Happy Death Day (2017)

Ik kan mij de laatste keer dat ik een pure slasher in de bioscoop heb gezien niet herinneren. Ja, Wes Craven’s Scream is een slasher, maar neemt het (sub)genre op de hak en beschouw ik daarom niet als een slasher pur sang zoals die in de 80’s gemaakt zijn. De Elm Street remake negeer ik gewoon. Happy Death Day is zo’n slasher en het deed de fanboy in mij ontzettend veel deugd die in de bios te mogen zien. Maar perfect is Happy Death Day echter niet.

In Happy Death Day speelt Jessica Rothe (La La Land) een studente die steeds dezelfde afschuwelijke dag waarop ze wordt vermoord opnieuw meemaakt, en er keer op keer achter probeert te komen wie haar wil vermoorden.

Een high-school, sororities, feestjes, American Football, een gemaskerde killer, waar ben ik in beland? Ik beleef een déjà-vu naar films als Sorority House Massacre en Slaughter High. Goede oude tijden, waarin plot ondergeschikt was aan eerdergenoemde clichés. Verstand op nul en laat die kills maar lekker komen. Waarom begrijpen de makers van Happy Death Day dan net niet dat een PG-13 rating bij een dergelijke film echt niet kan?

We zien een hoop kills maar een gore-artiest is niet nodig geweest gezien het gebrek aan make-up effecten. Landon doet echt zoveel goed. We krijgen zelfs een ouderwetse ‘montage’, met een teleurstellende muziekkeuze en een tikkie teveel humor, dat wel, maar hey, laten we niet meteen al te veeleisend zijn. Meer pretentie dan de plot zit er eigenlijk niet in. Het Groundhog Day principe is zelfs een uitstekend excuus om te variëren in de kills, maar dit blijft volledig achterwege. Hebben we dan eindelijk een pure genrefilm in de bioscoop, wordt het niet volledig benut.

Maar ik heb mij kostelijk vermaakt met Happy Death Day. Ik zie graag meer van dit soort genrecinema in de bioscoop. Zelfs de poster bevat geen gephotoshopte koppen en generieke kleuren. Wauw. Laten we dit moment koesteren, want voor hetzelfde geld moeten we weer jaren wachten op een film die niet als doel heeft iedereen te willen pleasen. Ik negeer de PG-13 rating maar gewoon.

Happy Death Day (Christopher Landon) - recensie - It's Only a MovieIt's Only a Movie - itsonlyamovie.nl

Dit had alles in zich om een verschrikking te zijn: een waardeloze titel, een gejat verhaal, karikaturale karakters en alweer een zwijgzame moordenaar met een masker en een mes. Aanvankelijk voldoet 'Happy Death Day' ook aan die verwachting in een krampachtige poging iets van spanning op te bouwen. Hoofdpersoon Tree Gelbman [Jessica Rothe] is echter zo'n ontzettende überbitch dat je je nauwelijks met haar kunt identificeren. Sterker nog: ik kon niet wachten tot haar (overigens helaas nimmer getoonde) overlijden. Dat de premisse vereist dat ze deze sterfdag (tevens verjaardag) opnieuw zou moeten beleven nam ik dan maar even voor lief. Als pure horrorfilm is 'Happy Death Day' mislukt, totdat het een verrassende zwart-komische wending geeft die de film opeens reanimeert en later zelfs zorgt voor een bovengemiddelde amusementswaarde middels een montage van Trees verschillende dagelijkse pogingen om te achterhalen is wie haar moordenaar is. Het scenario blijkt dan toch over enkele vindingrijke twists te beschikken die het zwakke eerste deel in ieder geval deels compenseren. De film weet zelfs op dramatisch niveau een gevoelige snaar te laten in de opmaat naar een slimme, goed gemaakte en bevredigende finale... totdat blijkt dat scenarist Scott Lobdell nog een laatste twist in gedachten heeft die de film alsnog bijna om zeep helpt (en mijn waardering met één hele ster verlaagt)! Zeer onevenwichtig, maar dankzij de verrassend goed acterende Jessica Rothe kun je het wellicht opbrengen om over je hart te strijken en de pluspunten meer te laten wegen dan de minpunten.

Dit zijn van die ideale horrorfilmpjes. Je weet dat de verwachtingen niet hoog liggen en je verwacht ook niet dat de film deze ook waarmaakt.

Ook Happy Death Day doet hier aan mee. Er gebeurt weinig bijzonders, maar de lekkere bitchy hoofdpersoon is geknipt voor deze rol. Ik stoor me niet zo aan de unlikable characters, die heb je nou eenmaal nodig om motieven voor zoveel mogelijk personages te creëren en daarmee de spanning erin te houden. Het is dan wel een beetje een sof dat de uiteindelijke dader best een flutmotiefje had die je volgens mij niet aan kon zien komen. Er worden wat leuke balletjes opgegooid, zoals het butterfly effect, waarin elke wederopstanding de hoofdrolspeler een stuk zwakker maken. Dit krijgt helaas niet echt een passend gevolg in de rest van de film.

Dit soort slordigheidjes doen de film, die verder ook niet heel eng is, me wel afhouden van 3 sterren.

2,5*

Onevenwichtig maar wel behoorlijk charmant!

Deze pseudo-slasher is aardig opgebouwd en springt creatief om met het "Groundhog Day Effect".

Iedere keer dat Tree opnieuw wakker wordt op de 18de zie je haar opgefokter en moedelozer reageren. Dit wordt erg leuk verbeeld met best scherpe humor.

Het motief en de reden waarom Tree wordt vermoord en dat keer op keer moet doorstaan vond ik dan weer minder, nogal moralistisch. Nog wat (te) makkelijk romantisch gebeuren erbij, dat tezamen de film zélf enigszins om zeep helpt. Jammer! Eén dik plus een half dik minpunt.

Jessica Rothe en ook de rest van de cast leveren prima werk voor een Horror/Comedy (zo heb ik de film iig voornamelijk ervaren). Vond Tree cq Jessica juist mede door haar bitchy persoonlijkheid heel sympathiek om te zien. De killer vond ik ook best cool met z'n poppenmaskertje. Sterk element is de theming rond het betreffende masker en dat daarom -tig mensen er eentje hadden liggen.

Uiteindelijk dus toch nog paar pluspunten waarop ik op een ruime voldoende uitkom. Sowieso heel tof om weer eens een slasher in de bios te zien verschijnen! 6.5/10*

Wat kan mij het schelen, dit was een lekker filmpje. Spanning, humor, emotie en fris. Alleen niet erg origineel dus. Het is overduidelijk Groundhog Day en Scream. Een leuke mix, dat wel, indien goed uitgevoerd natuurlijk. Maar dat is het gelukkig ook. En wat mij betreft is het echt heel erg lastig om de dader te ontdekken!

Zo zie je maar weer dat wanneer het goed wordt aangepakt je helemaal niet het gevoel hebt dat je naar jatwerk zit te kijken. Ik ken overigens geen enkele acteur, maar ik vind het een erg leuke cast.

Kom maar op met deel 2! ... (grapje)

Bijzonder aardige horror-komedie (dat laatste staat hier niet bij de genre-aanduiding, maar het moge duidelijk zijn dat deze HDD zich absoluut niet serieus neemt en je als kijker genoeg laat grijnzen) dat het beste pakt van films als Groundhog Day, Edge of Tomorror en Scream, als de studente Tree Gelbman wordt vermoord, maar daarna steeds weer wakker wordt en de dag opnieuw mag beleven. De eerste keren heeft ze geen idee wat er aan de hand is, maar als ze dat wel snapt dan gaat ze haar gave serieus inzetten, al keert dit zich later ook tegen haar, want haar keuzes in de diverse dagen beeninvloeden haar na haar dood als ze wakker wordt. Ik vond het prima te doen, lekker ouderwets weer eens een moordenaar met een masker en een belabberd motief, iets wat ik hier overigens geen zwakte maar een kracht vind.

De film neemt zich gewoon nauwelijks serieus, ook niet op dat gebied dus. Films als Scream hebben ongetwijfeld ook als inspiratie gediend. Hoofdrolspeelster Jessica Rothe speelt met zichtbaar veel plezier haar rol en doet dit ook overtuigend. Daarbij is ze bijzonder knap, niet verkeerd voor mannelijker kijkers dus. Wel jammer dat de film niet al te agressief is. Het had allemaal wel wat erger en bloederiger mogen gaan, maar met een R-rating neem je als bedrijf bij een film als deze natuurlijk wel een risico door een potentiële groep kijkers uit te sluiten. Zoveel van dit soort films van enig niveau worden niet veel meer gemaakt.

3,5*

Leuke poging om het groundhogday principe te gebruiken in een soort moordmistery mix met een vleugje horror , komedie erbij .
Als je denkt dat het opgelost is blijkt dat toch nog niet helemaal het geval te zijn en komt er toch nog een twist .
Een betere poging als die serieuze groundhogday kloon van pas geleden maar de echte groundhogday
ja daar kan geen enkele kloon tegenop .

Deze eens zonder verwachtingen bekeken en ik was eigenlijk aangenaam verrast. Een toch wel spannende film, maar ook wel af en toe grappig en zelfs wat lichte drama. Ik vreesde eerst dat het een lange zit ging worden, omdat het hoofdpersonage niet zo'n sympathiek personage is, maar dit werd beter naarmate de film vorderde.

Verder deed de cast het goed, zag hij er ook prima uit en was de film boeiend van begin tot einde, wat toch wel goed geslaagd is, als het telkens min of meer hetzelfde verhaal is.

Het is wel geen bloederige film geworden, maar een prima thriller/horror, met af en toe wat komische elementen. Toch wel een aanrader!

Best lollig.

Landon's vorige horror/comedy was niet om aan te zien, gelukkig toont hij hier dat hij beide genres toch redelijk positief weet te combineren. Ditmaal met een slasher-motiefje en een day-repeat scenario om de boel wat op te fleuren. Groundhog Day? Njah, ook niet de eerste natuurlijk.

Erg origineel is de film verder niet, van overal worden elementjes gehaald die samen gelukkig wel een redelijk coherent filmpje vormen. Een hoop twists en verhalende sprongetjes proberen de film wat verrassender te maken, maar volgens het "the one you'd least expect" principe zijn er niet zoveel mogelijke killers, die twists zijn dus meer onderdeel van het genre dan een echte meerwaarde.

Verder wel fris in elkaar gezet. Acteurs hebben er duidelijk zin in, de humor werkt wel en de film is best vlot. De 80s invloeden zijn duidelijk, maar gelukkig is het geen throwback naar de 80s. Echt origineel of verheffend is het niet en de PG-13 rating laat al vermoeden dat het effectieve aantal gruwelijke scenes redelijk laag ligt ... anderzijds, slashers staan ook niet bekend om hun smeerlapperij, dus een R-rating voor een film als deze zou ook maar raar zijn.

Best leuk voor een keertje.

3.0*

Net als Bill Murray in Groundhog Day (1993) beleeft studente en übertrut Tree steeds opnieuw dezelfde dag en leert ze er een beter mens door te worden. Een morele boodschap die niet zal misstaan in de meeste Disney-films. En die na vijf minuten al duidelijk maakt hoe de film zal eindigen. Halverwege proberen de makers plotseling dan ook nog even een motivatie mee te geven voor haar nare gedrag. Zodat alles happy kan eindigen. Een voordeel van een 'time loop'-horror is dat het slachtoffer meerdere keren de dood zal kunnen vinden, zo ook hier, echter i.p.v. innovatief te zijn zien we geen helemaal geen kills. Daarom is de film duidelijk gemaakt voor een tienerpubliek dat niet of nauwelijks bekend is met iconen als Jason Voorhees en Michael Myers. Daarnaast is de motivatie van de dader om telkens opnieuw een slachtpartij aan te richten ronduit belachelijk en puberaal. Happy Death Day is alleen voor een tiener-publiek of voor wie zich met Halloween stierlijk verveelt, maar het is zeker geen horror die je keer op keer op keer wilt bekijken.

Gemiddelde thriller/tienerhorror. Het verhaal kennen we maar de opzet is best aardig, alleen wordt de film op einde vreselijk onderuit gehaald door een belachelijke twist. Het begint best aardig met een leuke introductie en wat spanning. Vervolgens gaat het alleen maar bergafwaarts. De spanning zakt weg en de komedie neemt halverwege de overhand, wat totaal niet passend is. Richting het einde probeert men de draad weer op te pakken, maar zoals gezegd wordt de film dan redelijk om zeep geholpen. Rothe doet het niet onaardig. Visueel ziet de film er verder verzorgd uit. 2.5

In deze tijd toch knap wanneer je de bioscoop uitloopt en denkt: zoiets heb ik nou nog nooit eerder gezien. Dat was bij deze film het geval. Het acteerwerk is lang niet vlekkeloos en het is jammer dat er een beetje een tienerfilm van gemaakt is, maar toch zeer de moeite waard om eens te zien. Origineel verhaal, met soms wat humor (niet altijd even leuk) maar voor liefhebbers van het genre wat mij betreft wel een moetje.

“Oh hey. You're up!”

Verrassend sterke film. Tree komt in Happy Death Day in een time loop terecht, waarin ze telkens op verschillende manieren wordt vermoord door een gemaskerde moordenaar. Jessica Rothe is fantastisch in de rol van Tree, en door haar charisma en droogkomische spel weet ze de film met gemak te dragen.

Wanneer ze zelf wat proactiever wordt en Carter (Broussard) erbij betrekt, wordt het alleen maar beter. Het blijft interessant om Tree iedere keer weer dezelfde dag te volgen, en dat is een groot compliment aan Rothe en de makers. Het wordt nergens repetitief. De humor werkt en alles wordt niet al te serieus genomen, maar toch heeft de film ook veel hart. Want uiteraard moet de niet bepaald sympathieke Tree haar leven beteren en een traumatische gebeurtenis zien te verwerken. Ook dit werkt, en het spannende einde (alhoewel ik de moordenaar na de eerste keer al goed het geraden) maakt de film af.

Beter dat een van de slechtste films allertijde....Groundhog Day!

Een film die best vermakelijk is met een leuke twist aan het einde.

Geen hardcore horror jammer genoeg maar kijkt oke weg.

Hoofdrol word leuk vertokt door Jessica Rothe en is aangenaam om naar te kijken.

Gisteravond hebben we dan toch de lang verwachtte horror film ‘Happy Death Day’ gekeken, eentje die al een tijdje op de lijst staat aangezien we destijds (volgens mij bij Annabelle) in de bioscoop gezien als trailer maar één ding was zeker, dit is geen film om naar de bioscoop te gaan want daar is hij toch wel soms iets te slap en ééntonig voor. Toch was de zitting gisteren helemaal nog niet zo moeilijk of hard, en ging de film toch nog wel met een enig tempo door. Ik moet zeggen, dit is niet de beste horrorfilm die je ooit gaat zien, clichés overal maar een erg leuke plottwist maakt het toch echt wel af. Nee, deze film is nergens of echt eng, de film is ontzettend voorspelbaar in elke hoek en je ziet alles zo’n beetje aankomen. Toch lijkt het alsof dat ook een beetje het idee van Christopher Landon was.

De film kent een geinige cast waarvan het begin soms best moeilijk was om er in te stappen, want de personages waren in het begin heel irritant (vooral trutterig). Jessica Rothe speelt hierin denk ik de grootste rol van de gemene mensen en is eigenlijk best wel irritant in het begin, je kon er zelfs soms boos om worden hoe ze zich gedroeg (Princes van de school). Toch word haar rol als Tree na een tijdje nog best leuk en verandert ze vooral als persoonlijkheid. Israel Broussard deed het ook wel geinig, en natuurlijk de plottwister van de hele film Ruby Modine deed het ook wel geinig al word de camera natuurlijk niet veel op hun gericht maar staat vooral Jessica in het zonlicht en word als de ster van de film omschreven.

Deze horrorfilm kent een prima verhaal. We volgen Tree die ontwaakt op haar verjaardag bij weer een andere jongen in bed. Ze word nogal boos wakker en loopt vervolgens weg en dan ontmoeten we ook haar persoonlijkheid dat niet héél goed is. Na mate de dag eindigt komen we er achter dat Tree nogal veel affaires heeft o.a. ook met haar leraar. Maar ik geef toe, het is best een knappe meid. Tot ze op de avond naar een feestje loopt en hier een gemaskerd persoon ziet, die haar vervolgens neer steekt. Het vreemde is vervolgens dat Tree weer wakker word op de zelfde dag en op de zelfde manier.

Ze begint door te draaien en maakt met Israel een plan om de dader te achterhalen, na een aantal manieren van overlijden denkt ze dat Joseph Tombs de moordenaar was. Eenmaal hem vermoord te hebben blijkt het achteraf zo te zijn dat hij helemaal niet haar moordenaar is maar, Lori Spengler, haar kamergenoot was de dader. Ze had notabene ook de cupcake van die ochtend vergiftigd en liet Joseph los om een motief te hebben dat hij het heeft gedaan. Na een gevecht tussen de beiden die aardig snel verliep vermoord Tree, Lori, begint ze een relatie met Carter en leeft ze nog langer en gelukkiger.

Ja, ik heb me achteraf dus nog wel redelijk vermaakt met de film alleen is het natuurlijk geen topper en kijkt de film lekker snel weg voor de zaterdagavond.

3.0*

Eigenlijk best wel een vermakelijk filmpje dit, ondanks mijn lage verwachtingen.

Vermakelijk is het naar mijn idee vooral door de onwijs enthousiaste cast, want erg verrassend en/ of origineel is het allemaal niet. Op wat ''schrik''momentjes na is het ook alles behalve eng en een horror vind ik het dan ook absoluut niet. De film kende echter wel leuke humoristische momenten en stiekem gaf het uiteindelijk zelfs een licht feelgood gevoel. Dit laatste kwam mede door het feit dat Tree, gespeeld door de zeer aantrekkelijke Jessica Rothe, een geslaagde en leuke ontwikkeling doormaakte. En ook het steeds sterker wordende gevoel voor haar prima spelende tegenspeler draagt hier aan bij.

Van tevoren was ik bang dat het day-repeat scenario snel zou gaan vervelen, maar door toch wel de grote hoeveelheid plottwists (en een ergens toch nog wel verrassende laatste twist) valt dat erg mee. Waar de eerste herhalingen veel op elkaar leken, werd dit steeds minder en werden de sprongen iets groter. De balans is hierin door Landon goed gevonden. Evenals de balans omtrent het niet al te serieuze karakter van de film, die gelukkig niet doorsloeg naar niveautje Scary Movie.

Al met al een heel aardig resultaat en zeker voor een keertje is het best de moeite waard om deze '''tienerhorror'' een kans te geven.

3,0*

Een slappe variant op het Groundhog day concept. Verre van origineel dus, het begint nu zelfs een beetje vervelend te worden. Deze keer is met een bitch die elke dag opnieuw vermoord wordt. Een horror/komedie is ook geen goede mix trouwens, het is nooit spannend of echt grappig. Het één heft het ander op. De twist aan het eind vond ik erg zwak.

Happy Death Day is zoals al in de film zelf aangegeven een rip off maar dan met zeer houterig acteerwerk. Het verhaal is te zwak als zijnde Horror en Mystery is bijzonder ver gezocht. Echt grappig wordt het nergens. Wat het dan wel is, U mag het zeggen...

Deze weinig originele maar uiteindelijk toch vrij inventieve thriller geeft een leuke horror-draai aan het Groundhog Day-uitgangspunt, met overwegend positief en spannend resultaat. Na verloopt van tijd lijkt de plot een beetje vast te lopen in herhaling, maar net wanneer je denkt dat het gedaan is met de pret komen de makers op de proppen met enkele aangename verrassingen. De hoofdrolspeelster is daarnaast net leuk genoeg om geloofwaardig te veranderen van bitch in heldin.

Leuke frisse verrassing.

Aangezien het concept niet origineel is en de verhaallijn in dat kader wel heel uitdagend moet zijn om de kijker blijvend te boeien, schept dat vooraf een bepaalde vooringenomenheid die er van uitgaat dat de sleet er na een half uurtje film wel op zal zitten. Met het repeterende uitgangspunt als spil van de film is de kans dat het verrassingselement wegvalt immers groot. Het verhaal moet immers blijven vermaken en zonder voldoende inhoud en met veel herhaling van zetten, is dat lastig. Na een half uurtje constateerde ik tevreden dat van verveling of ongeboeidheid geen sprake was.

En dat is knap. Knap als er na een half uurtje film nog enige frisheid te bespeuren valt. Knap, als eenzelfde dag opnieuw beleefd, ook na de zoveelste keer nog een bron van vermaak is. Uiteraard ontkomt het verhaal niet geheel aan sleetsheid. Er zijn heus wel wat minder boeiende stukken film, maar over het geheel genomen wordt het repetitieve element toch steeds met voldoende elan en voldoende andere accenten benaderd om zijn frisse uitraling vast te houden.

De film is licht komisch. Niet van de hilarische soort. De humor zit 'm uiteraard in het timeloop principe an sich maar het gros van de humor zit 'm in de (re)acties van de vrouwelijke hoofdpersoon. Haar onbezonnen acties en haar verbale scherpte zijn leuk.

Een fris scenario heeft een frisse hoofdrol nodig. Jessica Rothe doet dat heel behoorlijk. Rebels en licht ironisch, draaft zij door de film. Goeie casting, vind ik.

Geen horror by the way. Daarvoor is de film te tam. Niet expliciet genoeg in beeld en bloed. De film draait om een mysterie en om de zoektocht naar de oplossing. Luchtige thriller, lijkt meer recht te doen als filmaanduiding.

Heerlijk tof filmpje die ondanks het bekende concept toch origineel uit de hoek weet te komen.

De film is meer een zoektocht en blijft boeiend tot het einde. Verwacht geen pure horror. Het verloop van het verhaal is echt tof gedaan en Jessica Rothe weet een uitstekende performance te geven aan haar pittige, arrogante, speelse rol. 7/10

“I'm totally having deja vu right now.

Oh, I have it all the time.

It's supposed to mean like someone's thinking about you while they're masturbating.

I have it at least five times a day.”

Echt origineel kan je “Happy death day” niet noemen. Je zal terstond terugdenken aan films zoals “Groundhog day” en het recentere “Before I fall” tijdens het bekijken van deze tijdlus / slasher film. Hetzelfde principe met één cruciaal verschilpunt. En dat is het feit dat het slachtoffer de persoon die gevangen zit in een schijnbaar oneindige lus des tijds, telkens vermoord wordt door een onbekende die een idioot masker op heeft. Verwacht je je aan een van een humoristische noot voorziene “Friday the 13th”, dan zal je toch aardig ontgoocheld zijn aan het einde van de film. Echt spannend zoals de oerdegelijke slasherfilms uit de jaren 80 is het omzeggens nooit. En grappig kan je het ook niet noemen. Buiten de klunzige poging op het einde waar er eventjes de link wordt gemaakt met Bill Murray en de moeder der “time loop” films. Maar toen lag mijn eindoordeel al vast en begreep ik de buzz over deze film niet.

Dat “Happy death day” het zo goed deed in de V.S. zal waarschijnlijk te maken hebben met de timing van de release (op Vrijdag de 13de) en de algehele aankleding. Een universiteitscampus met “Miss Popularity” (veronderstel ik toch afgaande op haar arrogante houding) Tree (Jessica Rothe) als centrale figuur, die elke morgen tot haar afgrijzen wakker word in de kamer van Carter (Israel Broussard) nadat ze de vorige avond brutaal werd omgebracht. Telkens weer hetzelfde dagelijkse verloop. Verbijsterd ontwaken. Verdwaasd terugkeren naar het studentenhome. Afwezig een les volgen. De aantrekkelijke leraar, waar ze wel eens een stiekeme stoeipartij mee heeft, een verrassingsbezoekje brengen. Een studentenfuif bijwonen. En als afsluiter een geslaagde moord. Een simpele verhaallijn die moeiteloos te volgen is en langzaamaan overgaat in een soort whodunit-verhaal.

Dit is dus een geschikte film voor puberende tienermeisjes die nog balanceren tussen kinderachtige meisjesfilms en het serieuzere werk. “Happy death day” zorgt voor een kortstondige ontspanning zonder al te veel griezelelementen waardoor leden uit deze leeftijdsgroep niet overvallen worden door panische angst. En anderzijds is er een beetje dat zoetsappige en luchtige waar tienermeisjes zich mee kunnen identificeren. Tree is zo’n meisjesfiguur waar anderen misschien naar opkijken en liefst dikke vriendin mee zijn. Een redelijk snobistisch type waar men na een tijdje ook wel een rebels karakter in terugvind. Het rond paraderen in haar eva-kostuum is daar een schitterend voorbeeld van. En tenslotte kan men bij deze film gerust een maxi-verpakking popcorn of een volledige lading nacho’s naar binnen werken, want echt misselijkmakende en bloederige scenes zijn niet aanwezig. Pluspunten genoeg om een voltallig tienerpubliek naar de cinemazaal te lokken.

Het grappigste (en natuurlijk voorspelbaarste) in deze film, is natuurlijk het moment waarop het slachtoffer als een rasechte Nostradamus aankomende incidenten kan voorspellen. Tot algehele verbazing van de getuige die er met open mond naar gaapt. Ze zijn er wonderwel in geslaagd om er ook een origineel draai aan te geven. Zo heeft Tree bij elke wedergeboorte meer en meer last van opgelopen letsels. Maar buiten dat is dit maar een middelmatige film. Een soort Columbus raadsel dat opgelost wordt na verscheidene tijdlussen. Het was niet evident om de uiteindelijke dader aan te duiden. Om eerlijk te zijn vond ik het nogal ver gezocht. Echt een film om samen met enkele vrienden te bekijken op een Halloween-avond. Niet meer en niet minder

2.5*

Heerlijke . Echt van genoten .

Als je dan toch zonder enige schaamte groundhog day gaat kopiëren maar Dan in een horror

variant . Doe het dan goed .

En dat doen ze !

Het is een uitstekende variatie . Waarbij gelukkig ook een referentie naar de meesterlijke comedy word gemaakt . ( moets ook wel ,,had het de makers kwalijk genomen als ze dat niet deden )

Echt ernstige horror is het niet , voor heftige bloody scenes hoef je hier niet te zijn .

Maar een dikke voldoende is het absoluut waard .

"Weet je waar je verhaal me aan doet denken ? Groundhog Day, de film".

Bovenstaande regel tekst krijg je te horen op het einde van het verhaal en dat slaat natuurlijk de spreekwoordelijke spijker op zijn kop. Hoewel ontzettend suf en zeker ook vergezocht, is het einde eigenlijk ook het enige goede aan deze ietwat flauwe Horror / Mystery film.

In dit verhaal draait het om de losbandige Kappa studente Tree Gelbman (Jessica Rothe), die wakker wordt op haar verjaardag in de studentenkamer van Carter Davis (Israel Broussard). Diezelfde avond wordt ze vermoord door een maniak met een babymasker, om vervolgens weer wakker te worden op dezelfde dag, namelijk maandag de 18e. Ze beleeft de dag en haar moord steeds weer opnieuw, totdat ze uitzoekt wie de moordenaar is.

Het concept is natuurlijk niet origineel, maar het is wel een leuke vondst om het concept toe te passen in een horrorfilm. Overigens moet er aan het horrorelement niet te zwaar getild worden (enigszins vergelijkbaar met de horror in de "Scream" films), want bloederig wordt het nergens en spannend of eng eigenlijk ook niet. Daarvoor is het namelijk allemaal te flauw en te clichématig in dit verhaal en zeker in de eerste 30 minuten van het verhaal, waarbij dezelfde dag min of meer twee keer opnieuw wordt beleeft (uiteindelijk gebeurt dat maar liefst zestien keren).

De eerste 30 minuten van het verhaal vond ik eigenlijk ook tenenkromend slecht en daarbij stoorde ik me eigenlijk ook aan de irritante hoofdrolspeelster Jessica Rothe en mede omdat ze ieder keer dat ze de dag opnieuw beleeft, ze haar shirt uittrekt (als ze wakker wordt) en daaronder dan een zwarte BH draagt. Had ze die niet gedragen, dan had ik het opnieuw beleven van haar dag leuker gevonden Maar na die 30 minuten wordt het gelukkig wel better en gebeurt er ook genoeg bij het steeds opnieuw beleven van de dag, want zo besluit ze één keer de dag door te brengen zonder kleren aan (daarbij valt dan wel geen bloot te zien) en een andere keer besluit ze haar vriendje Tim Bauer (Caleb Spillyards) te bespioneren, die dan homo blijkt te zijn (wilt zich gaan aftrekken op een pornofilm).

Ook denkt ze een aantal keren te weten wie de dader is, zoals de getrouwde doctor Gregory Butler (Charles Aitken), waarbij ze een masker vindt in één van zijn bureaulades, waarmee ze een verhouding heeft en Danielle Bouseman (Rachel Matthews) die het voor het zeggen heeft in het vrouwenstudentenhuis. Maar steeds zit ze er naast en wordt ze alsnog vermoord of gaat ze door een ongeluk dood (zoals door een bus). Uiteindelijk (nadat ze al 14 keren is doodgegaan) volgt er een hele flauwe ontknoping (namelijk vrouwenmoordenaar Joseph Tombs, die verdacht wordt van moord op zes vrouwelijke slachtoffers en die behandeld wordt in het ziekenhuis, waar ze regelmatig dokter Gregory Butler bezoekt) en heb je zoiets van "lekker flauw en goedkoop en is het dit dan ?".

Maar gelukkig is dat niet het geval en volgt er nog een verrassende ontknoping, die wel ontzettend suf (jaloersheid m.b.t. verhouding met doctor Gregory Butler, waarop iemand anders verliefd is) is en zeker ook vergezocht is. Als je overigens één keer goed oplet, en dan doel ik op de scène waarbij Tree Gelbman omkomt in een ontploffende politiewagen (die wordt aangestoken met een kaarsje), dan weet je eigenlijk ook wie de dader is

Desondanks vond ik het einde best goed en ook na het einde volgen nog twee leuke scènes, waarbij eentje je even op het verkeerde been zet (maar dat was gewoon een geintje van iemand) en bij de andere scène krijg je dit te horen:

Carter: Weet je waar je verhaal me aan doet denken ?
Tree: Nee
Carter: Groundhog Day, de film.
Carter: Met Bill Murray.
Tree: Wie is dat ?
Carter: Meen je dat nou ? Van Ghostbusters.
Tree: Sorry.
Carter: Heb je Groundhog Day nog nooit gezien ?

De cast bestaat eigenlijk allemaal uit dertien in een dozijn acteurs en actrices en dat geldt zeker voor hoofdrolspeelster Jessica Rothe in de rol van Tree Gelbman, want ze handelt in haar rol als een kip zonder kop, waarbij ze veelvuldig domme en onlogische keuzes maakt. Ze gedraagt zich in eerste instantie ook naar en irritant, waardoor je het eigenlijk niet erg vindt dat ze steeds gedood wordt. Halverwege het verhaal geeft men haar haar plotseling een motivatie (haar moeder is namelijk overleden, waar ze veel van hield) voor haar nare en irritante gedrag, maar dan is het eigenlijk al te laat om enig gevoel van medelijden voor haar te krijgen.

Ze zag er overigens wel mooi uit en dat vond ik ook van Rachel Matthews in de rol van Danielle Bouseman, die als leider van het vrouwenstudentenhuis ook behoorlijk irritant was. Eigenlijk geldt dat voor alle personages in het verhaal, op Israel Broussard in de rol van Carter Davis misschien na dan. Bij hem wordt Tree Gelbman ook steeds wakker en op hem wordt ze uiteindelijk ook verliefd (omdat hij haar een keer het leven heeft gered, waarbij hijzelf wel omkomt, maar omdat Tree zich dan bewust zelf dood door zich op te hangen, komt hij zodoende weer te leven en dat natuurlijk omdat de dag dan weer opnieuw begint).

Al met al leuk om eens gezien te hebben deze ietwat flauwe (doelgroep is tieners) Horror / Mystery film (duurt exact 90 minuten) met het concept van "Groundhog Day (1993)", maar meer ook niet en het is al zeker geen film die je keer op keer op keer wilt bekijken.

P.S. de opening met de herhalende "Universal" (waar films gemaakt door "Universal Studios" steeds mee beginnen), was wel geinig en zet ook gelijk de toon voor het verhaal.

Get stuck on repeat, repeat, repeat

Kan me eigenlijk wel goed vinden in bovenstaande review van Theunissen want hoewel het leuk is om het Groundhog Day principe in een horrorfilm te gieten is de trailer helaas toch interessanter dan het uiteindelijke eindproduct. Dit komt onder meer omdat Happy Death Day veel te braaf was. Had hier bijvoorbeeld een Final Destination sausje overheen gegoten met de nodige gore en meer creatieve deaths -zoals met de ontploffende auto en de bus- en het was al een stuk spannender geweest.

Ook de vermeende inspiratieloze moordenaar, was een enorme sukkel en hoewel hij uiteindelijk niet de killer bleek te zijn was dit niet het punt: hij joeg mij ook op geen enkel moment ook maar enige vorm van schrik aan. Het feit dat ik me door deze film opnieuw realiseerde dat ik zelf ook nog nooit Groundhog Day gezien heb vond ik dan eigenlijk een stuk schokkender

Wat verder nog rest zijn een aantal grappige momenten, en ik vond in tegenstelling tot Theunissen de eerste helft een stuk beter dan de tweede helft. Toen bekend werd wie de killer was raakte ik zo teleurgesteld dat zelfs de plottwist aan het eind de film voor mij niet meer ging redden.

Begrijp me niet verkeerd, want Happy Death Day heeft nog steeds wel een voldoende omdat hij als niemendalletje wel lekker wegkijkt. Het is alleen jammer dat het niet meer is dan dat, want hier had veel meer in gezeten.

3,0*

Who takes their date to Subway? Besides, it's not like you have a footlong

Horror is één van de moeilijkste genres om nog origineel mee uit de hoek te komen. Het is ook niet altijd nodig, een film waar een stel tieners/twintigers wordt afgeslacht door een mysterieuze killer blijft het nog altijd enorm goed doen, maar zo af en toe heb je toch eens nood aan iets anders. In dat opzicht leek Happy Death Day wel een interessante zit te zijn. Ook niet meteen het meest originele uitgangspunt (Groundhog Day nam dit thema naar een hoger niveau) maar wel een enigszins verfrissende kijk.

Althans, dat was toch het vermoeden. Uiteindelijk is hetgeen dat regisseur Christopher Landon hier op het scherm toont best wel vermakelijk, maar haalt hij de film compleet onderuit wanneer er een logische verklaring gegeven moet worden. Naar het schijnt zou Landon de echte verklaring rond hoe Tree in een loop is terecht gekomen nog bewaren voor de sequel, maar ik hoop in ieder geval dat het een betere vondst gaat zijn dan dat Tombs de killer is. Een personage waar nul komma nul uitstraling in zit en de twist dat Lori zijn medeplichtige is, is al helemaal voorspelbaar. Jammer, want voor de rest zitten hier best wel leuke ideeën in. Veel knipogen naar Groundhog Day - de film refereert op een aantal momenten zelfs letterlijk naar die Bill Murray klassieker - en ik blijf altijd wel fan van dit soort timeloop dingetjes. Had dit alleen net iets explicieter qua moorden verwacht. Dat heeft vooral te maken met de PG-13 rating waardoor dit dus door iedereen ouder dan 13 jaar gezien mag worden. Belachelijk natuurlijk, dit soort films moet gewoon een R rating krijgen.

Het grote pluspunt aan Happy Death Day is echter Jessica Rothe die met de hoofdrol is gaan lopen. De meesten zullen haar nog wel herkennen van haar rol in La La Land, maar hier speelt ze met een soort van Blake Lively vibe en slaagt ze er in om een logische evolutie door te maken van teenage bitch naar een volwassen vrouw. Dat is vooral te wijten ook aan een vlotte chemie met Israel Broussard die de rol van Carter op zich neemt. Let vooral ook nog op de terugkeer van Tony Gardner. Tony wie? Gardner is geen acteur, maar is verantwoordelijk voor een aantal legendarische filmprops. Zo heeft hij het bekende masker van Scream ontworpen en is hij hier ook verantwoordelijk voor het masker van de killer. Niet zo iconisch als Ghostface uit Scream, maar best nog wel een leuk uitgevoerd idee om van het gezicht van een baby te transformeren in een masker voor een moordenaar.

Het concept van Groundhog Day is natuurlijk niet meer origineel. In de loop der jaren zijn er vele varianten op gekomen (het recente Before I Fall bijvoorbeeld, maar ook in series zoals Xena en Stargate SG1) maar dit is de eerste horror die ik gecombineerd zie met het timeloop concept. Een leuk idee, maar de PG-13 rating en de flauwe ontknoping doen de film voor een groot stuk de das om.

2.5*

Redelijke film over een studente die de dag waarop ze vermoord wordt, keer op keer herbeleefd. Niet het meest originele gegeven en herhaling is uiteraard niet te vermijden hier. En dat is op zich niet echt een probleem, echter zit er afgezien van de finale te weinig vooruitgang in het plot. Spannend wordt het nergens, maar wel vermakelijk gebracht allemaal.

Leuk uitgewerkt verhaal, vond het wel jammer dat er geen verklaring voor komt dat ze elke keer opnieuw wakker wordt en de dag opnieuw beleeft.

Alleraardigst horror filmpje.

Zoals al meerderen hebben aangegeven een combi van Groundhog Day met een slasher.

Het tempo zit er goed in en er zitten toch wel een aantal grappige dialogen en scenes in, maar voor mij net niet genoeg om hem echt heel leuk te maken.

Maar blijkbaar heeft de film toch genoeg opgebracht en was hij leuk genoeg om een vervolg te gaan maken.

Ergens volgend jaar deeltje 2. En ja die ga ik dan toch maar checken als hij in de bios draait

Bovengemiddeld. En dat is een surprise, want het Groundhog Day concept is inmiddels behoorlijk uitgemolken. Redelijk knap dat Landon er in slaagt daar toch nog een beetje originele variant op te bedenken dankzij een script met enige frisse, nieuwe ideeën. Zag onlangs bijvoorbeeld het vergelijkbare Before I Fall welke tegen het einde behoorlijk vastliep, maar deze Happy Death day blijft verrassen tot het einde en heeft dan ook nog een heuse moraal te bieden. Moet trouwens de eerste film waarin het basisidee(iemand beleeft dezelfde dag steeds opnieuw) plausibel en enigszins geloofwaardig wordt verklaard nog zien. Niettemin leuk filmpje om een keer te zien, meer een spitsvondige thriller dan horror misschien, maar was goed te doen.