Death Note (2017)

Laat ik beginnen met dat Death Note-film niet een heel slechte film is. De film is losjes gebaseerd op gelijknamige Japanse manga. Geen idee hoe die is, aangezien ik alleen films kijk en bijna geen series. Maar ik denk dat als je een groot fan van de manga en/of anime bent, deze film niet echt aanraden is. Echter mankeert er ook veel aan de film. En is het zelfs een beetje regisseur Adam Wingard onwaardig. Dit komt doordat er door het plot heen gejaagd wordt, zonder veel aandacht te schenken aan de motivaties van de hoofdpersonages. Zodoende wordt het schaakspel tussen Light Turner en de superdetective L (Lakeith Stanfield) nooit echt spannend. Light Turner wordt overigens gespeeld door volstrekt irritante Natt Wolff (wat dus ook afbreuk doet aan de film) Hij mist gewoonweg charme. De regisseur toont wel enkele schitterende scènes die, weliswaar aan Final Destination doen denken maar uiterst beklijvend in beeld zijn gebracht. Die verscheidenheid aan moorden die elkaar in sneltempo opvolgen, laten de motor van de film draaien tot de grote climax. Het meest positieve geluid is de vertolking van Willem Dafoe, want die is één woord, perfect! Doodsgod Ryuk, een computercreatie, verblijft altijd op de achtergrond in het donker, waardoor er een prima onheilspellend sfeertje rond hem hangt en telkens als Dafoe het woord neemt, domineert de vreselijke ijzigheid in zijn stem. Dit liet een sterke indruk achter. Zoals gezegd, is de film niet slecht, maar vooral te veel veramerikaniseerd in combinatie met een te mager scenario. En valt daarom ietwat tegen, iets wat ik ook totaal niet verwachtte van deze regisseur.

Ik vind drie sterren een mooie score voor deze

Amerikaanse verfilming van de Death Note anime.

Andere reviews tot nu toe vond ik oneerlijk streng voor deze film. Als je Death Note vergelijkt met andere anime live action verfilmingen houdt het zich redelijk staande.

De invulling van Ryuk vond ik leuk gedaan en de film bleef ook nog op heel veel plekken aardig overeenkomstig met het bronmateriaal.

Als iemand die voor een decade terug Death Note de anime als tiener heeft gezien vond ik het een fijne reis terug in de tijd, maar dan in een modern serieus jasje.

Als je van zo'n geniaal bronmateriaal enkel dit kan maken.. blijf er dan gewoon af.

Redelijke film over een jongen die een mysterieus notitieboek in handen krijgt die hem een bepaalde macht geeft. Een vermakelijk uitgangspunt, maar zoals in de film zelf ook gezegd wordt: er zijn te veel regels. Mede hierdoor zit de film eigenlijk te vol. De film ziet er verder wel goed uit en ook de soundtrack geven sommige scenes een fijne sfeer mee.

Goeie film, verveelt nergens en zit prima in elkaar. Snap de ratings hier helemaal niet, dit is 1 van de beste horror suspense thrillers die ik al gezien heb en dat zijn er een heleboel.

8,5/10 zal ik maar eventjes naar boven afronden om de rating wat positief te beïnvloeden want dat verdient dit meesterwerkje wel

Behoorlijk tegenvallend. Op zich is de film niet eens zo heel slecht, maar de film draagt de naam 'Death Note', dus ik kan me er niet van ontdoen om het met de animeserie te vergelijken. De anime berust op het deductieve spelletje dat Light en L met elkaar spelen en haalt hier ook zijn charmes vandaan. In deze film komt dat juist totaal niet tot uiting. Verder wordt Light ook de knullige Nat Wolff gespeeld die vrijwel alles mist wat Yagami Light in de anime heeft. Het pijnlijkste is dat Light wordt neergezet als een impulsieve, ondoordachte gast, waardoor het einde ook enorm ongeloofwaardig overkomt.

Het verhaal voelt enorm geforceerd aan, doordat Wingard te veel wil vertellen. 100 minuten is hier niet eens bijna lang genoeg voor. Het had de film goed gedaan om het te verspreiden over meerdere delen, zodat het spelletje tussen Light en L meer diepgang had gekregen.

Verder wordt de film bijgestaan door popliedjes die geenszins bij het verhaal passen.

2.5*

Dat Wingard jaren '80 muziek fan is mag wel duidelijk zijn. Gelukkig kiest hij meestal dan de betere stukken uit die tijd.

De film zelf is helemaal niet zo slecht. Grootste kritiekpunt is nog wel dat het lijkt alsof je naar een samenvatting van een groter geheel kijkt. Kijk, een hoog tempo in een film als dit is goed maar soms zijn de sprongen te snel en groot.

Enfin, mee vermaakt en da's fijn.

Het begin lijkt interessant, wat volgt is tienerpulp. En inderdaad niet vaak in een film zulke misplaatste muziek gehoord.

Tienerpulp van de bovenste plank!
joolstein De film is losjes gebaseerd op gelijknamige Japanse manga. Geen idee hoe die is, aangezien ik alleen films kijk en bijna geen series. Maar ik denk dat als je een groot fan van de manga en/of anime bent, deze film niet echt aanraden is.
Dit geldt ook voor mij, ben er zelfs helemaal blind ingegaan zonder trailer, verhaal of wat dan ook op vooraf te bekijken of te lezen. Dus een zeer neutrale kijk op deze film.
Zijn Aziatische voorganger heb ik hier al heel lang liggen op de plank en nog altijd niet gezien. Is die beter, dat zal de toekomst nog moeten uitwijzen. Natuurlijk heeft het origineel een streepje voor, maar omdat ik deze film eerst heb gezien werkt deze film heel verfrissend voor mij.
Het tempo lag vrij hoog en vond ik ook geen negatief punt. Het was allemaal toch heel duidelijk te volgen. De kills waren leuk bedacht en het verhaal zit voor het genre best goed in elkaar. Willem Dafoe speelt Ryuk waarbij zijn stem toch een meerwaarde geeft aan zijn mysterieus personage. De rest van de cast verveelde mij niet ondanks de kritieken. Ik vond die meid zelfs een degelijke rol spelen als een egoïstische zelfverzekerde bitch.

En dan de muziek, tja...vond ik ook wel leuk in dit concept. De slotscène bij het reuzenrad is top en naderhand krijgt de kijker een overzichtje van de gebeurtenissen ter plaatse. En dan die allerlaatste scène in het ziekenhuis.....heerlijk lachje van Ryuk.
Conclusie : eens totaal iets anders, hoog tempo, heel wat ontwikkelingen, leuke kills, boeiend plot, Ryuk en leuk geslaagd slot. Verdiende 8/10

“Rule one: The human whose name is written in this note shall die.”

Ontzettend zonde dat hier geen betere film van gemaakt is. Het idee achter Death Note is interessant en Wingard heeft er ook geen hele slechte film van gemaakt. Maar ik heb toch het idee dat hier veel meer in had gezeten.

Death Note oogt gehaast, propvol en de personages en hun onderlinge band/strijd worden matig uitgewerkt. Ik heb de anime niet gezien, maar blijkbaar was de psychologische strijd tussen Light en L zeer interessant. Dat komt in de film niet echt naar voren. Audiovisueel vond ik het allemaal wel sterk gedaan, en de high school setting werkt op zich ook wel. En het acteerwerk van Wolff, Stanfield, Qualley, Whigham en Dafoe is prima. Maar Death Note heeft te veel plotselinge karakterveranderingen en vreemde plotontwikkelingen, en de film hangt als los zand aan elkaar. Een beter script had de film goed gedaan.

Wat een clusterfuck van een film. Jammer dat het niet gewoon simpel kon blijven en er allerlei bonte figuurtjes bij moeten worden gehaald. Had ik dat geweten dan had ik deze film nooit een kans gegeven. Ik wist dat het een horrorfilm was met een best interessant uitgangspunt en hoopte op zoiets als Final Destination of zo. Zeker ook met Wingard, die beetje alles of niets is als regisseur, maar al wel heeft bewezen talent voor het genre te hebben.

Hij heeft er weer af en toe iets heel stijlvols van gemaakt overigens. Niet de non-stop stijl en adrenaline van in The Guest, maar je herkent nog wel echt die regisseur terug. Vooral de openingsscène vond ik wel echt tof. Al ondermijnt die stijl ook wel een beetje het horrorelement in mijn ogen. De film gaat echt alle kanten op in toon, genre en gebeurtenissen. Het begin van de film voelt al wat abrupt, en waar het eerst lijkt alsof de film een soort van montage van cartooneske kills gaat worden wordt het daarna steeds meer een soort zwartgallige superheldenfilm of zo.

Een domme film ook bovendien. Ze hadden een doordachte film over alle morele complicaties kunnen maken, maar veel personages komen gewoon totaal niet als echte mensen over. Zo achteloos als ze over leven en dood praten. Een verhaal als dit is meestal als een soort spiegel voor de mens, maar hier is het vooral voor vreemde personages en typetjes. Mia kon ik bijvoorbeeld echt niet volgen in haar gedrag. Waarom werden zij en Light bijvoorbeeld spontaan een stelletje zodra zij bij het boek betrokken raakte? En die L is heel irritant met zijn malle verkleedact en die afschuwelijke acteur. 1.0*.

Slecht, maar ook vermakelijk.

Om te beginnen heb ik de originele Japanse tekenserie niet afgekeken, erger nog, maar 1 aflevering. Anime is niet echt waar ik van hou en daar zal ik ook niet van houden. Ik heb een idee dat de film heel laag scoort omdat het er niet op lijkt en dat wakkert teleurstelling op.

Ikzelf had dus geen idee hoe het verhaal liep, en dat was misschien ook beter. Hij is prima uit te kijken, het Ryuk wezen is een leuke toevoeging, maar heel slecht geanimeerd. Alsof hij uit een disney film komt.

Het acteerwerk is niet erg goed, vooral niet door de 2 "bezitters" van het boek. L ziet eruit alsof hij elk moment moet gaan huilen, waar ik me ook erg aan ergerde. De vader trok voortdurend vreemde gezichten. Dus voor mooi spel hoef je hem niet aan te zetten.

Waar ik wel van genoot, en dat was er gelukkig volop. Waren de over de top brute moorden, zoals een stuk waarbij een jongen wordt onthoofd met een ladder.
Ik heb me vermaakt met de film zelf, maar het is geen aanrader. ik zal hem een 5,5/10 geven.

Genoten van deze fantasy/horror.

Lekker vlotte film waar je eigenlijk geen moment doet vervelen.

Ik heb de Japanse anime niet gezien dus heb uiteraard geen vergelijking materiaal.

Maar al met al een leuke film waarbij een jongen een boek vind... the death note , als hij hierin een naam zet dan zal hij worden vermoord.

De film begon voor mij wel aardig, maar zakte qua spanning al snel in mekaar.

Ik geloof ook best dat het Japanse origineel (zoals gewoonlijk) beter is. Misschien moet ik die maar eens gaan bekijken.

Leuk gegeven maar daar hadden ze veel meer mee kunnen doen.

“Relax, Light.

You're asleep and you're dreaming of some eight-foot-tall,

demon-looking motherfucker.”

In “Final Destination” was de oorzaak van heel wat onheil het feit dat men Pietje de dood te slim af was, met als resultaat een hele reeks slachtoffers. Onlangs nog zag ik “Wish upon” waar een Chinese muziekdoos in handen valt van een tienermeisje. Een muziekdoos waarmee men bepaalde wensen kan vervullen. Alleen is dit niet zonder gevolgen en sterven ook hier individuen in gruwelijke omstandigheden. “Death note” is hier weer een variant op. Hier is het de student Light Turner (Nat Wolff) die op een dag een geheimzinnig schriftje in de schoot geworpen krijgt. Al wiens naam hierin wordt opgeschreven , is gedoemd om te sterven. En bij dit notitieboekje hoort ook nog Ryuk. Een soort egelachtige oppergod die het notitieboekje doorgeeft indien nodig en ervoor zorgt dat de regels beschreven in het boekje worden nageleefd. Light Turner ziet een opportuniteit om de wereld te verlossen van ongewenste misdadigers. Lovenswaardig en nobel, maar natuurlijk weeral niet zonder gevolgen. Voordat Light het beseft zit het gehele politieapparaat achter de geheimzinnige moordenaar van het over de wereld verspreide schorremorrie.

Geef toe, als je dit zo leest dan klinkt het toch veelbelovend. Een origineel concept met mogelijkheden genoeg om er een adembenemend en uiterst spannend fantasy verhaal van te maken. En eigenlijk zijn ze daar ook grotendeels in geslaagd. Mits je niet een fervente aanhanger bent van de Japanse manga waar deze film op gebaseerd is. Na raadpleging van wetenswaardigheden over dit onderwerp op het wereldwijde web, kan ik me best voorstellen dat deze filmversie een beperkte versie is in vergelijking tot de originele manga. Men spreekt hier over een verhaal uitgesmeerd over 108 hoofdstukken en gebundeld in twaalf mangaboekjes. Daarom dat het allemaal zo chaotisch lijkt en het verhaal in een sneltreinvaart aan je voorbij flitst. Achteraf bekeken zou het inderdaad geen slecht idee zijn geweest als ze er een serie van hadden gemaakt. Want begrijpe wie begrijpen kan. Het boekje “The Hobbit” telt slechts ongeveer 200 pagina’s en toch slaagde Peter Jackson erin om ruwweg acht uur filmmateriaal te produceren. Als men dit extrapoleert naar deze manga, zou dit resulteren in waarschijnlijk het tienvoudige.

Gelukkig dat ik een complete nitwit ben als het over Japanse manga’s gaat en ik dus onbevooroordeeld deze film kan beoordelen. Ik heb me er kostelijk mee geamuseerd. Niet alleen vond ik het concept intrigerend en tegelijkertijd angstaanjagend hoe Light controle heeft over iemand anders leven simpelweg door een naam neer te pennen in een notitieboek. Verwacht je ook aan enkele bloederige scènes als een ongelukkig slachtoffer aan zijn of haar einde komt. Nat Wollf vond ik overtuigend genoeg als de enigszins schuchtere, gepeste leerling die langzaamaan uitgroeit tot een genadeloze wraakengel. Zijn vriendin Mia (Margaret Qualley) heeft een redelijk beperkte rol en maakte dan ook minder indruk. Ryuk is veruit het meest interessante personage. Het is dan wel grotendeels een CGI creatie. Maar dankzij de schitterende voice-over door Willem Dafoe stijgt het entertainmentgehalte van deze mythische figuur. Het personage wat niet zo goed uit de verf komt is L. (Lakeith Stanfield). Een mysterieuze, jonge detective die Light op de hielen zit, maar die me vooral bijblijft dankzij zijn merkwaardige zithouding.

Eventjes speelde ik met het idee om de originele manga ooit eens helemaal te bekijken. De kans lijkt me wel klein daar ik een hekel heb aan series en Aziatisch georiënteerde cultuurobjecten ook niet mijn dada zijn. Maar ik ben er wel van overtuigd dat het verhaal dan beter tot zijn recht komt. Als je echter het origineel helemaal niet kent, dan kan het wel leuk zijn om deze eens te bekijken.

2.5*

Nope.

De anime van Death Note is daadwerkelijk fantastisch. Dit is als ik het goed heb ook de enige anime die ik echt volledig heb afgekeken. Het verhaal is zo vreselijk sterk uitgewerkt en de personages zijn super interessant. In één woord GEWELDIG.

Helaas is de film niet veel soeps.

Sowieso waren mijn verwachtingen niet hoog maar toch was ik wel benieuwd wat ze er van gemaakt hadden.

Laat ik maar gewoon zeggen dat er weinig positiefs te melden van over de film. Willem Defoe deed het wel erg tof als Ryuk en zag er ook behoorlijk gaaf uit. Maar dan is het weer zo vreselijk jammer dat hij maar zo weinig te zien is.

De rest van alle acteurs vond ik zeer slecht gecast, met name Nat Wolff als Light Turner . Man wat heb ik me dood geërgerd aan zijn acteerwerk.

Het verhaal was dan ook niet precies als de anime, misschien juist goed dat ze niet exact hetzelfde verhaal hadden vertelt maar kom dan alsjeblieft met iets beters dan dit. Zo slap en tienerig.

Misschien dat de film nog best te pruimen voor degene die de anime niet gezien hebben maar voor mij was het hem niet.

Ik raad daarom ook zeker de anime aan iedereen aan.

2,0*

Misschien handig als je een toelichting geeft, ipv dat je maar wat roept.

Ik denk dat iedereen die de film heeft gezien wel begrijpt wat hij bedoelt.

Ik ben helaas geen helderziende....jij wel?

Ik vermoed dat je wel al weet dat Death Note een anime serie is?

Die vond ik geniaal, en de film was kut.

Maakt dit het ietsje duidelijker?

Ik weet dat het een anime is, ja.

Normaal gesproken ben ik helemaal niet van het 'alles dood-beargumenteren, maar als je zoiets zegt, geef dan tenminste aan WAAROM je het kut vond in vergelijking met de anime.

Is hetzelfde als dat ik zou zeggen:

'De LOTR-films waren VRESELIJK KUT vergeleken met de boeken!' En dan vervolgens geen toelichting geven.

slechste verfilming ooit. het is nog niet eens 1e-∞ procent van 0.5 ster waard

het net zo erg als dragonball evolution.

waarvan het enigste goede is dat Akira Toriyama zijn liefde voor dragonball terug heeft gekregen zodat we dragonball super {serie} hebben gekregen

--------------------------------

dit was gewoon een simpele cashgrab, om zoveel mogelijk geld te verdienen aan de box-office.

enigste consistentie was RYUKS liefde voor appels.

en dat kira begon met criminelen te doden, {de eerste dood was door ryuk} {light deed de eerste moord in de originele verfilming.}

tevens bestaat er al een verfilming van deathnote (4 delig) deze volgen tevens ook meer het originele verhaal wat ook in de manga/anime is.

waarvan de score op bijna elke review site 2-3x zo hoog is. (ja het is wel japans gesproken)

Desu Nôto (2006)

Desu Nôto: The Last Name (2006)

L: Change the World (2008)

Desu Nôto: Light Up the New World (2016)

----------------------------

het erigste is nog dat netflix een vervolg wilt maken.

wat is er dan te vervolgen op deze meuk.

Helemaal geen slechte film.

Beetje in de trend van Stephen King.

Vandaar dat ik waarschijnlijk dit soort films wel erg kan waarderen.

Denk dan ook wel aan stukjes van final destination waar ook vreemde doodsongelukjes

gebeuren .

Echt het kijken waard alleen het einde roept vraagtekens op waarbij een deel 2 te verwachten staat.

Ik hebme laten vertellen dat Netflix films het vaak geweldig doen aan de box office!

En verder: bla bla bla

Netflix-film gebruikt ongevraagd beelden van treinramp... - Het Nieuwsblad

Wat is er dan fout gelopen. Ligt de verantwoordelijkheid dan bij Wingard of bij Netflix? Ik ken weinig over productie en post-productie van film.

Ik denk dat degene die de film uitbrengt altijd eindverantwoordelijk is.

Netflix zoekt zelf uit of het over de schreef ging - De Standaard

Beelden van Buizingen in Netflix-film: het mysterie is opgelost

Vond dit een prima film.

Origineel verhaal, redelijk goede vertolkingen en toch wel spannend.

Heb me met deze film vermaakt, de volle 100 minuten !!