Bird Box (2018)

Het einde is verre van *compleet* anders. Heb afgelopen twee dagen het boek gelezen, en snap niet waar je op doelt. Ja, zo een beetje alle details in het verhaal zijn in de film anders dan in het boek, maar de grote lijnen zijn precies hetzelfde, en het einde is ook, op enkele futiele details na, hetzelfde. Juist de grootste verschillen zitten niet in het einde, maar in de fase van het verhaal die zich in het huis afspeelt, na de komst van Gary. Vooral de karakterontwikkeling, vanaf dat moment, van Douglas (Don in het boek), verschilt in het boek *compleet* van die in de film. Ook het lot van Gary is anders. Maar zelfs het veranderen van die dingen raken de grote lijnen van het verhaal niet.

Het klonk mij al als een B-film in de oren en bij het zien van de Netflix logo wist ik het zeker. Voor wie de film nog niet gezien heeft, maar er wel over gehoord heeft. Laat het lekker daarbij. Dat wat je gehoord hebt beschrijft de hele film. Door het kijken van de film kom je niets meer te weten dan je nu ook al niet weet.

Voor mij geen Netflix film meer. Dit is de zoveelste keer dat ik er weer ben ingetrapt.

Niet een heel verrassende film en had meer willen weten wat het nou was maar heb me goed vermaakt. Goede rol van Bullock en de film zat goed in elkaar.

4.0

Het begin met de chaos en angst is nog wel leuk, maar daarna volgt het post-apocalyptische cliché van een groepje overlevers met daarin de klootzak (die wel blijkt mee te vallen, als je 'm beter leert kennen), de lieve naïeveling, het stelletje (dat uiteindelijk voor elkaar kiest ), de token black, nog iemand die zwanger is (oké, dit keer zijn het er twee) en natuurlijk de verrader. Dan krijgen we natuurlijk wat over en weer gelul over ieders verleden, wie ze hebben verloren (of sinds de apocalyps niet meer hebben gezien) en waarom ze nu zo zijn als ze zijn.
Daarna een onlogische sprong in de tijd (maar misschien hebben ze het boek "Leven van het land" gelezen of zo...) en de constante dreiging van besmette mensen. En dan volgt de vlucht (en dat had als thema is de eindbestemming veilig of niet).
Waarschijnlijk had ik te hoge verwachtingen van deze film. Veel memes met blinddoeken op social media, engste film ooit (beweerd wordt dat mensen 'm niet af konden kijken. Als je niets gewend bent, zal dat best inderdaad) en natuurlijk bekende acteurs. Maar goed, wat overblijft is een vrij standaard post-apocalyptische film. "Maar het thema was toch origineel?" Valt ook nog wel tegen en in wezen maakt het mij niet zo veel uit waar de dreiging vandaan komt. Of het nu zombies, triffids, tripods, demonen, geïnfecteerden, vampiers, wraakzuchtige kinderen of wat dan ook zijn. Dat is inwisselbaar. Dan zou het verhaal dus origineel moeten zijn en dat is het dus niet.

Verrassend goed,

Dit is de eerste netflix film die ik wel echt goed vond hoor. Ik had verwacht dat ik naar saai geloop door het bos met een blinddoek om ging kijken maar dat was het totaal niet. Ik denk dat ik de verkeerde review heb gelezen. Er mag van mij zelfs wel iets van genre thiller/horror bij gezet worden want dit was soms wel enger dan menig horrorfilms.

Ik vind het helemaal niks, kijk pas voor het eerst naar Netflix. Vind het rare film. Niks spannends aan.

Ik vond hem beter dan verwacht, degelijk.

Want uiteindelijk is de populariteit voornamelijk gebaseerd op het feit dat het een meme geworden is.

Ik verwacht niet direct alle antwoorden, en dat alles meer voorgekauwd wordt, zoals sommigen aangeven (iets meer mocht wel, daar niet van).

Maar ik krijg bij zo films wel rap een 'The day after tomorrow'-gevoel (jij gaat er stante pede aan, maar ik trek mijn dikke jas aan en het lukt wel). Ik denk dat ik iets te autistisch in het leven sta, om in dergelijke dingen vlotjes mee te gaan. Ook is de volgorde waarin de personages gaan sneuvelen meestal voor de hand liggend, het stond in de sterren geschreven dat de zwarte man de held en liefde ging worden, dat de norse man gelijk ging krijgen in zijn voorspelling en eraan ten onder ging gaan enzovoort. Spreek natuurlijk niet over de laatste 3 overlevers, want die zien we logischerwijs in het bootje.

Zo was er ook de willekeur van hoe krachtig het effect insloeg. Zo leek de ene op slag bezeten, van zodra ze iets zagen, was er geen land meer mee te bezeilen. Terwijl de zwarte man (ondanks dat zijn ogen al het effect vertoonden), nog rustig de tijd en moed vond om die volledige bende om te leggen, alvorens zichzelf een kogel door de kop te jagen.

Leuk om eens gezien te hebben, vlotte wegkijker. Maar verwacht niet de filmervaring van uw leven uiteraard. Het boek had ik niet gelezen btw, dus hier al geen beïnvloeding door.

Goede spannende film maar helaas wel met wat minder spannende momenten. Er had nog iets meer donkerte en creepyness in gemogen. Nergens het doordringende Blair Witch of een night shaymalan gevoel. Malkovich steelt de show.

Niet mijn favoriete actrice, Sandra Bullock. Het type: weinig op aan te merken, maar nog minder over op te merken. Prutsfilm natuurlijk. Ik voelde geen enkele spanning, de gehele film eigenlijk niet. Het beetje spanning dat ik nog wist te bespeuren kwam van Bullock zelf, met haar gezenuwpees. De dwarrelende blaadjes, de ogen die veranderen, dat heb je na twee, drie keer ook al wel gezien. John Malkovich speelt natuurlijk weer de onuitstaanbare kwal. De bevallingsscène, het boottochtje over de rivier, wat wordt daar half werk geleverd zeg. Een paar golfjes, bootje slaat om en dat was het dan. Dat werd in een film als The River Wild toch veel beter gedaan en die is alweer zo'n vijfentwintig jaar oud. En je kinderen 'jongen' en 'meisje' noemen?? Stompzinnig verhaaltje ook. Overhypte troep. Geblinddoekt misschien nog wel te doen, alhoewel.

Best wel een goede en boeiende Netflix Horror / Mystery film (dit soort genrefilms vind ik ook altijd leuk om te zien), of beter gezegd een Post-apocalyptische horrorfilm, die wel wat weg heeft van de films "The Happening (2008)" en de "The Mist (2007)". Het is niet de subtielste film van de Deense regisseuse Susanne Bier, maar wel een degelijke, die bij vlagen ook spannend is. Verder bevat de film een fijne cast en ook wat aardige symboliek.

Sandra Bullock is zeker ook niet één van mijn favoriete actrices en vooral in de vele flauwe Komedie films waarin ze speelt vind ik haar vaak tenenkrommend slecht, maar voor deze rol (waarin ze met verve een onwillige moeder speelt, die geblinddoekt op zoek gaat naar een veilige haven) vond ik haar goed geschikt.

Voor de beste kijkervaring moet je bij deze film niet al te veel kritische vragen te stellen over het plot, want dat helpt. Of je moet net zoals John Malkovich een stuk in de kraag drinken. Voor mij was overigens het eerste van toepassing, want i.p.v. drank heb ik er een kop kippensoep bij genuttigd

Sfeervolle film.

Doet wat denken aan A Quiet Place, al is de insteek wel anders. Bier kan het toch niet laten om af en toe het drama de overhand te geven, drama dat toch grotendeels volgens het boekje verloopt. Gelukkig is de film wel sfeervol en blijft het gevaar mysterieus. Daardoor beklijft de film tot op zekere hoogte wel.

3,5*

Post-apocalyptische film die aardig wegkijkt, maar niet echt grensverleggend aanvoelt. Het verhaal is wel aardig bedacht, en de film weet de spanningboog van wat er nu werkelijk aan de hand is aardig in stand te houden, al is het einde ook weer niet erg verrassend. Niemand in de film komt overigens met de oplossing die ik zelf zou overwegen: het uitprikken van mijn eigen ogen.

Qua beelden degelijk, de soundtrack bevat erg onheilspellende geluiden die erg lijken op die uit de soundtrack van de serie The Handmaid's Tale. Zodra ik dat geïdentificeerd had, werkte de soundtrack ook meteen een stuk minder.

Redelijk vermaak, maar uiteindelijk voelt het iets teveel als volgens het boekje gemaakt aan. 2,5*.

De film zoekt een evenwicht tussen de clichés van het genre en toch een kwalitatieve rustige aanpak die we recent ook zagen bij A Quiet Place. Het resultaat is een kruising tussen The Walking Dead (zonder zombies) en The Happening. De film concentreert zich rond een beperkt aantal personage en is qua sfeer zeker goed opgebouwd. Feit dat je het 'kwaad' niet echt te zien krijgt, zorgt voor de nodige spanning. Bullock draagt de film, de rest van de cast valt wel mee. Richting het einde is het vrij voorspelbaar, maar qua opbouw valt deze film best te genieten. Zonder de internetrage met de Bird Box challenge was de film wel minder opgevallen vrees ik.

Ik snap de hype ook niet zo goed. Ik heb er fijn een avondje mee om gekregen, maar zo speciaal vond ik het ook niet. Ik dacht dat de hype ronde Bird Box wel al eerder is begonnen dan na die challenge, maar daarna kreeg het inderdaad nog meer aandacht. Ik vraag mij trouwens met stijgende verbazing af waarom sommige series en films zo gehyped worden, terwijl het vaak niet zo speciaal is en zelfs slecht is.

Waarom toch altijd die belabberde happy endings. Zitten daar echt mensen op te wachten?

Ik heb die challenges altijd al idioot gevonden. Maar nu waren die challenges, zoals de ice bucket challenge, enkele jaren geleden nog niet zo gevaarlijk, terwijl dat tegenwoordig wel het geval is. Wie bedenkt het om geblinddoekt te rijden.

Aangezien deze film erg vaak passeerde op sociale media, op filmsites en onder Netflix-kijkers in het algemeen, heb ik besloten ook maar eens een kijkje te nemen. Eigenlijk hou ik wel van dit type films. The Happening vond ik goed. The Mist geweldig. En A Quiet Place is ook goed. The Walking Dead kan je er ook mee vergelijken al zijn hier geen zombies aanwezig en is het niveau van die serie ook sterk afhankelijk van welk seizoen je kijkt. Als ik dan moet kiezen vond ik Bird Box wel de zwakste van dit ganse rijtje.

Teveel onzinnig gemekker in de dialogen en de acteurs zijn middelmatig op zijn best. Ook Bullock heeft haar beste tijd ondertussen gehad (sinds de chirurgische ingrepen en de botox dan vooral). Ze heeft ook geen chemie met Trevante Rhodes, laat ons eerlijk zijn. Het is nogal geforceerde end-of-the-world bullshit. Je hebt ook vaak nog heel veel natuurlijke belichting en dan mag er toch gekeken worden zonder blinddoek. Plus er zijn mensen die wel kunnen kijken of mensen die blind zijn en vanzelfsprekend geen blinddoek nodig hebben.

Bird Box geeft ook niet echt een aanzet om je achteraf bepaalde zaken af te vragen. Het mist dat mysterieuze en het zet mij althans niet aan tot nadenken. De focus lag meer op het aspect van hoe griezelig het is om niet te kunnen kijken dan op het waarom van dit alles.

"Every contact we've had with the outside has brought us death!"

Op zich spannende film die erg veel aan 'The Happening' doet denken. Zelfde soort gegeven, iets andere twist. Momenteel hebben de Netflix originals mij een beetje op neutraal gebied gelaten. Ik kan niet zeggen dat de films slecht zijn, maar aan het einde mist er een stukje voldoening waar ik niet in alle gevallen direct mijn vinger op kan leggen. Zo ook met deze film. Ik moet er wel bij aangeven dat ik geen early adapter was, en deze ben gaan kijken nadat ik mensen er helemaal lyrisch over hoorde praten. Ik had dus al een bepaalde verwachting, waar uiteindelijk niet helemaal aan voldaan is. Desondanks interesseert het gegeven mij erg. Houd wel van apocalyptische films met een mysterieus randje. Maar op sommige punten vond ik het verhaal niet logisch. Ook draait het meer om de emotie van de hoofdpersoon of beter gezegd, het tekort aan het tonen van emotie. Hier zie je eigenlijk de ontwikkeling van. Sommige stukken best spannend, doordat je meegaat in de rol van het 'niet zien' en 'niet weten'. Ook de omgeving is mooi in beeld gebracht, zoals bij elke Netflix original. Het einde was niet spectaculair, maar oké. Geen openstaande vragen of nieuwsgierigheden meer... Al met al: leuk om een keer te zien, maar blijft voor mij in de neutrale zone.

Wat een heerlijke verademing weer eens. Een post apocalyptisch juweeltje die gewoon NET even anders is. Er wordt veel overgelaten aan je verbeeldingsvermogen maar de spanning en angst is erg re-eel. Het deerde mij helemaal niet dat het niet duidelijk werd wat "de vijand" nu eigenlijk was. Daar draaide het wmb niet om in deze film. Vooral de wil om te overleven en het aanpassingsvermogen in uitzichtloze situaties. Ik heb genoten en was erg blij verrast.

Vermakelijk, maar ik had er na alle hype toch wel wat meer van verwacht.

Eerste kwartier draait heel erg om het verlangen om echt met een ander in contact te komen, echte liefde te voelen. Had daardoor stiekeme hoop dat de blinddoeken een metafoor zouden zijn voor de afstand tussen mensen. Dat we elkaar (dankzij social media) niet meer echt zien en begrijpen. Maar als regisseur Bier dat punt al wilde aanstippen, dan was het héél erg aan de oppervlakte. Want voor het overgrote deel is het een rechttoe-rechtaan survivalfilm zoals we die al talloze malen hebben gezien, vooral in het zombie-subgenre. Met een groep mensen die aan elkaar is overgeleverd, elkaar wantrouwt en op zoek moet naar eten. Zonde, eigenlijk.

Bird box: een soort the Mist avant la lettre.......best een aardige film maar héél bijzonder??? Nope.3stars.

Leuke film maar omdat zoiets dergelijks al eerder is gedaan niet echt vernieuwend maar hij kijkt lekker weg al was voor mij door iets vergelijkbaars met bijv the happening en the mist was voor mij de verassing er vanaf het begin al wel van af eigenlijk

Veel gehoord over deze film, dus eindelijk gistere gekeken. Nou ik vind er echt geen zak aan. Mensen die hem nog niet gezien hebben. Ik zou het niet doen, het is zonde van je tijd.

Verwondering dat er tegenwoordig nog mensen zijn die denken dat dit spannend moet zijn. Waar heeft men dan naar zitten kijken? Dit is allemaal al zo enorm vaak herhaald.. op geen enkel verassend element kunnen betrappen. Super slechte film.

Tussendoor maar spruiten gaan wokken, dat was spannender maar smaakte net zo belabberd.

Mega domme flut film, echt een B film.

Kinderfilm ... alleen kijken als je een krat bier op hebt, misschien dan wel geloofwaardig

Het leek een beetje op een Scary Movie die zichzelf wel serieus nam

Ik ben vrij makkelijk publiek voor dit soort films, want snel bang en ik leef ook makkelijk mee, zeker met extreem lieve kindjes zoals dat meisje. Dus wat dat betreft had de film me al best snel mee, maar los daarvan vond ik sommige dingen ook echt niet zo slecht gedaan, en behoorden sommige scenes tot de naardere/engere die ik gezien heb.

Zoals dat stuk rondom die nieuwe gast die ze binnenlaten die toch maar het voordeel van de twijfel krijgt, maar vervolgens iedereen uitmoordt. Dat is toch wel behoorlijk creepy gedaan, zoals het begint met die tekeningen. Net als het einde in het bos, waar ze verleidt worden om hun blinddoek af te doen door de stemmen die ze horen. Niet erg origineel meer (iets soortgelijks zit ook in Hunger Games en vast ook in andere films), maar ik werd er op een of andere manier behoorlijk naar van.

De film weet toch wel steeds opnieuw met heel spannende momenten te komen, waardoor het eigenlijk maar zelden inkakt.

Uiteraard is er vast genoeg op aan te merken als je serieus gaat analyseren, bij films rondom een thema als dit heb je natuurlijk al gauw plotholes, clichés en wat minder geloofwaardige momenten (en dat hele baby-gedoe met die andere moeder, dat hoeft voor mij ook allemaal niet per se), maar als je mij bijna 2 uur laat meeleven en -jammeren doe je toch íets goed.

Kon hier meer mee dan met het enigszins vergelijkbare A Quiet Place, omdat het Kwaad hier letterlijk onzichtbaar blijft, en ook extra eng wordt door de mensen waar het bezit van neemt.

kleine 4*

A Quiet Place meets Day of the Dead-thriller, zo zou ik de film omschrijven. [Edit: en oja, The Happening, inderdaad! Al is deze film wel veel beter)

Deze keer schuilt het gevaar in het oogcontact maken met iets bovennatuurlijks. Een iets andere insteek dan een zombie-epidemie, maar verder is het redelijk volgens het bekende zombie-format uitgewerkt. Een groepje overlevenden (zo divers mogelijk natuurlijk, maar allemaal bordkartonnen personages) komt bij elkaar in een huis en probeert te overleven. Cliché personages worden niet geschuwd; we kunnen de checklist er even bijpakken: een cranky bejaarde, een oudere vrouw, de Asian-American, een stoere cop-chick (die wat rondslet), een boekennerd, een stoere legervent en een dom dik wijf. Uiteraard zit er dan een zwakste schakel in, of een bijdehant figuur die het weer verpest voor de rest.

Redelijk voorspelbaar dus. Helaas wordt het ook nergens echt eng. De film weet soms wel te boeien, maar het einde (de "climax" zogezegd) is niet bevredigend, zelfs behoorlijk corny te noemen.

Wetende dat Sandra Bullock 53 is (en lelijk gebotox'd zelfs) is het raar dat de film ons wil doen geloven dat ze begin 40(?) is en nog 'gewoon' zwanger is. Ze doet het niet slecht, maar ze is qua leeftijd wel een behoorlijk miscast. Daarentegen was het leuk om John Malkovich weer eens te zien.