Den Skyldige (2018)

Tja, wat moet ik hier nu van zeggen. Ik kan de lovende reacties niet helemaal delen. Spannend vond ik het eerste half uur zeker niet, eerder saai en die plotwending zag je van mijlenver aankomen. De ontknoping, allemaal knap gevonden dat wel, maar mijn grootste bezwaar is toch wel dat deze film zich in één ruimte afspeelde. Op visueel vlak viel er voor mij hierdoor helemaal niets te genieten. De film kwam voor mij ook meer over als een hoorspel waarmee je zo'n 55-60 jaar geleden toen nog niet iedereen een TV had op de radio werd doodgegooid. Dan nog, als je deze film één keer gezien heb, dan hoef je hem ook nooit meer te herzien omdat het in deze thriller helemaal draait om het verrassingseffect en als dat weg is, wat blijft er dan nog over. Vul zelf maar in,

3.5*

Daar heb je op zich een punt. Ik denk ook niet dat ik deze film snel nog eens zal herzien. Maar met het grote aanbod van nieuwe films ook wel eens prettig toch? Ik zou niet weten waar ik de tijd vandaan moest halen om allerlei films te herzien

Dit is meer een film over hoe een incompetente politieman te werk gaat dan over hoe het echt werkt op een alarmcentrale.

Ik vond de eerste helft en daarin vooral het eerste gesprek met Mathilde erg sterk. Daarna zakte de boel enigszins in, waren er wat plotholes en begon de film wat te lijden onder het gegeven van de ene locatie.

misschien geen negen, maar toch wel erg fijn.

Niet slecht geacteerd, maar al met al tóch allemaal net íets te beperkt voor ***.

Net voldoende.

Grappig. Ik heb eigenlijk niet heel veel kritiek op deze film, maar geef ook 3,5*. Zit goed in elkaar, is vrij spannend, goed geacteerd en voor een keertje is de plottwist een keer gerechtvaardigd. Ja, je voelt aan je water dat zoiets gaat gebeuren, maar dat maakt het niet minder goed wat mij betreft.

Ik vrees dat voor mij een dergelijke film niet veel hoger kan scoren dan 3,5*. Visueel kan er niet veel gedaan worden en de film gaat ongeveer zover de diepte is als deze verhaallijn toelaat.

1,5 uur goed vermaak, niet een film die bij gaat blijven.

Waarom maken ze in Scandinavië altijd dezelfde film?

Welke doel je dan op Zwolle? Was voor mij geen gevoel van wederzien althans. Het voelde een beetje als Locke, maar anders genoeg. Ik vond het behoorlijk genietbaar, fijne single location film.

Visueel niet slecht trouwens wat mij betreft, sober, maar met de camera dicht op de huid. Werkt uitstekend in dit verhaal.

Ik denk dat Zwolle84 bedoelt dat alle Scandinavische films zo enorm protestants zijn in hun thematiek en moraal. Het zijn allemaal van die zwaarmoedige, misantrope films over mensen die gebukt gaan onder schuldgevoelens e.d. Het tegengestelde zeg maar van de katholieke kunst van het levensgenieten...

Dat bedoelt hij deels, maar vooral dat het allemaal van die droge misdaadthrillers zijn.

Ha, je bedoelt de 'Nordic noir':

Nordic noir - Wikipedia - en.wikipedia.org

Noors, Zweeds, Deens; één pöt nått.

Wat een geweldige film. zo simpel maar zo goed

Wat een verademing deze film met al die bagger op de doeken tegenwoordig.

Hele sterke film. Blij dat ik vooraf niks wist over het plot. Spannend en intrigerend tot het eind. En ijzersterk spel.

4*

Bijna als een hoorspel zo statisch soms maar toch erg spannend, knap gemaakt.

Fijn ook op groot doek in een stille zaal: paar mensen zaten -zachtjes- wat te tikken met lepeltjes tegen koffiekopjes maar dat hield snel op toen ze het verhaal ingezogen werden.

4,0*

Hoewel achteraf gezien het verhaal van het familiedrama in mijn ogen onwaarschijnlijk was, vond ik dit toch een geweldige film!

(ik bedoel: als je ziet dat je ex-vrouw je kind heeft vermoord, dan laat je niet het zusje alleen achter met het dode kind om vervolgens de vrouw naar een kliniek te brengen, toch?).

Een gave, eenkamerige thriller die gelukkig niet valt voor de hedendaagse neiging om films per se twee uur of meer te laten duren. Anderhalf uur is precies genoeg om het verhaal op te tekenen. Een verdienstelijke thriller met een leuk gevonden gimmick, maar niet meer dan dat. Tijdens de film kreeg ik meermaals het idee dat het scenario beter zou werken in de vorm van een toneelstuk.

Helaas was het verloop van het verhaal wat doorzichtig. Haast iedere clue lag er dicht op/werd duidelijk voor de kijker benadrukt en de meeste wendingen zie je al een tijdje van te voren aankomen. Het idee van een politieman die fouten gemaakt heeft in het verleden, dat wil compenseren door de held te spelen en daardoor de boel alleen maar verslechtert, is vroeg in beeld en zorgde er bij mij voor dat ik al snel mijn vraagtekens zette bij het personage van Iben. Ik heb het gevoel dat dat wat verwarder en cryptischer had gekund.

Wel applaudiseer ik voor hoe de regisseur speelt met schuld. In veel Amerikaanse films is de centrale held altijd geoorloofd om in tijden van crisis volledig buiten het boekje te gaan in de naam van zijn heldhaftigheid. Het wat bedeesdere Scandinavische gedachtegoed denkt daar anders over en dat geeft deze film kleur.

Voor een goede film is het niet nodig om spektakel, grootse decors, cgi, enz. uit de kast de trekken. Kleine setting, intiem gefilmd, dramatische plotwending, spannend. Je wordt 85 minuten meegenomen in de dilemma's, inschattingen en keuzes van Asger. Heel mooi gedaan. Ook al vond ik bepaalde situaties onwaarschijnlijk.

Wat een matigheid. Het idee is natuurlijk geweldig, een ontvoering meemaken vanuit de meldkamer. De moeilijkheid is dat de kijker niet ziet wat er aan de andere kant van de lijn gebeurt. Dat biedt kansen. Die worden niet benut. Men heeft de situatie opgelost door alles zo duidelijk mogelijk uit te spreken. Geen moment ben je in verwarring, je weet voortdurend wat de situatie is. Goed, er komen wat suffe plottwists die je wist dat zou komen, maar verder tast je geen moment in het duister.

Het hangt sowieso allemaal van te veel toevalligheid aan elkaar. Juist deze agent (!) wordt een half uurtje (!) voor het einde van zijn laatste (!) shift gebeld. Vanwege een of ander vergezocht motief besluit hij alle protocollen te negeren, waarmee hij de beller, die hij zo graag wil redden, juist in gevaar brengt. 112, als elke seconde telt, maar je gaat wel een eeuwigheid met dat kind lullen zonder een collega te verzoeken alvast de kenmerken van de auto door te geven? Het ging er bij mij niet in. Die beller komt trouwens behoorlijk normaal over, tot het moment dat ze, op aanraden van de agent, haar ontvoerder te lijf gaat. Ineens blijkt ze compleet geschift, begint ze over die slangen, o haha, zat het zo, nou nou, en prompt gaat het busje open en slaat ze haar man neer. En dan dat einde. Ze is dood. O, pfieuw, gelukkig, ze is niet dood. Was dat even schrikken.

Ik zet verder mijn vraagtekens bij het politiewerk. Het lijkt mij vrij ongeloofwaardig dat ze zo nonchalant met een ontvoering omgaan, zeker nadat dat zoontje is gevonden en dus duidelijk wordt (zij het onterecht) wat die man mogelijk van plan is met zijn vrouw.

Kortom, een flinke domper. Ik voelde mij als kijker weer eens danig onderschat. Maar met Drulko speel je geen spelletjes. Dan moet je van beteren huize komen.

Prachtfilm. Zo eenvoudig. Als een hoorspel. De film speelt zich grotendeels in je eigen hoofd af.

Heibel in de alarmcentrale.

Gustav Möller levert een prima debuut af.

De vergelijking met een 'Locke' is natuurlijk snel gemaakt; ook hier neemt de telefoon een belangrijke rol aan, terwijl alles in real time gebeurt op één locatie. De plaats van handeling is ditmaal een alarmcentrale waar een politieman noodoproepen beantwoordt, om vervolgens terecht te komen in een ontvoering. Een saillant detail is dat hij gedegradeerd is tot deze functie in afwachting van een rechtszaak wat zijn recalcitrante houding verklaart.

Wat volgt is een spannende race tegen de klok om de ontvoerde vrouw te redden. Als kijker word je meegenomen naar de machteloosheid die Asger voelt, omdat hij enkel telefonisch instructies kan geven. De dichte cameravoering op Jakob Cedergren zorgt ervoor dat je alles meekrijgt van zijn personage, welke hevig leunt op zijn mimiek en stem om verscheidene emoties tentoon te stellen. Erg knap hoe hij dit de hele film volhoudt, gezien de long takes.

Middels het sterke sound design wordt de kracht van de suggestie goed gewekt. Hierbij zijn met name de verstikkende stiltes en de momenten waarop je alleen stemmen hoort intrigerend te noemen. Toch schurkt het dat de plotwendingen niet helemaal stroken met hetgeen wat is voorgevallen. Eveneens kun je vraagtekens zetten bij de gemaakte keuzes. Op deze manier kun je je enigszins bedrogen voelen.

Al met al is 'Den Skyldige' een degelijke thriller, zolang je maar niet te veel let op alle onwaarschijnlijkheden.

Dikke 3,0 sterren.

Zeer degelijke en onderhoudende thriller. De beperkte setting (alle beelden komen vanuit een alarmcentrale) zorgt ervoor dat veel aan de eigen verbeelding wordt overgelaten en dat werkt prima. Het acteerwerk van hoofdrolspeler Cedergren is bovendien zeer aardig en hij weet een geloofwaardige rol neer te zetten. Om de een of andere reden voelde ik de plotwending echter wel al aankomen en de herkijkwaarde van de film is niet zo groot.

Mooie film.
Zou het eerder een psychologisch drama noemen dan een thriller. Niet het "ontvoerings"-verhaal is het waar het om draait, maar het nemen van beslissingen op basis van conclusies die voortkomen uit vooringenomenheid. De alarmcentralemedewerker komt gedurende de film ook tot dat inzicht, en is aan het eind heel wat zelfkennis rijker.

85 Minuten die aanvoelen als 180.

Saaier worden ze niet gemaakt!

Had beter thuis kunnen blijven voor de A.B.

Fijne thriller die verrassend goed werkt als je tot een beetje inlevingsvermogen beschikt. De standaard telefoongesprekken die op een alarmcentrale binnen komen hadden best wat meer mogen zijn, de film duikt nu al redelijk snel in de hoofdact en ik denk dat een beetje meer opbouw de film misschien wel goed had gedaan.

De twist op het einde vond ik best goed, alleen de beweegredenen van het hoofdpersonage waren niet altijd even logisch te noemen. Zo voelde de betekenis van het hoofdpersonage een tikkeltje geforceerd aan. Maar ach, het was fijn kijkvoer met een andere invalshoek.

3,5* (Dicht tegen 4 aan)

Zeer sterke thriller. In het begin was het nogal rumoerig in de bioscoop zaal, echter veranderde dit snel, doordat de film je helemaal in het verhaal trekt. 4*