Apostle (2018)

Toffe horror-thriller van The Raid regisseur Gareth Evans die zich afspeelt in een setting waar ik een zwak voor heb. Een religieuze cult in het Victoriaanse tijdperk? Sign me up!

De film slaagt erin om een consistente naargeestige toon aan te slaan en vermijdt goedkope jumpscares. Ik een aantal keren onder de indruk van de huiveringwekkende beelden. Helaas is het soms net iets te flashy en mist het authenticiteit. De kostuums zijn goed, maar de mensen zagen er te knap en verzorgd uit. Ik had het liever wat onguurder gezien. Daarnaast viel het me tegen dat de filmmakers niet het lef hadden om de film zo onvergefelijk te maken als dat de film zich in eerste instantie voordoet.

Desondanks blijft Gareth Evans natuurlijk wel een talentvolle regisseur en de film blijft dan ook overeind, maar er had veel meer ingezeten.

Vond het een aardige tegenvaller.

Eigenlijk zijn de eerste 45 minuten het best. Qua onderhuidse spanning zit het wel goed en we krijgen af en toe mooie beelden te zien. Setting en acteerwerk zijn ook zeker een pluspunt. Maar naarmate de film vordert, des te onduidelijker het wordt waar de focus nou eigenlijk ligt. Evans switcht van een man die zijn zus wil redden, naar een verboden romance, om vervolgens een totaal ongepast fantasie element toe te voegen, waardoor de zorgvuldig opgebouwde spanning totaal teniet wordt gedaan. Deze diverse plotjes zorgen er tevens voor dat er amper aandacht meer wordt besteed aan de sfeer op het eiland, en dat was nou juist zijn grootste troef.

Had een ontzettend gave film kunnen zijn, maar Evans neemt mijn inziens teveel hooi op zijn vork, waardoor jammer genoeg geen enkel element écht goed is uitgewerkt. Bevat nog steeds enkele vette scenes, maar als geheel toch te matig.

Op basis van het eerste deel toch nog een kleine 2,5*

"This island, it's our paradise."

Normaal gesproken ben ik van Gareth Evans een martial arts film gewend, maar met deze titel slaat hij een andere richting in.

Evans heeft wel enige ervaring in het genre, getuige zijn samenwerking met Timo Tjahjanto voor de short 'Safe Haven' in 'V/H/S/2' welke meteen ook de beste was van de hele film. 'Apostle' ligt in het verlengde daarvan, omdat we wederom met een sekte te maken krijgen. Ditmaal poogt een man zijn zus te redden die vastgehouden wordt op een eiland.

Eenmaal op het eiland aangekomen ontpopt het personage van Dan Stevens zich tot een Sherlock Holmes en gaat al gauw op onderzoek uit, waarbij hij de meeste curieuze zaken tegenkomt. In combinatie met de slow burn stijl zorgt het in ieder geval voor wat aardige onderhuidse spanning, omdat er iets bovennatuurlijks speelt waar je niet echt de vinger op kan leggen.

Toch voelt het alsof Evans moeite heeft om over het geheel de verscheidene elementen in balans te houden; een romantisch subplot en sommige nietszeggende karakters brengen niets bijzonders. Door de sfeervolle beelden en de enigszins zenuwachtige score blijf je nog bij de les. Om je als kijker vervolgens - abrupt - te trakteren op enkele bloederige momenten die zeker de moeite waard zijn.

Al met al een onevenwichtige horror die een stuk meedogenlozer had mogen uitpakken. Nu mis ik een pay-off die daadwerkelijk impact maakt op mij.

2,5 Sterren.

Ik heb ook Apostle gisteren gelijk maar gekeken, ik zat er immers een beetje op te wachten. Ik was benieuwd wat Evans in zijn mars had met een meer narratieve film, na Serbuan Maut (2011) en The Raid 2: Berandal (2014). En ook ik ben altijd wel gefascineerd door sektes en (geloofs)gemeenschappen die zich afgekeerd hebben van de rest van de maatschappij, hopend op hun eigen perfecte wereldje. Het laat zich raden dat het in de praktijk nooit zo uitpakt, en hier evenmin. Machtsmisbruik, bedrog, jaloezie, het occulte, moord en hebzucht, zomaar een paar zaken waaraan geen gebrek is in deze film. Weinig engers dan godsdienstwaanzinnigen en hun volgers.

Ik moest bij vlagen een beetje aan Brimstone denken door de sfeer, maar die film vond ik toch net even beter. Het ziet er allemaal goed uit, en met Dan Stevens, Lucy Boynton en Michael Sheen zit het met de cast ook wel goed. Apostle heeft fijne sets, is sfeervol geschoten en de score werkt goed in op de zenuwen. Toch ontbreekt er voor mijn gevoel iets. De zijpaadjes van het plot worden niet allemaal even goed uitgewerkt en het daadwerkelijk occulte element van het plot voelt voor mij niet helemaal op zijn plaats. Er had meer in gezeten inderdaad, zoals Cikx al zei.

3,5*

Eindelijk raakt Netflix een goede snaar en dat werd eigenlijk ook wel eens tijd. Gisteravond de film vrijwel direct aangezet toen deze uit kwam, was toch stiekem best benieuwd en ik had er ook aardig veel zin in. Voor het verhaal hoef je het in mijn ogen niet te doen, het is toch echt meer de sfeer en de gehele setting die de film eigenlijk weet af te maken en waar ik van genoten heb. De beelden zijn vaak geweldig geschoten en dat was soms ook echt wel genieten, mooie natuur maar soms wel wat te donker.

Ik was ook meer benieuwd hoe Evans zich vermengde in een horror film. Zijn eerdere films ‘The Raid (2)’ hebben mij uitstekend weten te vermaken en zijn beiden ook super toppers, het tweede deel vooral! Hier werd al het nodige bloed gebruikt dus ik was in eerste instantie in een goede bui dat ik dat hier ook voorbij zou zien komen. De trailer verklapte van deze verwachtingen het al wel een beetje, en zag er ook wat indrukwekkender uit dan dat ik uit de film gestapt ben, hier en daar kakte hij wat in en zeker op het begin had ik weinig tot geen spannende of horror gevoel in mijn lichaam maar, wanneer de film daarvoor klaar was en wat meer naar de horror toe ging, dan deed de film dat wel goed en dat is wel iets wat ik Evans altijd goed vind doen. En dan was inderdaad de trailer wat spectaculairder de te noemen dan de film, en weet de film niet de gewenste kracht te halen die de trailer wel vrijgaf.

Ook ik ben een persoon die zo geheten folkhorrors wel aardig kan waarderen. Niet altijd maar er zitten zeker wel een paar pareltjes tussen waar je rustig ‘U’ tegen mag zeggen. ‘Apostle’ komt ver in dit rijtje, en is zeker één van de betere. Het hele sekte verhaal was leuk, in het algemeen was het het verhaal aardig leuk alleen niet bepaald bijzonder. Een sekte heeft de zus van Thomas Richardson ontvoerd en hij besluit haar weer terug te halen. Thomas moet nu infiltreren in de sekte en er voor zorgen dat hij onopgemerkt zijn werk kan gaan doen, en dat met een hele sekte die mee kijkt. Op een gegeven moment gaat alles verkeerd en word thomas achterna gezeten, ook komt hij er achter dat er aparte verschijnselen zijn die in de weg zitten.

Voor het algemeen ben ik voor de de rest het totaal met ‘Cikx’ eens en zijn dat ook merendeels mijn punten van kritiek. Evans deed het fantastisch, het acteerwerk was soms wat minder maar dat kregen we erbij. Helaas net niet dat gene wat ik verwacht had en wat ik achter ‘Apostle’ had gezocht.

3.5*

Voor Netflix een uitstekende film! We hebben er echt van genoten en het verhaal was ook prima vertolkt.

Wel bloederig nu en dan, schakel dan de fantasiemodus even uit. Vroeger was men geharder schijnt het. Stel je voor dat je nu een baan als beul zo kunnen krijgen met goede arbeidsvoorwaarden, zou je er tegen kunnen om te zien dat iemand langzaam verbrijzeld wordt door raderen?

Gelukkig geven we nu taakstraffen

Film krijgt van ons een 7 1/2!

Een van-dik-hout-zaagt-men-planken thriller met horrorelementen, niet verkeerd maar uiteindelijk helaas wel een beetje een tegenvaller. Regisseur Gareth Evans raakt ongeveer halverwege de draad kwijt, waarna het niet meer goedkomt. Malle en vooral vergezochte toestanden nemen dan het voortouw, iets waar de toch al niet zo best uitgewerkte personages ook geen raad mee weten. Jammer, want het eerste uur is fraai opgebouwd, met een fijne grimmige mysterieuze sfeer. Zodra het bloed rijkelijk begint te vloeien zakt de film weg naar een bedenkelijk niveau.

Wat een slecht werkje van deze top regisseur...kwa horror elementen komt de film helaas niet goed uit de vef.De film blijft veel te netjes voor wat het wil zijn.

Het leek wel een horror op NPO3 in de sprookjes categorie,daarnaast is de eerste uur verschrikkelijk slaapverwekkend.

Ook de setting komt er niet helemaal lekker uit.

Evans.

Z'n martial arts werk is het net niet, z'n horror werk ondergaat hetzelfde lot. Of het wel dan niet horror is daar kan je verder lang over discussiëren, de film hangt een beetje op het randje met een nogal sloom begin waarbij je een hoop vraagtekens kan plaatsen bij de genreaanduiding, en een tweede deel die hier en daar wel wat duidelijk maakt.

De aanloop had voor mij zeker niet gehoeven. Acteerwerk is niet van dat niveau dat personages de film echt kunnen dragen, Evans' nerveuze camerawerk weet de sfeer niet helemaal goed te vatten. De film wil best duister zijn, maar echt geslaagd vond ik het niet, waardoor het eerste uur toch vaak echt schuurt.

Gelukkig wordt er het tweede uur wat leuks bijgegooid, vooral de occulte elementen dan. Die maken het in ieder geval stukken aangenamer. Echt goor of spannend wordt het niet, maar het zijn vooral enkele designs en sets die toch echt wel luguber zijn.

De film heeft een aantal interessante momenten, maar ook teveel dingen die gewoon niet zo goed werken. Evans moet misschien een keertje proberen met een betere cinematograaf, misschien dat het dan wat beter uit de verf komt. Anderzijds, slecht zijn z'n films ook nooit.

3.0*

Aardige film waarin een man zich voordoet als sektelid om zo zijn ontvoerde zus te redden. De film begint zeker goed en mysterieus, maar het uiteindelijk toch vrij simpele plot weet dit niet volledig vast te houden en wordt te lang uitgerekt. Wel ziet het er allemaal mooi uit en bevat de film een aantal brute scenes. Net geen 3.5 sterren.

Vrij aardige film die wel behoorlijk moeizaam op gang komt. De eerste 45 minuten zijn echt afzien want het verhaal heeft daar niet genoeg te bieden om de aandacht er bij te kunnen houden. Daarna ontpopt zich toch een redelijk verhaal wat dan ook genoeg te brengen heeft. Wil het niet echt een goede film noemen, maar enigszins amusant en aardig is het wel.

Daar gaan we weer. Een moeilijk kijkende held in een religieuze gemeenschap. Een flinke portie bruut geweld en gore. Voor de liefhebber denk ik dan maar.

Ik vond het allemaal niet bijster interessant. Of die zus nou wel of niet gered zou worden door de broer. De profeet kon me ook niet overtuigen. Eigenlijk was de relatie tussen de twee jonge geliefden en de afloop daarvan nog het meest interessante verhaallijntje in deze film.

Tandje terug

Regisseur Garteh Evans, die met name bekend is van The Raid reeks, doet een behoorlijk aantal stappen terug met Apostle. Zijn handelsmerk van brute martial arts valt hier dan ook maar mondjesmaat terug te zien. Apostle sluit wél uitstekend aan bij de eindeloze overwegend nietszeggende Netflix originals film reeks, die voor het merendeel wel allemaal dezelfde regisseur aan het roer lijkt te hebben staan. Dit omdat de meeste, door Netflix geproduceerde films, dezelfde stijl lijken te hebben. D.w.z. een opbouw die veel te traag is, weinig spanning, een gebrek aan sfeer, en aan sterke personages. Hoewel ik Dan Stevens een sterk acteur vindt, zijn de scripts van de producties waarin ik hem de laatste tijd gezien heb hem niet bepaald gunstig gezind. Het tweede seizoen van Legion was over het algemeen al slaapverwekkend, maar die trend wordt in Apostle vrolijk doorgezet. Verder dan gepijnigd kijken komt Evans dan ook niet, het is spijtig dat zijn talent, wat duidelijk zichtbaar is, door een script als deze verspild wordt.

Voor een daadwerkelijk goede horror ben je bij The Haunting of Hill house aan een veel beter adres. Nota bene een serie die in de 5 afleveringen die ik tot nu toe gezien heb, vele malen vlotter overkomt en spannender/ enger is dan dat hier het geval is.

De sterke Netflix orginal series nemen gestaag toe, maar met de speelfilms wil het meestal nog niet lukken. Ook met Apostle is dit niet anders. Toen de credits zich eindelijk aandienden vroeg ik mij gelijk af waarom ik deze saaie, onsamenhangende ‘’horror’’ met zijn inconsistente verhaallijn, niet eerder had afgezet en niet gewoon voor nog een aflevering van Hill house was gegaan. Apostle mag zich naast Bad Times at the El Royale tot een van de grootste teleurstellingen van dit jaar rekenen, en zelfs die film was nog een stukje vermakelijker.

1,0*

Film die constant pretendeert erg interessant te zijn, maar het helaas nergens echt wordt.

Nou nou.

Evans weet wel zijn eigen brutale draaien aan zijn films te geven. Eerder deed hij het al met The Raid maar bewijst nu dus ook wel harde horrorfilms te kunnen regisseren. Dit mag hij overigens weleens overdoen, want perfect is deze Apostle nog niet.

Het eerste deel neigt eigenlijk naar het saaie, het is te traag en duurt te lang. Daarmee is 130 minuten ook wel flink lang voor een horror zoals dit. Het tweede deel is al wat interessanter. Daar gaat Evans ook echt over in horror en dat is te merken.

Sommige scenes zijn bijzonder brutaal en heftig voor een Netflix film, die in mijn ogen meestal wel vrij soft blijven. De 'zuivering' van Jeremy was bijvoorbeeld een nogal pijnlijke scene om te zien en zit het qua gore op andere momenten ook wel goed. Sfeer en spanning is niet helemaal goed uit de verf gekomen.

Acteerwerk was ook wel ok. Sheen speelde zijn rol best goed, Stevens kwam pas aan het einde overtuigender over. Het eerste stuk vond ik hem redelijk debiel doen, door de rare gezichten die hij af en toe trekt en vreemde bewegingen die hij maakt. Maar ja, dat kan bij zijn karaker horen.

Het is alleen vaak wat saai, het verhaal duurt iets te lang. Vooral het begin en delen in het midden weten eigenlijk onvoldoende te boeien en slepen maar wat voort. Een voldoende krijgt de film zeker, alleen ik denk dat Evans wel iets beter kan.

Voor de liefhebbers van het superieure Wicker Man zeker vermakelijk, mits je met de juiste verwachtingen de film in gaat. Verwacht geen originaliteit, uitgewerkte karakters en helaas ook niet echt goede acteurs (Sheen als uitzondering). De setting is goed en de sfeer prima getroffen. Het wordt steeds net niet echt spannend en horrortaferelen liggen op de loer, maar de teugels hadden daar wat meer gevierd mogen worden. Als liefhebber van het 'subgenre' zeker de moeite waard.

Een beetje een kruising tussen The Wicker Man en Brimstone.

Gareth Evens is na een paar vette titels (Merantau, de twee delen van The Raid) weer terug in Engeland met deze folklorische film Apostle.

Dan Stevens was in ieder geval al erg goed als Thomas, die zich met een bootje naar een afgelegen eiland werkt om zijn vermiste zus te zoeken. Het is een beetje uit te rekenen: We krijgen te maken met stammen die in eerste opzicht erg vriendelijk zijn; grauwe mistroostige beelden en uiteindelijk de rituelen van de bewoners waarbij je kan zeggen dat je kwa gore en bloederigheid bij Evans weer niks te kort komt. Maar ook het bovennatuurlijke komt om de hoek kijken.

Het acteerwerk is erg goed en weet je toch wel mee te slepen. Het is ook verder wel weer even iets totaal anders dan de Pencak Silat films. Uiteraard is het verhaal wel weer ietwat voorspelbaar, maar het stond vermaak totaal niet in de weg.

4,0*

Bijzondere film. Horror at its finest. Meestal doen films over sektes het niet zo goed bij mij maar er zijn altijd uitzonderingen die de regel bevestigen. Snap de vergelijking met Brimstone niet direct. Dit voelde niet echt als een western. Qua gore vond ik dit ook wel wat bruter nog. Claustrofobische scene check. Naast de horror ook een interessant verhaal en de noodzakelijke romance. Dan Stevens welbekend van onder meer The Guest en Lucy Boynton die ik heb leren kennen in Sing Street spelen een nieuwe toprol. Einde vond ik ook sterk. Het belangrijkste aspect van de film is de soundtrack die een uiterst passende sfeer aan de film geeft.

Nee hoor jongens en meisjes. Dit is misschien een totaal andere film dan The Raid maar Evans gaat hier niet bepaald mee achteruit, deze film is gewoon niet geschikt voor iedereen. Apostle deed mij eigenlijk denken aan de Vlaamse horror Welp qua sfeer en bloederigheid maar het is al een tijdje geleden dat ik die zag, dus staar je er maar niet blind op en kijk deze film zelf want hij is echt wel de moeite.

These people...

they're blasphemers...

a cult, a disease.

Be careful. Be smart.

Bring her home.

Het eerste waar ik aan moest denken bij het bekijken van “Apostle”, was de film “The VVitch”. Het speelt zich af in dezelfde tijdsperiode. Ook hier wordt een ouderwets klinkend Engels gesproken. En er zit ook een godsdienst getint thema in. Het grootste verschil met “The Witch” is dat ik deze laatste redelijk saai vond en helemaal niet associeerde met horror. Voor mij was het eerder een historisch kostuumdrama. “Apostle” daarentegen is gewoonweg subliem. Een mysterieuze film waarin het eerder over godsdienstwaanzin gaat. Niet inhoudelijk maar ook visueel is het verzorgd. En het facet horror is wel degelijk aanwezig. En neen, niet alleen vanwege de bloederige en gore taferelen. Het enige wat ik me naderhand afvroeg, was wat de inwoners van Erisden nu eigenlijk aanbaden.

Alles begint als Thomas Richardson (Dan Stevens) de opdracht van zijn vader krijgt om zijn zuster Jennifer (Elen Rhys) uit de handen van een obscure sekte te redden. Ze werd ontvoerd en een bepaalde som losgeld wordt geëist. Thomas zelf was ooit een verkondiger van Gods woord in het land van de rijzende zon. Zijn ervaringen daar hebben er echter voor gezorgd dat hij totaal afkerig is van alles wat met godsdienst te maken heeft. Zonder dralen neemt hij dan ook de opdracht aan om zijn zuster terug te brengen en te verlossen van de bende fanatiekelingen.

“Apostle” is een 2 uur durende film. Misschien lijkt dit wel teveel van het goede voor een horror waar godsdienst centraal in staat. Maar geloof me. Die twee uren vliegen snel om. Elk besef van tijd is afwezig bij het bekijken van deze uitstekende film. En dit vanwege de excellente manier van opbouw. Het eerste uur wordt je meegesleept in het raadselachtige leven op het eiland Erisden. Prachtige beelden worden afgewisseld met taferelen uit het dagelijkse leven van dit primitief op zichzelf levende commune. Algauw is het duidelijk dat deze sekte een eigenaardig soort geloof hebben ontwikkeld met hun eigen rituelen (en redelijk despotische regels). Net zoals in elke godsdienst zijn het een beperkt aantal individuen die de scepter zwaaien en bepalen hoe zich te gedragen in deze gemeenschap. Zij zijn dan ook de enige die weten waar het allemaal om draait.

Dat ze genoodzaakt waren de dochter van een rijke heer te ontvoeren is louter en alleen omdat hun proviand vanwege slechte oogsten drastisch begint te verminderen en ze langzaamaan afstevenen op een voedseltekort. Profeet Malcolm (Michael Sheen) tracht het tij op een bepaalde manier te keren maar moet tenslotte onderkennen dat hij machteloos moet toekijken hoe zijn geduldig opgebouwde gemeenschap langzaamaan afbrokkelt. Ondanks de in mijn ogen soms redelijk barbaarse lijfstraffen die men heeft ingevoerd om de commune in toom te houden, lijkt Malcolm een vreedzaam man die inzit met het welzijn van de eilandbewoners. Vreedzamer dan sommige van zijn vertrouwelingen die blijk geven van een bepaalde machtshonger en die, als de kans zich voordoet, zonder dralen zich het leiderschap trachten toe te eigenen.

De personages Thomas en Malcolm worden op een schitterende manier vertolkt door Dan Stevens en Michael Sheen. Malcolm is niet echt een wreed despoot maar is volgens mij toch de bezieler van het vreselijke louteringsproces. En ook al moet Thomas omzichtig tewerk gaan om zijn zuster op te sporen, let het hem niet om dadelijk niet te gehoorzamen aan opgelegde regels en bij de dochter van de profeet zijn argwaan en twijfel uit te spreken. Maar verder zijn Michael Sheen (die een grappigere rol speelde in “Passengers” als de gerobotiseerde butler Arthur) en Dan Stevens perfect gecast. Vooral Dan Stevens (o.a. uit “Kill Switch”, “The ticket” en “Beauty and the beast”) vond ik ijzersterk. Ook al begon de verbeten en woedende blik op een bepaald moment te vervelen. Tevens zijn er nog enkele nevenpersonages die het vermelden waard zijn. Vooreerst zijn er Bill Milner en Kristine Froseth die voor het idyllisch gedeelte zorgen. Vervolgens is er nog Lucy Boynton als Andrea, de dochter van de profeet. ’t Is wel niet de meest belangrijke rol, maar haar uiterlijk staat in schril contrast met de rest van de film. Een oogverblindende schoonheid met een verfrissende uitstraling. Net een fragiel porseleinen poppetje. En tenslotte nog Mark Lewis Jones als Quinn, medeoprichter van deze sekte en naderhand bekeken fanatiekeling. Stuk voor stuk zijn het interessante personages.

“Apostle” is zeker niet voor teergevoelige kijkers. Niet dat het echt angstaanjagend is (op de rioolscene na). Maar er zitten wel enkele wansmakelijke scenes in die nogal choquerend kunnen zijn voor sommigen. En dan vooral het tweede deel van de film. Die is voorzien van sadistische folterpraktijken waar de bijbehorende geluiden voor koude rillingen zorgen. Dit in tegenstelling tot het eerste deel dat je sfeerrijk kan noemen. Het is moeilijk om op “Apostle” een specifiek filmgenre te plakken. Maar hou je van een beetje suspense, een tikkeltje horror en heidense godsdiensttaferelen, dan is deze folk-horror film zeker je ding. In ieder geval één van de betere Netflix producties tot nu toe.

3.5*

Een solitair levende sekte op een eiland die een heidense Godin aanbidden,een rechtschapen man die erop onderzoek uit gaat na een verdwijning. Nee, dit gaat niet over de film 'The Wicker Man' maar dit is de laatste film van regisseur Gareth Evans we kennen hem van zijn actiefilms The Raid 1 & 2. Naast die film heeft de regisseur ook invloeden van Brimstone (kerkje) en Silence (Al waren het nu Chinezen die christenen vermoorden) in scenes gebruikt. Ach, het is hem vergeven want uiteindelijk overheerste een tevreden gevoel. Langzaamaan ontrafelt het geheim van de kleine gemeenschap. Echter, zo nu en dan worden de remmen losgelaten en zien we plotselinge uitbarstingen van geweld en bloederige actie. Net voor het einde vloeide het bloed rijkelijk maar wordt overschaduwt doordat in de slot-akkoorden nog cliché momenten te zien waren. Al is de film niet overal even geslaagd is het wel een solide, spannende en soms onverwacht gore horrorfilm waarin prima wordt geacteerd en die er ook prachtig uitziet.

Jezus Christus al die ellendig lange recensies. IK ga het in elk geval kort houden: het was echt een KUT film. En ik ben het ZAT dat er allemaal films worden uitgebracht onder het genre HORROR wat verdomme niet eens HORROR is! En daar verspil ik dus 2 uur van m'n avond aan!!!!! Wat een NAAI STREEK!!!!! Net als HEREDITARY ook ALLESBEHALVE horror. Gewoon een familiedrama klaar. Die klote producers weten precies hoe ze mensen moeten binden. Logisch ook, want als ze zeggen dat het een DRAMA is (wat het ook is omdat er 0 horror elementen inzitten) DAN KIJKT ER GEEN HOND. Los daarvan dat het GENRE totaal niet klopt, was het ook nog eens een saaie KUT FILM. 3x niks, tijdverspilling.

Bijzonder werkje dat een trage opbouw kent, maar wel nooit geen verveling weet op te wekken. De sfeer , het acteerwerk en het mysterieuze verhaal weet het allemaal voldoende interessant te houden. Daarna krijg je verrassende horrorelementen en plotwendingen te zien die de film dat extra geven om boven het gemiddelde uit te komen. 7/10

Groot fan.

Het begin heeft wat weg van een videogame. Er is gelijk sprake van een infiltratie-missie, de toon is grimmig en de historische setting wordt spaarzaam verlicht door kaarsen en lantaarns. Onze hoofdpersoon kijkt verbeten maar alert en de vijand wordt genoemd, maar nog niet geduid. Hoewel het mysterie veel vragen oproept en de film de tijd neemt voor de antwoorden, is iedere scene een puzzelstukje in de ontrafeling en hangt er meteen een beladen spanning in de lucht. Klachten over traagheid snap ik niet: dit is storytelling op z'n best.

Toegegeven, de film neemt wat zijpaden en betrekt personages die misschien slechts zijdelings van de belang zijn op de hoofdlijn; ik vond ieder zijpad de moeite waard en alle personages krijgen solide diepte mee. Je krijgt tevens een goed beeld van de isolerende werking van het eiland en de benauwende heerschappij die het occulte daar vrijelijk kan uitoefenen op een kleine gemeenschap als dit.

Meegenomen door de gestage ontrafeling en het aandacht voor drama, komt de ontwikkeling naar het macabere een beetje als een verrassing, maar wat een aangename. Het kersje op de taart. Naarmate Thomas dieper en dieper in de sektarische gemeenschap infiltreert, komen de gebruiken van de profeet, wachters en slaafse dorpelingen in een steeds meer luguber daglicht te staan. Via enkele middeleeuwse strafwerktuigen en bloederige aangelegenheden, ontpopt Apostle zich dan toch als een volbloedhorror maar met genoeg invloeden vanuit andere (sub)genres om zich te onttrekken aan de generieke middelmaat waar het genre vaker mee te kampen heeft.

Heel sterk en een volledige verrassing. Een van de weinige films die eens een gedegen fundament voor gruwel durft te leggen, daar goed de tijd voor neemt en uiteindelijk toch voluit durft te gaan. Netflix heeft een goed neusje voor horror, daar kom ik meer en meer achter. 4,5*

Gegeven op zich wel aardig, Maar zeer slecht acteerwerk, cgi en een editor die weinig verstand van sluitende filmscènes had, hebben dit tot een misbaksel gemaakt. Onnodige gore om er een horror flick van te maken voor de media. Een gatenzaag (1900 ???) met onmogelijke aandrijving voor het betere werk op de schedel maar het af.! Snel vergeten...

Apostle

Sfeervolle horror/thriller van Gareth Evans. Evans neemt zijn tijd om het verhaal rustig op te bouwen, en je zou kunnen zeggen iets te veel tijd. Maar de sfeervolle setting, het intrigerende verhaal en het sterke acteerwerk zorgen ervoor dat je wel geïnteresseerd blijft kijken. Stevens, Boynton, Lewis Jones (schmiert er aardig op los), Sheen en de andere acteurs zijn uitstekend op dreef, en als in het tweede gedeelte de gekte losbarst dan gaat het ook echt los. Horrorachtige momenten waar je met een zeer ongemakkelijk gevoel naar zit te kijken, gecombineerd met ook nog wat fantasie en drama.

De film heeft best wel een fijn sfeertje, en een setting die me bijzonder aanstaat - de eerdere vergelijkingen (qua setting tenminste) met The Wicker Man en Brimstone zie ik ook wel, al zijn dat beiden toch betere films. Al is deze zeker ook niet slecht, maar een half uurtje eraf had deze wat meanderende film toch wel beter gemaakt. Hadden ze gelijk wat van de gekunstelde plotpunten eruit kunnen halen (de wel heel toevallige manier waarop Thomas het vertrouwen van brother Malcolm wint bijvoorbeeld). Het acteerwerk is ook wisselend - erg leuk om Paul Higgins (die ik vooral ken als Schotse hork Jamie uit The Thick of It) weer eens te zien, Dan Stevens doet het niet slecht maar zijn moeilijke staar was ik na een tijdje wel klaar mee, en Mark Lewis Jones kon me al helemaal niet overtuigen. Verder best wel een vermakelijke en soms behoorlijk bloederige zit, maar het had wel wat gefocuster en puntiger gemogen.

Ondanks enkele indrukwekkende scènes en verderop in de film zelfs enkele brute scènes, is ‘Apostle‘ geen film vol vuurwerk. Het is een rustige film. Er is horror, maar het verschijnen ervan is een geduldskwestie. Tijdens het wachten vermaken we ons met cinematografische hoogstandjes. Met sfeerschepping.

Fijne sfeervolle setting. Begin 20e eeuw. Het dorp van de sekteleden ademt de primitieve condities van die tijd. Geen propere gemeenschap. Modderig, nat en vies is het dorp waarin zij wonen. Het eiland rondom is afgelegen met een natuur die er even ruig en ongepolijst uitziet als de leefomstandigheden en het gedrag van de sekteleden. Het is prachtige cinema en ik ben onder de indruk!

Uiteraard draagt de sekte de paradijselijke belofte uit, maar al snel wordt duidelijk dat er een strak en bruut regiem heerst. Goed zichtbaar in de nauwgezette registratie van het dagelijkse leven in de gemeenschap. De sfeer wordt drukkender. Het voelt explosief. Stapje voor stapje neemt dat gevoel toe. De hel lijkt dichterbij dan de hemel. Niet leuk voor de sekteleden, maar wel goed voor de sfeer. De score is passend. Muziek met dissonante klanken die het oor teisteren werken beklemmend en herinneren evenals de beelden aan dreiging en gevaar. De sfeer is mysterieus en dreigend en is voelbaar in elke scène.

Klinkt ok, maar...Met een speelduur van 130 minuten is de film aan de lange kant. Inhoudelijk is het erg mager. Het verhaal is dun en sloft te langzaam voort op de golven van mysterie en dreiging die de beelden zo expressief beschrijven. Het verhaal wordt in de breedte verteld. Niet in de diepte. Beeld en verhaal lopen behoorlijk uit de pas. Beeldende beloftes worden inhoudelijk slechts in een enkele scène ingelost. Vaker slaan mysterie en dreiging dood in de stroperigheid van de handeling of de dufheid van de dialoog.

Pas laat in de film ontstaat wat meer schwung. Na de lange rustige opbouw die tot over de helft van de speelduur loopt en waarin absoluut aan een fijne sfeerschepping wordt gewerkt, maar waarin ook weinig opzienbarends gebeurt, is het eindelijk tijd voor wat verkwikkende actie.

Die is erg nodig want hoe genietbaar sfeer en cinematografie ook zijn, verzadiging treedt wel degelijk in. En als het verhaal niet bij machte is iets van die verzadiging weg te nemen, dan moet de horroractie het maar doen. Dat lukt redelijk goed. De horroractie is bruut en explosief genoeg om een verkwikkende werking te hebben en iets van de landerigheid weg te nemen.

Geen spijt dat ik de film heb gezien. Maar toch. De film heeft het probleem dat ie te lang duurt en dat er veel detail is ingepropt die de diepgang van het verhaal niet stimuleert. De cinematografische en sferische vreugde die er bij het kijken zeker is, heeft er onder te lijden.

Laat ik met het positieve beginnen, de set ziet er goed uit en de effecten zelfs erg goed! Veel bloedige scènes in alle detail maakten best indruk.

Helaas was het acteerspel zo toneel achtig en over the top dat ik hierdoor maar moeilijk in het verhaal kon komen, als de hoofdpersoon bijvoorbeeld een pijnlijke scene moest spelen kwam dit totaal niet geloofwaardig over en kon hij vooral maar boze blikken werpen. Ook de rest van de cast met gelukkig wel een paar positieve uitschieters weet over het algemeen niet erg te overtuigen.

De boom-god persoon was trouwens ook maar erg belabberd uitgewerkt En dit alles in een meer dan 2 uur durende film.

Verder dan 2 ga ik niet komen helaas.

Van de enerverende knokpartijen uit The Raid-films naar een broeierig kostuumdrama met occulte trekjes. Hier zet regisseur Gareth Evans precies de juiste toon van een afgesloten eilandsekte waar geperverteerde geestelijken hun volgeling met harde hand in het gareel proberen te houden. Hun nieuwe discipel Thomas Richardson (Dan Stevens) weet al hoe ver deze sekteleden gaan om hun kleine dictatuur draaiende te houden: ze hebben zijn zus ontvoerd voor het losgeld. 'Apostle' (2018) is zo'n naargeestige film waar het paranormale eigenlijk bijzaak is bij hoe intens verdorven groepsdruk kan zijn. In eerste instantie vond ik de magisch-realistische wending niet zo sterk, de eilandgodin blijkt daadwerkelijk te bestaan. Maar bij nader inzien is het een tof uitgangspunt dat deze cultleden hun eigen goddelijke entiteit hebben gekneveld en zichzelf naar de verdoemenis helpen met de doctrine die ze eromheen hebben bedacht. Op een bepaalde manier ook zoals ik het me voorstel wanneer het aardse directe invloed krijgt op het hemelse.

Heerlijk sfeervolle horrorfilm. Geef mij maar sektes en een 18e eeuwse Engelse setting, waarbij je elk moment verwacht dat ze iemand op de brandstapel gaan zetten. Fijn verhaal en enkele martelscenes erbij en het is bijna compleet. Einde had wat sterker gekund denk ik en ook de soundtrack maar toch een zeer fijn filmpje dat met herziening nog wel eens hoger zou kunnen scoren. Netflix mag hier meer van opzetten !