A Hidden Life (2019)

Johan Leysen kreeg vier A4'tjes de avond voor het draaien. Volgens hem was het een mengeling van beschouwingen over religie, de onmacht van de kunstenaar en de verwording van de beschaving. Die hoefde hij niet uit het hoofd te leren, maar die kon hij gebruiken voor de scène. Dit is de tekst die uiteindelijk overbleef de ochtend van de draaidag:

Vandaag is Malick 76 jaar geworden.

klik voor een boeiend stuk over schijnbaar onbetekende stijlkeuzes van Malicks en matches tussen beeld en voice-over.

Toen A Hidden Life nog Radegund heette.

Heeft 20th Century Fox NL dit aangekocht? Ik ben benieuwd wat voor release we dan krijgen. Gaat deze gewoon bij Pathé draaien?

Ik zag hem in Utrecht al helemaal in de gare zaaltjes van het Springhaver belanden, dat zal dan dus wel meevallen.

?

Het is een onofficiële trailer met een ongebruikte voice-over, ongebruikte acteur en behoorlijk wat shots die niet in de film zijn terechtgekomen. Vermoedelijk iets dat tijdens de postproductie is gemaakt om distributeurs te overtuigen de film te kopen voordat de bewerking was voltooid.

Waarschijnlijk volgende maand in de Pathé te zien tijdens het IFFR.

Het camerawerk in de trailer alleen al!!

Ik heb ergens gelezen dat de Duitsers in deze film met elkaar in het Engels communiceren .

Hier : " complete with studio Nazis from Central Casting (who bark in German, while Franz and Fani speak to each other in English) " : newyorker.com

WTH ???

Het is weer die gehate tijd van het jaar, screener-season. Ben benieuwd hoeveel stemmen er hier gaan komen daardoor de komende weken.

Donderdag op IFFR, dus dat kan ook

Dat zou beter zijn, idd!

Kappeuter gaat ze allemaal verwijderen.

Ik wilde dat het ook bij 1917 kon, maar er is geen manier om het zeker te weten. En sommige gebruikers vinden het kijken van een Cam/screener versie op hun 12 inch laptop over de ingebouwde speakers een afdoende manier om een film te kunnen beoordelen.

Maar mijn zegen heeft hij.

yoohoo een nieuwe Terrence Malick. Zal dit 'm dan eindelijk worden? Die waanzinnige film waar ik al jaren op zit te wachten? Denk het niet, maar wie weet...

Die ga ik eens lekker op mijn telefoon bekijken.

Eindelijk weer eens een Malick in de positieve zin des woords. A Hidden Life is een prachtige ode aan de menselijke waardigheid en zit vol met prachtig ingepaste natuurbeelden en fijne overpeinzingen. Past qua vorm en thematiek mooi tussen The New World, The Tree of Life en The Thin Red Line.

Wel erg jammer van het Engels in de conversaties, voelde vooral aan het begin nogal onnatuurlijk aan, maar dit werd naarmate de film vorderde minder storend. Was natuurlijk een eis van de financiers om de film toegankelijk te houden voor het Amerikaanse publiek..

De Amerikaanse cineast Terrence Malick geeft zijn oeuvre nieuw gewicht met het monumentale A Hidden Life. Het ethische dilemma in het hart van de vertelling overspant eeuwen.

(...)

A Hidden Life is [zo] verankerd in de menselijke geschiedenis, maar onttrekt zich er tegelijkertijd aan. Franz was een onbekende held, zoals er velen zijn. De geschiedenis werd zonder hem geschreven, zijn graf werd nooit een pelgrimsoord. Een film werd het monument van zijn verborgen leven.

Uitgebreide recensie (CINE)

Het zou kunnen. Ik heb geen enkel bewijs, alleen een vermoeden. Intern schuurt er het nodige op het gebied van taal en (historische) context, en pas toen ik daarover aan het schrijven en nadenken was zag ik daar scherper het mogelijke belang van in. Zoals ik in het stuk beschrijf, zit de spanning onder meer in de tweespan historisch drama - tijdloos verhaal met universeel karakter.

Wat een ontgoocheling...... wel veel mooie beelden en nog meer morele voice- over propaganda voor de onzin van oorlog en aanhorigheden...... alleen blijft het maar duren en duren en duren..... 1000x dezelfde gedachten...... uitgerokken en tot 5000 deeglaagjes uitgerold..... gewoon een perfecte bladerdeeg.......sorry.....

Bedankt voor de mooie review! Ik ben zelf wat sceptisch, maar ben uiteraard zeer verheugd dat er weer een Malick film klaar staat. Erg benieuwd naar de rol van de archiefbeelden, dat klinkt bij een montage à la Malick toch erg goed.

(ik ben verder wat sceptisch omdat ik juist erg verknocht ben geraakt aan de richting die Malick met z'n laatste films op ging)

Ik heb juist het tegenovergestelde. Ik ben een enorme fan van zijn eerste drie films, maar na The Thin Red Line is het bergafwaarts gegaan (Tree of Life was nog wel te doen). Het verschil in kwaliteit tussen Days of Heaven en Song to Song is echt gigantisch.

nummer2 ja, dat is een interessant perspectief; ik hoor zoveel mensen elkaar echoën als ze beginnen over de breuk tussen de 'vroege' en 'late' Malick en wat daar allemaal is misgegaan. TTOL wordt dan doorgaans als laatste sterke film genoemd, KoC en StS zijn draken, enzovoort.

Kwaliteit? Dat zie ik zo niet, eerlijk gezegd. Vrijwel alle films bieden toch meer dan genoeg esthetische voldoening in mijn beleving. Wel totaal verschillende stijlen, en daarmee verschillende smaken.

Moet A Hidden Life overigens eerst eens flink laten bezinken...Malick tapt duidelijk uit een ander vaatje. Qua tempo en stijl deed het me erg veel denken aan The New World, maar het is nog veel scherper geconcentreerd, totale focus op 2 mensen. De film is tot de essentie teruggebracht, en tegelijkertijd uitgespannen over bijna 3 uur. Eerste intuïtieve gevoel is toch dat Malick vrij stevig uithaalt naar de huidige opmars van cultuurchristenen met hun zeer bedenkelijke agenda...(hoewel dat gevoelsmatig ook weer een iets te gepolitiseerde interpretatie is van het totaal wat je voorgeschoteld krijgt, kun je toch moeilijk naar de schreeuwende burgemeester kijken zonder enkele associaties met huidige politici te maken).

Deel wel de observatie voor wat betreft de talen tbouwh. Hoewel de primaire overweging wellicht vanuit de commerciële hoek is gekomen, heeft het uiteindelijk wel een mooi effect. De ruwe, concreet historische zaken komen in het Duits voor, maar de Engelstalige teksten hebben in wezen een zeer universeel karakter (aangezien het toch voornamelijk ook overpeinzingen zijn). Als je geen Duits verstaat is het wellicht nog een interessantere ervaring.

Zo beoordeel ik ook porno.

Oostenrijkse boer Franz weigert de Hitlereed af te leggen. Nazi's zijn boos op hem, dorpsbewoners boos op zijn vrouw. Goh, hoe zou dit eindigen? Terrence Malick brengt ons weer zo'n verschrikkelijke combinatie van (toegegeven) fenomenaal gefilmde prachtige plaatjes en eindeloos pseudo-filosofisch pretentieus gepreek, deze keer in de vorm van brieven die Franz en zijn echtgenote Fani aan elkaar schrijven. Het onvermijdelijke einde komt ruim twee uur te laat in deze marathonuitzending van 'Ontdek Je Plekje', hetgeen je bijna doet afvragen wie er meer heeft geleden: Franz of de kijker. Neem een kussen mee en schroom niet om meerdere keren een lange toiletpauze te nemen, je mist niets. Overslaan is ook een serieus te overwegen optie.

Ongelooflijk. Woorden teveel, schieten tekort. Zo mooi, zo rijk, zo diep. Te mooi, te rijk, te diep. Actueel en tijdloos urgent (het historische dient als raamwerk), en veel verder en meer dan dat. Bloedmooi. Perfectie...?

Gelukkig kwam dat bericht na mrklm, brengt de boel mooi in balans

JBH schrijft in zijn Parool recensie van de film:

Overigens, naarmate de film vorderde, begon ik wat meer te voelen van het interne conflict van het hoofdpersonage: aan de ene kant het juiste willen doen, aan de andere kant de moeite om de consequenties ervan te dragen, ook omdat die verder reiken dan hemzelf en namelijk ook van invloed zijn op vrouw en kinderen.

Dit is eigenlijk Malick-light: een narratieve film met een Malickvernisje opgesierd, tamelijk on-poëtisch. En daarbij vind ik de beelden van Lubezki's protegé Widmer over het geheel genomen ook net wat minder mooi, de leerling heeft de meester nog niet overtroffen.

Goh, ondanks alle protesten in mijn omgeving ben ik naar deze film gegaan en kwam betoverd en ontdaan na bijna drie uur de zaal uit.

Malick presenteert zonder Hamiltonbeelden min of meer een verhaal, en wel op zijn eigen wijze: loom; traag bewegend; geen dialogen, monologen terwijl je de reacties van de toegesprokene ziet; een off screen stem; verstrengeling van natuurbeelden en een innerlijk conflict.

Een diepgaande studie over iemand die zijn geweten volgt en de reacties hierop van zijn buurtgenoten, familie, kerk en regering, geplaatst in nazi-Duitsland (een raamwerk), maar Malick laat er geen twijfel over bestaan hoe actueel die situatie anno 2020 is: chaos, minderheden die hun plaats opeisen, 'waar moet het naar toe met deze wereld?' en dan de grote Redder die uiteindelijk zijn masker laat vallen.

Hoe zou ik hierop reageren? Pragmatisch of idealistisch? Trouw zweren en ondertussen hard en fel denken 'maar ik meen het niet' en daarmee het vege lijf redden. Of...?

[Jammer van het Engels]