Stand by Me (1986)

This is my age! I'm in the prime of my youth, and I'll only be young once!
Tweede film van mijn kleine ''coming-of-age''-lijstje. Ik onderschat de film (van het lijstje) nu al voor de tweede keer welke impact het kan hebben op mijzelf, als kijker. Stand by me kent genoeg leuke avontuurlijke fragmenten, zoals met de trein of het gepraat over van alles en nog wat, maar legt naar mijn mening toch de nadruk op de gevoelens van deze vier jongens. Allemaal een ander verhaal, allemaal aangrijpend. Gek genoeg vond ik Vern verhaal toch het mooiste overkomen, door juist de kinderlijkheid waarmee hij worstelt met zijn gevoelens, zoals toch een beetje het mikpunt zijn van alles, altijd het kleine broertje zijn, genegeerd worden, zijn mening telt niet echt enzovoort.. Dit is juist heel mooi te zien hoe via gezichtsuitdrukking deze gevoelens naar boven komen, bij de anderen word het toch allemaal hard op verteld waardoor het een beetje sentimenteel op bepaalde stukken overkomt. Niet te min, het komt aan. Maar wel met een onderliggende toon. De jongens spelen allemaal geloofwaardig hun rol. Het goede aan de film is dat het ook weer herinneringen terug haalt van mijn jeugd. Vooral het spannende om door het bos heen te lopen herken ik. Ontzettend leuk gedaan en ook goed uitgevoerd. De spanning en sensatie kwam weer een beetje boven water, en natuurlijk de trein scène was erg spannend. De film zou het ook prima doen voor begin tieners denk ik.
Sterke film die af en toe iets te geregisseerd en te sentimenteel overkomt, maar wel weer een indruk maakt waar je niet om heen komt. 3,5 ster

Wat zijn je andere coming of age films op je lijstje?

Summerstorm (gezien)

Stand by me (gezien)

L.I.E.

C.R.A.Z.Y.

Welcome to the Dollhouse

Klein lijstje dus, ik spit het forum af en deze leken mij wel wat.

Ontzettend teleurstellend.

Ten eerste de nietszeggende dialogen. In plaats van een reis waarin de diepste verhalen van de jongeren worden blootgesteld (pogingen van respectievelijk Chris met een relaas over een diefstalletje en Lachance over zijn vader, falen grandioos.) zie je alleen maar een groepje kinderen wat de gehele speelduur met elkaar zit te rollebollen en zit te schreeuwen naar elkaar. Dit geeft geen enkele ruimte om te kunnen symphatiseren met een van de personages. Wat was die Teddy trouwens ook ongelofelijk irritant. Bovendien zijn sommige scenes totaal misplaatst (zie de scene met Teddy die voor de trein wil springen.)

Verder bespeur ik geen enkele karakteruitdieping ten aanzien van de bende van Ace, terwijl dit groepje toch tot de sleutelfiguren van de film behoorde. Deze worden een paar keer in beeld gegooid en daar blijft het spijtig genoeg bij.

Eindelijk deze film eens bekeken en hier zeker ook van kunnen genieten.

De personages komen zo echt over en de kinderen spelen echt goed en overtuigend samen

Leuke kleine rol voor Kiefer Sutherland ook, hij had wat mij betreft best vaker in de film mogen voor komen.

Als ik 1 minpuntje aan Stand by Me moet zeggen is het toch wel de speelduur, na 88 minuten had ik namelijk nog geen genoeg van de film en vond ik het zelfs jammer dat hij eindigde. Een half uurtje meer had misschien best goed gedaan aangezien er hier zo overtuigend geacteerd wordt.

voor nu 4 sterren

Oja! voor dat ik het vergeet, de Blu-Ray is een echte aanrader en is te koop bij de 2 voor 20 actie bij bol.

Leuk dat ie je is bevallen Inderdaad erg jammer dat de speelduur zo kort is, maar je kan natuurlijk niet alles hebben he

Haha helemaal gelijk, jammer genoeg bestaat perfectie niet

Maar snap helemaal waarom deze film in je top 10 staat

Deze film in mijn tienerjaren weet ik hoe vaak gezien.

Vanmiddag zag ik hem als blu-ray bij de Media Markt liggen en heb hem gekocht.

Zojuist gekeken, ook nu vond ik het weer een mooie film.

Nostalgisch portret dat er moeiteloos in slaagt je je eigen jeugd weer te laten herbeleven. Het verhaal van King heb ik niet gelezen, maar de nostalgie en het coming of age element zijn nu eenmaal zijn handelsmerk. Acteurs als River Phoenix, Corey Feldman en Kiefer Sutherland stelen de show in de zoektocht van enkele jongetjes naar een lijk, als metafoor voor hun nakende puberteit waarin ze elk hun eigen identiteit moeten zoeken. Films als deze doen je beseffen hoe waardevol je jeugd eigenlijk is.

Suck my fat one, you cheap dime-store hood

Nog steeds een film die geweldig blijft om naar te kijken, helemaal de 25th Anniversary edition op Blu-ray ( een aanrader ).

Het verhaal is gewoon geweldig en wordt op een mooie manier gebracht,ook de gehele sfeer in de film komt super over.

Het acteerwerk van Wil Wheaton, River Phoenix , Corey Feldman en Jerry O'Connell is ook goed en zorgt voor genoeg komische momenten met elkaar maar ook serieuze zaken komen naar voren.

Dit alles wordt compleet gemaakt met een leuke soundtrack die goed past bij de film.

hier sluit ik mij geheel bij aan.

gisteren 12/07.nog naar gekeken op blu-ray en voor mij een juweeltje.

Ja en dat is toch wel triest dat River Phoenix op zeer jeudige leeftijd uit het leven is gestapt (23jaar)

Grappig dat bepaalde scenes je zo goed bij kunnen blijven, moet echt heel lang geleden zijn geweest maar de treinscene bijvoorbeeld vul je zo weer in zodra je het spoor voor het eerst ziet.

Wat de film goed doet is het gevoel opwekken tijdens die eeuwigdurende zomervakanties en toen je op het punt stond om naar de middelbare school te gaan. Vriendjes die allemaal een eigen weg gaan, van lage opleiding tot hoge opleiding, vooral het einde speelt daar mooi op in.

Leuke coming of age film met een mooie en 'veilige' soundtrack. Alleen het dikke jongetje vind ik niet goed geacteerd.

Dit is pure nostalgie. Moet wel zeggen dat alhoewel goed ik vooral het einde sterk vond, wat dan infeite enkel een 'voice over' is...

Direct na het lezen van het verhaal waar deze film op gebaseerd is, Stephen King's The Body in Different Seasons, besloot ik de film een kans te geven. Meestal blijf ik van de King-verfilmingen weg omdat veel films de verhalen absoluut geen recht doen, maar over Stand by Me hoorde en las ik toch positieve verhalen. Ik sluit me daar bij aan.

Natuurlijk, de plot is simpel, maar daarin schuilt toch vooral de kracht van deze productie. Vier (pre-)pubers trekken de natuur in om een lijk te gaan zoeken, waar ze toevallig het een en ander van te weten zijn gekomen. Het levert naast een vermakelijk verhaal met enkele schitterende dialogen ook een aantal leuke shots van de omgeving op.

Dit alles gaat gepaard met een aantal goede muziekkeuzes. Normaal gesproken let ik daar niet echt op, maar de soundtrack is erg geslaagd en de andere nummers zijn ook erg goed gekozen en functioneel. Het zorgt voor een vrij tijdloze film, waarin de kinderen niet altijd even sterk acteren, maar wel het sentimentele gevoel bij mij wisten op te roepen. Dat ligt er niet al te dik bovenop; ik had de novelle al gelezen en wist dus wat er zou gaan komen (de film volgt het verhaal erg trouw), maar de boodschap wordt gelukkig niet erg opdringerig overgebracht.

De vier jongens zorgen voor een erg vermakelijk verhaal gedurende de tocht en leveren zelfs nog een aantal memorabele scènes af. Het doet je beseffen hoe bijzonder de jeugdige jaren zijn, maar ook iets gevoeligere onderwerpen worden aangesneden, waardoor de kinderen ook nadenken en praten over de komende periode, die een stuk meer volwassenheid vereist. Voor het viertal is dat nog wel ver weg, waardoor ze regelmatig al scheldend een vriendschappelijk robbertje vechten. De vriendschap komt ook goed over. In het boek is dat vanzelfsprekend nog een stuk beter, maar aan King kun je het overlaten om een aantal sterke personages neer te zetten.

Da bad-guys zijn niet zo heel bijzonder in dit verhaal, maar gezien de lengte van de novelle is dat ook niet heel vreemd. Toch zet een jonge Kiefer Sutherland de leider van de bende, Ace Merrill, heel aardig neer. Ze horen natuurlijk ook bij het verhaal: dat jeugdige wij tegen zij gevoel zal iedereen herkennen en past daarom perfect in het plaatje.

Iets minder vond ik het verhaal van Gordon dat hij vertelde tijdens het kampvuur. Natuurlijk, het is wel typerend voor de fantasie van jongens van zijn leeftijd, maar het haalde het toch al niet zo hoge tempo (waar ik overigens geen problemen mee heb) er nogal uit. In de novelle zitten er overigens twee van dit soort onderbrekingen, voor de liefhebber.

Stand by Me vertelt - in een rustig tempo - het verhaal van vier jonge jongens die er met verve in slagen om het sentimentele gevoel van de onbezorgde jeugd op te roepen. Hier en daar valt er met name over de acteerprestaties echt wel wat op te merken, maar vervelend is het absoluut niet en over het algemeen doen ze het prima. Een aantal geweldige scènes en muziekkeuzes maken deze film tijdloos en absoluut de moeite waard.

Geweldige coming-of-age film waarin vier jonge vrienden op zoek gaan naar een lijk eind jaren '50. Een aangenaam tempo, en er gebeurd onderweg genoeg. Een a-typisch maar prachtig verhaal van Stephen King met zowel grappige als ontroerende dialogen. Een warme, nostalgische sfeer onder andere door de terugblikkende voice-over van Richard Dreyfuss. Verder een fijne soundtrack met uiteraard het prachtige Stand By Me van Ben E.King en uistekend acteerwerk van de jonge cast.

een van de mooiste S. King verfilmingen,

Dit blijft toch een jeugdsentiment, pure nostalgie.

Vroeger kon ik deze film over en over kijken zonder dat die minder leuk werd.

Nu en paar jaar later nog eens bekeken en eigenlijk is het toch niet zo goed allemaal. Het verhaal slaat zelf is splinter dun en slaat eigenlijk nergens op. Het thema vriendschap is wel erg goed uitgewerkt. Het acteerwerk was oke maar niet echt goed en geen meeslepende personages. Daarnaast is het jammer hoe scenes elkaar overlopen en ''de stem van boven'' die af en toe de situatie uitlegt.

Des ondanks een kleine 3.5 STERREN!

Al sinds het prille begin leef ik op gespannen voet met verfilmingen van Stephen Kings werk. Van geweldig tot slecht, en alles wat daartussenin zit, ik heb het inmiddels allemaal langs zien komen. Stand by Me staat echter weer aan de goede kant van de streep. Het luchtige, maar tegelijkertijd ook zware verhaal wordt uitstekend vorm gegeven, niet in de laatste plaats door de erg sterke regie van Reiner, die er in slaagt om in amper 80 minuten film vier personages tot op het bot van karakter te voorzien. De dialogen doen het over het algemeen goed en valt met name het goede acteerwerk van de vier tieners op. Niet heel vreemd dat ze allen een geslaagde - weliswaar voor één van hen nogal korte - carrière van de grond hebben gekregen. En wat een wereld van verschil met gister! Toen ik tieners van vaderlandse bodem maar wat zag aan knoeien in Radeloos! Hoewel het realisme bij tijd en wijle dicht tegen het kantelpunt aan zit en de cinematografie weliswaar degelijk oogt met goed gekozen opnamelocaties maar vaak net niet dat beetje extra's weet los te krijgen, heeft Stand by Me zijn dikke voldoende meer dan verdient.

Dit drama met o.a. de nog jonge Kiefer Sutherland, John Cusack, ... is zeker geen slechte film, al denk 'k wel dat de film meer geschikt is voor een ouder publiek (al doen er bijna alleen maar kinderen in mee). Vooral omdat de film over het thema vriendschap (jeugdsentiment) gaat en de al iets oudere muziek ('50-'60) die er in voor komt.

Maar toch een mooie film en een dikke pluim voor de acteerprestaties van die 4 tieners.

Jeugd oud Jeugd......vergeleken met de jeugd van tegenwoordig is dit tot de piekjes glad gestreken.

Heerlijke nostalgische film, roept herinneringen op.

Deze film wordt door velen geprezen vanwege nostalgische gevoelens of de herkenbaarheid van de vriendschap tussen de jongens. Ik heb die gevoelens niet, omdat ik deze film nooit ben tegengekomen in mijn jeugd. Er is daardoor geen enkele sprake van een soort 'impact' na het kijken.

Ten eerste ben ik geen groot fan van films met kids in de hoofdrol, in mijn ervaring zijn er maar enkele die buiten verwachting presteren en dus indruk maken. Zo ook hier. Kinderen met dramatische scenes is nog steeds niet mijn ding. Allevier de gastjes krijgen hun momentje, maar overtuigen doen ze niet echt. In het algemeen vind ik Phoenix het beste acteren, zeker als hij Gordie duidelijk wil maken dat hij zoveel meer uit zijn leven kan halen dan hij denkt.

Geen hoogvlieger dus, jammer want ik hoopte op een leuke film.

Fantastische film over een groep vrienden die op zoek gaan naar een lijk. Maar de film draait niet om het lijk, maar om het avontuur.

De chemie tussen de 4 jongens is erg goed en het lijkt ook echt een groepje vrienden. De manier van praten en de dialogen gaven me echt een mooi gevoel. Bijvoorbeeld het grapjes maken over elkaars moeder, het hebben over wie sterker is dan de ander (vroeger met m'n vrienden deden wij altijd hetzelfde, maar dan bijv. met Pokemons ) En ook het stukje over dat de gesprekken een tijdje later alleen maar over meisjes zullen gaan en nu alleen nog maar gaan over wat je de rest van je leven zal willen eten, haha. Echt geweldig!

Ook de 'bende' is wel leuk en lijkt echt op een groepje wat zichzelf iets te stoer vindt en alleen maar tegen de kleintjes uit de stad durft. Dat was hier in de buurt toen ik 10-12 was ook altijd zo.

Echt een heerlijke film die mij weer even liet denken aan de onbezorgde tijd van de basisschool. Waarin ik met m'n vrienden naar de supermarkt ging om de goedkoopste cola blikjes en chocolade repen te kopen en vervolgens de rest van de dag door de buurt te slenteren waarbij we altijd wel iets memorabels meemaakte.

Als ik die momenten weer even naar boven wil halen zet ik mooi deze film op, want het gaf me echt het gevoel alsof ik weer een kind van 12 was

Een erg mooie “”coming of age” film over vier vrienden, die op zoek gaan naar een lijk, waarbij de zoektocht hun leven zal doen veranderen.

Stand By Me is allereerst zo goed, omdat de jeugdige acteurs allemaal vrij sterk spelen. Het groepje jonge jongens wordt zeer realistisch neergezet, met goede dialogen, de bijbehorende grapjes en alles wat daarbij hoort. Samen met hen ga je als het ware het avontuur aan. Regisseur Reiner combineert dit gegeven, door een sterke cinematografie af te leveren. Door middel van vrij lange camerashots weet hij alles vast te leggen, en combineert dit daarnaast ook nog eens, met erg mooie beelden van de bosrijke omgeving daar.

Verder heeft Stand By Me een heerlijke soundtrack. Het draagt in ieder geval sterk bij aan het jongensachtige en avontuurlijke gevoel dat deze film lijkt te willen uitstralen en waar het ook meer dan voldoende in slaagt. De jongens ontmoeten in het verhaal een groep oudere jongens, met o.a. Kiefer Sutherland, die het ook redelijk goed doen, al zijn het allemaal wel vrij typische personages. Ondanks dat het tempo aan de trage kant is, blijft het vrijwel continu boeiend

Een prima film dus van Rob Reiner, die duidelijk weet hoe je een bepaalde sfeer kunt neerzetten. Ik moet daarnaast toegeven dat er ook een klein beetje jeugdsentiment meespeelt. Toen ik Stand By Me de allereerste keer zag, was ik namelijk net zo jong als de hoofdrolspelertjes. Daardoor was de impact destijds waarschijnlijk nog wel een stuk groter. Maar ook door de jaren heen heeft Stand By Me zijn kracht weten te behouden. De kracht ligt vooral in het feit dat ik na het zien hiervan altijd weer jong en onbezorgd zou willen zijn. Het waren mooie jaren dat is zeker. Altijd leuk om hier weer even aan herinnerd te worden.

Daarom heb ik Stand By Me al zo’n tien keer gezien vermoed ik, en daar komen vast nog wel een paar kijkbeurten bij in de toekomst.

4,0*

Niet erg om een keer te kijken, maar voor mij zeker geen topper. Ik moet wel eerlijk zeggen dat ik zeker geen fan ben van coming of age films. Maar omdat ik de laatste tijd de nodige Stephen King-verfilmingen aan het kijken ben kwam deze ook aan de beurt.

Ik vond het vooral allemaal erg traag. Ook lukte het me niet echt om een band op te bouwen met die jongens. De dialogen waren soms vermakelijk, maar meestal vond ik er geen zak aan en was ik blij dat er weer iets gebeurde. Helaas gebeurde er ook maar erg weinig.

Pluspunten aan de film zijn onder andere de soundtrack. Die vond ik echt geweldig en ook op de goede momenten ingezet. De sfeer en ook de omgeving waren natuurlijk eveneens prima, al is dat meestal het geval bij roadmovies. Leuk ook om de jonge Kiefer Sutherland in actie te zien. De mooiste scène vond ik die met die trein. Grappig gedaan.

Wel een voldoende, al ben ik blij dat de film niet veel langer duurde. 3*

Lang geleden als twaalfjarige op school bekeken. Toen was de consesus: slechte film! Te oubollig, gebeurt te weinig in, niet 'cool' genoeg..

Nu, jaren later, heeft de film diepe indruk op me gemaakt. En het is bittere ironie om vast te stellen dat Stand By Me een prachtige ode is aan die jonge jaren en de 'vibe' van een heel specifieke leeftijd perfect weet vast te leggen. Maar dat besef je op het moment zelf natuurlijk nog niet.

Een avontuurlijke coming of age film op zoek naar een lijk. En meer. Er stond me vaag iets van bij, van nostalgische gevoelens is dus geen sprake en dat roept het ook niet op, maar een vervelende zit is het niet. Minpuntje is dat de speelsheid van de vier soms wordt onderbroken door iets te volwassen en dik aangezette zaken. Gordie's achtergrond neemt nogal wat gewicht mee en zijn verhaaltje is het ook niet echt. Verder weinig mis mee en het heeft met onder meer de trein en de bloedzuigers enkele leuke momenten. De slotsom mag er zijn.

Een avonturenfilm over een groep jongens die een hele reis ondernemen, door de mooie natuur. De dingen die ze meemaken zijn grappig of ontroerend en nergens word de film saai.

Best goed.

Op voorhand leek mij de hele opzet wat vergezocht (een stel +- 14-jarigen die een lijk gaan zoeken?), maar het pakt allemaal beter uit dan verwacht. Los van enkele nutteloze dingen zoals de rivaliserende bende (alsof 20-jarigen zich bezighouden met kleine jongetjes lastig vallen) en het drama dat lang niet altijd werkt, overheerst aan het einde van de rit een nostalgische zweem - wat hou ik daar van!

De kindacteurs zijn van wisselend succes. Corey Feldman is wederom strontvervelend, de rest doet het wat beter, al blijven memorabele taferelen uit - een Gooniesgehalte, daarentegen.
Verder passeren enkele bekende namen de revue: Kiefer Sutherland en John Cusack hebben een klein rolletje, alsook Richard Dreyfuss die voornamelijk de voice-over voor zijn rekening neemt.

Rob Reiner zou in z'n latere films niet terugdeinsen voor een beetje sentiment meer; hier blijft alles nog binnen de perken. De breekmomentjes van Chris en Gordie zijn wel niet al te sterk, maar het realistische einde maakt veel goed, niet in het minste door de ondersteuning van Stand By Me - het lied, uiteraard.

Kleine 3,5