Dvadtsat Vosem Panfilovtsev (2016)

Panfilov's 28 schijnt een echte legende te zijn dat zelfs in het Russische onderwijs wordt onderwezen. Of het ooit daadwerkelijk heeft plaatsgevonden, daarover zijn de meningen dan weer verdeeld. Hoe dan ook, dit werk zou dienen om de Russische cinema terug op de voorgrond te plaatsen. Het is een degelijke poging want de cinematografie is prachtig. Winterse landschappen van sneeuw waarin oorlogstuigen hun ding doen. Er worden hier en daar mooie weidse shots van deze adembenemende landschappen genomen. Het is allemaal prima in beeld gebracht maar het zegt uiteindelijk weinig omdat het geheel vrij afstandelijk blijft. In de eerste drie kwartier worden de voorbereidingen getroffen en worden een aantal Russische manschappen ingeleid. Door hun ietwat ongewone namen is het bovendien lastig om te weten wie wie nu is. Uiteindelijk doet dat er weinig toe want het is niet echt een oorlogsdrama maar het is oorlog in volle actie. Vermakelijk maar niet direct meer dan dat. Kleine 3.5*

Inderdaad een onderhoudend oorlogsrelaas van de Slag of Moskou maar helaas niet op feiten gebaseerd. Puur propaganda eigenlijk als we dit mogen geloven. De slag om Moskou maakte deel uit van de Operatie Tafun die eindigde met een Duitse nederlaag. Dat was niet alleen om de moed van de Russische soldaten maar vooral ook vanwege de extreem strenge winter die begin december inviel en waar het Duitse leger helemaal niet op berekend was. De Duitse soldaten waren helemaal niet gekleed op extreem lage temperaturen en ook de Duitse voertuigen en kanonnen vielen uit omdat de smeerolie die de Duitsers daarvoor gebruikten ook niet bestand waren tegen die temperaturen ver onder het vriespunt.

Tot zover een stukje geschiedenis over de Slag om Moskou die eigenlijk al vanwege de Russische overwinning het keerpunt waren voor het Duitse leger die Moskou nooit in handen zouden krijgen en waarvan het spoedig duidelijk werd dat zij hierdoor de oorlog niet meer zouden kunnen winnen.

3,5*

Na grote nieuwsgierigheid de film gezien op YT met Engelse ondertiteling. En al snel valt op dat de film twee kanten heeft, een hele goede en een matige.

De goede: de film ziet er fabelachtig mooi uit. Fantastische landschappen met filmische shots, ondergaande zon, de kanonnen opgesteld tegen een azuurblauwe lucht, prachtige kleurenfilters. cinematografisch is de film werkelijk van grootse schoonheid. Bijvoorbeeld wanneer de commandant zijn troepen in het maanlicht toespreekt.

Het oorlogsgedeelte is ook meer dan prima. Wat ziet het er verdomd echt en mooi uit. De wapens de voertuigen, de uniformen, echt geweldig mooi. Maar ook andere dingetjes kloppen, zoals het oefenen met een namaaktank, de bouw van neploopgraven en later het beeld van de commandostructuur, of bijvoorbeeld de spotter en zijn radioman die communiceren met de batterij. Eén dingetjes echter in het oorlogsgedeelte, het gemak waarmee die Duitsers zich aflaten slachten zit op het randje, en het constant sturen van nieuwe tanks terwijl men overduidelijk tegen een sterke linie is aangelopen vind ik ook té. Dit zal lijkt mij niet snel gebeuren.

Het matige deel: de personages blijven erg vlak en eendimensionaal. Er is weinig diepte en dialoog, of dat moet er niet goed uitkomen zijn in de Engelse ondertiteling. Ofwel, film is qua diepte, karakters en verhaal erg vlak en dat valt me toch bijzonder tegen omdat dit een Russische productie is en als het verhaal Panfilov inderdaad zo'n legende is dan vonden ze het niet echt de moeite dat wat meer cachet te geven. Jammer in dat geval.

Fantastisch ogende oorlogsfilm, lust voor het oog, maar verder een vlakke gebeurtenis met weinig diepgang. Gemiste kans wat mij betreft.

Qua uitwerking is deze film eentonig. De Russische helden worden niet ontwikkeld, als ze al een naam hebben, wordt dat in de hele film niet duidelijk, wie van de soldaten nu Ivan Panfilov was, je kan er alleen naar raden. De vijandelijke Duitse kant is uiteraard nog erger gesteld en blijft volledig gezichtsloos kanonnenvoer. (hoe kwamen ze überhaupt in de buurt van Moskou?) En dan de dialogen aan de zegevierende kant, die beperkte zich tot weinig meer dan toespraken met patriottische onzin en slogans van glorieus doorzettingsvermogen en vaderlandsliefde. Het verhaal is in wezen de Sovjetversie van de historische 300 Spartanen, één van de soldaten brengt zelfs dit ter sprake tijdens de mars naar waar ze zich in graven. Na meer dan een uur rest dan nog de veldslag met Duitse tanks en soldaten. In de tweede helft ligt de nadruk dus op die actie, deze zijn gezien het budget nog aardig...maar om nu steeds weer Russische soldaten miniaturen en Computer-graphics kapot te zien schieten..? De film is een poging tot heroïsche proporties opblazen van de strijd bij Dubosekovo maar het resultaat is een vrij simpele oorlogsfilm, niets bijzonders.