Life of the Party (2018)

Matige film over een vrouw die gaat scheiden en besluit haar afgebroken studie weer op te pakken. Het toch al simpele en weinig originele gegeven wordt niet gered door de gemakkelijke humor. Melissa McCarthy maakt er met haar charme nog wel het beste van en hierdoor hier en daar wel vermakelijk.

Best vreselijk.

Hier en daar zijn er een paar grappige momenten, maar die staan vooral op zichzelf. Het komt ook vooral van enkele bijrollen, maar dat is niet zo héél verwonderlijk, daar hebben wel meer Amerikaanse comedies last van. Allicht dat men de hoofdrollen graag wat braver en saaier houdt, om zo min mogelijk mensen af te stoten.

Verder is het een film die als een malle hamert om #girlpower. McCarthy die loopt te zemelen over equal pay, dat vrouwen elkaar moeten steunen ipv het leven zuur maken, de bijna naadloze integratie van een vrouw van tegen de 50 in een universiteit die ontsnapt lijkt uit de fantasie van een vijfjarige ... het is echt niet om aan te zien.

En dan uiteindelijk zit je nog naar een brak minioptreden van Christina Aguilera te kijken, die even een stukje van Fighter komt zingen. Want dat is echt wat deze film nodig had om het nog verder in je strot te duwen. Mnee, hier is vast een publiek voor, maar daar behoor ik niet toe. Geforceerde, onechte Amerikaanse meuk die vooral niet grappig is.

1.0*

In het begin moet je echt weer wennen aan dat typische hysterische gedoe van Mccarthy, maar eenmaal wat langer in de film wordt het wat minder en is de film prima kijkbaar. Wel mist de film een soort spanningsboog. Het zit allemaal maar mee en alles gaat crescendo. Er had wel meer pit in de film gemogen. Dan blijft er een niemandalletje over die een week later al weer vergeten is.

2,5*

Matig.

Ben geen voorstander van dit soort komedies, maar aan de andere kant heeft vast iedere filmliefhebber een "ach what the hell" moment als het gaat om Amerikaanse komedies. Dat moment had ik een beetje met Life of the Party, maar het was achteraf een verkeerd gokje.

McCarthy zal ook niet snel mijn favoriete komiek worden, maar ik moet haar wel meegeven dat ze goed kan acteren. Zeker in de eerste 15 minuten laat ze best solide acteerwerk zien, maar eenmaal de komedie meer een doorslag gaat krijgen begint het hier en daar vervelend te worden.

De tieners (kan ik dat alleen nog zeggen) doen het allen leuk. Maar het valt direct op dat enkele zogenaamde tieners al een werkelijke leeftijd hadden van 35 jaar. Dat vind ik persoonlijk gewoon niet in het plaatje passen, en het is daarnaast ook net iets te opvallend.

De grappen zijn relatief droog en vooral lomp. Hier en daar creëert die droge vorm nog wel een korte luide lach, maar in het algemeen draaft het veel te veel door. McCarthy lijkt zichzelf soms niet in de hand te kunnen houden waardoor het vervelend begint te worden. Grappen worden soms wel 5 keer herhaald en na een tijdje is het gewoon niet leuk meer.

De regie mist ook een bepaalde frisheid of snelheid. Het is allemaal een beetje klassiek, er is ook niet al te veel moeite gedaan op visueel gebied. Ik zit me ook serieus af te vragen hoe hier een budget van 30 miljoen naartoe is gegaan. Vanwege een aantal sterren die voorbij komen lopen?

Het is allemaal ook erg voorspelbaar, wat te vergeven valt als er wat moeite gedaan was in de film zelf. Falcone lijkt een beetje de buikspreekpop van McCarthy te zijn, en haar humor gaat heel vaak gewoon te lang door. Hierdoor is de film als geheel regelmatig ongemakkelijk en soms vooral irritant.

Verrassend leuke film! Net gezien op Netflix omdat deze op de kalender staat om verwijderd te worden na vandaag. Stiekem zit er een goede boodschap in, en je kunt er ook nog bij lachen.

23 jaar geleden gaf Deanna [Melissa McCarthy] haar duei archeologie op voor haar huwelijk met Dan [Matt Walsh]. Maar op de dag dat haat dochter Maddie [Molly Gordon] verhuist naar een college campus kondigt Dan aan dat hij Deanna verlaat voor Marcie [Julia Bowen]. Na uitgehuild te hebben bij haar ouders [Jacki Weaver, Stephen Root] besluit ze haar studie archeologie alsnog af te ronden. Dat betekent dat ze op hetzelfde campus komt te wonen als haar dochter. Een standaardplot, maar het scenario (geschreven door McCarthy met regisseur Falcone, die een cameo heeft als Über-chauffeur) vermijdt de meeste clichés, vooral met betrekking tot Deanna’s relatie met haar dochter en diens campusvriendinnen. Desondanks is het plot weinig meer dan een kapstok voor wat in feite een McCarthy One-Woman Show is.

Life of the Party is een super leuke komedie met Melissa McCarthy die altijd garant staat voor veel humor. Het is allemaal niet hoogstaand maar wel zeer vermakelijk.