Dorst (2018)

Gebaseerd op de gelijknamige roman van Esther Gerritsen.

Vanaf 23 november in de bioscoop (September Film)

EDIT: release is verplaatst; vanaf 15 maart 2018 in de bioscoop

Klinkt interessant! Eindelijk eens geen flauwe romcom.

Dorst durft even tragisch en zwartkomisch als benauwend te zijn - Film - De Volkskrant

Mooie film. Deed mij qua stijl denken aan een theaterstuk. Goed acteerwerk en een interessant verhaal. Verdrietig, maar qua toon niet te zwaar. Ik vind Elise van 't Laar een leuke verschijning en haar personage spreekt mij aan. De film wist mij vooral naar het eind toe te raken. Het is een vrij rustige, ingetogen film en dat vind ik fijn. Geen overdreven sentiment. De speelduur vind ik prima. Het boek heb ik (nog?) niet gelezen, dus daarmee kan ik het niet vergelijken. De verfilming geef ik in ieder geval 4*.

Wanneer haar moeder [Simone Kleinsma] aankondigt hooguit nog een paar maanden te leven te hebben, besluit Coco [Elise van 't Laar] terug te keren naar haar ouderlijk huis en voor haar moeder te zorgen. Moeder is echter een kille vrouw die niet met emoties om kan gaan en Coco meer met haarzelf dan met de aanstaande dood van haar moeder.

Het is moeilijk sympathie op te brengen voor deze twee weinig sympathieke hoofdpersonen, temeer daar het scenario van Saskia Diessing en Esther Gerritsen ons geen inzicht bieden in de redenen voor hun gedrag. Het wekt de indruk dat Coco vooral uit opportunisme terugkeert - mede om zo haar vader een hak te zetten - en zet moeder Elisabeth neer als een ijskonijn aan de anti-depressiva. De gebrekkige karakteriseringen en de gemanierde vertolkingen doen dit potentieel boeiende verhaal ook geen goed. Alleen René Groothof geeft de film een hart als Martin, een trouwe familievriend, en zijn spaarzame scènes zijn veruit de beste in dit drama, dat gezien de veelbelovende opening tegenvalt.

Mja weer een boekverfilming. Acteurs deden hun best maar in geval kan het heel goed aan het boek zelf liggen als ik enkele commentaren hier lees: Dorst - Esther Gerritsen (2012) - BoekMeter.nl

Dat staren in de camera en zich tot de kijker richten (Kleinsma) kan echt niet meer in 2018. Beste stuk was in het café:
"je mag mij wel pijpen"
"Jij hebt een sympathieke lul"

Film had beter afgekapt kunnen worden na de sterfscene met dochter (weer) in de slaapkamer, dat vgedoem met die kapper die het lijk vond was een beetje onnodige epiloog, maar ja zo zal het boek ook wel gaan of zo. (Niet dat ook maar één haar op mijn hoofd erover denkt dat ooit te lezen).

2,0*

Een wat merkwaardige titel van dit verder uitstekende drama van nederlandse bodem.

Ik zou zelf meer denken aan een film titel als "Vis"of misschien nog logischer "Coco en Elisabeth".

Verder niets aan te merken op dit toch wel ontoerende verhaal over de relatie tussen moeder en dochter. Dat Simone Kleinsma van vele markten thuis is en veel meer kan dan musical rollen neerzetten dat bewijst deze allround actrice met haar rol als terminale moeder met volle overtuiging.

Een enorme verassing kwa acteer talent is dochter Coco, neergezet door de voor mij totaal onbekende Elise van 't Laar. Wat zet dit meisje realistisch een getraumatiseerd en beschadigd kind neer.

"Dorst" is geen echte tranen trekker of drama die het van sentiment moet hebben.

De film zit vol mis communicaties en frustraties. De somberheid overheerst. En dat komt niet alleen door de ziekte van moeder Elisabeth. Tussen alle makkelijke romcoms van eigen bodem is dit zeker een pareltje. De slot scene bezorgde mij een koude rilling.

4.*

Ik heb niets tegen Simone Kleinsma, maar waarom die vrouw zo op handen gedragen wordt en telkens weer in het zonnetje gezet snap ik nog steeds niet. Ze kan aardig zingen, doet het leuk in musicals, maar daar is ook alles mee gezegd. Vind haar verder ook niet grappig of zo.

Volgens mij had de regisseur een bepaalde film voor ogen: veel droge opmerkingen, laidback sfeertje, vleugje humor, mensen die alleen maar met elkaar in de clinch liggen maar stiekem wel van elkaar houden. Ik kan zo 1, 2, 3 niet een film bedenken die daar op lijkt. Echter, dit mislukt op alle fronten.

Je zou toch denken dat een film met zo'n beladen onderwerp toch op z'n minst iets van emotie teweegbrengt, maar ik had echt met niemand te doen. Die dochter is eerder vervelend dan zielig. Het wil ook maar niet duidelijk worden waarom de moeder zo tegen haar dochter deed. Maar van de een op andere dag is alles weer goed tussen hen.

Dat recht in de camera kijken was ook te erg voor woorden. Oliver Hardy deed dat ook, die dat wel kon. Archie Bunker, meen ik te herinneren.

Ik kan hier helemaal niets mee.

Van deze Dorst krijg je geen honger naar meer, zwakke film. Een veel te afstandelijke, onderkoelde blik op een gecompliceerde moeder-dochter relatie. Moeilijk aan te geven waarom dit nou zo ver onder de maat is, maar het werkt totaal niet. Kleinsma is als actrice niet zo geschikt voor film denk ik, weet totaal geen gevoel te leggen in de toch dramatische ontwikkelingen rondom haar personage. Van 't Laar zal best een talent zijn, maar zit hier opgescheept met een al vlug vervelende rol van een naar liefde hunkerend, zeurderig grietje die haar draai in het leven maar niet kan vinden. Het deprimerende einde werkt ook niet mee, jezus wat is hier toch de bedoeling van? Moet welhaast één van de slechtste films van dit jaar zijn.

Ik heb echt geen idee wat ik hiervan moet vinden.

Hij kwam niet binnen. Hij raakte me niet. Ik snapte er vrij weinig van.

Ik snap überhaupt nooit dat vrouwen meer van hun man kunnen houden dan van hun kinderen, maar dat terzijde. En ik snap al helemaal niet dat er vrouwen bestaan die helemaal niet van hun kinderen houden.

Dus ik weet niet wat ze hier neer wilden zetten, maar zelfs een moeilijke relatie was ver te zoeken: ik zag namelijk totaal GEEN relatie tussen die 2.

Verder was er nog iets wat ik niet begreep: waarom werd Coco opgesloten? Vroeger en nu.. Wat had dat voor nut?

En dan nog maar te zwijgen over dat Kleinsma in de camera kijkt en praat een paar keer, maar er verder niks mee doet op het eind. Waar diende dat dan voor?

Waar diende deze film überhaupt voor?

En dat moet een komedie voorstellen? Eerder een flut drama.

Vage bedoeling.

Dorst is een film over relaties.

De hoofdpersonen wisten mij totaal niet te raken.

Hoofdpersoon Coco is bij tijd en wijle een vreselijk irritant personage.

Het verhaal van een stervende moeder ,die door haar dochter-met wie ze geen band heeft-wordt verzorgd in de laatste weken van haar leven,kan een interessant gegeven zijn,echter door de middelmatige vertolkingen en de zwakke dialogen boeit de film nauwelijks en vaak zelfs niet.

Elise van ‘ Laar en Simone Kleinsma zijn zo/zo in de hoofdrollen.

Stefan de Walle als Wilbert,de ex-man van Kleinsma vond ik de beste acteur uit de film.

Echt een steen goeie film tenminste als je hem snapt!

Veel drooge humor en heel véél door denkers.

Goed acteerwerk en leuke persiflages.

Absoluut geen film voor niet al te intelligente personen want die gaan hem niet kunnen begrijpen of leuk vinden

Maar dat zie je al terug in de verdeelde reacties.

Overal is het gewoon een komedie met een klein beetje drama.

Ga zo door