The Longest Ride (2015)

Naar het gelijknamige boek van Nicholas Sparks

Vanaf 9 april 2015 in de bioscoop (Warner Bros)

Dit ziet er tamelijk vreselijk uit. Ben niet echt bekend met die Sparks maar zijn al zijn boeken slappe aftreksels van zn Notebook?

Voor diepgaand drama hoef je niet naar The Longest Ride, want dan wordt het letterlijk een lange zit. Wanneer je houdt van zoetsappige romantiek en voorspelbare gebeurtenissen, dan is het een film die je zeker zal kunnen waarderen. Het einde zie je dan wel allang aankomen, het weet wel te doen wat het moet doen en dat is de juiste romantische snaar raken bij het publiek. Veel beter dan dit worden dit soort films niet. Dit is wat je ervan mag verwachten en het voldoet aan alle verwachtingen. Voor iedereen die van dit soort films houdt zal gelden dat ze niet teleurgesteld de zaal zullen verlaten. Wanneer je goede cinema wilt zien met goede dialogen en een goed plot, dan is het natuurlijk een ander verhaal, maar als guilty pleasure is The Longest Ride wel te doen.

'The Longest Ride' Recensie - Filmtakers

Ik ben een fan van Nicholas Sparks' boeken en de verfilmingen. The Notebook is nog steeds de beste (ik vond de film zelfs beter dan het boek) en natuurlijk is dat moeilijk te evenaren. Dat hoeft ook niet. Elk verhaal brengt weer zijn eigen boodschap. Zoals bij The Longest Ride: love means sacrifice.

Noem mij een hopeloze romanticus, want dat ben ik, of een gek, omdat ik 5,0* geef, ik ben geraakt door deze film. In alle opzichten. Ik heb gehuild, gelachen, ik ben verliefd geworden op de personages - vooral Alan Alda als de schattige Ira Levinson vond ik geweldig - en de wendingen in het verhaal vond ik verrassend.

The Longest Ride is zeker één van de beste in zijn categorie!

Na heus 6 (!!!) keer te hebben gezien hoe Cinderella's verhaal liep (4x niet origineel, 2 keer wel in de oorspronkelijke taal - tevens ook Frozen Fever), hierheen gegaan. Het is natuurlijk maar een cijfer, en nergens ondergeschikt aan het plezier, de lol of de emotie die je als kijker ervaart, maar toch wilde ik het ronde getal van stem 1900, wel een bijzonder randje meegeven. Dus wat is er beter dan een zwijmelfilm van schrijver Nic Sparks? Alsof het zo moest zijn dat dit mijn 1900e stem werd. Van de vent die veilig alle afgetrapte paden opnieuw en opnieuw afloopt, nergens een verrassing in bouwt, maar desondanks een trouwe fan basis heeft. Omdat die vent doet wat Stephenie Meyer en E.L James ook doen. Zich richten op een bepaald soort publiek. Stephenie mikt op tieners, E.L op vrouwen rond de 30 (met (kleine) kinderen, want wat is er dan lekkerder om naast geliefden op de bank te lezen in Fifty Shades?), en Nicholas heeft als doelgroep (vermoed ik) 20-ers.

Zoals ik schreef, ik verwachtte wel een mooi cijfer te geven. Ik houd van Hawkeye.. Pardon, Alan Alda.. en Brittany Robertson liet jaren geleden al zien dat ze geweldig was. Al riep ze dan niet "You are a murderer of love.." Geholpen door een supersexy, super aantrekkelijke kloon van Clint (zucht voor Bridges of Madison.. hoewel hij ook vermoedelijk deed denken aan die ene western die ik van zijn vader zag - maar daar weet ik niet veel meer van..), sleepte dit verhaal me dwars over de stoffige grond van North Carolina. Ik was in tranen. Ik denk aan één speciaal moment waarop de emoties me zo door midden knakten. Crisis. Ik brak door midden als een kaars die je doormidden breekt. Het ene moment was ik heel, het andere moment lag ik in twee stukken gebroken op de vloer van de zaal. Geen prettig gezicht.. Alan Alda, ik houd van je. Wat jij zult zijn. Je bent onsterfelijk als Hawkeye, maar toch voegde je een extra dimensie aan je beste (nee je belangrijkste) rol toe, en je liet me in ontroering zijn. En blijven.

Geen enkel nieuw hoofdstuk in het Sparks universum. Maar iets (iemand?) zorgde er toch voor dat dit toch als een nieuwe windvlaag naar binnen woesjj-te.. Lyrisch..

Wat een romantic film ik had gehuild

leuke film wel. Leuke rol van Alan Alda. De rest vult het ook aardig in.

Mooi verhaal en gelukkig niet al te zoetsappig gemaakt.

Hier moet je van houden.

Een simpele romantische film die ontzettend voorspelbaar is. Ik kan niet anders zeggen dan dat het zeer prettig was om naar deze acteurs te kijken. Ze speelden goed.

Uiteraard erg voorspelbaar, maar soms is dat helemaal niet erg.

Vrij standaard romantisch drama gebaseerd op een boek van Nicholas Sparks, de schrijver van The Notebook. Ook in deze film komen terugblikken naar vroeger en ook in deze film naar de periode van WOII.

Hoewel ik de film perfect kon uitzitten, miste ik toch wat diepgang. Zowat alles (personages, verhalen Ira en Luke, ...) misten diepgang en emotionaliteit. Ik voelde het niet. De acteerprestaties waren niet slecht, maar ook niet goed. Eastwood zal toch nog wat boterhammetjes moeten eten om zelfs maar in de voetsporen van zijn vader te kunnen treden.

Wat overblijft is een leuke setting (bullriden, iets dat niet bepaald populair is in België), een erg mooie en realistische sterfscène van Ruth en de nodige romantiek, iets wat de film nog net te doen maakt.

Prima genrefilm

Een echte vrouwenfilm als ik de reacties hierbover zo nalees

Inderdaad een echte vrouwenfilm. Zoals het elke Nicholas Sparks verfilming betreft is vanaf de start van de film al te raden hoe de film verloopt. Opeenstapeling van clichés en voorspelbaarheden. Uiteraard heeft de film de nodige mooie mensen om het oog ook wat te gunnen, evenals de rustieke plaatsjes en de sprookjesnatuur. Een flashback hier en daar is Sparks ook niet vies van, maar het is elke keer weer een 'been there, done that' scenario. Iets wat goed uitpakte in The Notebook, maar de laatste paar verfilmingen geen versterking is. De chemie tussen de hoofdpersonen is ook niet zo sterk als in The Notebook.

Zoals hier boven al gezegd werd is het een "prima genrefilm". Niet meer dan dat.

Ik vond hem goed. goeie acteurs, leuk verhaal, goed gebracht.

Aangenaam filmpje met goede cast en wat lijkt Scott Eastwood op zijn vader en wat is het toch fijn om de oude meester Alan Alda aan het werk te zien. Britt Robertson als vrouwelijke hoofdrol is een leuke verschijning. Maar echt top was Jack Huston ("Boardwalk Empire) deze acteur gaat een grote carrière tegen moet . Het einde van de film was geniaal en zo zou ik het ook gedaan hebben als script schrijver.

Ook zeer aardig om te zien was Oona Chaplin de dochter van Geraldine Chaplin en de klein dochter van Charles Chaplin ik kende haar al uit "The Crimson Field" (2014) - imdb.com

Aangename film, voorspelbaar misschien maar als je van dit genre houd een toppertje.

Heb hem naar 4 sterren afgerond.

Voor de liefhebbers onder ons een must see, en een dikke aanrader.

Na deze zinderende bloedhete dag was ik, denk ik, toe aan dit romantisch niemendal, ook nog eens gebaseerd op een boek van Nicholas Sparks, dus mijn reactie en waardering zijn zonder twijfel uitermate geflatteerd. Het was precies zoals ik verwacht had: een met sentiment en raffinement verpakt, dromerig, gevoelig verhaal over liefde zonder grenzen, dat nauwelijks geloofwaardig was en ook nog voorspelbaar, maar het tempo zat er lekker in, de cast zag er bijzonder aantrekkelijk uit, de (landschaps)beelden waren mooi, de muziek klonk heerlijk en ik heb genoten.

Tiener/boeketreeks film en dan ook nog eens twee uur lang. Niet mijn ding.

Film met eigenlijk twee verhaallijnen.

Twee mier en mierzoete verhaallijnen wel te verstaan.

Iets teveel suiker wat mij betreft.

De betovering van "The Notebook" ontbreekt waardoor er een nogal klef verhaal resteert.

De verhaallijn waarin het om Alan Alda's personage Ira gaat sprak mij iets meer aan vanwege het nostalgisch sfeertje. ook het uitstekende acteerwerk van routinier Alda werkte hier aan mee.

"The longest ride" is mij net iets te gelikt om echt enthousiast te worden over het resultaat .

2.5*/3*

Weer zo'n tranentrekker gebaseerd op een boek van Nicholas Sparks, maar ik moet zeggen... redelijk geslaagd. De film komt wat langzaam op gang en de voortdurende countrypop op de soundtrack gaat op den duur flink irriteren, maar de plot zit best leuk in elkaar en de hoofdrolspelers zijn sympathiek genoeg. Scott Eastwood doet het in ieder geval prima in de hoofdrol en heeft (naast dat hij lijkt op zijn vader natuurlijk) wel wat weg van een jonge Christian Bale. De structuur met de dubbele verhaallijnen werkt prima en de film wint flink aan kracht naarmate de plot vordert. En tegen het einde moest ik toch wel een paar traantjes wegpinken. Missie geslaagd dus.

goeie film met mooi verhaal

Ik heb genoten

En inderdaad tranentrekker

Prima film, overstijgt de categorie 'bouquet reeks'. Blijft uiteraard wel voorspelbaar, kijkt makkelijk weg.

Een goede film met een leuke verhaal helemaal top.

Tja wat zal ik hier van zeggen, Scott Eastwood een Clint kloon, houterig als het maar kan, geen uitstraling (vond ik van zn vader ook niet) . De film zelf was mooi neergezet door Alan Alda wat een heerlijk acteur, Jack Huston ( Boardwalk Empire) en Oona Chaplin, Britt Robertson mocht er ook zijn daar lag het ook niet aan. Ik had er eerlijk gezegd meer van verwacht. Het spetterde niet alles was mak en tam. Behalve rango..

Prima film, beter dan de gemiddelde romcom. De acteurs hebben genoeg chemie samen en beide relaties worden goed uitgewerkt. Alan Alda is de kers op de taart, wat een acteur!

Waar zijn onze leuke Kings of Leon liederen ? Jammer hoor had ik wel verwacht bij een Rodeo romantiek,, had nog wat extras Aan toegevoegd

Mooie romantische film, inderdaad voorspelbaar maar doet niets af aan de film we hebben genoten.....4,0

Geweldige film!

Als je houdt van mierzoete zwijmelfilms dan heb je aan deze een goeie, maar voor mij was het iets té zoet. Te braaf, weinig verrassend en daardoor ook niet interessant. Er wordt wel redelijk gespeeld en ik had zo'n gevoel dat ik "Luke" ergens van kende, maar het is dus de zoon van Clint Eastwood. Grappig hoe hij als 2 druppels water op z'n vader lijkt. Verder vond ik er eigenlijk niet veel aan.

Deze film is echt geweldig, het is romantisch maar niet te romantisch. Ik vind het verhaal dat er achter zit erg leuk maar wel voorspelbaar, al met al is dit een geweldige film.