Niemand in de Stad (2018)

Hm.. best interessant misschien.

Boek was aardig maar niet heel bijzonder.

Eerste echte speelfilm van Van Erp?

Vanaf 4 oktober in de bioscoop (September Film)

Trailer geplaatst

Wel zin in ook door thematiek. Zou zo maar eens een van de betere Nederlandse films van het jaar kunnen worden... (de op safe spelende EO 2e Wereldoorlogfilm Bankier van het Verzet (2018) zal wel de meeste prijzen winnen)

Volkskrant

Ramses was fijn, dus ik zie dit nog wel wat worden.

Echt? Ik vind het juist een van de beste Nederlandstalige boeken die ik de laatste jaren heb gelezen, een mooie beschrijving van volwassen worden. Als dit goed gedaan is (en waarom niet, ik heb vertrouwen in Michiel van Erp) verheug ik me op de film.

Keurig gedaan, deze verfilming.

Aardige film maar ook niet meer dan dat. Als voortkabbelend coming of age portret kon het me wel bekoren, maar de vader-zoon relatie, plotselinge dood van een van Philip's zijn vrienden en andere zijpaden kwamen wat mij betreft maar matig uit de verf.

Kan iemand mij trouwens uitleggen waarom je als regisseur zijnde Kim Feenstra een rol geeft in zo'n film? De hele zaal werd ongemakkelijk toen zij in beeld kwam om vervolgens in lachen uit te barsten bij haar paar zinnen tekst.

Maar goed, kan er nog wel 3* aan kwijt.

In het begin had ik de indruk naar een nieuwe aflevering van Feuten te kijken. Naarnate de film vorderde ontwikkelde de film zich met meer diepgang doorregen met wat humor. De personages hadden hun eigen karakters. Goed gedaan.

Ik heb genoten van de acteurs. Naturel. Je stapte met hen zo het studentenleven in. Ook de emoties kwamen goed over. Over Kim Feenstra: ik heb ook gelachen maar ik zag er de humor wel van in dat een opgepoetst te jonge vrouw met domme zinnetjes aan de zijde stond van macho Huub van der Lubbe.

De film had tempo.

De beelden waren soms mooi close-up. Juist op de momenten dat het nodig leek. De verhaallijnen waren duidelijk.

Mooi product.

Waarom heeft de sociëteit geen ramen?

Dat antwoord krijgt U als U de film kijkt.

Van Erp heeft bij vlagen het gevoel van vrijheid en kameraadschap van het studenten(verenigings)leven goed vast weten te leggen maar de film hinkt te veel op twee gedachten -studentenleven enerzijds en vader-zoon relaties anderszijds- om er een héél goede film van te maken. Desalniettemin heb ik toch wel zitten genieten. Beste scene was op de boot met het nummer van Bill Evans op de piano, daar kreeg ik wel even kippenvel van. Eén van de beste Nederlandse films van dit jaar (wat niet moeilijk is). Jammer van die stomme Whatsapp/SMS teksten in beeld dat geeft de film een beetje een goedkope made for TV uitstraling dat had toch niet gehoeven en het wat makkelijke eindshot. Vandaar geen 4* maar wel een dikke 3,5*, 7,5/10 zeg maar. Goed acteerwerk over bijna de gehele linie behalve ene Kim Feenstra in een kleine bijrol die inderdaad lachwekkend slecht overkwam.

Borrelnootjes iemand?

Ik snap niet goed waarom deze film zo bejubeld wordt. Het werd nergens spannend, het werd nergens confronterend. Wat het wel werd? Het verhaal bleef maar door kabbelen en dat is uiteindelijk vervelend om naar te kijken. Er was weinig opbouw in en naar de verhaallijnen. Ze waren er ineens zomaar! Alsof het in het script er even tussen gevoegd was.

Dat wat als schokkend bedoeld was, hoorde niet thuis in een film die zich in het heden afspeelt.

Een jong meisje dat ongewild zwanger wordt. En dan alleen de jongen het aanrekenen? Come on!

Dat is zó een verhaallijn in een film uit de jaren 60/70! Dit is een coming of age film, maar de weg naar volwassenheid wordt wel heel dramatisch neergezet. Alsof je leven voorbij is als je de studentenvereniging verlaat. Het acteerwerk van Minne Koole en Jonas Smulders was helemaal top! Dat dan weer wel...



Nou, dat gebeurde bij ons precies hetzelfde in de bioscoop. Kim Feenstra in beeld, de hele zaal grinniken. Ze doet haar best, ongetwijfeld, maar kan iemand haar in het vervolg in bescherming nemen? lekker weer op de catwalk, meid! Daar ben je goed in! Ik zit echt met smart te wachten op een film van Nederlandse makelij die een duidelijk begin, een duidelijk middenstuk en een duidelijk eind heeft, gelardeerd met een fantastische spanningsboog, onvoorspelbaarheden en schocking eyeopeners. Call me old fashioned..

Grappig om Huub van der Lubbe in de trailer te zien als verwijzing naar zijn geweldige lied Niemand in de Stad (van De Dijk, uiteraard).

Heeft-ie nog tekst of blijft het bij deze verwijzing?

Summier

Mooie ode aan vriendschap, je eigen pad kiezen en de stad Amsterdam.

Duyvis, als er een fuif is... staat vanaf nu in mijn geheugen gegrift.

Een van de weinige momenten die boven de studentencliche's uitstak was de pianoscene, maar die had wel erg veel weg van de pianoscene uit The Deer Hunter.

Als je je vader niet wilt zien of spreken, waarom reis je dan af naar Spanje om hem niet te willen zien en te spreken vraag ik me dan af, maar dat terzijde.

De hoofdrolspeler Minne Koole deed het goed en die twee meiden (Julia Akkermans en Sofie Porro) kwamen geloofwaardig over. Daarvoor een krappe voldoende.

3*

1e nederlandse film die ik in de bios heb gezien sinds Loft. Absoluut de moeite waard. Sowieso een verademing tussen alle familiefilms en slappe romkoms die tegenwoordig in Nederland worden gemaakt.

Ja, blij dat we gegaan zijn. Bij de borrelnoten kon het al niet meer stuk...

Leuk coming of age verhaal dat veel thema's aansnijdt: het spelen van identiteitsrollen, het gat tussen familie verwachtingen en eigen idealen, het omgaan met onzekerheden van het volwassen leven, de kloof tussen (bepaalde) mannelijke liefdesidealen en de werkelijkheid, en de relatie tussen hedonisme en de banaliteit van het bestaan.

Ik heb zeker genoten van enkele bekende typeringen van de studententijd (ik ben niet aangesloten op een vereniging) en het overtuigende acteerwerk. Ik stoor me vaak aan het acteerwerk in NL films, dat waarschijnlijk ook te maken heeft met de scripts (onlogische zinnen). Dit was nu echter in orde, mede doordat de regisseur een 'realistische' film probeerde te maken. Het scenario is ook vaak een minpunt, maar was nu ook op kleinere overgangen na dik in orde.

Genre is ook wel degelijk komedie.

dat was prachtig inderdaad.

Ik had nooit van Bill Evans gehoord moet ik toegeven, maar het was het nummer Peace Piece, vond ik na wat zoekwerk.

Edit:

Ok, ik kende hem zonder het te weten

Hier op inhakend: My Foolish Heart (2018) heb ik wel zin in zeer binnenkort!

Ik ook!

Misschien eerst even Born to be Blue (2015) kijken, mooie companion piece om je in de sfeer te brengen, en behandelt periode ervoor.

Compleet gemist -had vast geen reguliere NL bioscoop release- dus dat lijkt mij idd een fijne metgezel

Knappe prestatie om zoveel te zuipen en dan nog steeds zo obligaat Nederlands te spreken, zonder een zweem van alcohol op de fijne spieren in kaak en tong. Alcoholvrije studentenfeestjes is net zo geloofwaardig als een vegetarische tijger.

Tijdloze klassieker. Nu al!

Of er is echt niets veranderd in 50 jaar of hier zijn bewust hedendaagse dingen achterwege gelaten. Beter ook want wat hier vertoont wordt is bij vlagen van ongekende schoonheid.

Tuurlijk niet alles is even mooi, maar ben beetje onder de indruk van Erp

Behoorlijk aardig coming-of-age-verhaal van vaderlandse bodem, over volwassen worden in het Amsterdamse corporale wereldje. Het drama is af en toe wat zwaar aangezet (zoals wel vaker bij coming-of-age-verhalen), maar niet heel storend, en ik vond de hoofdpersoon af en toe ook wat vermoeiend. Maar toch een vlotte film waarin het corps-leven mooi op het scherm tot leven wordt getoverd, met goed acteerwerk en met best wel wat herkenbare taferelen (en ook een aantal niet, gelukkig :borrelnootjes:). Leuk om eens zo'n film uit Nederland te zien, en daar doet zelfs de aanwezigheid van Kim Feenstra weinig aan af.

Philip Hofman [Minne Koole] is een nieuw lid van een Amsterdams dispuut dat hem belooft te leren de 'open zeeën' te bevaren. Hij raakt goed bevriend met Matt de Jager [Jonas Smulders] en leert tijdens één van de vele woeste stapavonden ook Karen [Sofie Porro] kennen. Philip, die een relatie heeft met Tessa [Jennifer Welts], die op het punt staat een aantal maanden te werken op Curaçao, moet dus kiezen of hij de 'open zee' die Karen heet gaat 'bevaren'. Maar hij raakt ook betrokken bij de persoonlijke problemen van Matt.

Het zal niemand verbazen dat de zuipavonden van deze corpsballen leidt tot dubieuze taferelen, zeker wanneer één van de studenten wedt dat hij 23 pinda's in z'n voorhuid kan steken! Regisseur Van Erp vond dit blijkbaar zo'n belangrijke scène dat de kijker moet meegenieten van deze uitdaging. De toon in gezet en ja, de film heeft een flink aantal expliciete seksscènes. Voegen die ook maar iets toe aan het verhaal? Nou, nee dus. Koole geeft gelukkig een prima vertolking weg als de student die, aanvankelijk wat onwennig, langzaam maar zeker zijn nieuwe vrienden (letterlijk en figuurlijk) omarmt en Chris Peters maakt indruk als de nestor van het dispuut die een groot geheim verbergt. Jammer dat deze coming-of-age film ontaardt in onvervalst melodrama.

Eindelijk de film gezien nadat ie gister op DVD uit is gekomen. Wou hem al een hele tijd zien net als Wij (2018) waar het rondom is stil is, ben bang dat er geen DVD van gaat komen.

Een film over oud worden, vriendschap en liefde, typisch Nederland maar hou er heel erg van!! Film deed mij ook een klein beetje aan Pal Verhoeven's Spetters denken.

De borrelnootjes scene is erg ranzig en denk ik ook wel de bekendst scene uit de film. Ik hoef ze niet meer

Niet slecht maar top was het nu ook niet.

Ik als Vlaming zijnde zie liever flodder en de lift, Amsterdamned, new kids turbo en sint.

Dat vond ik heel goed.

Dick Maas!! ?