You Might Be the Killer (2018)

Matig.

Brett Simmons waagt zich eens aan een horror/comedy, maar weet zoals wel vaker helemaal niks toe te voegen. Er zitten wel een paar lollige ideetjes in (zoals een tijdslijn aan de hand van dode opzichters), maar het is veelal té bekend terrein.

En dan niet eens erg goed uitgevoerd. Een begenadigd regisseur is hij ook allerminst, dus is het ook geen verrassing dat het allemaal maar wat slordig oogt. Het is een klein wonder dat Simmons eigenlijk nog steeds budget vindt om nieuwe films te maken, maar da's allicht het voordeel van binnen het horror genre te werken.

Matig acteerwerk, povere effectjes en wat zelfbewust gedoe mbt het slasher genre. Het is dat het verder nog makkelijk wegkijkt en er hier en daar een klein lichtpuntje inzit. Er valt wel door te komen voor de genrefan, maar meer dan dat is het ook echt niet.

2.0

Aardige film waarin de leiders van een zomerkamp voor de jeugd één voor één worden afgeslacht. Een redelijk frisse slasher vanuit het perspectief van de killer. Tevens een geslaagde mix van horror en komedie waarbij op een vermakelijke manier gespeeld wordt met de clichés van het slasher-genre. Door de vertelwijze valt het, ondanks de korte lengte, soms in herhaling.

Ok horror comedy's hebben het steeds moeilijker om mij te plezieren. En slashers zijn ook niet (meer) zo mijn ding. Horror comedy's moeten het toch eerder hebben van de 'over the top' en WTF effect, mist deze volledig. Film die niets met me doet in de positieve zin.

Ik heb deze film gisteravond met teleurstelling gekeken. Ik vind een horrorkomedie op zijn tijd best leuk, maar You Might Be the Killer viel smerig tegen. Er werd veel te veel gepraat en de montage was van hak op de tak. De vele verwijzingen naar karakters uit bekende horror slashers waren voor mij te dicht bij huis en de humor was ver te zoeken en de special effecten matig en niets nieuws. In zijn geheel is deze film een povere vertoning. Een 2.0

Een komische horrorfilm die zich van de onverslijtbare clichés van het slashergenre bedient en de clichés humoristisch inzet. De setting van de film is al een enorm cliché. Een vakantiekamp waar een moordenaar rondwaart en verschrikkelijk tekeer gaat. Kampleider Chuck is in paniek en belt met een vriendin die een expert is in het horrorgenre. Zij voorziet hem een film lang van raad door de clichés aan hem uit te leggen. Het is een originele en geslaagde grappige vertelstructuur.

Met name de eerste helft van de film is rijk aan tempo en vermaakt goed. De film vermaakt goed met een reeks grappige scènes waarin de kijker samen met de ongelukkige Chuck in de moordzuchtige gebeurtenissen wordt gestort. Grappige vondsten en prima kills zorgen voor veel kijkplezier. Na verloop van tijd is de koek echter op en ontbreken nieuwe vondsten die het verhaal aan de loop moeten houden. Scènes gaan op elkaar lijken, het matige acteerwerk begint op te vallen en clichés zijn gewoon weer clichés. Anderhalf uur speelduur is niet lang, maar is opeens een te lang tijdsbestek om tot het einde toe met fris vermaak te vullen.

You Might Be the Killer begint fris en grappig maar eindigt behoorlijk zouteloos.

Lollig ingevulde horrorkomedie met een lekker onvoorspelbaar verloop, ondanks dat regisseur Brett Simmons er alles aan doet om trouw te blijven aan de klassieke elementen. Gelukkig zorgt het feit dat de film zelfbewust genoeg is ervoor dat You Might Be the Killer boeiend genoeg blijft, bovendien is er geen gebrek aan bloedvergieten en tempo. Het acteerwerk buiten Fran Kranz om is niet geweldig en de humor wat flauwtjes, maar Simmons experimenteert met de vertelstructuur en dat levert bij vlagen verrassing op. Het voortdurende gedraai met de inhoud en de absurde aanpak blijven te allen tijde vermakelijk, maar soms hadden de makers best mogen knippen in de komedie. Jammerlijk is ook dat de bijpersonages amper worden voorzien van kleur, maar uiteindelijk heb ik absoluut geen moeite hoeven doen om door de speelduur heen te komen.