Paper Towns (2015)

Klinkt als een stukje frustratie

Wat dat betreft dat laatste heb je ongetwijfeld gelijk, al moet ik deze nog zien.

Haha ik weet dat het zo over komt maargoed ik keek deze film eigenlijk alleen maar voor Cara Delevingne en die had eigenlijk maar een heel mager rolletje achteraf gezien.

Ik zie nu ook dat het dezelfde director is als de fault in our stars, en die film vond ik echt vreselijk dus ik had beter moeten weten

Best leuke verfilming van het gelijknamige coming-of-age boek van John Green, met Nat Wolff en topmodel Cara Delevinge in sympathieke hoofdrollen. Het heeft uiteindelijk allemaal niet zoveel om het lijf en de film bevat weinig zaken die we niet eerder en beter hebben gezien in tig vergelijkbare films, maar het script zit subtiel in elkaar en het melancholische sfeertje is goed getroffen. Eigenlijk vond ik de mooie Halston Sage (die wel wat weg heeft van een jonge Rachel McAdams) nog het leukst. Let overigens op de grappige cameo van Ansel Elgort, je weet wel, de hoofdrolspeler van die andere John Green-verfilming (waar overigens Nat Wolff ook al in zat).

Ah! Dan ga ik deze maar niet kijken. TFIOS vond ik zóóóóó slecht.

Valt tegen. High school teens die op zoek gaan naar een weggelopen vriendin die aanwijzingen achter heeft gelaten. Matig acteerwerk en de humor is ook niet leuk. Het mysterieuze aspect van de film (de zoektocht) gaat nog wel maar verder is er eigenlijk niet veel aan, een clichématig coming of age filmpje.

begin tot einde meeslepend!

Mee eens!

Wat ik dus echt jammer vind aan deze film, is dat beide hoofdrolspelers me NIKS doen. Ik vind ze vlak, saai (Moet zij een levenslustige, mysterieuze waaghals voorstellen? Doe eerst eens iets aan dat chagrijnige hoofd, dan lijkt het BIJNA alsof je het leuk vind om te leven) en ik kon geen band met ze opbouwen. Ik vond de 'best friends' en aanhang veel leuker. De keren dat ik iets van emotie voelde tijdens het kijken van deze film was door de zijlijntjes, want het centrale verhaal stelt teleur.

Er wordt gepretendeerd dat het enigszins ergens een béétje de diepte in gaat, dat kijkers zich misschien zelfs kunnen identificeren met de personages of het verhaal, maar het is een weinigzeggende ver van mijn bed show.

'Q' en 'M' hadden wat mij betreft vervangen mogen worden. Hij speelt nog wel aardig, maar zijn uitstraling verveelde me snel. Zij had óf ontzettend last van obstipatie óf ze heeft van nature zo'n ongezellige uitstraling, want ze leek er totaal geen zin in te hebben. Was zij niet een of ander topmodel ofzo? Dan ben ik dat bij deze ook.

Nee, na 10 keer 'Van de schrijver van TFIOS' te hebben gehoord waren mijn verwachtingen blijkbaar te hoog. Ik kon hier niet echt iets mee. Leuk om een keer gezien te hebben, maar ik blijf wel achter met een 'Wat is er eigenlijk allemaal gebeurd in de film, wat heb ik nou gezien?' gevoel. Beetje te langdradig. Jammer, met name het hele road trip gebeuren had wat levendiger gemogen.

Best een aardig filmpje wat vlot wegkijkt. Alleen het einde vond ik ontzettend zwak en teleurstellend.

Leuke combinatie tussen romantiek en mysterie.

Er wordt goed geacteerd en de soundtrack geeft een extra sfeertje aan het vlot lopende verhaal.

Wel typische tienerfilm.

Nadat er een soort van road movie ontstaat is het einde een beetje teleurstellend en te gemakkelijk.

Desondanks zeer vermakelijke film.

3.5*

Meuk. Met veel filtertjes en bombastische muziek aangekleed, maar verder een lege huls. Cast is matig, bijpersonages zijn beter dan de twee leads. De ontwikkelingen naar het einde toe worden steeds clichématiger en dommer. Het einde zelf is ook een grote farce. Had er sowieso niet veel van verwacht.

Viel toch een beetje tegen.

De genre's romantiek en mysterie had wel iets aparts, maar wist helaas toch niet goed uit te pakken.

Het verhaal was leuk om te volgen en was hierdoor wel benieuwd hoe het zou eindigen. Het einde was dan toch een flinke teleurstelling waardoor gelijk bijna de gehele film verpest word.

Het acteerwerk was oké maar ook niet meer als dat. Daarnaast waren de personage's erg saai en kwamen niet leuk over.

2,5* van mij.

Aardig filmpje met leuke acteurs. De verhaallijn vond ik erg bijzonder en mooi, leuk om te volgen. Toch verpestte het einde een groot deel van de film, jammer!

Aardig. Niet te veel van verwachten maar ik heb me wel goed vermaakt.

Zeer vermakelijke film.

“Marriage, children, career.

Then you will be happy.

Is that what you're saying?”

Ik hou wel eens van zo’n feelgood college-film, met zijn eigenaardige typetjes en goofy situaties. Alhoewel er nooit een film zal zijn die “The breakfast club” zal overtreffen. Als het dan ook nog eens gelijkenissen vertoont met “Serendipity”, één van mijn favoriete tienerliefde chickflicks ooit gemaakt, dan kan het gewoon niet stuk. Ok, het is een bijeenraapsel van allerhande cliché situaties en het stelt echt niet veel voor. De innige vriendschap tussen enkele jongens, die niet eens bij het clubje van de populairste medeleerlingen behoren, die op het punt staan elk in een andere uithoek van de VS naar de universiteit te gaan. En de queeste die ze samen ondernemen op zoek naar de jeugdliefde van één van hen. Een bijzonder en mysterieus jong meisje wiens leven wel één groot avontuur lijkt.

Mijn meest favoriete personage was Austin Abrams als de geschifte Ben, die Q’s moeder een ongelofelijk aantrekkelijke vrouw vind en niets liever zou willen om er eens mee in bad te zitten. Een spermazaadje op 2 benen wiens hormonen telkens weer tilt slaan zogauw er een C-cup in de buurt te bewonderen valt. Radar (Justice Smith) is het nuchtere, gereserveerde lid van de bende die alles volgens de regeltjes doet. Zelfs de daad wil hij uitstellen tot promnight, omdat het iets speciaals zou moeten zijn. Zijn persiflage van een Italiaan is het enige moment waarbij hij eventjes uit de band springt. En Quentin (Nat Wolff) is het hoofdpersonage die na een nachtelijk avontuur met Margo (Cara Delevingne) tot de conclusie komt dat hij zijn uiterste best moet doen om deze laatste voor zich te winnen. Zelfs het afreizen naar een spookstad op papier hoort hierbij.

Je zou zeggen dat alle elementen aanwezig zijn voor een doorsnee tienerfilm waarbij romantiek centraal staat. Initieel is dit ook de kern van het hele verhaal, dat echter een heel andere draai krijgt naarmate het verhaal zich ontrolt. Het mysterie Margo vormt de uiteindelijk aanzet tot een avontuurlijke zoektocht. Een zoektocht die Quentin samen met zijn twee boezemvrienden onderneemt en waarbij aanwijzingen achtergelaten door Margo de voornaamste leidraad vormen. Wat we dan krijgen is een onderhoudende roadmovie waarbij de hechte band tussen de drie schoolkameraden de volledige aandacht krijgt. Een mengeling van goeie oude kameraadschap en melancholische mijmeringen. Dit doorspekt met soms wel grappige dialogen. En het eindresultaat van deze film is zowel verrassend als origineel als je andere tienerfilms in ogenschouw neemt. Om eerlijk te zijn is het realistischer dan gelijkaardige films en tracht men het sprookjesachtige van tienerliefdes te doorbreken.

De drie hoofdrolspelers die samen op pad gaan vormden een hecht gezelschap. Een goed op elkaar ingewerkt trio waarbij hun omgang met elkaar als natuurlijk overkomt. Drie boezemvrienden die elkaar door en door kennen. Solide acteerwerk waarbij Austin Abrams sowieso voor mij de hoofdvogel afschoot. Wolff vond ik een beetje te sullig en droogjes maar overtuigde toch als sleutelfiguur die bijna continue in beeld was. Delevingne straalt die geheimzinnigheid uit die noodzakelijk is voor haar rol. Over het algemeen was dit zeker geen saaie film maar kon ik me zeker niet van indruk ontdoen dat het allemaal toch nogal braafjes voortkabbelde. Wat blijft is een onvoorspelbare zoektocht naar het meisje van Q’s dromen. Ik ben er echter zeker van dat er ontiegelijk veel jongeren zijn die ook deze zoektocht hebben ondernomen op hun manier.

3*

Matig, film had geen ziel... Miste echte meeleving of een echt interessant verhaal..

Keek wel ok weg, niet meer niet minder

Wat een VRESELIJKE slechte film. En die meid Cara? Wat een zeer irritant persoon. Ze speelt een afschuwelijk kind. Het einde is ook erg duf. Echt totaal geen leuke film.

Zo zie je maar, meningen verschillen...

Ik vond het persoonlijk een heerlijk filmpje, misschien omdat ik zelf iemand in mijn jeugd kende, die langs de ene kant onbereikbaar was, maar langs de andere kant, de enigste persoon was die je uit uw comfortzone weghaalde...

Zeer leuke film, leuke karakters, fijne sound en meeslepend van begin tot eind....

Door The perks of being a wallflower ben ik toch wel fan geworden van het coming of age-genre. Maar Paper Towns kon me niet overtuigen en blijft zeer matig. Enkel de roadtrip zelf vond ik best goed. Ik heb toen toch een kwartiertje zitten glimlachen. Maar dan kwam het bijzonder tegenvallend einde.

Was ook al niet zo overtuigd door The Fault in Our Stars, maar deze film is toch nog een tikje minder.

Ik weet het niet zo goed.

Of het had juist een kinderfilm moeten zijn die een hele speurtocht af moeten leggen op zoek naar een schat of persoon, of volwassenen met een hele zoektocht.

De doelgroep pubers vond ik vergezocht om deze hele speurtocht ( vooral voor Margo om hem te maken als kind/puber en helemaal zo'n verre lokatie)

Na een uur als iedereen op weg in de auto stapt vond ik de film pas aantrekkelijk worden als een soort road movie.

het eind vond ik dan weer alles goed maken, de film was al klef en zoet genoeg geweest.

wel goed geacteerd overigens, mooie muziek, maar erg zoet maar de puzzel was allemaal net te overdreven en vergezocht.

Ik wist niet dat het een tienerfilm was.

Gisteravond gekeken. Ik moet zeggen dat ik me absoluut vermaakt heb. Feelgood filmpje met grappige momenten en lekkere muziek imo.

(PS. Natuurlijk niet een film waar je serieus over na moet gaan lopen denken, zoals je dat ook niet doet over de schaal chips/kruidnoten die je erbij zit weg te werken. )

Leuke en gemoedelijke high school roman met o.a. een road trip. Wel cliche maar het blijft leuk, Fault in our Stars sprak mij meer aan, ook omdat Amsterdam daar een rol in meespeelde.

Een matig verhaal over high schoolers die zich bezig houden met zaken als verliefdheid, toekomst, de promnight en uiteraard elkaar.

In de film ervaren en doen ze dezelfde dingen als soortgenoten doen in soortgelijke films. Ze spijbelen. Ze zijn onzeker. Ze zijn verliefd. Ze gaan naar een party. Ze kotsten alles en iedereen onder. Weinig verrassend of verheffend. Behoorlijk standaard.

De film onderscheidt zich echter door het inbrengen van mysterie in de vorm van een zoektocht naar een meisje. Het ontrafelen van clues en de zoektocht zelf zijn redelijk spannend en leuk om te volgen. Ze tillen de film iets boven de standaard uit.

Maar ja, de personages zijn jammer genoeg niet erg interessant. Het zijn de gebruikelijke highschool nerds en beauties. De personages worden neergezet met een zweem van gelaagdheid, maar dat is schijn. In de uitwerking zijn ze vrij oppervlakkig en doorzichtig.

Het is ook de reden dat het me in feite niets kon schelen wat er met wie dan ook ging gebeuren.

De zoektocht is interessant. De personages allesbehalve.

Leuke verfrissende film! Die Cara ...huppeldepup is goed gecast als mysterieuse Margo en de combinatie van mysterie, pubers die over hun toekomst moeten gaan besluiten en de invalshoek van een fictief stadje. Je moet er toch maar opkomen als schrijver! ***/ sterren

Toch wel wat merkwaardige coming-of-age film over eindexamenscholieren, die samen op zoek gaan naar een mysterieus verdwenen klasgenoot. Op sommige momenten best grappig, maar het verhaal mist het nodige venijn en door het ontbreken van een echte ontknoping eindigt de film een beetje in het luchtledige. Goed genoeg om de verveling te verdrijven op een koude, druilerige zondagmiddag.

From the author of The Fault in Our Stars, ojee. Gelukkig is dit bij lange na niet zo'n draak. Ongepast melodrama komt in deze film niet voor goddank. Al moet ik zeggen dat het eerste deel van de film me zeker niet meeviel. Mijn zwak voor coming of age-films is groot en voor mysterie minstens zoveel, maar heel veel scènes, situaties en gesprekken in de film voelen gigantisch ongeloofwaardig en gemaakt aan. Alsof alles zich in een ander universum afspeelt. Het is ook wel wat rommelig allemaal, wat na wat ik achteraf las ook wel komt doordat er wat dingen uit het boek zijn weggelaten. Dat lijk aan het begin is nu bijvoorbeeld vrij doelloos. Wel leuk zijn de acteurs. Nat Wolff was in The Fault in Our Stars een van de lichtpuntjes, en ook hier doet hij het leuk. Weliswaar wat kleurloos en niet zo positief opvallend als daar, maar hij is prima in de typische soort rol die hij moet spelen, en vormt een geloofwaardig genoeg vriendenclubje met Smith en Abrams. Vooral Smith vond ik leuk door zijn lekker doorsnee en normaal maar slim personage. Abrams wordt nog een beetje flauw de kant opgedrukt van de typische hitsige nerd met de grote bek. Sage is leuk zodra ze een serieuze rol gaat spelen laat in de film.

Delevingne is dan weer echt een geval apart. Ze geeft me dubbele gevoelens. Enerzijds vond ik haar een wat vervelende aanwezigheid, een beetje een verwend kreng van een personage, schrijvend in breEzah. Anderzijds geeft ze met haar karakteristieke gezicht en uitstraling de rol wel wat aparts mee, iets net wat anders dan je meestal ziet bij die knapste meisje van de school/girl next door-rollen. En op het einde van de film vond ik haar heel aardig spelen. Dat is ook het gedeelte waar de film echt indruk op me maakte. Eigenlijk was ik al om zo vanaf dat de film een roadtrip (ook al een favoriet genre van me, de trip had nog best wat langer mogen duren) werd, of even daarvoor. De zeer aangename melancholische toon komt dan ook het meest naar voren. En het einde vond ik toch best verrassend op een of andere manier, als Quentin Margo eindelijk vindt en haar na een gesprek met haar van haar voetstuk haalt. Een mooie bitterzoete en ook verlangende en optimistische eindconclusie. Daar verpest het flauw Ben en Lacey nog even aan elkaar koppelen ook niets aan. Dat is een van de laatste stuiptrekkingen van het ongeloofwaardige eerste deel van de film. 3.5*.

Paper towns is een super boek van John Green wat goed is verfilmd naar mijn idee.

Paper town is dus niet voor iedereen weggelegd als ik het zo terug lees.

Prima natuurlijk dat veel mensen het zien als een hap slik weg filmpje.

Maar wie de tijd wel neemt en er eens over nadenkt zal niet bedrogen uitkomen.

Het is geen Perks of being a wallflower waarbij alles er wel heel dik bovenop ligt

Paper towns heeft wat mij betreft wat meer laagjes maar daar moet je wel even de tijd voor nemen

Hmm, ondermaatse film. Komt veel te gemaakt over (misschien was dat ook deels door de voice-over). Script vond ik zwak. Maar vooral... heel slechte acteerprestaties. Het is duidelijk dat Delevigne enkel en alleen maar de hoofdrol speelt door haar uiterlijk (hoewel ik ze niet knap vind). Sterk speelt ze niet. Heeft ook niet echt de stem om in een film te spelen. Zeer vervelend. Haalt je steeds uit de film.

Vermakelijke boekverfilming. Het melancholische verhaal is goed uitgevoerd, en er werd overtuigend geacteerd door de aanwezige cast. 3,5 Ster.