Look Away (2018)

Sterk.

Film blijft misschien net iets te braaf in het thriller hoekje hangen, maar verder is dit een leuk pre-Halloween werkje waarin de hand van de regisseur een duidelijke meerwaarde heeft. Bernstein's regie zorgt er voor dat de film van begin tot eind blijft boeien en da's bij thrillers toch vaak wel anders.

Acteerwerk is zeker ook in orde, ook niet altijd het geval bij dit soort films. De film ziet er verder ook netjes uit, al had het ook daar misschien net nog dat beetje slicker of wilder gemogen. Laten we dan maar hopen dat dat potentieel er in Bernstein's volgende film wel volledig uitkomt.

Verhaal en verloop zijn niet super origineel, maar de invulling is best uniek. Verder hangt er ook een scherp en venijnig sfeertje waardoor het het redelijk drukkend blijft, zelfs wanneer het duidelijk is waar de film naartoe wil.

En een fijn eindshot, dat helpt ook altijd. Aanradertje.

3.5*

Aardig idee niet eens zo onaardig uitgewerkt. Mist snelheid en doorzettingsvermogen. India Eisley doet haar best maar verdient een betere productie. Carry, The Omen en Let the right one in zouden genoeg aanleiding moeten geven om het beter te doen.

Uniek concept, wordt versterkt door het uitstekende acteerwerk van India Eisley. Zowel iemand die verlegen is als iemand die heel veel zelfvertrouwen heeft speelt ze heel goed. Het einde was een beetje afgeraffeld, maar zeker de moeite waard om te zien. India heeft zeker een nieuwe volger erbij.

Goeie film over een onzeker tienermeisje die erachter komt dat haar spiegelbeeld haar wil helpen. Een gegeven dat, afgezien van het wat gemakkelijke einde, goed is uitgewerkt. De scenes met de spiegels zijn mooi gedaan, en de film ziet er verder ook gewoon goed uit. Redelijk donker van toon en India Eisley zet haar dubbelrol meer dan prima neer.

Gisteren gezien,was positief verrast en het acteren was dik in orde.

Een film met een vleugje horror,thriller mystiek.

Ik ben niet zo'n fan van tienerhorror, dat is meestal niet zo best, en ook deze valt tegen. Er wordt niet al te sterk gespeeld en het verhaaltje is wat ver gezocht, bovendien is het einde een behoorlijke afknapper. India heeft het lichaam van een anorexia patiënt (dat is ze trouwens ook), zonde want ze heeft een prachtig koppie. Bij vlagen best vermakelijk maar een goede film kan ik het niet noemen, daarvoor is het allemaal nėt iets te zwak. Geen voldoende.

Redelijke thriller die wel wat leentje buur speelt met films als Carrie, The Craft en Let The Right One In. Het verhaal is daarom niet echt origineel. De uitwerking is echter wel goed gelukt. Bernstein bouwt de spanning langzaam op en zet een goede sfeer neer. Zeker de scenes met het spiegelbeeld zijn erg sterk. Het einde is wat makkelijk en had wat ingenieuzer kunnen zijn. Eisley acteert goed, evenals Isaacs en Sorvino. Leuk tussendoortje. 3.0/3.5

Kon me niet echt boeien, meer van verwacht. Traag, voorspelbaar en zonder verrassingen, gebrek aan vuurwerk. Bernstein kent wel zijn klassiekers en zal fan zijn van De Palma(je herkent de invloed van Carrie en Sisters), maar deze regisseur heeft nog net die eigen stijl om er iets moois van te maken. Wel goede rolbezetting en dus beter acteerwerk dan gewoonlijk. De jonge Eisley toont zeker potentie, wellicht dat we deze later zullen herinneren als haar eerste grote hoofdrol. Ook fraai eindshot, zie je aan dat Bernstein best wel talent heeft, volgende keer dan maar een betere film afleveren.

Oppervlakkig verhaaltje zonder interessante wendingen. Je kon het verloop zo uittekenen. Het slappe einde helpt ook niet echt.

Verrassend goed !

Het gegeven met de spiegelbeelden wordt knap weergegeven en de performance van hoofdrolspeelster India Eisley is bijzonder sterk. Ook de rest van de cast doet het zonder meer goed. De plot is intrigerend en heeft een donker kantje. Ondanks dat de thriller meer het dramatische aspect beoogt, is er steeds een onderhuidse, creepy sfeer aanwezig met voldoende spannende momenten. Een dikke 7/10

Op zich een mooie leuke thriller. Op sommige momenten vond ik het langdradig en had ik nood aan wat actie of een twist. Het goede acteerwerk en origineel verhaallijn maakt veel goed. Het einde was behoorlijk slap. Desondanks wel genoten van deze film.

Verwachtte hier een thriller-horror en dat is het eigenlijk gewoon ook.

Had hier een standaard werkje verwacht maar het zijn de details die deze film toch het aanzien waard maakt. Redelijk beklemmende sfeer, soundtrack die daarbij helpt natuurlijk en hier en daar zelfs een tikkeltje duister klinkt.

Sterk acteerwerk ook van de hoofdrolspeelster.

Voor de rest redelijk braafjes en allemaal veel te voorspelbaar met een plot die we natuurlijk al vaker hebben gezien om echt een sterke indruk op me te maken

3*

I'm everywhere where you are.

Whenever you see yourself,

what you really see is me.

Films waarin spiegels een cruciale rol spelen zijn er in grote getale. Denk maar aan “Mirrors”, “Oculus” en “Candyman”. En als er eens iemand voor een spiegel staat in een horror, dan mag je er zeker van zijn dat er iets angstaanjagends achter hem of haar staat op het moment dat het beeld terugkeert naar die spiegel. Eén van de vele trucjes die makers van horrorfilms gebruiken. En wanneer ze deze gimmick op een degelijk manier toepassen, dan mijd je de volgende dagen elke spiegel. Maar wat als je evenbeeld je ineens begint toe te spreken en je een uitweg biedt uit een hopeloze situatie die je niet meer aankan? Wel, dat is wat Maria (India Eisley) meemaakt. Haar alter ego Airam (Vond ik wel een slimme vondst om haar naam in spiegelbeeld te gebruiken) stelt voor om van kant te ruilen, om haar puberleven op orde te stellen.

Maria’s leven is niet bepaald rooskleurig. Het is een onzeker en angstig, grijs muisje. Ondanks dat ze welgestelde ouders heeft en een natuurlijke schoonheid uitstraalt, is ze niet bepaald de vrolijkste thuis. Ze eet slecht, ziet er bleekjes en op een bepaalde manier onverzorgd uit en straalt geen vertrouwen uit. De oorzaak is in de eerste plaats te wijten aan haar ouders, Dan (Jason Isaacs) en Amy (Mira Sorvino). Dan is een succesvolle chirurg die elke afwijking van het schoonheidsideaal onmiddellijk opmerkt. Perfectionisme is zijn dada. Een vreselijk persoon wiens denigrerende opmerkingen overduidelijk een impact hebben op dochterlief. Als hij enkele esthetische chirurgische ingrepen als cadeau aanbiedt voor Maria’s 18de verjaardag, zie je het zelfvertrouwen van Maria zo wegslippen. En Maria’s moeder is ook niet bepaald de persoon om dit vertrouwen te herstellen. Amy is een vrouw die leeft in ontkenning en resoluut weigert te zien dat bij haar man het “trouw zijn in een huwelijk” niet een prioriteit is.

En ook Maria’s schoolervaringen zijn niet echt plezant te noemen. Ze wordt behandelt als een paria. En natuurlijk is er weeral zo’n vervelende kwast die haar constant pest (maar een bekende volkswijsheid zegt ook : “Meisjes plagen is om liefde vragen”). Ook haar vriendenkring is nogal beperkt. Alleen Lily (Penelope Mitchell) lijkt een boezemvriendin te zijn. Uiteindelijk blijkt deze vriendschap gewoonweg oppervlakkig te zijn. Kortom, Maria’s sociaal netwerk is niet echt uitgebreid te noemen. En ondanks haar welstellende ouders en uiterlijk, is de sociale acceptatie nihil te noemen en behoort ze niet tot de favoriete meidenclub zoals gekend op Amerikaanse hogescholen. Vandaar dat Maria’s evenbeeld maar al te graag haar dagdagelijks leven wil overnemen zodanig dat ze de beslommeringen en onrechtvaardigheden rechtgezet worden.

Ondanks dat “Look Away” veel raakpunten heeft met bestaande films en je in wezen niet echt vernieuwend kan noemen, vond ik het toch een boeiende film die mijn aandacht vasthield. De interactie tussen de twee döppelgangers via de spiegel, is fascinerend om te zien. Dat het verhaal een “Carrie”-achtig tintje krijgt nadat Airam het heft in eigen handen neemt, was natuurlijk enorm voorspelbaar. Verwacht echter geen bloederige toestanden. Daarvoor is de film meer thriller dan horror. Het enige wat voor enige suspense kan zorgen, is het mysterie van de bizarre echografie aan het begin van de film. Dat zorgt voor het nodige giswerk. Is er een bovennatuurlijke entiteit betrokken? Een boosaardige tweelingzus? Of is er bij Maria op geestelijk vlak iets ontspoort nadat ze de echografie ontdekte? Is het een geval van gespleten persoonlijkheid? Tja, de ontknoping zal je niet veel wijzer maken. En spijtig genoeg was deze ontknoping ook geen verassing. In “Look away” zitten er enkele geslaagde scènes. Misschien toch niet wegkijken en de film een kans geven als je het tegenkomt.

3*

Solide thriller, die nog beter tot z'n recht was gekomen met wat scherpere horror randjes. De Israëlische regisseur Assaf Bernstein toont zich, omringt met een verder opvallend diverse internationale crew, capabel genoeg om een beproefd basisidee zich eigen te maken. Er hangt een ijzige, duistere sfeer doorheen de film, met dikke pakken sneeuw op straat en een even kille (koude) huiselijke sfeer; typische afstandelijke rijkdom. Door de bovennatuuurlijke elementjes kan hij zich ook iets meer permiteren wat betreft geloofwaardigheid, waardoor de transformatie van de protagoniste (verdienstelijk gespeeld door Eisley, die erg fragiel en jong oogt) goed werkt. Bovendien breit Assaf er een mooi einde aan... toch wel een zeldzaamheid. Soms kan één shot genoeg zijn!

Stijgt boven de gemiddelde tienerfilms uit. Hij is ingedeeld in het thriller genre, maar ik zie het even goed als een horror als een thriller. Er wordt ook prima geacteerd. Het verhaal en de plot is aan de dunne kant.

Net niet.

Dit soort thrillertjes die licht tegen horror aantikken zijn ook nooit helemaal mijn ding, maar omdat de hoofdrol door Eisley wordt gespeeld toch maar benieuwd geworden naar de film. Bovendien blijft het een horrorfilm en daar kan je me altijd wel voor wakker maken.

Eisley speelt dan ook een beetje een rol die ik gelijk van haar zal verwachtten. Niet dat ik Eisley veel in andere films heb zien opdraven, maar de uitstraling die ze geeft is voor de rest perfect voor zo'n film als deze. Een beetje verlegen en onzeker.

Eisley is alleen wel wat afstandelijk hier en daar, maar bewijst regelmatig wel prima te kunnen acteren. Soms iets te gemaakt, maar dat kan vooral aan haar rol liggen. Voor de rest ook een aardige rol van Isaacs, die weer een heerlijk slechte uitstraling heeft.

Het is alleen jammer dat dit soort thrillers altijd graag subtiel willen zijn, maar echter nooit helemaal van de grond komen. De karakterontwikkeling is onvoldoende, zeker voor een film zoals deze. Bovendien zijn de karakters allemaal redelijk ongeloofwaardig.

Visueel aardig. Lekker koude sfeer die door de film hangt en zeker een aantal briljante shots. Vooral de 180 graden draai tussen 2 spiegels is een mooi stukje. Bovendien hangt er altijd wel een sfeertje door de film heen dus op visueel vlak weinig aan te merken.

Alleen blijft het allemaal wat tam. Het wordt nooit echt schokkend en de boodschap dringt nooit helemaal door. Wat nudity en tamme kills voegen hier dan ook weinig aan toe. Het is vooral het sfeertje dat het allemaal een beetje goedpraat.

Maar dat is niet genoeg. De film is niet echt saai, maar ook niet echt goed. In zo'n film als deze kan je met goede regie een eind komen. Maar de loop is iets te voorspelbaar, al is de laatste scene nog wel onverwacht.

Dat is lang geleden... Dat ik van de Israëlische Bernstein zijn spionagefilm Ha Hov mocht aanschouwen. Hij heeft ook een erg lange pauze genomen, om vervolgens 11 jaar later in Amerika op te duiken met een wel heel andere film. Horror? Nee, niet echt... Maar wel sterk en bij vlagen ook onderhuids.

We volgen de schichtige tiener Maria die op haar school en in de omgeving als buitenbeetje door het leven gaat... en daarbij ook het mikpunt is van zowel de treiterijen op school als de minachting en onverschilligheid in de thuissituatie. Op een dag doet ze een vrij sinistere ontdekking als ze in de spiegel kijkt en haar spiegelbeeld een eigen leven lijkt te lijken, met de nodige donkere mimiek vandien. Eeeeeeek! Of toch niet helemaal?

Nee, waar spiegels in horrorfilms vaak de intentie hebben om extra angst aan te jagen lijkt deze spiegel de kijker aan het denken te willen zetten. Al wordt het er niet minder donkerder om.

Het spiegelbeeld moet de alter ego en/of ongeboren tweelingzus van Maria voorstellen. Ze luistert naar de naam Airam. En Airam maakt hierin strak duidelijk dat ze is geraakt door de observaties die ze over Maria deed. Maria zal eens wat vaker voor zichzelf op moeten komen... en dit neemt ze wel erg letterlijk.

Hoe dat in zijn beloop gaat? Aanschouw zelf, maar ik denk dat je het antwoord wel al kan raden. Interessant in deze kwestie is het moment dat de rollen tussen Maria en Airam letterlijk lijken om te draaien.

Ook komen de familiegeheimen boven tafel, en die zijn treffend.

Look Away zou je bijna kunnen beschouwen als zo'n typische Amerikaanse thriller... maar het gaat weer ietsje dieper. En daar hou ik van. De sfeer is lekker donker, het acteerwerk komt zeker goed door de verf en India Eisley zet hier wel een puike dubbelrol neer. Ook leuk om Mira Sorvino weer eens te zien. Inmiddels inderdaad geschikt voor een moederrol.

Goed.

4,0*

Look Away begint als een aangename verrassing. Een psychologische horror die middels zijn tienerprotagoniste thema’s als pesten, eenzaamheid en schizofrenie aansnijdt. De sfeer in de film is naargeestig. Al in één van de eerste scènes waarin de ouders en de geplaagde tiener Maria samen een ontbijt nuttigen in hun kil ingerichte woning en de ouders de incompetenties van hun dochter nog eens nalopen, komt die naargeestigheid goed boven. De scène is pijnlijk onaangenaam en zet een navenante toon.

Buitenshuis zijn de omstandigheden niet veel vrolijker. Niet alleen reageert de buitenwereld nogal afstandelijk en vijandig op Maria, maar de weersomstandigheden helpen ook al niet mee om de sfeer minder somber en droefgeestig te maken. Het is winter. Buiten is het koud en wit. En maast wit is grijs er wel de overheersende kleur. Zowel binnen als buiten is geen spatje luchtigheid te bekennen.

De film heeft een mooie balans. Het verhaal over de eenzame Maria is het verhaal van een menselijke tragedie en draagt een onverholen sinistere sfeer. De scènes waarin Maria haar alter ego Airam in de spiegel observeert, aftast en leert kennen, zijn beangstigend. De dubbelrol van India Eisley is erg goed en van doorslaggevende betekenis voor het welslagen van deze stilistische film. Ze overtuigt als ingetogen excentriek buitenbeentje en verandert heel gemakkelijk in haar verleidelijke brutale pendant.

Met de ontwikkeling van het alter ego raakt de ingetogen Maria wat op de achtergrond. Met de komst van Airam verandert de film van karakter. We bevinden ons opeens in een wraakfilm waar een femme fatale de scepter zwaait. De serieuze thematiek wordt losgelaten. Nu de accentuering op het wraakmotief komt te liggen, is er meer actie en wordt de film plastischer en oppervlakkiger. Nog steeds vermakelijk, maar gewoon meer standaard. Het stelde me teleur.