Steve Jobs (2015)

Ik keek al enige tijd uit naar deze film en heb de film gisteren gezien bij het Leiden IFF. De film begint direct achter de schermen en portretteert Steve Jobs voor belangrijke productaankondigingen in 1984, 1988 en 1998. Het concept is interessant , echter hier schuilt naar mijn mening ook direct de beperkingen van deze film.

Bij de productaankondigingen zijn de thema's gelijk aan elkaar. Je hebt het issue tussen Steve Jobs en zijn ex Chrysann Brennan, Lisa Brennan, Andy Hertzfeld, John Sculley en Steve Wozniak. Hierbij is er bij elk karakter een rode draad dat doorloopt tot 1998. Hierbij lukt het aardig om het karakter van Steve Jobs te schetsen, zowel privé als zakelijk. Door de keuze van de regisseur om de productaankondigingen te gebruiken zien we geen Steve Jobs werken aan een project en zijn bijdrage hierin. Het wordt geprobeerd, hij legt bijvoorbeeld uit waarom hij een gesloten systeem wil, maar is toch onvoldoende gelukt. Steve Jobs ziet zich als kunstenaar die bepaalde keuzes maakt, met de gemaakte keuzes moet de consument leren leven. Het product is een verzamelingen van keuzes en hier kies je wel/niet voor. De film benadrukt in de ruzie met zijn ex dat hij een aandelenvermogen van 441 miljoen dollar heeft, in 1998 spreken ze over enkele miljarden. Dat hij dit kapitaal heeft verdient met Pixar, en zijn belangrijke aandeel in dit bedrijf, daar wordt met geen woord over gesproken.

Het zwaartepunt van deze film ligt dan ook vooral bij de relatie tussen Steve Jobs en zijn dochter. Hoewel dat voor hem erg belangrijk zal zijn geweest en ook een idee geeft van zijn karakter, is het niet wat de wereld zich aan Steve Jobs zal herinneren en waar zijn karakter dan werkelijk het verschil heeft gemaakt. Dit laatste had ik wel willen zien en vind ik een gemiste kans, zeker met de geweldige acteurs.

Ik heb geen aanmerkingen op de prestaties van de acteurs. Micheal Fassbender, Kate Winslet, Seth Rogen en Jeff Daniels komen allen geloofwaardig over. Vooral Jeff Daniels als John Sculley vond ik goed. De ruzie tussen Steve Jobs en John Sculley voor de productaankondiging van de NeXT-cube in 1988 is fantastisch geacteerd. Micheal Fassbender speelt erg goed maar lijkt niet op Steve Jobs in 1984 en 1988. Ik vraag mij af of dit niet beter had gekund, desnoods met 2 verschillende acteurs. In 1998 lijkt hij een stuk meer op de man en is tevens ook het beste deel van de film.

Al met al een aardige film maar de regisseur heeft met de keuze voor de productaankondigingen zichzelf teveel beperkt. Het is een aardige karakterschets, waar het veel meer had kunnen zijn. De progressie van Steve Jobs door de jaren heen is onvoldoende te zien. Jammer, 3*.

Zeer sterke film over het deel van Jobs' leven waar ik eigenlijk niks van afwist. Dat maakt het natuurlijk meteen een stuk interessanter want zoals hij neergezet wordt had ik hem niet verwacht. Het is misschien geen Social Network en het is niet echt één verhaal, maar desalniettemin wel een krachtpatser. Zonde dat hij het zo slecht doet in de bioscopen. Aan de cast ligt het ook zeker niet. Hoewel Fassbender qua uiterlijk niet echt op Jobs lijkt (pas in het laatste deel), is hij wel ijzersterk. En dat geldt ook voor de rest van de cast, waaronder Seth Rogen en dat mag ook wel gezegd worden.

4*

Afgelopen dinsdag zat ik weer in een volle zaal naar een film te kijken waarvan we van te voren niet wisten welke dat zou zijn. De Sneak Previews bij Pathe zijn ontzettend leuk als je een beetje een allround filmliefhebber bent. Dit keer was de nieuwe film van de oprichter van Apple aan de beurt. De nieuwe Steve Jobs film werd in Amerika niet negatief ontvangen maar was ook geen enorme kaskraker. In Nederland gaat die binnenkort pas echt in premiere.

De film zelf is zo gemaakt dat je Jobs eigenlijk alleen tijdens zijn minder succesvolle periodes ziet. Iedere Apple fanboy die deze man op een voetstuk heeft staan, moet eigenlijk verplicht worden deze film even te kijken. Steve Jobs was namelijk geen lieverdje en ook geen volksheld, zoals die nu soms wel wordt gezien. Verder weten ook weinig mensen van het verhaal rond zijn dochter. Dus als je even met beide benen op de wereld wilt staan wat betreft Steve Jobs en Apple dan is dit zeker een aanrader. Verder kan je natuurlijk genieten van het nodige Apple spektakel en zie je hoe een garage bedrijfje uitgroeit tot een van de grootste bedrijven van de wereld. Interessant, ja dat is het zeker. De film zit wel zo goed in elkaar dat je kan zien dat Steve wel met enorm veel passie en doorzettingsvermogen heeft gewerkt en dat de aanhouder uiteindelijk toch wint. Ook kudo’s naar de casting, een vrij onbekende acteur als Jobs en Kate Winslet als zijn Poolse assistent blijkt een perfecte combi. Inspirerend, kippenvel en toch ook wel amusant, een film die je eigenlijk wel even moet zien.

Let wel op, de film is geen biografie en hier en daar natuurlijk wel wat gehollywood. Gelukkig maar want anders zouden de 122 minuten wel erg lang duren

Een film over Steve Jobs geschreven door Aaron Sorkin (The Social Network, The West Wing) met Danny Boyle (Slumdog Millionaire) als regisseur en met Michael Fassbender in de hoofdrol? Sony bedankte uiteindelijk voor de eer. Universal pikte het project op en deze film bewijst het ongelijk van Sony door deze film te laten lopen. De film is energiek, fantastisch geschreven en briljant geacteerd. Biopics worden niet veel beter dan dit. Steve Jobs is een must-see voor iedereen die van films of iPhones/iPads/iMacs houdt. Door het slim gebruiken van drie productlanceringen, leer je Steve Jobs ook in verschillende perioden in zijn leven kennen. Keer op keer is hij dan ook iets anders, of reageert hij anders op zaken. Wat niet veranderd is zijn grote geloof in dat wat hij doet, perfect is en alles perfect moet zijn. Fassbender speelt de rol in ieder geval perfect, Sorkin’s script is bijna perfect en de regie had ook niet veel beter gekund. De film past goed bij zijn titelpersonage, het streeft naar perfectie en komt een heel eind.

'Steve Jobs' Recensie - Filmtakers

De film jOBS en deze zijn complementair aan elkaar: die eerste toont wat Jobs heeft gedaan, deze van Boyle toont wie Jobs was. Hoewel de hele persoon Jobs mij weinig interesseert, is het wel duidelijk dat dit de betere film van de twee is.

Grootste troef is Fassbender. Hoewel hij in uiterlijk niet echt lijkt (zacht uitgedrukt) geeft hij wel een enorme drive mee en stopt pit in de rol. Hij is geloofwaardig ja, maar meer dan dat. Een boeiend persoon die niet zozeer een slecht mens is, als wel iemand die tot het uiterste gaat en daarin anderen meeneemt. Of zich vooral geen raad weet te geven met anderen. Om over gevoelens maar te zwijgen. Ik heb niet alleen geboeid gekeken, maar ook instemmend (de man was koppig en had het soms mis, maar net zo vaak had hij gelijk) en met een grote glimlach.

En eigenlijk acteert iedereen sterk, met vooral een hele fijne Winslet die precies de juiste toon heeft. Nu scheelt het wel dat de acteurs snedige teksten meekrijgen van een Sorkin in vorm, maar je moet het nog wel even doen. En wat weer blijkt bij een biopic, toon niet alles maar slecht vlagen van iemands leven en laat dan zien wat voor een persoon het was. Spielberg deed dat goed met Lincoln, Boyle (met Sorkin) doet dat goed met Steve Jobs. Je krijgt een veel betere film. En dan de manier hoe dat in deze is gedaan, rond drie presentaties, is een leuke gimmick die prima werkt.

De film is retestrak gemonteerd, maar heeft ook een gruwelijk tempo. De twee uur vliegen voorbij. Ik heb me in ieder geval de volle twee uur uitstekend vermaakt. Nergens heb je trouwens het idee een film van Danny Boyle te zien, op een korte beat na die zo af en toe langskomt. De film is ook vrij degelijk gefilmd en springt nergens uit de pan en dat had echt best meer gemogen. Leukste momentje vond ik toen Jobs met Rogen (geloof ik) een orkestbak inliep en het stemmen van een orkest te horen is. Niet dat het nu zo bijzonder was, maar ik houd daar altijd van, zo vlak voor een klassiek concert of een opera. Enfin, 4,0*.

Tot nu toe beste van het jaar.

Dit is hoe je een bio-pic moet maken. Ze trappen niet in de gebruikelijke valkuilen door even zijn hele leven in 2uurtjes samen te vatten. Ze pakken slim 3 hoogte/diepte punten uit zijn loopbaan en geven achter de schermen hints over zijn jeugd, prive leven en werk. De dialogen zijn snel en uiteraard weergaloos geschreven. Saai is de film dus nooit en met Boyle op de regie stoel kun je niet anders dan visueel een dik in orde film voorgeschoteld krijgen. Het is geen gekke Boyle. Maar op momenten zie je toch net even dat hij wat meer gevoel heeft dan de gemiddelde regisseur in Hollywood. Het projecteren om de muur is speels en werkte perfect. Ook sterk dat Jobs best een lul was, maar ze ook weer niet in de val trappen om het te extreem te maken. Dat grijze gebied bleef aanwezig, daar hou ik wel van.

Cast is uitstekend, Fassbender groeit en groeit maar. Enige met wie ik wat last had was Winslet. Ze leek haar accent niet helemaal vast te kunnen houden. Had het idee dat haar accent ook erger werd naar mate de film verder het heden in ging. Je zou toch eerder andersom verwachten...

Niettemin een klein smetje op een verder voortreffelijke film.

4 sterren.

Verrassend goed. Sterk script van Sorkin, strakke regie van Boyle en vooral Winslet en Fassbender schitteren. Trekt in het midden net wat een beetje om écht te excelleren, maar een fijne film is het zeker.

film reviews in 100 woorden: Steve Jobs (in 100 woorden) - filmreviewsin100woorden.blogspot.be

ps. ik ben geen professionele schrijver of criticus, ik ben maar een movie geek met een toetsenbord.

Steve Jobs is een originele en energieke biopic over een icoon dat alleen een handvol briljante acteurs had kunnen spelen. Michael Fassbender lijkt misschien niet op Jobs, toch zet hij een ijzersterke prestatie neer als de grensverleggende en manipulerende perfectionist, zelfs Seth Rogen zet een puike prestatie neer als Wozniak. Aaron Sorkin’s script is eersteklas en Danny Boyle’s regie is uiteraard even formidabel, toch vond ik persoonlijk de dialoog en de acteerprestaties interessanter dan het verhaal. Steve Jobs is een prima karakterstudie over een interessant personage, maar komt niet over als een cinematisch verhaal met een begin, midden en einde.

3,5*

“Musicians play their instruments. I play the orchestra.”

Wat is het ontzettend jammer dat Steve Jobs is ondergesneeuwd en het slecht heeft gedaan in de bioscoop want wat een ongelooflijk sterke biopic is dit zeg. Jobs is een schoolvoorbeeld van hoe je een goede biopic maakt. Het is slim geweest van scenarioschrijver Aaron Sorkin om zich te concentreren op drie belangrijke mijlpalen in het leven van Jobs in plaats van zijn hele leven van wieg tot graf te laten zien. De drie belangrijke mijlpalen zijn de lancering van de Macintosh in 1984, de lancering van de NeXT in 1988 en uiteindelijk de succesvolle lancering van de iMac in 1998. En tijdens deze drie lanceringen voert Jobs gesprekken met verschillende belangrijke mensen in zijn leven en komen we steeds iets meer te weten over deze briljante, inventieve maar ook afstandelijke en onuitstaanbare man.

Sorkin heeft ook het scenario voor The Social Network geschreven en hij weet dus hoe je dit soort films moet aanpakken. De dialogen en monologen knetteren van het scherm en zijn humoristisch, sarcastisch, keihard maar op sommige momenten ook liefdevol. Steve Jobs is een echte acteursfilm en de mensen van de casting hebben hierin een home run geslagen. Michael Fassbender lijkt niet echt op Jobs maar vanaf de allereerste scene ben je dat vergeten en kijk je naar een acteur die zijn ziel en zaligheid in de rol legt en je twee uur weet te fascineren en waar je alleen maar met bewondering naar kan kijken. Maar Kate Winslet doet niet voor Fassbender onder en hun gezamenlijke scènes zijn net brandend buskruit. Het knettert, er is explosiegevaar (vooral bij Joanna die veel moet pikken) maar er is ook respect, humor en een vreemd soort liefde. Wanneer Winslet op het laatst losgaat kan je alleen maar met open mond staren naar deze potentiële Oscarwinnares. Ook Seth Rogen, Jeff Daniels en Michael Stuhlbarg zijn waanzinnig goed. Speciale vermelding voor Perla Haney-Jardine die de 19-jarige dochter van Jobs speelt. Haar scene met Fassbender op het laatst is een hoogtepunt in de film. Steve Jobs verdient het om door meer mensen te worden gezien. Een prachtfilm met spectaculaire acteerprestaties.

Geweldig gefilmd, ijzersterke acteurs, goed neergezette personages. Maar om deze film in zijn volledigheid te waarderen moet je jezelf toch enigszins kunnen personifiëren met Apple en zijn oprichter. Dat kan ik helaas niet, heb een Samsung in mijn zak en schrijf dit op een PC, dus dan wordt zo'n film natuurlijk al stukken minder interessant. Neemt niet weg dat Danny Boyle een geweldig stukje cinema heeft neergezet dat zelfs door de grootste Apple-haters gepruimd kan worden. "De film is net zo opgepompt als het product," zie ik Leo1954 hier boven schrijven. Ik vond juist dat hier de sterkte van de film lag; de film Steve Jobs prijst de persoon Steve Jobs helemaal niet de hemel in, pompt hem alles behalve op, maar stelt tegelijkertijd wel haarfijn bloot waarom hij zoveel de hemel in werd geprezen en hoe deze man niets meer was dan de, hoe hij het zelf noemt, "dirigent van het orkest", of inderdaad, zoals de eerdergenoemde gebruiker schrijft, een opgepompt product. Een mythe ontbloten en tegelijkertijd in stand houden, dat is zeker geen gemakkelijke opdracht. Maar Boyle is het zeker gelukt.

Heel wat beter dan het vrij beroerde jOBS (2013), maar ook deze Steve Jobs film bracht me niet naar het puntje van mijn stoel. Daarvoor vind ik de beste man niet interessant genoeg. Zijn werk wel, maar daar gaat ook deze film niet enorm veel over. Zou graag eens een goede film over hem zien in de laatste pakweg 10 jaar van zijn leven, met zijn iPod, iPhone en iPad en zijn laatste levensfase rondom zijn ziekte en de hysterie die los kwam na zijn dood. Maar goed, dit is op zich best een behoorlijke film. Sterk acteerwerk (al vond ik hem lang niet altijd goed op hem lijken), een paar prima scenes en de persoon Steve Jobs wordt ook goed getoond. Best een nare man, maar wel een genie die hele vernieuwende producten wist te creëren.

3*

Oscar-winnaar Aaron Sorkin en regisseur Danny Boyle maken van deze film een strak geregisseerde karakterstudie. Verwacht je evenwel niet aan een verfilming van Steve Jobs zijn leven. De film volgt hem gewoon in de minuten/uren voor de lancering van drie producten die beslissend waren voor hem. Telkens voert hij hier discussies over de producten met z'n collega's en/of naasten. Of het allemaal zo gebeurd is? Hoogstwaarschijnlijk niet, maar je krijgt wel inzicht in wat voor mens Steve Jobs was, enerzijds opgehemeld door z'n fans, maar voor z'n naasten een ijskoude zakenman die er z'n hand niet voor omdraait om hen te schofferen. Michael Fassbender lijkt in de verste verte fysiek niet op Steve Jobs, maar hij zet hem wel erg sterk door z'n charisma en gestiek perfect over te nemen.

Volledige recensie kan je hier vinden: Recensie: Steve Jobs – Popcorn Tales - popcorntales.com

Scriptschrijver Aaron Sorkin is een meester van de mono- en dialoog, dat blijkt hier maar weer eens. De hele film bestaat uit een spervuur van gesproken tekst, vrijwel zonder onderbrekingen, iets dat al snel te veel en vooral statisch zou kunnen worden in mindere handen. Gelukkig zorgt regisseur Danny Boyle voor veel dynamiek in zijn visuele aanpak en beschikt hij over een cast die de vele mono- en dialogen doeltreffend weet over te brengen. Michael Fassbender is geweldig als de ijskoude Jobs, die slechts sporadisch blijkt te beschikken over gevoelens. Kate Winslet, Seth Rogen en Jeff Daniels zijn al even indrukwekkend. De film is knap geconstrueerd rond drie belangrijke productpresentaties van Jobs en speelt zich uitsluitend achter de schermen af, precies voordat de presentaties plaatsvinden. Het resulteert in een fascinerende en vaak ontluisterende kijkervaring.

Goede film die laat zien wat voor mens hij nu eigenlijk wat en wat hij nu WEL en NIET kon, goed lullen kon hij en dirigeren maar iets werkelijks met zijn eigen handen maken nee.....dat liet hij aan vele andere over en hij strijkte met de eer....

Gelukkig kwam dit duidelijk in beeld in deze film, en zoals hierboven al meer geschreven helaas niet meer zijn laatste jaren aan bod met ingang van de IPOD I-Phone enz ... jammer

Genoten van de cast, wat een top acteurs, Michael Fassbender word steeds en steeds beter, hoop nog veel moois van hem te mogen zien!

Het kan zeker geen kwaad om alvast wat meer te weten over Steve Jobs, Apple en de producten, want anders zit je - zoals ik een beetje - je best te doen om, naast de dialogen, ook de inhoud te volgen. Nu was het globaal allemaal wel duidelijk, maar het is toch interessanter als je echt weet waar het allemaal over gaat. Want interessant en verfrissend is deze aanpak zeker (afgezet tegenover een 'gewone' biopic), maar het vereist dus wel wat aandacht om alles bij te houden.

Daarnaast moet je ook wel echt zin hebben in en geconcentreerd zijn voor de spervuur aan dialogen, die eigenlijk bijna too much wordt over een speelduur van 2 uur.

Hoewel ik dus vast niet alles ten volle heb meegekregen vond ik het toch zeker niet slecht. Die dynamische realtime scenes zijn toch wel weer erg Danny Boyle, bij een onderwerp dat op het eerste gezicht niet zo bij zijn aanpak past, en het is ook wel stijlvol en gelikt gedaan allemaal.

Een hele hoop conflict, appeltjes die nog geschild dienen te worden, met daar tussen ook nog eens de band met zijn dochter. Je krijgt op zich wel een beeld van Steve Jobs als persoon (hoewel het waarschijnlijk allemaal nog erger gemaakt is, alle scenes zijn natuurlijk conflicten in the heat of the moment).

Al met al best een goede film, allemaal wel leuk in elkaar verweven met dingen die door de jaren heen terugkomen als rode draad, maar zeker niet toegankelijk voor iedereen. Heb je helemaal niets met het onderwerp en de persoon dan kan ik me voorstellen dat je 2 uur lang denkt 'what am I watching?'.

3,5*

Wat een verschrikkelijke lul!

Maar wel een boeiend verhaal. Ik heb gefascineerd zitten kijken en had werkelijk geen enkel moment sympathie voor Jobs.

Ik heb niks met de Apple produkten en had eigenlijk niet zo veel zin in Apple, The Movie, maar ben toch blij dat ik hem heb gezien. Film focust op het karakter van Jobs.

De film is één lange dialoog met Jobs in de hoofdrol. Hij zit werkelijk in zowat ieder shot. Prima rol van Fassbender en Kate Winslet had ik in het begin niet eens herkend.

Danny Boyle zet met deze film een aparte biopic neer. In plaats van formulaïsch alle hoogtepunten en de ontstaansgeschiedenis van Apple en Steve Jobs in beeld te brengen, is het meer een door dialogen gedreven 'behind-the-scenes' drama geworden waarin het karakter van Jobs en de omgang met zijn dochter en ex-vrouw centraal staan.

Een originele insteek, maar af en toe vond ik het wel vervelend dat er van de spraakmakende conferenties zelf niets getoond werd. De scènes vinden meestal plaats achter de coulissen en tijdens voorbereidingen en er wordt zoveel geouwehoerd dat het soms lastig te volgen is. Zeker als je niet zoveel weet van de achtergrond van Apple, NeXT of diens oprichters zijn sommige discussies moeilijk te plaatsen.

Ter vergelijking, de biopic jOBS (de film met Ashton Kutcher) heeft een veel rechtlijniger karakter, met een 'toen gebeurde er dit, daarna dat'-structuur.

Opvallend is overigens dat Fassbender weinig tot niet lijkt op Steve Jobs, terwijl Kutcher qua uiterlijk en maniertjes veel meer een imitatie deed. Nu blijkt dat een bewuste keuze te zijn geweest, maar naar mijn idee maakt enige gelijkenis de film wel iets interessanter. Wozniak en Hertzfeld lijken dan wel weer op de echte Wozniak en Hertzfeld.

Ik vind het moeilijk de film te beoordelen; enerzijds vind ik de film inhoudelijk sterker en beter gemaakt dan jOBS, anderzijds vind ik dat de onwetende kijker iets teveel in het diepe wordt gegooid en dat de opzet van de film niet altijd focust op de meest interessante zaken.

Persoonlijk vond ik de film "jOBS (2013)" leuker, vermakelijker en interessanter (m.b.t. de geschiedenis van Apple) dan deze Drama film over Steve Jobs, welke gaat over drie belangrijke Apple/Next (Apple Macintosh in 1984, NeXT in 1988 en Apple iMac in 1998) productpresentaties en dan achter de schermen, vlak voordat de productpresentaties gaan beginnen (van de productpresentaties zelf, zie je buiten een volle opgewonden zaal, weinig tot niets). Daarbij wordt hij geconfronteerd met verschillende problemen en personen, waaronder computeringenieur Steve Wozniak, marketingverantwoordelijke Joanna Hoffman, softwareontwikkelaar Andy Herzfeld, Apple-directeur John Sculley, zijn ex-vriendin Chrisann Brennan en hun dochter Lisa.

Het verhaal in deze uitvoering weet ondanks dat er eigenlijk alleen heel veel gepraat (gelukkig wel aardig wat interessante dialogen) wordt achter de schermen (daarbij krijg je dan ook wat flashbacks te zien m.b.t. het verleden van Steve Jobs, waaronder zijn ontslag bij Apple), toch te boeien en te interesseren. Omdat er heel veel gepraat wordt, is de film hier en daar wel wat langdradig. Maar desondanks kijkt de film zich wel lekker weg en weet hij ook te vermaken. Zijn dochter Lisa (die Steve Jobs heel lang niet heeft erkend en waar hij ook slecht mee omging, dat deed hij overigens met bijna iedereen en wat dat betreft was hij best een lul) speelt een belangrijk rol in dit verhaal en ook met betrekking tot Apple producten. Zo werd een Apple computer naar haar vernoemd (iets wat Steve Jobs lang heeft ontkend en wat volgens hem stond voor "Local Integrated Software Architecture") en een door haar gemaakte tekening op de Apple Macintosh, nota bene achter de schermen vlak voor de presentatie ervan in 1994, werd gebruikt bij het design voor de Apple iMac. En natuurlijk ook de walkman waar ze steeds mee rondliep en die Steve Jobs vreselijk vond (hij vond het net een baksteen) en waardoor hij inspiratie kreeg om de Apple iPod te ontwerpen waarop honderden "liedjes" pasten. Of het ook allemaal is gebeurd zoals in deze film wordt getoond, is natuurlijk de vraag.

De cast in deze film doet het overigens uitstekend tot goed en dan vooral natuurlijk Michael Fassbender in de rol (ik vond hem er overigens wel niet echt op lijken) van Steve Jobs die daarvoor ook genomineerd werd bij de Oscars (dat hij niet gewonnen heeft is overigens wel terecht). Kate Winslet (zag er wel apart uit met kapsel en bril in de jaren 80 en zeker ook m.b.t. haar schoenen en sokken die ze droeg) in de rol van marketingverantwoordelijke Joanna Hoffman deed het ook uitstekend (ook genomineerd bij de Oscars). Seth Rogen in de rol van computeringenieur en nerd Steve Wozniak (bleef maar hameren voor aandacht voor het Apple II team), Jeff Daniels in de rol van Apple-directeur John Sculley (met zijn Apple Newton PDA) en Michael Stuhlbarg in de rol van softwareontwikkelaar Andy Herzfeld (geweldig was het begin van de film waarin hij het probleem "Hello" maar moest zien op te lossen van Steve Jobs, die keihard tegen hem tekeer ging, vlak voor de productpresentatie van de Apple Macintosh), deden het gewoon goed. Hun rollen zijn ook wat beperkter.

Al met al best een redelijke film over Steve Jobs en dan vooral bekeken achter de schermen, vlak voor drie belangrijke productpresentaties. Maar zoals in mijn opening al aangegeven, vond ik persoonlijk film "jOBS (2013)" leuker en vermakelijker, want in deze film wordt vooral veel gepraat.

Boyle had een duidelijk idee met wat hij wilde denk ik, geen gezeik over zijn ziekte en daarnaast het levensverhaal vertellen vanuit enkele dagen (lanceringen van zijn nieuwe producten). De eerste keuze is denk ik goed geweest, die tweede keuze niet. Het komt erg geforceerd over aangezien alle belangrijke verwikkelingen nu zogenaamd ontstaan op juist die dagen.

Daarnaast gaat er veel te veel aandacht uit naar de relatie met zijn dochter. Goed om er even bij stil te staan (zegt wel wat over hem) maar daar draait het toch niet om lijkt me..

Goeie film over Steve Jobs die zich voorbereidt op een productpresentatie. Zeker geen standaard biopic. De film bestaat uit drie verschillende scenes, allemaal net voorafgaand aan een presentatie. Deze opzet geeft het geheel een bepaalde urgentie, maar aan de andere kant komt het ook wat gemaakt en repetitief over. Goeie dialogen en uitstekend acteerwerk.

Acteursfeestje.

Wat vooral erg indruk maakt is dat Fassbender volstrekt geloofwaardig is in de rol van Jobs, en daarnaast dan nog eens Rogen die blijkt te kunnen acteren - in de films waarin hij meestal z'n ding doet merk je daar maar weinig van. Ook de verdere bijrollen zijn indrukwekkend, misschien met uitzondering van Jeff Daniels die ik niet zo sterk vond - minder sterk dan je van hem verwachten zou in ieder geval.

Het verhaal wordt ook bijzonder sterk gebracht. Maar op een punt faalt het wel nogal, het maakt op geen moment de indruk op me dat we naar de werkelijkheid zitten te kijken. Nou is het natuurlijk ook geen documentaire, en op zich is de karakterschets van Steve dan wel weer behoorlijk overtuigend. Hoewel ook daar wel een klein vraagtekentje bij rijst 'hoe zat dat dan echt'. Helaas is het levensverhaal van de man zo gehypet dat je daar denk ik niet echt meer uit komt.

Erg goede biopic, die eens niet het standaard verhaaltje verteld.

Sorkin, Boyle en Fassbender zorgen twee uur lang voor vuurwerk. Het script is geweldig geschreven. Vlotte, interessante dialogen en situaties. Maar ook een sterk punt is hoe de personages zijn geschreven. Hoewel je als het ware vrijwel direct midden in de film terecht komt, heb je het idee dat je de personages al erg goed kent. Ook hun ontwikkeling en onderlinge relaties blijven erg interessant om te volgen.

Boyle vertaalt dat geweldige script op een geweldige manier naar film. Een goede keuze om hem als regisseur aan te stellen. Hij stelt bijna nooit teleur en kan met elk genre uit de voeten. Visueel erg mooi. De verschillende formats die gebruikt zijn, werken hier erg goed. De editing is geheel in stijl van het script. Lekker fast paced dus. De muziek, belichting. Allemaal erg fijn.

Fassbender zet op een geweldige manier Steve Jobs neer. Qua gelijkenis hebben de heren geen overeenkomsten, toch weet Fassbender in het personage te veranderen en heb je het gevoel alsof je naar Steve Jobs zelf zit te kijken. Maar ook credits naar Kate Winslet die hier toch ook erg goed acteerwerk laat zien. Rogen is een verademing in deze rol. Laat hem wat meer van dit soort rollen spelen. Daarin komt hij veel beter uit de verf dan in zijn komedie rollen. Ook de rest van de cast doet het fantastisch.

Heerlijk vlot filmpje.

Flauwe biopic.

De opzet is op zich nog wel interessant, al is het maar omdat het geen best-of verzameling uit Jobs' leven is geworden. Boyle probeert de figuur te scheppen door er drie momenten uit te lichten, maar slaagt daar maar halvelings in.

Fassbinder doet het op zich best goed, toch voelt Jobs zelden aan als een realistisch personage. Komt misschien omdat de mythe rondom hem te groot is, of omdat zijn gedrag een beetje te lomp. Ik vond het in ieder geval lastig om een persoon van vlees en bloed in hem te zien.

Boyle voegt daar als regisseur te weinig aan toe. Visueel is het redelijk saai, ook qua soundtrack stelt het allemaal niet veel voor. En dat voor een regisseur die toch wel bekend staat om z'n gestileerde aanpak. Da's misschien nog wel de grootste tekortkoming van de film.

Als biopic niet geloofwaardig genoeg om Jobs fans te overtuigen dat het maar een wrek was, maar ook niet overtuigend genoeg om Jobs haters extra ammunitie te geven. Had er meer verwacht, komende van Doyle.

2.0*

Gemiddeld.

Vrij vlot bij momenten, maar in zijn geheel toch ook niet bijster interessant. Sowieso is het wel verstandig geweest om slechts enkele periodes van dichterbij te bekijken. Steve Jobs(’ leven van A tot Z) had me wellicht nooit geboeid kunnen houden van begin tot eind.

Michael Fassbender levert evenwel een ijzersterke acteerprestatie af, weeral. Die man kan werkelijk alles. Ook hier, waar het wat minder natuurlijk en wat technischer had kunnen zijn, draagt hij de film met gemak. Seth Rogen is een aangename verrassing in een bijrol.

Danny Boyle houdt het levendig genoeg om er geen zoveelste grijze biopic van te maken, al dragen zijn eerdere films veel meer een eigen stempel. Biopic is misschien ook een verkeerde benaming voor deze film. Dat hij het mij over de ganse lijn gezien te weinig boeit ligt misschien meer aan de inhoud dan aan de vorm.

Kleine 3

Flauwe film. Vind Michael Fassbender een fantastische acteur maar is voor de rol als Steve Jobs niet op zijn plaats. Erg storend is dat Fassbender totaal niet op Jobs lijkt. Ashton Kutcher was echt beter in die rol. Verhaal begint in 1984. Lancering Lisa. Ook een overacterende Wozniak. In het dagelijkse leven een vriendelijke slimme Willy Wortel. In het boek komt die hele uitbarsting geeneens ter sprake. Een hele teleurstellende film. Had beter en meer verwacht. Het is nu een flauwe RTL 4 film geworden.

film raakte mij niet, geen spanning, geen drama, te voorspelbaar. maak er dan een documentaire van. jammer, gemiste kans.

Jammer hoe Boyle de tegenstelling tussen Fassbenders ego-character arc en het omlijstende familiedrama richting z'n kunstmatige extremen trekt. De laatste tien minuten zijn tenenkrommend. De rolbezetting is daarbuiten uitstekend, en de film scoort ook op belichting, set design en de passende '80s grain.

Steve Jobs kan dan wel gezien worden als een voorafschaduwing van The Social Network (Jobs voor Facebook), dan wel als een nawee (2015 na 2010). In beide gevallen zit Sorkin achter het script, maar de film van Fincher was gelaagder en minder geforceerd.

Na de zoveelste verwijzing naar een grootheid uit de Westerse canon geloofde ik het allemaal wel. Metaforen inkoppen is niet m'n grootste hobby.

Omdat het verhaal zich steeds voltrekt vlak voor een historische presentatie krijgt het nog iets van urgentie en spanning. Door de weinige locaties en personages is het best saai ondanks het prima acteren.

Matig.

Een genre en onderwerp waar ik normaal niet veel interesse voor heb, de pc en gadgetwereld, die hele drukte en presentatiewereld om het zomaar even te omschrijven, en het karakter van Jobs zelf.

Het eerste deel van de film kenmerkt zich door het beeld van de ronduit stuitende Jobs, die letterlijk met iedereen ruzie heeft, mensen tot het uiterste drijft en zich onderscheidt qua wereldvreemd koud gedrag richting vrouw en kind en een ongelooflijke perfectionisme richting het product dat de markt op moet. Hoewel sterk geacteerd door Fassbender zegt mij een dergelijk fenomeen niets. Dat je je zo gedraagt...en waarom nu eigenlijk? Lekker belangrijk allemaal. Goed, hier zal een ander anders overdenken en zeggen dat 'wereldveranderaars' en 'pioniers' zo te werk gaan en tegen gewerkt worden. Toch zegt 'Woz' rake dingen over dat Jobs slechts mensen pushed en zelf niets tot weinig kan.

Na een uur lijkt Jobs iets milder en herkenbaarder te worden met zijn koltrui, wordt de aversie voor mij tegen zijn gang en wandel ook iets minder. Tevens lijkt de samenwerking met zijn medewerkers iets beter. Ondanks enkele botsingen en typische Jobs momenten komt er toch iets van spiegelwerking en inzicht opgang. Voor mij overigens niet voldoende om nog enig sympathie te krijgen voor het persoon. Verder is het nog wel waard te noemen dat enkele dialogen wel heel goed zijn, dat Fassbender uitstekend is en Rogan ook prima. Toch doet het mij allemaal weinig. Gezien, beoordeelt en dat was het wel. Niet iets dat ik snel weer erbij ga pakken.