Acts of Vengeance (2017)

Security was al geen beste film van Banderas maar deze film is gewoon nóg slechter. Een simpele wraak film met een slap verhaal waarin hij zich ontpopt van een dronkaard tot martial arts expert. Er wordt matig tot slecht gespeeld, ook de voice-over van Banderas is niet om aan te horen. Het lijkt erop dat hij zijn beste tijd nu wel gehad heeft. Afrader!

Prima wraakfilm met zeker wel een waardig verhaal wat ook qua actie goed is vertegenwoordigd. Het acteerwerk is niets mis mee en Antonio Banderas groeit als acteur mee met zijn leeftijd. Ik zal niet ontkennen dat dit verhaal al duizend keer is verteld, maar dat maakt deze film serieus niet minder. Prima vermaak!

Een regisseur die gespecialiseerd is in vechtfilms welke vroeger nog rechtstreeks naar de videoboer gingen.....dan weet je eigenlijk wel wat je te wachten staat. Weinig verhullende titel ook voor deze qua opzet eenvoudige actiefilm met dus de allure van een onvervalste b film. Durf het bijna niet te schrijven maar binnen zijn zelf opgelegde beperkingen is Acts of Vengeance nog genietbaar ook. Een middelmatige film zonder grove fouten kan namelijk best werken als je zelf maar weet waar je aan begint. Banderas is bijna de gehele speelduur continue in beeld, dus heeft deze man niet de gunfactor voor je, dan word het al wat minder. Verder hoef je ook geen Sherlock Holmes te zijn om vroegtijdig te ontdekken wie hier de slechterik van dienst is, maar ook dat willen we Florentine graag vergeven. Positief in elk geval dat er wat oprechte emotie in het verhaal word gestopt, en er serieuze pogingen worden ondernomen om enkele momenten van echte spanning op te bouwen in plaats van goedkoop effectbejag na te streven met overbodige, bloederige actiescènes. Sympathieke maar wat kwaliteitsarme hapklare brok dus, kan een leuk tussendoortje zijn als je even echt niets beter te doen hebt.

Wat een lage cijfers zeg. Deze film verdient echt veel hoger. De mensen die deze fim zo laag hebben beoordeelt. Actie films is duidelijk niet jullie genre. Deze film had een goed verhaal, actie, Humor en spanning.

Een degelijke en simpele rechttoe-rechtaan actiefilm, zoals je die vroeger met Mel Gibson in de hoofdrol wel eens had, en daarvoor misschien met Charles Bronson. Jammer wel dat er wat veel op de voice over stem vertrouwd wordt, daar heb ik het nooit zo op - maar allez, het is in ieder geval de stem van Banderas zelf, die daarmee langs die weg zijn vow of silence doorbreekt.

De citaten van Marcus Aurelius passen wat mij betreft wel aardig in het verhaal. De hoofdstuktiteltjes dan weer niet, dat is eigenlijk haast altijd een fout.

Banderas is nog maar een schim van de held die hij ooit in Desperado was, overigens. En dat lijkt me net iets meer dan alleen een dagje of wat ouder, het is niet alleen het fysiek waar het mis loopt in vergelijking met die film - en het is toch nog maar een jaartje of 25 geleden, en de man is nog geen 60. De stap van bureau-gebonden advocaat naar hersenloze vechtmachine is in ieder geval nergens geloofwaardig - en net zo min als Banderas overtuigt als advocaat, kan hij ook als de vechtmachine niet overtuigen. En da's toch wat vreemd, want dat kon hij ooit heel goed.

“Do I look crazy to you?

Unhinged? Maybe I am.

But before you rush to judgment, let's rewind a bit.”

Antonio Banderas zal nooit de rol die hij speelde in “Desperado” kunnen evenaren. Er was nog een opflakkering in “Autómata” en “The 33” een tijdje terug, maar grotendeels speelt hij alleen maar mee in matige films die net ontsnappen aan het ontvangen van het label “B-Film”. Meestal is het niet zijn acteren dat hem de das omdoet, want dat blijft eigenlijk in elke film op hetzelfde niveau. Het zijn telkens andere facetten die de film doen mislukken. In “Black butterfly” was het einde teleurstellend. En “Security” was niet meer dan een volwassen versie van “Home Alone” in een warenhuis. Ik hoopte na het zien van “Black Butterfly” dat Banderas niet in een ellenlange reeks van flut B-Films zou opdagen. Tja, die hoop heb ik dus opgegeven, want deze creatie is toch wel het schoolvoorbeeld van een B-Film. Nee, het is weeral niet het acteren dat voor ergernis zorgt, maar wel het inhoudelijke.

Ik kan begrijpen dat een mens zichzelf niet kan vergeven omdat hij voorrang gaf aan zijn werk als een uitstekend advocaat, die dankzij zijn gladde tong en door het produceren van een spraakwaterval (80.000 woorden op een dag volgens Frank. Dat is één woord per seconde een etmaal lang. Verbazingwekkend!) er in slaagde om criminelen uit de gevangenis te houden, in plaats van tijd te spenderen met zijn familie. Dat die persoon dan overgaat tot zelfkastijding door zich dronken in het illegale vechtcircuit te storten waar zijn gezicht en lichaam danig toegetakeld wordt door anderen, nadat zijn lieftallige vrouw en dochtertje vermoord werden, terwijl hij druk doende was met wettelijke paperassen te ondertekenen, is ook nog begrijpelijk. Dat diezelfde persoon, die meestal vreedzaam een betoog hield in een rechtszaal, zich ontpopt tot deskundige op gebied van gevechtssporten na enkele privélessen en dankzij wat stretchoefening en schijnbewegingen rond een boksbal, is dan wel echt overdreven. Voordat je het beseft raast hij in een Ford Mustang door de stad op zoek naar de daders en mept hij diegene die hem in de weg lopen het ziekenhuis in als een rasechte John Wick.

Elk denkbaar cliché uit een jaren 80 actiefilm met een wraakthema, werd in deze film gebruikt. Misschien is de gelofte van stilte die Banderas aflegt hier een meerwaarde. Om eerlijk te zijn was dit geen meerwaarde voor mij. Ik hou wel van dat met een Spaans accent gesproken Engels dat Banderas hanteert. Dat je gehoor er op vooruit gaat indien een ander zintuig niet in gebruik is, is een feit. Dat Frank Valera ineens over een Daredevil-gehoor beschikt na zo’n korte periode, is dan toch weer bij de haren getrokken. En voordat je het weet krijgt hij het gezelschap van een herdershond en een toegewijde verpleegster (Paz Vega) na een aanvaring met een bende. Vervolgens is er ook nog een politieagent (Karl Urban) die hem duidelijk maakt dat het onderzoek in een doodlopend straatje zit. En tenslotte knalt Frank ook nog eens doorheen de vitrine van een boekhandel waar hij een met zijn bloed besmeurd exemplaar van “Meditations” door Marcus Aurelius ontdekt. Een duivelse zet van het lot, want dit boek leert hem zijn geestelijk vermogen te beheersen waardoor hij beter observeert en zijn lichaam en geest in balans krijgt. Schitterend toch.

Nee, echt indrukwekkend is deze film niet. Het meest indrukwekkende uit deze film is de scène op het kerkhof. De conversatie tussen Frank en zijn schoonvader is het hoogtepunt uit de gehele film. Een intense conversatie waarbij de oude man hem duidelijk maakt dat diegenen die Frank heel zijn leven heeft verdedigd, nu verantwoordelijk zijn voor de dood van zijn dochter. De rest is gewoon doorsnee filmmateriaal waarbij ik al heel vroeg kon vermoeden wie de uiteindelijke dader was. Sorry, Banderas. Je moet toch originelere scripts uitkiezen om nog eens indruk op mij te maken !

2*

Redelijke wraakfilm, met een voor zijn leeftijd sterke Banderas, vulde zijn rol prima in. Het verhaal is al heel vaak verteld, dus daar was niets bijzonders aan, toch word het er allemaal niet minder om. De citaten van Marcus Aurelius waren een goede toevoeging, om het verhaaltje compleet te maken. Gewoon een prima doorsnee film, voor een avond vermaak.

Degelijk, maar meer ook niet. Standaardverhaal met een eveneens standaard uitwerking dat draait om wraak. Minimale spanning, degelijke actiescenes. De keuze om met een voice over te werken, en Banderas niet meer te laten spreken was een flink minpunt.

Wat een verschrikkelijke film

Die voice-over is zo afgrijselijk dat ik na 4 minuten het geluid al uit wil zetten. Banderas is een trieste schim van zichzelf en Urban..wtf? Wat staan deze twee mannen te doen in die film? Aanwezig te zijn om hun huur te kunnen betalen? Flinterdun waarlijk dom verhaal, ongeloofwaardig en abiminabel geacteerd. Ik bleef hopen dat het een parodie was op slechte films, dan had het nog wat kunnen zijn. Maar nee. Helaas.

Je kunt er niet onderuit dat deze film wel in aanmerking moet komen voor een B-status.

Tamelijk debiel allemaal. De voice over van Banderas klinkt irritant als schuurpapier,

en dan besluit hij halverwege de film in zijn rol ook nog eens geen woord meer over zijn

lippen te laten komen. Al is de reden ervan duidelijk: Woorden zeggen niets, gaf hij aan

het begin al aan in de film. Slechts vier woorden. Ik hou van jou. Ook reeds nogal een

giller! En nogal pretentieus een zogenaamde indeling. Deel 1, deel 2.... Met telkens als

indroductie een wijsgerige spreuk van de Romeinse keizer/filosoof Aurelius. De film wil

kennelijk intelligentie suggereren, getuige ook de tijdsprong toepassing naar het verleden

toe aan het begin van de film. Ook de wel erg vlotte metamorfose naar een effectieve

vechtersbaas doet je oren toch wel wapperen.

En toch vond ik dit ook weer niet echt een slechte film. Meerdere vechtsscenes zien er

best wel goed uit. Ook die in de ring trouwens, bij een Fight Club sfeertje. En heeft de

film, nog zo stupide, toch ook wel weer iets. Ook door de aanwezigheid van Banderas,

die het eigenlijk helemaal niet zo slecht doet. Net als meerdere grote namen kennelijk

verworden tot puur brood acteur, al zag ik hem enige tijd geleden toch ook weer schitteren

in Almodovar's Dolor Y Gloria. Ik hou het maar bij een twee en een halfje als waardering.

Niet echt een grootse actiefilm. Banderas is de man die wraak neemt na de moord op zijn vrouw en dochter. Niet de eerste keer dat we dat zien, maar als het goed gedaan is kan het best een aangename film opleveren. De acteur past wel in dit soort films en is zeker geen vis op het droge. Maar verder wordt het nooit echt bijzonder en ontbreekt Banderas het aan een deftige tegenspeler. Leuk tussendoortje, maar verder niet bijzonder.

Geen verkeerde aktie thriller met Antonio Banderas en Karl Urban.

Met het bekende gegeven van een wraak film.

Maar deze is zeker de moeite waard.

Met goede gevechts scenes van Banderas.

Karate gemixt met Jiu Jitsu wat niet onverdienstelijk gebracht wordt.

Beter als verwacht een prima film.

Frank Valera [Antonio Banderas] is een slinkse advocaat die bereid is elke truc te gebruiken om zijn cliënten vrij te spreken. Wanneer zijn vrouw [Cristina Serafini] en zijn dochter [Lillian Blankenship] onder verdachte omstandigheden om het leven komen, heeft hij meteen door dat detective Lustiger [Johnathon Schaech] diezelfde trucjes nu gebruikt om onderzoek naar de zaak te rekken. Frank gaat dus zelf op onderzoek en ontpopt zich uiteraard als een vechtmachine in zijn strijd voor gerechtigheid. Niks origineels, niks zinnigs, niks interessants.

Tenenkrommende film zeg. Banderas kan nog wel mee als Mariachi of Zorro maar is verder altijd maar een matig acteur geweest. En ja zelfs in een simpel actiefilmpje als dit is dat een probleem. Ook het plot rammelt aan alle kanten, even los van geloofwaardigheid, besluit onze vriend op een gegeven moment niet meer te praten (oh wat cool zeg…) maar heeft de film vervolgens wel een voice-over nodig. Horen we alsnog steeds die Banderas.

Verder is Urban wel een bruut acteur maar heeft hij zó weinig schermtijd dat er eigenlijk vrijwel niets interessants meer overblijft.

1,5*