The Forgiven (2017)

Integere film, iedereen heeft zichtbaar zijn best gedaan, maar echt goed is het niet. Hoofdschuldige lijkt me de toch ervaren regisseur Joffé, die blijkbaar een script heeft geaccepteerd met wat al te veel nutteloze verhaallijntjes, en daar verder weinig cohesie weet tussen te scheppen. Zo voegen de uitvoerige scenes in de gevangenis erg weinig toe, hebben we al veel vaker beter gedaan zien worden. Erg rommelig dus, tekenend dat dit deels waargebeurde verhaal met real life gebeurtenissen aangevuld is met enkele fictieve personages die gedeeltelijk dan weer gebaseerd zijn op echte personen(aldus de info bij de aftiteling)…..knap als je dit nog begrijpt. Bovendien is dit een echte praatfilm, die tegen het einde pas wat heftiger en dynamischer word, maar grote kans dat de meesten onder ons dan al mentaal zijn afgehaakt. Jammer voor Whitaker, onherkenbaar gegrimeerd als Tutu, want hij speelt zijn beste rol sinds jaren. Bana heeft de rol van gewetenloze crimineel in de bajes al eens eerder(en beter) gespeeld. Kwalitatief niet slecht, maar emotioneel kon The Forgiven me onvoldoende raken, dus van harte aanbevelen kan ik hem niet.

Goeie film waarin aartsbisschop Desmond Tutu de taak krijgt om de Waarheids- en Verzoeningscommissie te leiden. De film speelt zich af in het Zuid-Afrika net nadat Nelson Mandela president is geworden. Forest Whitaker en Eric Bana zijn hier beiden goed gecast. En alhoewel de scenes tussen deze twee de beste momenten uit de film vormen, weet de rest ook te boeien.

Deze film geeft een kleine inkijk van de TRC onder leiding van de Nobelprijswinnaar voor de Vrede, aartsbisschop Desmond Tutu. Deze is overigens knap neergezet door Forest Whitaker. Dat apartheid veroordeeld werd als een misdaad tegen de menselijkheid heeft veel veranderd. Een sterrencast creëert eerder een groot publiek, maar lokale acteurs in deze rollen had de film ook interessant of interessanter kunnen maken.

Ik irriteerde mij aan Whitaker, die geforceerd Desmond Tutu neer te zet. Na enige tijd toch maar geaccepteerd. Eric Bana acteert heel geloofwaardige als Piet Blomfeld. Sterke rol.

Het hele verhaal rond Blomfeld gaat als een rode draad door de film. En ik vind dat zeer geslaagd. Ook gevangenisscenes zijn spannend en heel overtuigend. De verschillende clans in de gevangenis, die al dan niet de bewaarders om hun vinger winden. Juist deze scenes houden de film overeind.

De scenes met Tutu zijn soms te veel gedramatiseerd.

Al met al geeft het een goed beeld weer van de tijd waarin de misdaden tegen `de zwarten` aan de orde werd gesteld.

Geen topper, maar zeker de moeite waard.

Rommelig.

Wilde hem vooral kijken omdat het onderwerp over de apartheid me nog wel aanspreekt. Maar de apartheid blijkt vooral de achtergrond een beetje te zijn, want veel focus krijg je helaas niet te zien. Wel jammer, want ik denk dat daar echt de meeste potentie inzat.

Whitaker is onherkenbaar opgemaakt als Desmond Tutu. Hij probeert zichzelf ook zo onherkenbaar mogelijk op te stellen. Hij vervormt zijn stem en zijn houding, en dat maakt het er allemaal toch eigenlijk onbedoeld komisch op bij vlagen, al kan je het Whitaker niet ontnemen dat hij goed in zijn rol zit.

Bana doet het ook nog redelijk, al is zijn karakter gewoon niet heel erg interessant. Veel krijg je niet te horen of zien over zijn oorsprong behalve een flashback en wat verhaaltjes en geruchten. Je krijgt vooral Blomfeld in het heden en dat was toch wel een gemiste kans.

Maar het pijnpunt van The Forgiven ligt hem vooral in de stuurloze regie. Waar wil Joffé nu precies heen? Er worden zo veel zijplotjes bijgegooid dat het niet meer duidelijk is welke boodschap in de film centraal staat. De 2 hoofdplotjes zijn ook nauwelijks met elkaar verbonden. De combinatie ligt hem in enkele conversaties tussen Bana en Whitaker.

Maar Whitaker en Bana hebben beide totaal verschillende bijplotjes. Whitaker kent een traag en subtiel plot terwijl Bana een ruw gevangenisplot kent. En het combineert niet al te lekker. De rauwheid en spanning van de bajes afgewisseld met een subtiel, traag en dialoogvol plot gaat beslist niet lekker met elkaar.

Maar er worden zo veel andere zijplotjes in gestopt dat het rommelig en onduidelijk begint te worden. Vooral omdat enkele zijplotjes uit het niets verschijnen en eigenlijk ergens worden gedumpt. De rommeligheid komt er daardoor wel goed mee naarvoren. Film lijkt er ook nergens een duidelijk uitgangspunt door te krijgen.

Maar ook de dialogen missen pit en impact. De conversaties tussen Whitaker en zijn vrouw slaan voornamelijk een saai pad in en weten nooit interessant te worden. De opening beloofd een bijzondere film, maar vervolgens krijg je weinig die de verwachtingen naleeft.

Ook de finale in de rechtbank is nogal ridicuul. Ik liep het nog zo te zeggen tegen Makhubele, sta alsjeblieft niet op en loop niet naar die man. En natuurlijk gebeurd dat zodat er nog wat traantjes gelaten kunnen worden. Vreselijk gewoon. En terwijl de slotfase nog ok begon.

Uiteindelijk dus vooral een film die een hoop potentie laat varen. Zeer jammer, en bovendien ook totaal niet interessant om 115 lang te boeien. Rommelig geheel met aardig acteerwerk en een aantal aardige scenes. Voor de rest helaas te weinig om het lijf.