I Feel Pretty (2018)

Amy Schumer is uitstekend in deze vermakelijke en variant op het veelgebruikte 'body switch'-gegeven die op het einde iets te prekerig wordt. Ze speelt Renee, een vrouw wiens onzekerheid over haar uiterlijk van haar afstraalt. Daar komt verandering wanneer ze tijdens in de sportschool van de spinner bike in de sportschool valt en haar hoofd stoot. Wanneer ze bijkomt ziet ze in de spiegel een prachtige vrouw.Opeens heeft ze het zelfvertrouwen waar ze naar hunkerde en durft ze dingen te doen die ze voorheen niet durfde. De kracht van het fraaie scenario zit 'm in het feit dat de verandering puur in haar hoofd zit. Renee is nooit het mikpunt van spot, ook niet bij de bikiniwedstrijd waar het publiek oprecht enthousiast op haar optreden reageert. Het modebedrijf, geleid door Avery LeClaire [een even briljante als onherkenbare Michelle Williams] zit weliswaar vol met klassieke modepoppetjes, maar ook daar weet ze met haar zelfverzekerde uitstraling en (veel belangrijker nog) haar persoonlijkheid het vertrouwen te winnen. Zet daar nog bij een uitstekende romantisch subplot met Ethan [Rory Scovel] bij en de even mooie, als onzekere Mallory [Emily Ratajkowski] bij en je hebt een komedie die perfect aansluit bij de goed gekozen titel. Het gaat er niet om of je mooi bent, het gaat erom dat je je mooi voelt. En dat heeft niets met uiterlijk te maken, maar met vertrouwen. Natuurlijk is dat makkelijker gezegd dan gedaan, maar het feit dat deze film (en vooral de finale) vol zit met gewone mensen, die niet aan een klassieke Hollywoodbeeld van schoonheid voldoen, maakt dit tot een verfrissende komedie. En Amy Schumer draagt de film op fraaie wijze, ook al is het slot een tikje te stroperig.

Vanavond in de bios gezien en het viel me zeker niet tegen. Films met Amy Schumer in de hoofdrol zijn prima vermaak als je haar stijl en aard van comedy kunt waarderen. Is dit niet het geval dan kun je beter niet aan deze film beginnen.

Zelf ben ik wel een fan van haar persoonlijkheid en pittige uitspraken en vind het bijzonder verfrissend om eens niet een Jennifer Lopez of een Anne Hathaway in een romantische komedie te zien. Daarnaast lijkt deze film me voor veel vrouwen erg herkenbaar. Het voortdurend worden beoordeeld op je uiterlijk en de vele onzekerheden die daarbij komen kijken lijken me erg zwaar. Na het zien van deze film besefte ik me dat ik erg blij ben om een man te zijn.

Verder vond ik de bijrol van Michelle Williams wel opvallend. Haar pakweg laatste zes rollen lagen zo zwaar op de maag dat ik ze haast allemaal heb afgezet en ik was dan ook blij om eens een rol van haar te zien met de nodige zelfspot en overacting.

Daarnaast vind ik dat de rol van Rory Scovel als de mannelijke tegenspeler van Schumer niet onvermeld mag blijven. Ik had de man nog nergens in gezien maar vond wel dat hij een sterke rol neer wist te zetten en veel chemie had met Schumer. Een snelle blik op IMDB leerde me dat hij ook in het programma Inside Amy Schummer heeft gezeten.

Alles bij elkaar heb ik me prima vermaakt met deze film.

Boven gemiddeld.

Aardig.

De ophef rond deze film heeft meer te maken met schrijvertjes die zichzelf graag in de kijker zetten dan één of ander diepgeworteld probleem waar deze film mee worstelt. Toegegeven, het moraaltje ligt er erg dik op, maar "zelfvertrouwen is de sleutel" is toch al een serieus stukje beter dan "de schoonheid zit vanbinnen" waar we vroeger mee doodgegooid werden.

Schumer is echt perfect gecast voor deze film. Enerzijds om de boodschap wat extra glans te geven, anderzijds om de humoristische kant wat op te fleuren. Ook Williams is erg leuk, in een rol waar je haar niet meteen zou verwachten. Scovel kende ik enkel van z'n stand up materiaal, als wollige hipstervriend doet hij het ook best aardig.

110 minuten is best lang en naar het einde toe zakt de film weer iets te vaak in. Er zit ook iets teveel tijd in het hele concept (wat zichzelf schrijft, maar waar de film toch elk logisch stapje moet getoond hebben), een richtdoel van 90 minuten was beter geweest vermoed ik.

Maar voor een keertje best leuk. Zitten een paar grappige momenten in, vooral de blikken van Schumer zijn soms goud waard. Verder vooral negeren wat er verder over deze film geschreven wordt, gewoon een beetje meer zelfvertrouwen tanken.

2.5*

deze film is me niet eens zo erg tegengevallen en het uitgangspunt is redelijk origineel gekozen .

Natuurlijk hangt het wel van cliche's aan elkaar maar dat is niet zo heel erg .

Geen hele grappige film. Maar wel een film die lekker weg kijkt met wat chips en cola. Het is allemaal al vaker gedaan in andere vormen, maar het is toch wel leuk dat iemand in een ander lichaam komt. Of in dit geval een andere ‘ mindset’ aanneemt. Het duurt allemaal best lang, maar toch verveelde het niet. De boodschap is super Amerikaans en erg cliché, maar soms is het toch wel belangrijk om er even bij stil te staan. Beauty komt van binnen en niet van buiten. Terwijl we toch altijd blijven kijken naar de ‘looks’. Dat geldt ook voor mij. Maar je kunt niet vaak genoeg de boodschap weer eens meekrijgen.

Wil maar niet echt lukken met de filmcarrière van mevrouw Schumer, want ook aan deze I Feel Pretty hou je geen goed gevoel over. Nochtans een script wat op haar niet zo ranke lijf geschreven lijkt, over een vrouw die leert dat het er niet om gaat hoe je er uitziet, maar om wie je bent. Een dikke onvoldoende voor de schrijvers van dit verhaal. Niet alleen ligt de moraal er te dik bovenop, ook de diverse wendingen zijn zo gemakzuchtig en snel in elkaar geflanst, dat je nauwelijks de kans krijgt om ook maar ergens van onder de indruk te geraken. Bovendien valt er bijna niets te lachen bij deze komedie en dat lijkt me tamelijk funest. Schumer doet zichtbaar haar best en verdient een herkansing met een beter script. Ook een topactrice als Michelle Williams wordt hier misbruikt in een onbeduidende bijrol, al is het op zich wel nog grappig dat ze hier een of ander modepoppetje speelt, terwijl ze normaliter uitblinkt in het spelen van alledaagse, weinig flatteuze vrouwen(misschien als ze haar de rol van Schumer hadden gegeven, dat dit beter had gewerkt).

Deze viel eigenlijk wel heel goed bij mij. Natuurlijk is het niet echt meer een originele invalshoek voor een film, maar wat opvalt is dat het vooral heel sympathiek uitgewerkt is, en ook nergens over de top gaat door ranzig of superflauw of zo te worden, wat je misschien kan verwachten bij een film als dit. De ondertoon blijft serieus genoeg met hier en daar wel oke humor. Fijn ook dat eigenlijk niemand een eendimensionale bitch is en openlijk gemeen is over of tegen Renee, waardoor het niet zo'n 'knappe cheerleaders zijn bitchy tegen de zielige underdog' sfeertje krijgt. Vooral de rol van Michelle Williams is daarin verfrissend.

Ook Amy Schumer zelf heeft voor mij zeker de gunfactor, en ik vond het liefdesverhaal ook heel erg lief. Leuk dat de film gaat voor een doorsnee normale gast in plaats van dat ze met een of andere hunk een relatie krijgt, ook alweer een heel sympathieke zet.

Ja echt een heel sympathieke, lieve film die best goed slaagt in het overbrengen van de boodschap voor wie daar op dat moment ontvankelijk voor is.

Ik geef gewoon 4*, nou en.

Matige film waarin een vrouw onzeker is over haar uiterlijk en vanwege een betovering zichzelf opeens mooi vindt. Een one-joke-movie waarin die ene grap eigenlijk helemaal niet grappig is. Desondanks is de film over het geheel wel vermakelijk. Amy Schumer is goed gecast en stelt ook niet teleur.De rol van Michelle Williams is wat irritant.

Ik vond het een grappige versie van het 'door magie getransformeerd' thema dat door een aantal vrouwenfilms loopt (13 going on 30 bv.). Deze keer is er alleen de magie van het veranderde zelfvertrouwen.

Ja - de film maakt dankbaar gebruik van cliche's, maar zet ze vervolgens op hun kop. Ik ben het met critici eens dat het einde ietwat te zoet is, maar verder: leuk en inspirerend.

En het mag toch wel gezegd worden: een overtuigender 'lelijk eendje' dan je in films meestal ziet. En ze wordt zwaan - niet door meer make-up en andere kleding (want dat had ze allemaal al) - maar door zelfvertrouwen. Voorspelbaar? Echt?

Inwisselbaar.

Amy Schumer is redelijk gehaat op het internet. Wat wil zeggen 10 mensen haten haar. Blij om te zien dat het cijfer op IMDb en hier redelijk is. Want deze film is nergens heel slecht maar ook nergens heel goed. Schumer is goed te pruimen als de wat met overgewicht sukkelende dame. Ergens wel fijn dat Schumer ook echt wat te dik is. Ik vind haar niet lelijk verder, maar je hebt vaak dat dames die zogenaamd minder aan het ideaal voldoen dan lelijker worden gemaakt door een beugel of maffe kleding. Of zoals die film met Jack Black dat wij als kijker ook nooit de dikkerd zien. Uiteindelijk heeft de film zoals misschien wel 99 procent van soortgelijke komedies het probleem dat het niet echt veel verder wil komen dan de pitch. Waardoor echt heel vaak lachen gieren brullen er niet bijzit. Toch nog erg veel cliche verhaal wat de lach blijft ophouden.

Ook ik heb deze film in het vliegtuig gezien en dit is wel een goede vliegtuig film. Visueel niet heel boeiend, dus op klein scherm prima te doen, simpel verhaal dus als je wat moe bent nog steeds moeiteloos te volgen. Dus ga je stukje vliegen, pak niet die film van 3 uur. 2 komedies van 1.5 uur is een slimmere keus!

2.5 sterren

Deze film eens bekeken en vond het eigenlijk nog een leuke film. Toch wel een aantal keren moeten lachen en het verhaal verveelde niet. Verder zag de film er prima uit.

Het einde is wel wat klef, maar dit hoort wel bij dit soort films.

Viel beter mee dan gedacht.

De keuze van mijn liefste. Leek me niets en ging tegen beter weten in meekijken, maar deze fi;m viel me reuze mee. Het uitgangspunt leek me wel volledig uitgemolken, maar men heeft toch een aardige variant hierop gevonden. Michelle Williams had ik bijna niet herkend en Amy Schumer vind ik het prima doen. Vermakelijk voor een keertje, 3*

Aanstekelijk filmpje. Geen hoogstaande humor, maar was ook niet platvloers. Gewoon luchtig. Maar wat ik wel top vind is het thema dat uiterlijk niet belangrijk is maar dat je zo mooi bent als je zelf voelt. En wanneer je overtuigd bent van jezelf straal je dat ook uit op je omgeving die je dan ook zo gaat zien. Zit veel waarheid in. Feit dat dit dan ook nog eens gebracht wordt door Amy Shumer maakt het helemaal af. Voldoende zelfrelativatie, waarvoor ik veel respect heb. Maakt van Amy voor mij een mooie madam… Niemand is perfect en waar je dan mag denken dat iemand het door zijn ogenschijnlijke perfecte uiterlijk wel allemaal in de schoot zal geworpen krijgen, toont deze film het tegendeel. Trouwens wat is het ideaalbeeld? Zal voor eenieder wel anders zijn. Gelukkig maar.

Geslaagde film.

Zien en gezien worden. Of hoe mentale overtuiging een kracht is die los staat van hoe je er uit ziet, klinkt of whatever. Vermakelijke film met wat clichés, doch Schumer draagt de film met verve als vrouw zijn.