Assassination Nation (2018)

Oef, wat een simplistische en groteske vertoning, maar tegelijkertijd enorm genoten van het audiovisuele aspect en de zwarte humor. Jammer van het flauwe meta-commentaar (sowieso een plaag in de huidige cinema) en allerlei voor de hand liggende uitvergrotingen met personages en boodschappen die vooral irriteren. Ondertussen blijven echter de positieve kanten meer hangen en wil ik de film zo snel mogelijk weer zien. Vooral een long take rond Em's ouderlijk huis is verbluffend. En naast ABRA (die acteert en ook op de soundtrack staat en door wie de film op mijn lijstje stond) staan ook Tommy Genesis (<3), Charli XCX en ANOHNI (voorheen Antony) op de soundtrack in samenwerking met A.G. Cook (PC Music) en Daniel Lopatin (OPN). Ook laat de film naast alle sociale media en tekstberichten websites als 4chan en reddit zien. En het kan aan mij liggen, maar van de vier - buiten Lily/Odessa Young overigens voor high school duidelijk te oude - protagonisten is Sarah (Suki Waterhouse) wel serieus onderbelicht, die is me echt nauwelijks opgevallen.

Oké, ik hou wel van films die buiten de gebaande paden willen treden. Onvoorspelbaar, of op grafisch gebied. Deze film probeert op heel veel verschillende manieren ‘apart’ te zijn maar slaagt daar in mijn ogen op weinig vlakken in. Het is een overduidelijk statement de huidige social media cultuur (wat ik zeer kan waarderen) maar het gedoe om maar zoveel mogelijk verschillenden stijlen te verwerken in bepaalde shots irriteerde me echt. De actiescenes waren wel weer tof maar daarentegen werd er ook veel te veel geouwehoerd (zonder echt veel te zeggen). Wat mij betreft niet meer dan een niemendalletje.

2,5*

5/10 (IMDB)

Wauw. Zoals ik vaker probeer heb ik geen trailer gekeken of synopsis gelezen alvorens deze film op te zetten. Ik ging er dus blanco in. En ik werd redelijk overdonderd. Door het visuele spektakel, door de hardheid waarmee de huidige jeugd wordt geportretteerd en door de lef en eigenzinnigheid van de makers. Al wordt alles enorm aangedikt om de overduidelijke boodschap zo hard mogelijk binnen te laten komen, is het een terechte spiegel die wordt voorgehouden.

Hier en daar valt wel een steekje en het eind zie je helaas al heel lang aankomen. Maar Assassination Nation zorgde nu en dan voor een glimlach, aardig wat opwinding en vooral een naar gevoel in de onderbuik. Ik ben 108 minuten lang geboeid geweest, en dat is wat je wil bij het kijken van een film.

Deze film gaat waarschijnlijk zeer uiteenliggende waarderingen krijgen.

Hate it or love it zeg maar.

Zeker niet voor iedereen weggelegd. Ik begrijp een vergelijking met springbreakers wel, maar toch is deze film ook heel anders.

Ik kon hem zeker waarderen. Ok de boodschap en de kritiek ligt er wel heel dik bovenop, maar toch bleef ik gefascineerd kijken.

Misschien over een tijdje nog maar eens kijken, maar voor nu een prima 3,5 *

“The whole fucking world has lost its mind!”

Waanzinnig. Assassination Nation is overvol, en de regisseur wil veel verschillende genres, onderwerpen en subplots combineren. Het is een kleurrijke en hyperactieve cocktail, en bijna alle hedendaagse problemen en gevaren komen langs. Sociale media, sexting, geweld tegen vrouwen, politiegeweld, racisme, pedofilie, het wapengebruik etc. Alles komt langs. De regie en het camerawerk doen denken aan het werk van Tarantino en Korine, en de film straalt ook een bepaalde boosheid uit. Assassination Nation heeft een maatschappijkritische boodschap, maar wil ook gewoon vermaken.

Wat een crap.... Compleet non-real en niet doorheen te slepen.... 80% van de dialogen hadden geen enkele meerwaarde in het verhaal en logica was ver te zoeken...

Men tracht een cult film neer te zetten zo lijkt maar de uitvoering sloeg nergens op.

Leuk.

Vooral doordat soundtrack en beeld mooi op elkaar aansluiten, geloof ik. Het begin is af en toe wat rommelig, wat te getruct visueel zonder dat dat nou echt wat lijkt toe te voegen - de 70’er jaren driedeling lag me niet goed, bijvoorbeeld. Noch dat er toch af en toe wat veel uitgelegd moet worden - toch altijd een zwaktebod, zo’n voice over, als je het niet in beelden kan vertellen heb je misschien gewoon het verkeerde medium gekozen. Maar er is genoeg wat daar weer tegenover staat, vooral eigenlijk als het allemaal wat meer richting actie gaat. Lekker lomp, niet al te moeilijk en gewoon leuk over the top. Niet om te lachen, maar dan toch.

Jammer van het te belerende vingertje aan het einde, dat had echt niet gemoeten - wie ontvankelijk is voor zo’n boodschap had ‘m zelf ook wel bedacht, en het vertellen maakt het alleen maar zwakker. En als je dan beleren wilt, vertel dan zoiets als dat de laatste publieke lynchpartij in de VS nog niet zo heel lang geleden is. Mensen die daar in hun zondagse kloffie heen gingen, om samen met de kinderen op de foto te gaan met op de achtergrond het nog half levende onschuldige slachtoffer. Verbijsterend.

Semi-edgy sociaalkritische met neon beladen teen angst filmpje meets Purge. Glossy girl power vol met drugs, seks en bloederig geweld. Iets wat men al snel als 'geforceerd hip' zal willen bestempelen. Ze zitten er niet naast, maar gelukkig is 't wel met een rauw randje; dat is dan wellicht het voordeel van een mannelijke regisseur die met dit concept aan de slag gaat.

Het is een shitload aan ideeën die, in zowel stijl als inhoud, in de uitwerking misschien wat geraffineerder konden zijn (het is geen The Neon Demon ) en enige subtiliteit in zijn boodschap ontbeert, maar júist dat tongue in cheek over-the-top rommeltje maakt het verrassend effectief vermaak. Het is verfrissend om zware thema's die tegenwoordig al iets teveel door je strot worden geduwd -zoals transgenderism, homofobie...- in zo'n speelse vorm te gieten. Wie zich concentreert op de boodschap zelf zal zich er wellicht nog aan storen, maar in het grote geheel voegt het alleen maar toe aan de groeiende waanzin. Leuke 'trigger warning' ook aan 't begin, zet de toon wel aardig. Paar scenes schieten er duidelijk bovenuit, McSavah noemt de tofste al, maar het is over de gehele linie een film die zich visueel laat gelden. Ver boven verwachting wat dat betreft.

Sociale media kunnen iemand maken of kraken, dat kon ik ook merken gedurende de verkiezingscampagne hier in Belgie. Maar hier is dit wel tot op het uiterste gedreven. Zelden een film gezien waarin ik me zo gedegouteerd heb gevoeld als deze en niet door het tweede horrorgedeelte maar vooral door de aanhef van de film, lees de impact van de sociale media en hoe iemands privacy kan te grabbel worden gegooid. Het is geen slechte film maar ik heb echt geen zin om hem nog eens terug te zien.

Mijn eerste gedacht was: wat een puberaal filmpje. Naarmate de film vordert merk je echter dat er een boodschap inzit. Het hele concept doet je nadenken hoewel het voor mij toch een ver-van-mijn-bedshow is. Deze Assassination Nation heeft wel pit en durft voor zijn mening uitkomen. Dat kan ik zeker appreciëren, hoewel het einde net wat té feministisch aanvoelt. Wanneer de end-credits lopen krijg je nog best een cool nummer gespeeld door een orkest.

Al bij al een moeilijke film om te beoordelen. Er zit teveel nonsense in terwijl het uiteindelijk een no-nonsense verhaal is. Tegengestelden trekken elkaar weleens aan maar hier ben ik er niet helemaal over uit. Ik vond het zeker boeiend door de aparte stijl. Ook de soundtrack is nogal apart maar het intrigeert wel net zoals de film. De twist op het einde is ook goed. Ik zag hem niet aankomen maar er zijn dan ook best weinig aanwijzingen in de film. Nja, een 3.5 dan maar.

Zoveel potentie.

En toch is het zo'n teleurstelling geworden, alhoewel het niet slecht is uiteindelijk. Maar het zijn vooral de verwachtingen die ik had geschept die de film waarschijnlijk de das omdoen. Deze film heeft waanzinnige momenten, maar laat ook een hoop punten liggen.

Deze film was 1 van de films waar ik het meeste naar uitkeek. Toen het bleek dat er een zeer gewelddadig randje aanzat was ik verkocht. De trailer zag er ook erg sterk uit. Kreeg inderdaad vibes van The Purge maar die komen pas los richting de helft en de slotfase van de film.

Er is gekozen voor een dromerige aanpak terwijl de trailer een heel ander soort film leek te beloven. Ik dacht dat dit een vlotte high-school film met een splatterfinale ging worden. Maar uiteindelijk is het toch wel trager en meer artsy en dat komt de film niet altijd ten goede. Daardoor voelt het toch iets te veel aan als onzin i.p.v. een satire.

Acteerwerk is niet erg bijzonder. De vier dames zijn toch wat kleurloos. In het eerste deel waren er een paar sterke scenes te bekennen die wat druk op de kijker leggen op een sterke manier, maar die momenten zijn toch schaars. Jammer, want dat soort beelden hadden de film juist een beetje kunnen redden.

Nadat het eerste deel, traag of dromerig of niet, best wel vlot voorbij ging ging ik me daarna klaarmaken voor de finale die schijnbaar erg gewelddadig zou zijn. Ik kan je vertellen, het valt best mee. Inderdaad hier en daar expliciet gespat met bloed maar dit gebeurd maar een stuk of 2-3 keer. Voor de rest vooral wat geweerschoten en met bloed bespatte muren en vloeren.

De scene waar de camera langs de ramen en door de deuren heen zweeft was van ontzettend hoge klasse. Daarna krijgen we een finale die de druk mist, bloederige beelden of niet. Het gevoel van hulpeloosheid en chaos ontbreekt nogal en het voelt nogal mainstream aan terwijl het eerste deel nog best artsy was.

De power-puff girls-achtige finale sloeg de plank ook een beetje mis. Dat voelt toch wel net wat te kinderachtig aan. Ook wanneer de mannen en vrouwen tegenover elkaar gaan staan waarbij de film vervolgens eindigt, was een grootse misser. Wie vond dat een goed idee? Laat dan in ieder geval een paar glimpsen zien i.p.v. een korte aftermath.

Het is duidelijk een satire, met enkele erg geslaagde momenten, maar met een finale die veel kansen laat schieten. Jammer, want ik keek er erg naar uit.

Satire over de massahysterie, die volgt wanneer een hacker de intimiteiten van stadgenoten blootlegt. Een film met twee gezichten. Het eerste deel introduceert vier sensatiebeluste hogeschoolmeiden, die vooral in sociale media bevrediging vinden. Het bloederige tweede deel houdt zich bezig met de confrontatie tussen de meiden en hun belagers, die hen ervan verdenken de bron van alle ellende te zijn en daarom een “heksenjacht” (Salem) beginnen.

Af en toe dreigt de film te ontsporen, maar dat neemt niet weg dat regisseur Sam Levinson een (soms grotesk) beeld schetst van de huidige (Amerikaanse) samenleving met alsmaar scherper wordende tegenstellingen.

Onderhoudende maar behoorlijk lompe satire die een beetje een kruising is van millenial dramareeks Euphoria (ik zie trouwens nu pas dat dat van dezelfde regisseur is maar de overeenkomsten zijn wel vrij duidelijk) en Spring Breakers met wat Tarantinoësque randjes- slachtoffers vechten terug! Een hoop in your face ironie dus en een resem aan clichés-karakters, van de gevatte maar kwetsbare transgender tot de gewelddadige jocks.

Het gebrek aan subtiliteit wordt deels goed gemaakt door het audiovisuele, met de al eerder aangehaalde longtake bij het huis als meest opvallend wapenfeit. Vond vooral de langzaam opgebouwde, onheilspellende soundtrack bij die scène zeer geslaagd. Af en toe tast Levinson wel serieus mis om een punt te maken, zoals bij de 'hartverscheurende' scène als Lily uit huis gegooid wordt. Dat ze daarna troost zoekt bij die kerel die zich -uiteraard- ontpopt tot psychopaat was ook wel erg voor de hand liggend maar de overtreffende trap van zijn creepiness had ik dan weer niet zien aankomen.

Als commentaar op de Amerikaanse samenleving en het #metoo gebeuren komt het niet in de buurt van bv Promising Young Woman, maar als gelikte over the top tienerfilm is het redelijk genietbaar.

Blitse, stijlvolle cinematografie waarbij de regisseur de tijd neemt voor een degelijke opbouw van het verhaal en ook de nodige aandacht aan de personages geeft. Qua horrorelementen moet je wel een tijd wachten alvorens dat er bloederige scènes te zien zijn. En eigenlijk valt dat wel mee ondanks de paar brute uitspattingen. De horror zit meer in het gegeven van de social media wanneer men persoonlijk betrokken wordt met uitlekken van gegevens die privé zijn. Best aardig, maar de verwachtingen lagen hoger. Naar het einde toe kwam het allemaal wat simpel en ongeloofwaardig over. 6/10

Goeie film waarin een stadje wordt opgeschrikt door een hacker die prive-gegevens van de inwoners lekt. Toch wel een originele film die vrij donker van toon is. Goed camerawerk en een uitstekende, bijpassende soundtrack. De personages hadden wellicht wat beter uitgewerkt mogen worden. Sam Levinson laat zien wat hij kan en zou perfectionaliseren met zijn serie Euphoria.

A little trigger warning: bullying, blood, abuse, classism, death, drinking, drug use, sexual content, toxic masculinity, the male gaze, homophobia, transphobia, guns, nationalism, racism, kidnapping, murder, attempted murder, swearing, torture, violence, gore, weapons, and fragile male egos.

Assassination heeft mij volledig overdonderd met zijn inhoud. Ik schilderde bovenstaande trigger warning eerst af als een overdreven promo voor de rest van de film. Blijkbaar al deze onderwerpen daadwerkelijk erg uitgebreid aan bod. Niet te verwonderen dat ik dan ook nogal geschokt naar het scherm zat te staren. Dat deze film horror is valt voor veel kijkers te betwijfelen. Voor mij was dit echter erg persoonlijk en uiteindelijk erg effectief. De onderwerpen van homo- en transfobie, racisme, verkrachting en uitbundig Tarantino-esque geweld liggen gevoelig bij mij. Dit is zeker niet het geval voor veel andere kijkers begrijp ik.

We ontmoeten vier tieners in het dorpje Salem. De helft van de inwoners werd gehackt en hun geheimen openbaar gemaakt. Er ontstaat paniek en ontzetting en nadat een van de tieners onterecht geframed wordt voor deze daad, ontstaat een heuse klopjacht op de meisjes.

Uiteraard moet je jou enigszins kunnen identificeren met de leefwereld en het gedrag van de tieners, anders wordt dit sowieso een erg lastige zit. De thema's van online media, fragiliteit en hypocrisie worden best in je gezicht gewreven maar nergens kwam het irritant over. Integendeel, de film maakt een punt en is niet bang alle karikaturen gigantisch uit te vergroten als vorm van satire. Het einde stelde iets teleur door de toonshift en abruptheid. De comedy was ook niet prominent aanwezig. Zodanig zelf dat ik het genre niet zou toekennen aan deze film. Enkel op het eind zitten wat oprecht grappige stukken maar dat is het dan ook.

Technisch gezien is het dik in orde. Camerawerk is dynamisch en puur vakmanschap. Een scène die ik wil uitlichten is een long take waarin verschillende personages van buitenshuis naar binnen gefilmd wordt terwijl een menigte zich klaarmaakt om aan te vallen. Dat was pure cinema. De soundtrack zit goed en acteerwerk top.

Een film die niet voor iedereen is weggelegd maar voor mij zeker zijn werk deed.

4,5*

"Smile, open up, cross your legs, spread your pussy, speak softer, scream louder, be quiet, be confident, be interesting, don't be so difficult, be strong, don't fight back, be an angel, be a whore, be a princess, be anything you want to be, even the president of the United States of America. Just kidding. Fuck you.”

Deze film altijd structureel vermeden maar, om een vage reden heb ik deze toch wel weer in mijn watchlist gezet. Ik denk dat het komt omdat ik destijds helemaal verzot was geraakt op de trailer van deze film, want laten we eerlijk zijn; normaliter ben ik best wel fan van dit soort filmpjes. House Invasion is vaak een favoriet horrorgenre voor mij en van The Purge ben ik ook altijd al groot fan geweest. En deze film bezit beiden. Toch was ik altijd vrij huiverig om deze film, ik heb namelijk al best veel gelezen dat het politiek correcte geneuzel je de neusgaten uit kwam en dat was ook zo. Hoewel ik er niet altijd even veel mee bezig ben hoeft het van mij ook niet altijd in een film. Goed, ik denk dat je zoiets van tevoren bij deze film wel kan bedenken, dan is het gelukkig ook makkelijk om erdoorheen te kijken.

Het begint overigens best geinig. Geen idee of de “oudere” generatie er iets mee kan maar, het weerspiegelt helaas wel de huidige generatie hoe deze vooral op social media te werk gaat. Ik ken ze ook, ik ben misschien zelfs zelf ook een tijdje zo geweest en de toekomstige generatie ziet er nog duisterde uit met deze gedigitaliseerde wereld. Ze laten hier overigens wel het extremere zien hoor maar goed, tegenwoordig is jezelf verkopen op internet een vrij makkelijk iets en schamen mensen zich daar ook niet meer voor. Hacken is tevens ook een duistere kant van het hele internet, en het is dan ook geen verassing dat iets soortgelijks al wel eens is gebeurd in het echte leven. Niet dat een dorpje opeens Purge achtige taferelen uitvoert maar, wel dat mensen hun hele telefoondata op straat ligt, en daar ben je dan mooi klaar mee.

Toch vond ik het eerste deel wat langdradig worden, en was ik eigenlijk elk moment wel opzoek naar de opleving die de film nodig had. Het laatste half uurtje zorgde overigens voor die opleving, al mag je gerust zeggen dat het hele tweede deel gewoon vermakelijker was hoor. De spanning kwam wat meer in de film te zitten maar, het had je ook een stuk beter te pakken en was veel interessanter om naar te kijken. Een moderne feministische revenge film, ik vond het op zich best vermakelijk.

De film wist mij al helemaal over de streep te trekken door het vele bloedgebruik, en de gore die de film wel kent. Dat is dus voornamelijk in het tweede deel te vinden maar is echt onwijs lekker. Goed, dan laat je het ook aan een horrorfan zien, dus daar kan ik wel echt wat mee. Het acteerwerk vond ik overigens echt belabberd, vooral dat van Hari Nef is echt verschrikkelijk. Goed ik zal daar verder wel helemaal niks over zeggen, voordat er boze mensen zijn.

Voor een wekelijks tussendoortje vermaakt deze film echt heel erg. Het stukje home invasion is onwijs sfeervol en wist je aandacht zeker vast te klammen, wat ik wel echt heel vet vond. Helaas dat het over het algemeen wel vrij tam is, het geneuzel over die politieke onderwerp je neus uitkomt en het acteerwerk niet best is. Als dat anders was, was dit echt een topper geweest.

Aardige mix van thriller en aktie. Het verhaal is maatschappij kritisch en satirisch. De uitwerking is redelijk maar niet helemaal top. De opbouw is goed en de climax wordt goed opgebouwd. Helaas valt het einde wat tegen. Echt volgt een geweldsexplosie maar niet wat je (ik tenminste) zou verwachten. De film gaat ook een beetje als een nachtkaars uit. Verder is het acteerwerk van redelijk niveau. Visueel verder prima. 3.0/3.5