Land and Freedom (1995)

Ook in deze Loach-film zitten weer hele goede stukken, zoals die vergadering in het dorpje. Des te knapper aangezien slechts de tegenstander van collectivisatie en de militaristen acteurs zijn. De rest is allemaal inwoners van het dorpje.

Ook de eindscène is prachtig. Maar het zag mij er allemaal net iets te gelikt, te gemaakt uit. De kleding leek niet versleten, nauwelijks sporen van een oorlog te zien. Alles leek nog gloednieuw, en dat was het in feite natuurlijk ook.

Wat mij betreft had het flink wat grauwer gemogen.

Hij begon ruim twintig minuten te laat. En op teletekst stond ook niet dat die kwam. Gelukkig ben ik blijven wachten. Wat een prachtige film. De spaanse burgeroorlog heb ik altijd al interessant gevonden. En het wordt hier erg sterk uitgewerkt. De acteurs staan echt centraal en dat spreekt me erg aan in de film. En erg pijnlijk om te zien hoe de idealen langzaam toch weer veranderen in een maatschappij van rangen en standen. Zoals al eerder gezegd hoe mooi had het kunnen zijn. Ben na het zien van deze film ook erg benieuwd geraakt naar The Wind that Shakes the Barley.

4,5 ster

Loach laat maar weer eens zien hoe men iets eerst echt moet zien om het te kunnen begrijpen. David heeft die constante behoefte en ook daarom sluit hij zich bij beiden partijen, die beiden vechten tegen dezelfde vijand, maar daar niet in kunnen slagen. Het geeft een goed beeld van de gehele idiote gang van zaken in deze oorlog. 4 sterren

Zekerlijk geen avontuurlijke film over de Spaanse burgeroorloog - zouden we van Loach ook niet verwachten - maar een relaas dat getrouw op politiek-sociale geladen historische toestanden is gesteund.

Zijn de gevechtsscènes eenvoudig uitgewerkt, wars van spectaculaire effecten, een bijzondere kracht zit toch in de scènes waarbij de revolutionaire militie, met mensen van allerlei slag en afkomst, onderling tot een éénvormig standpunt trachten te komen.

Sterk is ook de manier waarop de de chaos wordt verduidelijkt, hoe de opstandige milities en de communisten, Stalin getrouw, wel uiteindelijk hetzelfde doel nastreven, maar niet volledig op dezelfde lijn zitten, wat het fascistisch front versterkt.

Goede film van Ken Loach die het wrede en de verwarde toestanden en onzekerheden van een burgeroorlog onderlijnt.

Viva La Revolucion... Loach brengt ons ditmaal door middel van één lange flashback naar de Spaanse Burgeroorlog eind jaren 1930. In enkele minuten wordt in het begin duidelijk uitgelegd waar het om gaat : de landeigenaars en rijken, gesteund door Franco (de fascisten) tegen het gewone volk, dat een marxistisch geïnspireerde staat voor ogen had. Er zit in de romantiek van de revolutie iets van ultieme rechtvaardigheid verborgen, en dat is wat Loach zo gepassioneerd wil uitdragen dat het levendig uit deze film spat zoals het pleidooi voor collectivisatie.

De internationale brigades, waarbij buitenlandse vrijwilligers actief gingen meevechten was me eigenlijk niet echt gekend. Weer wat bijgeleerd. Een dag niets geleerd is een dag niet geleefd.

Een interessante, gepassioneerde film die eigenlijk door zijn ideologische gelijkenissen vrij dicht aanleunt bij The Wind that Shakes the Barley.

Linkse rakker Ken Loach maakt een zijsprongetje naar de Spaanse burgeroorlog waar hij vanuit het oogpunt van de Republikeinen en anarchistische vakbond(en) ten strijde trok tegen de fascisten van Franco. Beetje een hommage misschien naar George Orwell die in werkelijk ook ten strijde trok als Britse onderdaan tegen het Franco-regime.

Via een handigheidje in het plot wordt je terug in de tijd gekatapulteerd. Eendracht en samenhorigheid komt hier sterk naar voren wanneer velen zich verenigen om het welzijn van hun toekomst. Mensen met allerlei pluimage, maar wel het hetzelfde doel, ook al verloopt dat vrij chaotisch is zit men niet altijd op dezelfde golflengte.

Niet zozeer een harde en zuivere oorlogsfilm, Loach behoudt zijn klemtonen door de mens erachter te observeren. Prima dialogen doen de rest.

Op afstand de beste film over de Spaanse burgeroorlog die ik ooit zag. Het verhaal klopt gewoon, de uitleg en behandeling van de oorlog is scherp en helder, en de tragiek druipt er vanaf. Realistischer wellicht dan het veel bekendere verhaal van Hemingway, en misschien nog wel beter verteld ook, al is de raamvertelling vanuit de kleindochter ook wel een beetje erg cliche - maar daarmee ook een duidelijk kenmerk van de stijl van Loach. Perfect gespeeld door de hoofdrolspelers Ian Hart en Rosana Pastor, fraai tweetalig en met een geloofwaardig Engels om het voor de gemiddelde kijker volgbaar te maken. Met een klein persoonlijk randje er aan, in dat Ian Hart sprekend op wijlen mijn oom lijkt - die overigens nooit in Spanje geweest is en ook geen socialist was, maar dat terzijde. Prachtige idyllische landschapjes die fraai in beeld komen, een passende soundtrack. Gewoon perfect vakwerk, en ook dat kenmerkt Loach.