menu

Félicité (2017)

mijn stem
2,98 (28)
28 stemmen

Frankrijk / Duitsland / België / Libanon / Senegal
Drama / Muziek
123 minuten

geregisseerd door Alain Gomis
met Véro Tshanda Beya Mputu, Gaetan Claudia en Papi Mpaka

Félicité is een trotse en onafhankelijke vrouw die werkt als zangeres in een bar in Kinshasa. Wanneer ze het podium betreedt, lijkt het of ze de wereld en haar dagelijkse beslommeringen achter zich laat. Haar publiek komt snel in de ban van het ritme van haar muziek en haar krachtige, melancholische melodieën. Maar dan op een dag heeft haar zoon een vreselijk ongeluk. Terwijl hij in het ziekenhuis ligt probeert ze wanhopig om aan het geld te geraken dat nodig is om zijn operatie te betalen. Een ademloze tocht door de verpauperde straten en de rijkere wijken van de Congolese hoofdstad volgt. En dan kruist ze in een bar het pad van Tabu, die haar zijn hulp aanbiedt...

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=78KUoTeAcbw

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van kappeuter
kappeuter (moderator)
Vanaf 14 september in de bioscoop (Cinemien)

Trailer geplaatst

avatar van danuz
Meer dan een standaard arthouse filmpje over armoede en culturele inkijkjes. Hier zat wat in van Claire Denis, Tran Anh Hung en zelfs een beetje Weerasethakul. De eerste twee namen door de cinematografie en broeierige straat- en muziekscenes, laatstgenoemde om het 'magisch realisme'. Fascinerend dus, helaas niet radicaal genoeg in vorm en inhoudt om echt indruk te maken.

avatar van John Milton
4,0
Gebaseerd op de trailer, had ik hem ook al niet aan de watchlist toegevoegd.

avatar van danuz
De film is wel "sfeervoller" dan de traile doet vermoeden hoor.

avatar van mrklm
1,0
Dit noem ik arthouse op zijn slechtst. Tergend langzaam relaas van een naïeve zangeres in Kinshasa die geld bijeen moet zien te sprokkelen om de behandeling van haar zoon, die ernstig gewond is geraakt na een 'ongeluk', te kunnen betalen. Het is moeilijk om sympathie op te brengen voor deze ijskoude, expressieloze hoofdpersoon. Hoewel regisseur Gomis met allerlei arthouse-truukjes (langdurige shots van gezichten, in- en uitfadend geluid, vervormde beelden) je ervan probeert te overtuigen dat hier werkelijk sprake is van een film met een diepgaande boodschap, heb ik die niet kunnen ontdekken. Er zal ook wel een artistiekerig kulargument zijn voor de valse score, maar ik vond het niet om aan te horen en ronduit irritant. Maar wie een deprimerend beeld wil krijgen van een wereld vol dronkelappen, dieven en oplichters, is hier aan het goede adres.

avatar van Verhoeven
4,0
John Milton schreef:
Gebaseerd op de trailer, had ik hem ook al niet aan de watchlist toegevoegd.
Soort van rauwe, poëtische Afrikaanse film. Begint als een 'muziekfilm', gaat over op een Dardenne-film en eindigt ergens in de oerwouden van Weerasethakul. Wellicht lichtelijk overdreven maar daar moest ik echt af en toe aan denken. Zeker toen die zebra zijn intrede deed. In het tweede uur wordt er ook steeds minder gesproken en lijken de personages alleen nog maar te kunnen communiceren met hun ogen. Met een aantal erg bijzondere droomsequenties.

avatar van John Milton
4,0
Dat klinkt toch als een teken van goedkeuring, of niet?

avatar van Verhoeven
4,0
Zekers, dat gemiddelde hier slaat nergens op.

avatar van Fisico
3,0
Félicité geeft een boeiende inkijk in het leven van de Congolese hoofdstad Kinshasa waarbij mensen dagelijks de strijd aangaan om te overleven. Geen film over bittere armoede, wel de vaststelling dat het ieder voor zich is en de discrepantie tussen de haves en have nots groot is. Neem nu Félicité, zij is een zelfstandige vrouw die haar brood verdient met zingen in een bar. Ze heeft het niet breed, maar komt wel rond. Tot er een ongeluk gebeurt met haar zoon en hij dringend geopereerd dient te worden.

Haar wereld wordt op haar kop gezet en ineens dient ze dringend op zoek te gaan naar geld, veel geld. Die zoektocht is hard en die fragmenten zijn voor mij de beste van de film. Geen ziekteverzekering in Congo en dus ook geen operatie of hulp als je er het geld niet voor hebt. De Wet van Hippocrates is daar nog meer een loos begrip ... Ook de smeekbede bij haar erg welgestelde oom of de vader van haar zoon was scherp en hakte erop in.

Toen de zoon terug thuis was, daalde het niveau zienderogen en was het niet altijd even interessant meer. Ik had weinig voeling met de zoon. Ik was dan ook blij dat het gedaan was. Gemengde gevoelens dus. Nipte voldoende wat mij betreft.

Gast
geplaatst: vandaag om 09:02 uur

geplaatst: vandaag om 09:02 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.