I See You (2019)

Goed.

Verrassend frisse en sfeervolle thriller die recentelijk is gaan draaien en rondom de coronaepidemie op volle toeren even in de bioscoop te zien was. Ik vond de film echter niet aantrekkelijk genoeg om er geld voor de betalen. Ik besloot te wachten totdat ik de film gewoon gratis kon zien, en dat was laatst dan eindelijk het geval.

Wat me vooral opviel is dat de film erg onvoorspelbaar was en tevens een erg lekker tempo kent. Dankzij zeer strakke editing en sfeervolle sequenties is I See You nooit een probleem om uit te zitten. Bovendien is de uitstekend gekozen soundtrack al vanaf de eerste minuten voelbaar en vormt direct een sterke ondersteuning voor wat sfeer.

Het acteerwerk wordt verzorgd door namen die ik niet bepaald meer in grote producties zie verschijnen, maar zo blijkt maar weer dat zelfs als enkele castleden uit de grote spotlights verdwijnen ze het nog steeds aardig kunnen doen in kleinere producties. Tenney en Hunt vormen samen een aardig duo, verder doen Teague, Barer en Lewis het ook erg aardig in diens rollen.

Het tempo ligt door de film heen hoog, zeker omdat meerdere twists die niet te moeilijk maar ook niet te makkelijk zijn elkaar lekker opvolgen. De film blijft zo geregeld verrassend maar wordt nooit te moeilijk, eigenlijk ideaal voor een luie ochtend als je even geen zin hebt om na te denken. De verlichting en look van de film ogen verzorgd en de richting die het aanneemt is ook voldoende duister om het geheel niet in het water te laten vallen.

Een vermakelijke film die een uitstekende balans kent tussen mysterie en thriller, en verder ook lekker dicht tegen die genres aan schuurt zonder te vervallen in te veel sentiment of drama. Ook kent de film geen onnodige elementen die afleiden van de basis, waardoor de film erg recht-toe-aan is geworden en dat werkt voordelig. I See You is een plezante verrassing geworden die vermaakt, verbaasd en heerlijk wegkijkt. Weinig kritiek heb ik er dan ook op. Goede film.

In eerste instantie had ik gemengde gevoelens om deze te kijken, bioscoopfilms lijken veelal op elkaar, en deze sprak mij ook niet zo aan. Tja en vanaf de openingsminuten was dat eigenlijk ook wel zo... De begin -opzet doet je direct denken aan iets uit de verhalen van Stephen King; zo'n idyllische Amerikaanse stadje en dan gebeurd het een jongen wordt in het bos van zijn fiets geworpen. Is het iets bovennatuurlijks? Het verhaal richt zich vervolgens op het gezin Harper. Waar blijkbaar ook een Kelpien woonde. Nee eigenlijk flauw maar Helen Hunt had voor mij hier wel iets hiervan weg! Ook bij dit gezin gebeuren er rare dingen in het huis; spullen verdwijnen, veranderen van plaats of beginnen vanzelf te spelen. Het kan niet lang meer duren voordat ze Ed en Lorraine Warren gaan bellen? Maar dan...halverwege werd de clou weggegeven en spoelt het verhaal zich terug om de gebeurtenissen vanuit een geheel ander perspectief te bekijken. Daarnaast is er ook tegen het einde nog een plottwist om de film veilig en zonder teveel vragen te kunnen afronden. Nee omver blazen deed de film mij niet maar het wist me wel te intrigeren. De film voelt ook alsof we het allemaal eerder hebben gezien, en is uiteindelijk iets te keurig sluitend maar door de slimme manier waarop de filmmakers het brengen was het voor zolang het duurt erg aangenaam.

Een film die zich ontvouwt als een thriller-horror met enkele traditionele elementen waarbij de bewoners van een huis eigenaardige voor hen paranormale verschijnselen ervaren van verdwenen dingen en geluiden en dergelijke meer. Als kijker ga je er vervolgens in mee. De film start overigens met een vreemde verdwijning van een jongetje en de regisseur tracht een link met het gezin te leggen, maar het is allemaal onduidelijk hoe en wat.

De film kent echter een aantal plottwisten die vrij goed in elkaar zitten. De paranormale verschijnselen worden veroorzaakt door verborgen gehuisveste indringers. Klinkt allemaal vergezocht, maar het gaat de film wel goed af. Ook dat creepy apenmasker bracht wel iets extra. Wel fijn vond ik dat bepaalde gebeurtenissen in huis herhaald werden waarbij wordt "uitgelegd" hoe de vreemde gebeurtenissen tot uiting kwamen.

De échte plottwist moet dan nog komen. Verrassend en boeiend. De opzet zorgde ervoor de dat de standaard film zichzelf toch overstijgt. Niet dat het allemaal zo realistisch is, dat hoeft ook niet, maar vermakelijk was het zeker. Intrigerend alvast.

Ja hoor! Dit is weer zo'n fijne thriller. Spannend, vlot tempo met halverwege een paar goede twists!

Erg onderhoudend. 4 Sterren!

Ik was wel geïntrigeerd door deze film. Wist niet welke richting het verhaal ging uitgaan, maar het was toch de moeite om gezien te hebben. Cast deed het goed en verder zag het er goed uit. Prima film.

Best een aardige film met een onverwachte twist. Zeker in de eerste helft ligt het tempo behoorlijk laag, maar wel steeds sfeervol en kundig in beeld gebracht.

De score is ook wel fijn met continu onheilspellende geluiden.

geweldige film.

spannend va de eerste minuut.

pas aan het einde van de film zie je de daadwerkelijke dader/ontvoerder van het 12 jarige jongetje en de rest van de misdaden.

en inderdaad de actrice Helen Hunt d'r gezicht ziet er echt niet uit, verkeerde plastische chirurgie of zo.

nl. uitdrukkingsloos.

maar de film is een echte aanrader..

Niets is wat het lijkt

Je kan het beste zo onbevangen mogelijk in deze filmbeleving stappen wil je maximaal verrast worden. Hoe minder je namelijk van het verhaal weet, des te beter. Ook de plotomschrijving is hier op ingesteld. Wanneer je deze leest weet je minder dan je denkt.

Op de inhoud ingaan is lastig zonder spoilertags dus dat is dan ook precies waar ik nu gebruik van ga maken. Qua plot moest ik sterk denken aan Parasite en ik vond het dan ook best bijzonder om mij te realiseren dat beide titels in hetzelfde jaar uitgekomen zijn. Het is dan ook haast alsof de een bij de ander leentjebuur gespeeld heeft.

De kritiek die ik op deze film had is vergelijkbaar met de kritiek die ik nu weer heb. De mensen achter het plot hebben duidelijk een creatieve geest, maar hoe ingenieus en sterk uitgedacht deze ook is: de gebeurtenissen voelen allemaal net iets te toevallig en in staat van het verhaal gesteld aan. De meest ergerlijke vond ik nog wel dat een ontkomen slachtoffer van een moordenaar jaren later 'toevallig' als Frogger bij hem in huis terecht komt. En dan is dat nog niet eens op zijn eigen initiatief maar naar aanleiding van het initiatief van iemand anders. Erg toevallig en vergezocht allemaal. Voordat dit bekend gemaakt wordt probeert de regisseur de kijker zo vaak mogelijk te misleiden maar dit verrassingseffect valt gedurende de speelduur vordert, steeds verder weg waardoor het voor mij op een gegeven moment zelfs een beetje saai werd.

Verassend en ingenieus is I See You in eerste instantie zeker. Maar echt sterk in elkaar gezet is het allemaal zeker niet.

3,0*

“But isn't that part of the fun, almost getting caught?”

Eigenlijk niet-wetend deze film in gegaan, zonder ook maar enige verwachting. Deze film kwam meer op mijn pad terecht omdat ik vanavond niet echt een geschikte film vond, en deze zag ik nog voorbijkomen via ‘Netflix’ en, hij stond al enige tijd op mijn lijstje te wachten. Dan was de keuze gelukkig niet zo lastig en heb ik deze maar aangezet, wat toch uitliep tot een waar succes. Nou is dat best een groot gegeven, want deze film kent ook zijn zwakheden maar toch, ik heb me heel erg weten te vermaken en dat merkte ik ook snel terug omdat ik de film erg makkelijk uitzat.

Zoals ik al zei was ik nogal niets vermoedend de film in gegaan, ik had eigenlijk eerder het idee dat ik een spookhuisachtige film zou krijgen maar dan werd je alsnog aangenaam verrast. Ja, op het begin is de film erg spiritueel, denk je ook daadwerkelijk dat je met dit soort taferelen te maken krijgt. Neem bij voorbeeld de grote zwieper die dat jochie van de fiets maakt, en de constant paranormale gebeurtenissen die we te zien krijgen. Toch blijkt al gauw dat de film een wirwar van situaties gaat worden, en ‘Randall’ er geen touwtjes om de film bindt om het ons ook maar enigszins zowel lastig te maken als constant spanning te blijven houden. De film legt zichzelf helemaal bloot en vormt de ene plottwist naar de andere. Aangezien het dus niet heel ingewikkeld is, zijn de “oh” momenten vaak niet van toepassing, het is duidelijk genoeg en op een gegeven moment zelf wat voorspelbaar.

Waar ik zelf het meeste mee zat was dat ‘Randall’ eigenlijk geen constante spanning vast houdt. En in het begin van de film juist een enorme spanningsboog creëert die in mijn ogen juist verder uitgewerkt had mogen worden. Want zeker de personage van ‘Alec Travers’ vond ik leuk, bijzonder en op momenten zelfs beangstigend alleen was de uitwerking gewoon slap. De term ‘Phrogging’ kende ik ook niet, en daardoor vond ik het juist leuk dat de film zich daaraan blootstelde en mij als kijker een geheel nieuw term heeft geleerd. En dat gepaard met de personage van ‘Alec’ daar had veel meer uitgehaald kunnen worden.

Toch leek ‘Randall’ zeker van zijn zaak, en komt met een vrij slap verhaal aanzetten. Althans, het concept was ontzettend leuk, het verhaal was matigjes. Want we volgen eigenlijk een vermissingszaak van een jongentje die op weg naar huis op mysterieuze verdwijnt en daar een politiezaak van wordt gemaakt. De leider van de zaak gaan wij volgen, en in zijn huis gebeuren er tegelijkertijd paranormale dingen die eigenlijk niet te verklaren waren. Tot dat we erachter komen dat twee mensen hun huis zijn binnengeslopen en dus aan ‘Phrogging’ doen. Zonder dat de bewoners van het huis het weten leven deze mensen onder hetzelfde dak. Wanneer we verder in de film geraken vallen de puzzelstukjes meer bij elkaar, en blijkt de onderzoeksleider toch niet zo’n lievertje.

Maar toch, blijft de film best leuk om te volgen. Aangezien het toch niet héél lastig is zit de film makkelijk uit wat voor mij als kijker toch een klein pluspuntje was. Nee, het is geen bijzondere film, de personage van ‘Alec’ had voor mij wel wat erger gemogen, zeker als je weet wat er op het einde gebeurt.

En als je tijd en zin hebt om deze film op te zetten zal ik het zeker doen. Want de film vermaakt best wel, is zeker in het begin heerlijk spannend al neemt die spanning op den duur wel weer langzamerhand af. Wat dan niet héél erg is als het iets is maar, na de eerste plottwist is de spanning zo goed als geheel verdwenen; en dat is juist waar de film de mist in ging.

Wat een brol film. Idioot verhaal. Het enige waar ik punten voor geef is de muziek, dat was ook het enige waardoor de film wat spanning kreeg

Kabbelende opbouw met twists en dat tilt deze film 1 * omhoog. De link met de aap is goed bedacht. Acteerwerk op niveau. Meer uitdieping had nog gemogen 20 min.erbij...3,5*