Clinical (2017)

Een redelijke Netflix thriller. Het begint al gelijk goed met een lekkere creepy scène, helaas blijft het daarna een lange tijd rustig met slechts af en toe wat vreemde gebeurtenissen. Er wordt rustig de tijd genomen door langzaam op te bouwen naar de climax met een redelijke maar onvermijdelijke plotwending. Shaw doet het niet onaardig en de speciale effecten zien er ook netjes uit. Ondanks het trage tempo heb ik me toch niet verveeld en vond ik het helemaal geen onaardig filmpje.

Nogal flauw.

Doet wat denken aan een doorsnee 90s thriller, inclusief zeer matige twist op het einde. Legrand (en Netflix) maken geen al te beste beurt met dit thrillertje, wat vooral gekenmerkd wordt door een gebrek aan karakteristieke elementen.

De psychiater die zelf langzaam de grip op realiteit begint te verliezen is een makkelijk excuus voor wat waanbeelden en dromen. Maar zelfs die weet Legrand maar matig in beeld te brengen. Toch puurt hij er hier en daar wat spanning uit, zeker wanneer Mathis 's avonds alleen thuis vertoeft.

Ook is de film opvallend bloederig. Vooral het kurkentrekkermomentje mocht er best zijn. Meestal zijn dit soort films op dat gebied toch net wat braver. Maar het zijn kleine lichtpuntjes in een verder nogal uitgedoofd geheel. Vooral de twist op het einde (jammer genoeg niet zo onverwacht, zowel het bestaan van de twist als de twist zelf) komt erg goedkoop en gemakzuchtig over.

Mnee, dit was een redelijk levenloos thrillertje. De basiskwaliteit is er nog wel (geldt voor al die Netflix Originals), maar daar is het meeste dan wel mee gezegd.

2.0*

Een wolf in schaapskleren

Toen Netflix slechts een paar dagen voor de release van Clinical de trailer bekendmaakte werd ik gelijk heel enthousiast over deze titel. Op de dag van release had ik deze dan ook gelijk s'avonds opgezet. En Clinical stelde niet teleur, althans zo leek het... Tot op het moment dat het verhaal toch wel een beetje langdradig aan begon te voelen, en de link tussen Alex en Nora toch wel heel obvious werd.

Vanaf dit punt ging het van kwaad tot erger en ging het al snel bergafwaarts met deze thriller/horror die letterlijk met de minuut slechter en ongeloofwaardiger begon te worden. De finale is daarbij de kers op de bedorven taart want hoe ze hiermee aan durven te komen met zo'n grandioze opzet en eerste sterke helft was mij een raadsel. Het leek dan ook bijna zo te zijn dat hier twee regisseurs aan het werk waren geweest. De eerste leek precies te weten waar hij mee bezig leek te zijn totdat zijn opvolger de regisseer klus voor de tweede helft van de film oppakt en op ieder front compleet verprutst.

Wat mij betreft is dit een enorme zonde want Clinical begon zo veelbelovend en was in zijn eerste helft dan ook enorm sterk. Hoe de tweede helft dan ook zo vakkundig om zeep geholpen kan worden is voor mij echt onbegrijpelijk. Hoewel de eerste helft een aantal sterke en beklemmende momenten kent brengt de rest het totaal zo ver naar beneden dat je deze beter over kunt slaan.

1,5*

Jaah, eindelijk weer eens een verrassende film die je constant op 'het verkeerde been' zet! Toch anders dan anders. Ik ben wel wat gewend, nadat ik inmiddels zo'n 200 DVD's in dit genre in mijn kast heb staan.... Ik begrijp het negatieve commentaar van iedereen hier dan ook niet; dit deel ik niet. Oké, de verhaallijn is zeer standaard, maar toch zat de sfeer er vanaf het begin goed in. Zeer beklemmend.

Het verhaal is zo goed uitgewerkt; op het eind vallen alle puzzelstukjes in elkaar en blijkt het toch al met al een logisch verhaal. Maar zelf had ik niet direct door dat het om vader-dochter ging, omdat vader zo geloofwaardig vertelde dat het om een ongeluk ging, waardoor hij de verwondingen aan zijn gezicht had opgelopen. Steeds bleef ik mij afvragen hoe het nu écht zat. De film hield me dan ook de volle tijd in z'n greep.

Ik dacht in eerste instantie dat het om een bovennatuurlijke thriller/horror ging, maar dat was nu juist niet het geval.

Juist de gore, waar iedereen het altijd maar over heeft bij horror, maakt nog geen échte horror. De échte horror is de onderhuidse spanning die je voelt. Het onwetende wat je angstig maakt.... En dat maakte deze film toch wel behoorlijk sterk.

Maar ja, smaken verschillen nu eenmaal, daar ben ik mij van bewust.

Neemt niet weg dat deze film met kop en schouders uitsteekt boven alle andere clichématige 'vlutfilms' die ik ook heb gezien. Het feit dat 'ie mij nu nog steeds bezighoudt, zegt wel genoeg denk ik...

Clinical

Clinical begint sterk maar kan dat niveau niet volhouden. Het verhaal is op zich wel interessant, maar het word niet goed uitgewerkt. En de plotontwikkelingen worden steeds ongeloofwaardiger. Met het einde als negatieve kers op de taart. Pluspunt zijn de acteurs en een aantal geweldige schrikmomenten. Legrand maakt er ook een sfeervol en naargeestig geheel van. Als het script nou wat sterker was geweest...

Op alle vlakken net niet. Alles in deze film is matig: de vertolkingen, de plot, de wendingen, de cinematografie, het pseudo-boeiende personage waarvan het traumatisch verleden zich gaandeweg begint te manifesteren, … maar nergens stijgt het boven het gemiddelde uit. Het grote probleem is dat de makers geen keuze lijken te kunnen maken tussen horror met bovennatuurlijke elementen en een steriele psychobabblebullshit-film. Dit maakt dat de waanvoorstellingen van het hoofdpersonage, toch het ankerpunt van de gruwel in deze prent, nauwelijks tot geen impact hebben. Bijgevolg is het wachten en toekijken hoe de plot zich afwikkelt naar een “verrassende” ontknoping. Visch noch vleesch.

Geheel mee eens, Jammer dat je niet vaker jouw mening hier neer tikt, leidraad voor films die een ander nog niet gezien heeft en met dezelfde smaak dan kan gaan kijken. Vooral dat "Gore" waar men het over heeft na het kijken van een horrorfilm, houdt ons nog wel eens tegen omdat wij ook liefhebbers zijn van de "onderhuidse spanning" die b.v The Shining (1980) of The Visit (2015) aan voldoen volgens mij.

Voor Clinical een 8 als waardering.

Had totaal geen verwachtingen. Zag hem langskomen op Netflix en gaf het een kans. Prima verhaal. Zat goed in elkaar. Op 3/4 van de film ga je wel het een en ander vermoeden. Toch is het niet allemaal wat het lijkt. Aantal keer op het verkeerde been gezet, daar hou ik van. Sterk begin, daarna goede rustige opbouw naar het eind. Einde helaas wat abrupt.

Best een goeie dit! Goede psychologische thriller. Sterk, met de gehele tijd een lichte spanning. Ik vind het einde best onvoorspelbaar, maar toch wat tegenvallen. Dit kwam denk ik vooral omdat je de hele film rustig in een verhaal wordt meegenomen en het einde toch wat snel lijkt te gaan. Jammer.

Complimenten over de SFX make-up, zeer realistisch.

interessante film, daar niet van, maar als iemand met slaapverlamming stoort het me dat zij haar handen kan bewegen en nog even een beetje recht kan komen in bed terwijl ze slaapverlamming heeft. Dit kan niet! Met slaapverlamming kun je je TOTAAL NIET bewegen! Je kan niet een stukje recht komen en je kan niet met je hand bewegen. Je moet alle kracht op een punt focussen en dan word je meteen 'wakker'. En ja ik heb een account gemaakt puur om dit bericht achter te laten.

Prima.

Clinical maakt weinig fouten en dat is binnen het genre eigenlijk al snel een verdienste. Vooral psychologen komen toch vaak over als acteurs in een witte jas en sceptische blik; ik vond de shrinks en sessies hier nog redelijk professioneel overkomen.

Het verhaal en de wendingen blijven echter binnen de veilige lijntjes, dus maakt de film ook nergens echt memorabele indruk. De wankele realiteitszin bewandelt dan betreden paden, de spanning zat er doorgaans redelijk in.

Mooiste vond ik dat je na de openingsscene eigenlijk verwacht dat Nora dood is, maar dat het nieuws dat ze nog leeft later ineens ander licht op de waanbeelden werpt. De film speelt daar leuk mee, maar gaat er misschien ook iets te lang mee door.

Over de gehele linie misschien wat te voorspelbaar en weinig vernieuwend maar met gedegen sfeer en een aardig bloederige toets vond ik dit meer dan vermakelijk. 3*

Clinical" is een psychologische thriller die helaas niet helemaal aan de verwachtingen voldoet. Hoewel de film een interessant concept heeft, komt het traag op gang, waardoor het moeite kost om door de eerste helft heen te komen. Persoonlijk moest ik zelfs een pauze inlassen om een dutje te doen, voordat ik de film kon afmaken uit nieuwsgierigheid naar de afloop.

Hoewel sommige recensenten hier de plotwending voorspelbaar vonden, had ik zelf niet verwacht waar het verhaal naartoe ging. Dit aspect voegde op zijn minst een zekere mate van verrassing toe aan de kijkervaring.

Als de film een mooi einde had, zou het op zich geen verkeerde film zijn geweest. Helaas kon het einde de film niet redden. Het voelde te gehaast. Persoonlijk had ik gehoopt op een meer bevredigende conclusie waarbij de slechterik op een angstaanjagende manier zou opstaan van de bank en achter haar aan zou gaan met zijn verscheurde gezicht en de protagonist op het nippertje gered zou worden. Ook had ik graag gezien hoe het leven van de hoofdpersoon zich na de gebeurtenissen ontvouwde, inclusief haar vrijlating van de beschuldigingen, verontschuldigingen van de kliniek en haar herstelproces. Ik vond het ook sneu dat Nora geen happy ending kreeg en dat ze zelfmoord had gepleegd. De film kon een mooi einde krijgen als we te zien zouden krijgen dat ondanks alles dr. Jane Mathis haar werk voort zette om Nora een zo normaal mogelijk leven te laten leiden.

Al met al is Clinical geen topfilm, maar het kan een acceptabele keuze zijn voor een saaie middag.
Ik zou bijna 1 ster geven, maar voor het acteer- en camerawerk en klein beetje spanning toch maar een sterretje erbij.