Time Freak (2018)

Sophie Turner is een actrice met een grote toekomst. Eigenlijk ook de enige reden waarom ik de film heb opgezet.

Asa Butterfield vind ik daarentegen steeds irritanter worden in films.

Maar goed het verhaal. Het is weer een timetravel film die laat zien dat je het leven gewoon moet ondergaan en terug gaan in de tijd voor een hoop ellende kan zorgen (ook al probeer je het steeds goed te doen).

Verder alleraardigst uitgewerkt en zeker geen total disaster, maar wat mij betreft niet een film die me lang bij zal blijven.

Verrassend originele variant op het Back To The Future-gegeven waarin briljante student Stillman [Asa Butterfield] na een aanrijding de sleutel tot tijdreizen ontdekt. Hij gebruikt zijn kennis om, met de hulp van zijn boezemvriend Evan [Skyler Gisondo], fouten uit het verleden recht te zetten in de hoop dat zijn vriendin Debbie [Sophie Turner] het niet met hem uit zal maken zodat ze lang en gelukkig zullen leven.

De film speelt zich af in een universum waarin ouders alleen maar verschijnen op foto's, maar dat doet er eigenlijk weinig toe aangezien de film nooit in clichés vervalt en - mede door de sterke dialogen - veel verrassende en vaak bijzonder grappige momenten heeft. Wie denkt dat dit een formulematige tienerfilm is zal extra verrast zijn door het einde, dat niet alleen slim is bedacht maar je ook met een glimlach de zaal laat verlaten. Butterfield is een tikje kleurloos in de hoofdrol, maar Turner is bijzonder charmant en Gisondo's komische timing perfect.

Me eens aan deze gewaagd en vond het wel een leuke film. Het idee is niet super origineel, maar ze hebben er toch leuke dingen mee gedaan. De cast deed het prima en verder verveelde het niet. Verder zag de film er prima uit en de speelduur was ook goed, niet te lang en niet te kort.

Leuke film.

Leuk.

Keek het vooraf eigenlijk enkel en alleen voor de cast die erin speelt, niet voor het verhaal. Maar zoals wel vaker bij dit soort films (young-adult) wist deze film me weer positief te verassen. Dat lijkt tegenwoordig minder moeilijk, maar het maakt de kijkervaring toch wel wat leuker.

Het is ook een bonus als je twee goede acteurs als hoofdrollen hebt weten te strikken. Butterfield begint langzaam maar zeker het slachtoffer te worden van typecasting, maar weet zijn kaarten wel goed te spelen. (Dat zal vast de reden zijn dat hij vaker van dit soort rollen aangeboden krijgt).

Turner overklast Butterfield echter en speelt mogelijk 1 van haar beste rollen. Nu ligt de concurrentie wellicht niet erg hoog, aangezien ze voornamelijk bekend werd van X-Men films. Deze rol eist veel meer acteertalent op en Turner laat zien dat dit soort rollen voor haar geen enkel probleem zijn. Gisondo mag ook wel genoemd worden als de sidekick van Butterfield.

De film kent een schattige lijn, ondanks dat het verhaal erg ongeloofwaardig is. Maar met een sciencefiction-genre kan je daar af en toe wel even de rug naar keren. Bovendien focust de film zich niet zo zeer op de sciencefiction maar vooral op de romantiek. De sciencefiction wordt nog steeds leuk benut met dat telefoontje, en ik ben blij dat regisseur Bowler niet voor een over-the-top special effects-film heeft gekozen.

De romantiek is best leuk en vermaakt goed, alhoewel de clichés niet ontweken worden. Toch gaat de film hier subtiel genoeg mee om, maar verliest soms de controle. De film wil er soms te geforceerd een grapje doorheen mengen wat een aantal mooie momenten verpest. Zeker in de slotfase wanneer Gisondo Butterfield wil aanrijden zodat hij de tijdmachine weer herinnert. Het valt zo uit de toon met de scene daarvoor dat het ongemakkelijk wordt.

Je zal af en toe de onjuistheden moeten negeren, want die zullen je regelmatig opvallen. De romantiek is echter leuk en schattig genoeg om dit een beetje glad te strijken. De toon is soms te abrupt anders, maar de film is als geheel een leuk en schattig resultaat.

Pretty corny. Een vrij afgezaagd, romantisch tienerfilmpje met een voorspelbaar verhaal. De jonge cast doet het niet eens zo slecht maar toch vond ik er niet veel aan. De muziek, de dialogen en eigenlijk het hele sfeertje stond me tegen, te braaf naar mijn smaak.

"Stay with me here in this perfectly imperfect moment."

Buiten 'Sex Education' om is Asa Butterfield eigenlijk helemaal niet te pruimen. Deze film bewijst dat maar weer eens.

Hier speelt Butterfield een natuurkundig genie die heel serieus in het leven staat. Zijn vriendin Debbie daarentegen is totaal het tegenovergestelde van hem. Nadat zij het uitmaakt doet hij toch verwoede pogingen om haar terug te winnen. Hij gaat zelfs zo ver dat hij een tijdmachine bouwt.

Stillman is een onsympathiek hoofdpersoon, waardoor het moeilijk is om met hem mee te leven in al zijn maniertjes. Hetzelfde geldt eigenlijk ook voor Sophie Turner en de onverschilligheid in haar personage. Alleen sidekick Skyler Gisondo weet op momenten nog voor de nodige humor te zorgen.

Qua verloop gebeurt er niet veel bijzonders; het zijn de welbekende platgetreden paden die bewandeld worden. Op den duur komt het allemaal erg geforceerd over. Wat dat betreft is het slot een enorme miskleun te noemen. Met wat meer durf had dit zelfs de film kunnen redden.

Al met al is 'Time Freak' een vrij afgezaagde film over tijdreizen geworden.

Kleine 2,5 sterren.