valt er niet zoveel te zeggen Ik vond haar veel lijken op Halle Berry dat wel.
We hebben al wel vaker dit soort films gezien dat iemand alleen op een eiland zit, maar dit geeft toch wel iets mysterieus want alleen in de nacht komt er iets..

Vond het monster wel goed gemaakt, niet nep en een verassing was het dat er nog 2 vrienden van haar aanspoelden zodat het verhaal toch iets completer werd waarom zij op het eiland was, ook dat het monster opeens overdag kwam en het einde vond ik ook wel goed, alleen of ze van het eiland afgekomen is vraag ik mij nu nog steeds af.

Verder duurde de film maar 80 minuten waardoor hij nergens saai werd en je de aandacht erbij houd, maar voor een 2e kijkbeurt weet je eigenlijk al wat er is gebeurd.

Ik vond dit geen al te beste film, en het monster leek nergens op. Alleen op een onbewoond eiland, dit kennen we natuurlijk al, maar dat hoeft geen probleem te zijn, ook zonder monsters kan je dan een goede film maken, maar deze was gewoon saai en flauw. En die Cohen is toch absoluut geen al te beste acteur....

Nergens spannend, nergens eng. Hoofdrolspeelster vond ik niet geweldig, ik gaf weinig om haar en die vrienden al helemaal. Teveel vragen blijven onbeantwoord ook.

Nah.

Begon erg leuk als een soort survival-filmpje op een onbewoond eiland. Naarmate er meer creepy gedoe gebeurde werd het zelfs erg vermakelijk. Vanaf de tweede helft kakt het jammer genoeg nogal in. Soms mocht er wat minder filler aanwezig zijn. De uiteindelijke climax vond ik nog wel aanvaardbaar. Kiersey Clemons draagt de film. De practical effects zijn ook best leuk.

3* voor een leuk tussendoortje.

"If you find this note, what's left of my body will either be on this island or deep in a hole off the west shore. I hope this letter is enough for you to believe my story."

Deze Horror / Thriller film zag ik toevallig voorbijkomen op "SkyShowtime" en sprak me wel aan vanwege het verhaal en de filmduur (circa 78 minuten).

Jenn (Kiersey Clemons), een jong vrouw, spoelt na een bootongeluk aan op een klein tropisch eiland en ontdekt al snel dat ze niet alleen is. Overleven wordt een uitdaging, waarbij ze onder andere voedsel moet vinden. Het grootste gevaar schuilt echter in het donker, want elke nacht moet Jenn afrekenen met een monster uit de zee.

De kosten voor deze film zullen niet al te hoog zijn geweest, want het hele verhaal speelt zich af op het kleine tropische eiland waar tijdens de opening Jenn samen met de zwaar gewonde Brad (Benedict Samuel) aanspoelt en die niet veel later sterft aan zijn verwonding (er steekt namelijk een groot stuk koraal in zijn lichaam, welke Jenn eruit trekt). Als Jenn het eilandje gaat verkennen, komt ze erachter dat het maar een klein eilandje is en vindt ze ook achtergebleven spullen (zoals een koelbox met daarin nog flesjes Coca-Cola en rugzak met daarin o.a. kleren en een doosje lucifers) van andere mensen.

Tijdens de eerste nacht merkt Jenn nog niets, maar als ze op het strand gaat lopen vindt ze wel aangespoelde vissen op het strand (handig natuurlijk als voedsel, maar wel vreemd) en een halve haai en ook het begraven lichaam van Brad is verdwenen. En als ze daarna in de zee iets ziet drijven (een koffer), zwemt ze ernaartoe en duikt ze ook eventjes onder water en ziet ze een vreemd gat in de bodem van de zee. Als het dan weer avond en nacht wordt, hoort ze een helikopter in de lucht en schiet ze met een signaalpistool een lichtkogel af om de aandacht te trekken. Maar i.p.v. de aandacht te trekken van de helikopter (die al ver weg is), trekt ze de aandacht van een monster, die ze ziet in de zee via een silhouet door de lichtkogel.

Vanaf dan begint het kat en muis spel tussen Jenn en het kwaadaardig monster, wat soms een beetje spannend is, waarbij Jenn moet zien te overleven in de nachten op het kleine eilandje zonder wapens of hulp. Ze probeert zich vooral te verstoppen via palmbomen en het strand en ze probeert daarbij ook het monster te observeren via opgehangen voedsel, zoals een gevangen haai en een aangespoeld half lichaam van een man.

Omdat het natuurlijk heel saai en langdradig zou zijn als de hele film alleen zou draaien om Jenn en het monster, ziet Jenn halverwege de film een reddingsvlot in de zee en als ze ernaar toe zwemt, blijken er andere overlevende van het bootongeluk in te zetten, namelijk Jenn's vriendje Lucas (Emory Cohen) en de vrouw Mia (Hanna Mangan Lawrence), die beiden wel helaas vooral irritant zijn en dus eigenlijk niets toevoegen in het verhaal. Via hen kom je wel te weten dat er dus een bootongeluk is geweest in een storm en dat het tussen Jenn en Lucas niet echt koek en ei is. Lucas en Mia lijken een band met elkaar te hebben en als Jenn verteld dat het eiland niet veilig is en dat ze snel moeten vertrekken via het reddingsvlot, weigeren Lucas en Mia dat, omdat ze Jenn niet geloven en ze worden ook boos op haar.

Jenn probeert dan nog stiekem alleen te vertrekken met het het reddingsvlot, maar dat wordt verhindert door Lucas en Mia, waarbij Mia haar bewusteloos slaat moet een peddel. Als Jenn weer bijkomt, is het inmiddels avond en ontdekt ze ook dat men haar heeft vastgebonden aan een boom. Mia gaat dan wandelen en loopt ook een stukje in de zee en daarbij wordt ze dan na circa 60 minuten gepakt door het monter.

Lucas gelooft dan natuurlijk Jenn en de ochtend erna vertrekken ze dan via het reddingsvlot, omdat ze denken dat het monster alleen in de nacht tevoorschijn komt. Maar het monster valt hun reddingsvlot onder in de zee aan en sleurt in eerste instantie Jenn mee in de zee, die zich echter weet te bevrijden. Als Lucas dan de zee induikt om Jenn te helpen, wordt hij gepakt door het monster en naar het gat in de zeebodem meegenomen.

Jenn gaat dan weer terug naar het eiland en besluit daar het gevecht aan te gaan met het monster en dat krijgen we dan in de laatste circa zes minuten van de film te zien, waarbij Jenn het monster insluit via vuur en dan herhaaldelijk steekt als ze met elkaar vechten. Uiteindelijk bezwijkt het monter aan de vele steekwonden en stoort het neer op het strand, waarna Jenn er voor de zekerheid nog eens een stok insteekt en zijn hoofd eraf snijdt. Daarna is de film ook afgelopen en kom je niet te weten hoe het verder zal aflopen met Jenn.

Spannend, boeiend of eng (er valt ook geen goor of bloed te zien) wordt het eigenlijk nergens, maar het verhaal weet opzicht wel redelijk te vermaken en hoofdrolspeelster Kiersey Clemons speelt de rol van Jenn verdienstelijk. In de eerste circa 42 minuten moet je het ook met haar alleen doen en dat is niet bepaald een straf. Omdat ze in eerste instantie alleen op het eiland is en het er ook warm is, is het wel jammer dat ze niet naakt te zien is en zelfs als ze de zee in gaat heeft ze nog kleren aan Maar dit is natuurlijk een ander soort eilandfilm dan de films die ik regelmatig wel eens kijk, zoals bijvoorbeeld de Italiaanse Horror / Erotiek films "Sesso Nero (1980)" en "Porno Holocaust (1981)" van regisseur Joe D'Amato, die zich ook beiden op een eilandje afspelen

Van het monster krijg je in eerste instantie weinig van te zien, behalve zijn hoef-achtige benen en dat hij snel is, maar zodra hij het reddingsvlot bij daglicht aanvalt, krijg je uiteindelijk te zien waarmee men te maken heeft op het eiland en echt indrukwekkend of beangstigend is het niet.

Omdat de film ook maar 78 minuten duurt, wordt het ook nergens saai en ook de opbouw van het verhaal is wel leuk gedaan. Wel kom je maar weinig te weten over Jenn's achtergrond (hetzelfde geldt voor het monster) en van het bootongeluk krijg je helemaal niets te zien en wordt er alleen maar over gesproken. Maar "Sweetheart" is inderdaad een leuk tussendoortje om eens gezien te hebben.

Het eerste stuk van de film is best degelijk te noemen maar naar het einde toe wordt het allemaal net even wat minder. Geen hele slechte film maar ik denk dat we dr met een krappe 6 waardering wel zijn eigelijk.

Net aan 3*

Geweldig bedacht, survival op een onbewoond eiland waar uiteindelijk onverwacht een monster opduikt, griezelig, waardoor zich er een kat- en muisspel ontvouwt.. Mooie hoofdrolspeelster met een prima bedacht eindgevecht.