Huisvrouwen Bestaan Niet (2017)

Even vaak vermakelijk als tenenkrommend, soms lomp en oppervlakkig, maar ook ontroerend en veelzeggend. Richard Kemper (een man!) is verantwoordelijk voor het onevenwichtige scenario dat enerzijds lijkt te zeggen dat vrouwen dol zijn op mannen die op kantoor seksuele toespelingen afwisselen met handtastelijkheden - zolang ze er maar uit zien als Jim Bakkum - anderzijds een verfrissend realistisch beeld schetst van de relatie tussen twee (half)zussen. Jelka van Houten steelt de film als Marjolein, de gesjeesde journalist/moeder van 3 kinderen die, nadat ze is wegbezuinigd bij de krant waarvoor ze 12 jaar werkte, moet proberen haar leven weer op de rails te krijgen. Eva van de Wijdeven haalt het maximale uit de minder geloofwaardige Gijsje en moet zo en dan terugvallen op clichés. Maar wanneer Van de Wijdeven en Van Houten samen te zien zijn, komt de film het meest tot leven. De mannen hebben vrij ondankbare rollen, al heeft Leo Alkemade de lachers wel op z'n hand in de paar scènes waarin hij verschijnt als Marjoleins wat kleurloze echtgenoot Huib. Maar de combinatie van smakeloosheid en gevoeligheid maakt dit tot een frustrerende ervaring.

Goed te doen.

Minder cliché dan verwacht en best vermakelijk. Prima vertolkingen door de vrouwelijke hoofdpersonages. Leuke aimabele typetjes worden uitgebeeld met ieder hun wensen en eigenaardigheden zonder dat het irritant wordt.

Niet onaardig. Considering.

Jammer dat Rick Engelkes zichzelf gecast heeft, want ondanks de voor de hand liggende grap daaromheen irriteert hij vooral. En verder blijft het natuurlijk wel een platte Nederlandse romkom - sowieso al een erg geplaagd genre in de Nederlandse filmindustrie. Niet dat er nou teveel onnodig naakt is, verre van, en bovendien stoort mij dat niet zo gauw. Maar de grappen zijn gewoon te flauw en van een te voorspelbaar soort. Hoewel er wel een bij was die me wel aan het lachen bracht, dat dan weer wel. Gewoon veel te gemakzuchtig en teveel flauw gedoe, dat nekt het. En ik vond ook dat Jelka van Houten haar dag kennelijk niet had, Van De Wijdeven deed het dan eigenlijk veel beter. En Loes Luca tot mijn verbazing ook. Jammer dat alle mannen door zo'n stelletje kwijlen gespeeld worden. Maarja, welke behoorlijke acteur hebben we dan nog in Nederland. Rutger Hauer is een beetje oud ondertussen.

Voldoende, maar beetje onevenwichtig, misschien moet je een wispelturige vrouw zijn om deze helemaal te begrijpen. Tempo van de film is prettig snel en strak en er zit veel humor in, maar bij tijd en wijle is die humor zo lomp en plat dat hij contrasteert met de serieus bedoelde kant van Huisvrouwen Bestaan Niet. Wat helpt is het zelfbewuste spel van de twee dames in de hoofdrol, met name van Van de Wijdeven. Ook Van Houten is goed maar ze zit wel dicht tegen een typetje aan. De mannen in de film zijn wel erg klunzig en kluchtig, goed te merken dat dit geregisseerd is door een zeer geëmancipeerde vrouw. Al met al de moeite waard mits je af en toe een oogje dichtknijpt. In ieder geval een stukje beter en gedurfder dan die lopende bandachtige romantische komedies waar we in Nederland de laatste jaren mee worden overstelpt.

Wij vonden het best een leuke film. Soms moest ik echt even lachen. Soms ook niet. Vooral Jelka van Houten is toch wel komisch hoor. Eva blijft ook mooi om naar te kijken. Sinds 'Dunja en Desi' ben ik een fan van haar. Het verhaal is typisch Nederlands. Rommelig, grof, saai, duf, soms leuk, etc... Voor een Nederlandse film best vermakelijk. Gewoon een leuk tussendoortje, zo moet je hem gaan zien en bekijken. Geen hoogvlieger, maar ook geen flop.

Ik vond het erg vermakelijk. Het deed mij denken aan Alles is familie. Jelka van Houten en Eva van de Wijdeven vind ik leuke vrouwen, en dat zij een grote rol in deze film spelen kan ik dus erg waarderen. Ik vond het soms echt grappig en het keek lekker weg. Het eind vond ik een lichte tegenvaller, en soms voelde de film rommelig en chaotisch, maar al met al een prima film van Nederlandse bodem. Een 7. 3,5*

Aardige komedie. Het verhaal is best leuk bedacht maar wel eenvoudig en erg voorspelbaar. De uitwerking is is redelijk. De film begint best goed en zit vol leuke momenten en grappen, maar hangt wel wat als los zand aan elkaar, als of je naar sketches zit te kijken. Na een kwart neemt het verhaal vorm aan en verandert de film in een vlotte maar erg voorspelbare komedie, met steeds flauwere grappen. Het einde is erg geforceerd en overdreven onrealistisch. Het acteerwerk is verder ok. 3.0

Had slechter gekund. De grootste troeven zijn de 3 centrale vrouwen en hun onderlinge chemie, want die is echt aanwezig. Scènes met hen samen zijn veruit de beste delen. Maar dat sullige vriendje van Van de Wijdeven (dat zie je vaker in films trouwens,) en de relatie met haar (geen moment snap je ook wat ze met hem moet) is dan weer een stuk minder terwijl daar veel nadruk op ligt. De stukjes met Van Houten en Torenstra zijn wel beter (oprechter vooral) maar ook wat cliché. 2,5*.

Is het heel erg dat ik af en toe schaamteloos heb genoten van deze film?!

Ik vind m echt meer dan prima, zeker voor dit genre. Leuk!!

Ik moet toegeven dat ik (meestal) niets heb met Nederlandse films... Zo slecht geacteerd meestal... geen echte emoties etc..... Maar deze film is, alhoewel niet super, wel echt leuk om te zien, met af en toe wat dieper, maar heel leuk geschreven, gedaan en lekker .....