Yardie (2018)

Acteur Idris Elba (bekend geworden door de serie Luther) eerste film als regisseur,getiteld Yardie blinkt nu niet direct uit door originaliteit.Het verhaal over een Jonge Jamaicaan in de jaren zeventig die bij een schietpartij zijn broer verliest en vervolgens zelf in de misdaad beland hebben we in één en andere vorm natuurlijk al veel vaker gezien.Het eerste gedeelte wat zich op Jamaica afspeelt is door de mooie plaatjes en het goed getroffen tijdsbeeld nog het meest interessant,en ook behoorlijk onderhoudend.

Als het verhaal zich vervolgens naar Londen verplaatst blijft Yardie redelijk boeiend maar bevinden we ons als kijker wel weer op erg bekend terrein.Komt nog bij dat het acteren van de meestal vrij onbekende spelers vrijwel nooit overtuigend is.

Blijven we zitten met een mager misdaad relaas dat op zich nog wel goed te doen is maar nagenoeg nergens meer in uitblinkt.De regie van Elba en het degelijke camerawerk zijn dan uiteindelijk nog de sterkste punten van Yardie,maar meer als een magere voldoende levert dat ook niet op.

In 1973 doet Jerry Dread [Everaldo Creary] een wanhopige poging om met zijn sound system een bendeoorlog in Kingstone tussen King Fox [Sheldon Shepherd] en Skeets [Rayon McLean] op te lossen. Het kost hem zijn leven, maar zes jaar geleden is de situatie wel verbeterd. Net als vele anderen is Skeets geëmigreerd naar de VS en Jerry’s jongere broer Danny [Aml Ameen] werkt nu voor King Fox. Als gevolg van een incident wordt Danny naar Londen gestuurd om een pakketje cocaïne af te geven bij Rico [Stephen Graham]. Daar wordt hij ook herenigd met zijn vrouw [Shanton Jackson] en zijn dochter [Myla-Rae Hutchinson-Dunwell]. Loopt natuurlijk niet geheel zoals verwacht. De proloog is iets te nadrukkelijk geïnspireerd door Bob Marleys ‘One Love Peace Concert’ en het verhaal is bepaald niet origineel, maar vooral Ameen en Graham zijn indrukwekkend.