I Think We're Alone Now (2018)

Adam en Eva lijkt opnieuw te beginnen.

Miljaarde zeg......

Ssaaaaaaaaaaaiiiiiiiiiiii en nog eens saaiiii.

Van in het begin al mij steendood zitten vervelen.

Dit is een film die voor velen niet zal weggelegd zijn en ik ben er 1 van, niks voor mij.

Een film mag bv traag zijn van mij maar het moet me kunnen boeien en het moet boeiend blijven + het verhaal moet je pakken en dat deed deze film werkelijk geen ene minuut.

“I felt lonely when it was me and 1600 other people in this town.”

Post-Apocalyptische film in drie delen:

Deel 1: Del (Peter Dinklage) is de laatste man op de wereld. Door zijn lengte had hij toch al niet veel op met de mensheid en zodoende vult hij zijn dagen in eenzaamheid. Volgens een vast patroon ruimt hij de huizen van de dode en breng de geleende bibliotheekboeken terug naar de bibliotheek. De plaats waar hij ook is gaan wonen

Deel 2: Nadat er s'nachts vuurwerk was te zien ontdekt hij de volgende dag het jonge meisje Grace (Elle Fanning) Uiteraard is zij de tegenpool, ontstaat er een soort van band en uiteindelijk breekt de volharding en charme van Grace de verdediging van Del langzaam af. Toch blijf er rond Grace nog steeds een mysterie hangen.

Deel 3: Sommige van die vragen, worden beantwoord in dit laatste act. Echter met de twist schuift de film naar een compleet andere richting. Ik hou de details spoiler-vrij, maar het is een verhalende keuze die enigszins in strijd is met de opbouw van de rest van de film. In dit gedeelte zien we ook Paul Giamatti (Sideways 2004, 12 Years a Slave 2013) en Charlotte Gainsbourg (Antichrist 2009, Melancholia 2011) Alhoewel dit einde best interessant was valt het plots uit de lucht. Waardoor er opeens twee verhalen zijn en beide niet voldoende uitgewerkt.

Best jammer want Reed Morano (meerdere afleveringen van The Handmaid’s Tale) is een goed cinematograaf en regisseuse. Ze creëerde in dit post-apocalyptisch drama een visueel prachtig pijnlijk gevoel van melancholie door middel van duistere en rustige scènes en veel lege ruimtes.

Matige film waarin een kluizenaar denkt de laatst levende persoon op aarde te zijn. De film speelt zich af in een post-apocalyptische wereld waarin het hoe of waarom er niet toe doen. De dagelijkse routine van het hoofdpersonage op het begin kijkt op zich wel gemakkelijk weg, maar eentonigheid komt natuurlijk wel om de hoek kijken. Het laatste gedeelte staat eigenlijk nogal los van de rest van de film en daardoor net geen 3.0 sterren.

Dinklage is perfect gecast als Del, een einzelgänger die de laatst overgebleven overlevende is van een apocalyptische gebeurtenis in het stadje waar hij woont. Del vult zijn dagen met het begraven van lichamen en het opruimen en schoonmaken van huizen. Op een dag stuit hij op Grace [Elle Fanning] die graag bij hem wil blijven. Hoewel Del niet op gezelschap zit te wachten gaat hij akkoord en zowel Del als Grace lijken op te leven door elkaar gezelschap. Maar Grace heeft een groot geheim dat hun vriendschap kan verwoesten. Genoeg verhaal voor een aflevering van Twilight Zone en dus veel te lang. Dinklage is echter in topvorm en ook Fanning levert degelijk werk af waardoor de verveling niet al te snel toeslaat.

Vind vooral de sfeer fijn in deze film. Dinklage idd perfect gecast.