The Danish Girl (2015)

Absoluut te begrijpen dat beide hoofdrolspelers voor een oscar genomineerd zijn; met name Eddie Redmayne. Wat een begenadigd acteur en ik vond deze verbluffend intieme en doordringende rol, in dit gestileerde drama, zelfs nog beter dan die in 'The Therory of Everything' van vorig jaar. Ook het fijngevoelige, emotionele en oprecht tragisch vertelde verhaal, over een van de eerste (bekende) transgendervrouwen (een delicaat onderwerp en zeker voor de twintiger jaren controversieel), overtuigde en boeide zeer. Als rode draad liepen onvoorwaardelijke liefde en verlossing. De fotografie en soundtrack sloten naadloos aan en waren super.

N.B. Merkwaardig trouwens dat bij de oscars Alicia Vikander genomineerd werd voor beste vrouwelijke BIJrol, terwijl bij de bafta's hetzelfde gebeurde voor beste vrouwelijke HOOFDrol.

Oeioei, niks voor mij.

Kan me wel voorstellen daar een bepaald publiek voor te vinden is.

De acteurs enzo waren oke maar het is absoluut mijn genre niet.

The Story of Lili...

Als er wel iemand verdient om met de oscar voor beste acteur weg te wandelen, dan is het niemand minder dan Eddie Redmayne en niet Di Caprio. Ik vond dit een bijzonder aangrijpende maar ook droevige film. De metamorfose van kunstschilder Einar Wegener naar Lili Elbe, en het psychische leed om niet te zijn wie hij/zij is zorgt voor vonken op het scherm. Ook de onvoorwaardelijke trouw en steun van zijn echtgenote Gerda kon me treffen. Hooper maakte een gevoelige en eerlijke film die de kijker doet begrijpen hoe ondraaglijk het is om als vrouw te leven in het lichaam van een man. De dokters uit die tijd wisten er meestal ook geen raad mee... vooral onwetendheid. Het is voor mij iets te melodramatisch en zwaar uitgevallen, maar het acteerwerk was super-de-super, zowel van Redmayne als van Vikander. Ook overal op locatie geschoten en stevige Belgische medewerking bij deze productie.

Dude looks like a Lady

Mooie film.

De worsteling van de hoofdpersoon met zijn/haar identiteit is mooi geacteerd en in beeld gebracht. Een film over liefde, vriendschap, identiteit en het recht om te zijn wie of wat je wilt zijn.

Mooie sfeervolle shots van Kopenhagen en Parijs.

Oef, dat was een lange zit. Het verhaal leent zich uitstekend voor een goede film, maar het geheel blijft erg degelijk en Hooper weet ook nooit enig tempo in de film te zetten. Het ding kabbelt van scène naar scène zonder dat dit echt meditatief werkt. Na een uur had ik even de hoop dat er geen pauze zou zijn en de film al anderhalf uur onderweg was. Maar toen kwam er dus nog een complete tweede helft achteraan. Verder zijn de kostuums wel aardig (vooral de kleding van Schoenaerts) en is production design vaak spuuglelijke kitsch die we kennen van Hooper, met decors die onafgewerkt geschilderd zijn en eigenlijk zo uit de computer gerold lijken. Dit was ook al in Les Miz en The King's Speech. Dan doen die mooie gele huisjes daar niets aan af. Muziek verder met het pianogepingel kennen we onderhand ook wel. De film mist ook subtiliteit. Emoties worden met violenmuziek gebracht en alles komt keurig langs, tot en met de scène waarin Redmayne in elkaar wordt geslagen aan toe. Keurig één keer om te laten zien hoe erg hij lijdt, nooit vaker want het moet geen drama worden natuurlijk dat echt invoelbaar is.

Dan is het vooral spijtig dat Redmayne de hoofdrol heeft, een man die niet weet hoe te acteren en dan maar in tics en gewoontes terugtreedt. In zijn vertolking van Hawkins ging dat nog wel, en vrij geloofwaardig ook, maar nu wordt zijn gebrek aan talent pijnlijk duidelijk. Redmayne wisselt af met: handjes gebogen houden, naar de grond kijken (werkelijk constant), schaapachtig lachen, beetje glimlachen en wegdraaien bij de camera. Emoties overbrengen, de pijn van iemand die vrouw denkt te zijn, lukt hem niet en moet hij hardop zeggen. Ik heb me kapot gestoord aan hem.

Nee, er zijn eigenlijk maar drie redenen om deze film te kijken. Een verrukkelijke Vikander die wel weet hoe ze emotie moet overbrengen. Gewoon veel meer naturel en met een breed scala aan technieken. En twee scènes zijn heel aardig. Als Vikander gaat schilderen en de camera achter het doek is geplaatst. Dat is erg leuk gedaan. En die scène in de peepshow. Die is wel ontroerend, en ook betoverend op een bepaalde manier. Buiten dat heb ik zoiets niet eerder gezien en daar houd ik altijd wel van. Verder snel vergeten. 1,5*.

p.s. Met dit lage budget (15 miljoen) vraag ik me af waarom de film niet gewoon in het Deens is opgenomen. Vikander had je kunnen houden (heeft al eerder een Deense rol gehad) en dat had veel meer authenticiteit meegegeven. En geen Redmayne.

Toch denk ik dat Hooper niet per se een slechte keus heeft gemaakt om Redmayne te casten, aangezien zijn spel wel aansluit bij de gekozen stijl voor de film, die inderdaad niet doordrongen is van emotionele diepgang. Vond het juist wel wat hebben dat hij niet naadloos overtuigt als transgender. Geeft het geheel toch een beetje een ongemakkelijk gevoel, waardoor het contrast meer uitblinkt. En ik denk dat dat dan ook de opzet is geweest van Hooper, zodat hij zijn eigen feestje kon bouwen.

The Danish Girl

Na doodgegooid te zijn door Pathé met de trailer van deze film was mijn animo om de film te gaan kijken tot een dieptepunt gekomen. Via enkele omwegen ben ik dan toch in de zaal terecht gekomen en had eigenlijk nul verwachtingen. Als het maar niet zo erg was als ik dacht...

Al met al was het een meevaller. De film is relatief luchtig, met name in het begin, en heeft een ietwat te trage snelheid die aardig ruimte geeft tot ontplooiing van de karakters - zij het de een beter dan de ander. Eigenlijk zijn met name de eerste stukken van de film de beste. Als Einar zich eenmaal als Lili ontpopt zakt het niveau. Lili is uitgewerkt tot een ergerlijk personage dat in plaats van empathie irritatie oproept. Zo tegen het einde blijft het niveau wat kwakkelen en de laatste scènes zijn misschien wel iets te timide en te weinig dramatisch.

Ik ben bang dat Redmayne zich tot een eendagsvlieg aan het ontpoppen is. Tot nu toe weet hij eigenlijk alleen als Stephen Hawking een goede rol neerzette, en sindsdien kan niet meer imponeren. Ook hier laat zijn spel te wensen over, en ik sluit mij graag bij mjk87 aan.

Vikander is verreweg de beste van de cast. Zij is degene die de gehele film draagt en een bijzonder spel weet neer te zetten. Gelukkig weet zij haar onder de maat spelende antagonist ten volste te compenseren. Overtuiging, passie en drama vinden bij haar een perfecte mix. Je krijgt het idee dat zij degene is waar het verhaal om draait, iets dat toch niet geheel de bedoeling is.

Visueel is het allemaal braafjes. Met een relatief laag budget is er toch een aardige setting gecreëerd. Toch blijft het een drama met weinig sfeer. De interne strijd van Einar had veel dramatischer naar voren gebracht mogen worden. Ook de maatschappelijke strijd voor acceptatie van transgenders had wat mij betreft explicieter naar voren mogen komen. Geef, als je hier toch aan begint, de film dan ook een moraal mee.

Door een bijzonder sterke Vikander en het feit dat de film mee viel ten opzichte van mijn verwachtingen krijgt hij een voldoende. Twee maal deze film aanschouwen is hij echter niet waard.

3*

Ik denk dat sommigen zich mispakken over Redmayne en lijken te vergeten dat hij niet iemand speelt die al jaren transgender is, maar iemand die op onzekere wijze evolueert van een getrouwde man naar een transgender. Heel de film draait net rond die transitie. Dat daar een bijna onnatuurlijke drang naar erkenning, alsook twijfel en onhandigheid bij komt kijken hoort net bij het acteerspel.

Van Redmayne ben ik nooit fan geweest, ik vond dit wel een goede ontmoeting met Alicia Vikander. Al dan niet terecht die Oscar (ik ben niet zo van de Oscars) ze zet wel een mooie rol neer. De film zelf is interessant, Redmayne speelt weer een typetje, waar hij goed in schijnt te zijn. Verder onderhoudende film, over een interessant leven.

Het vermaakt wel maar niet meer dan dat. Waarom zo'n kleine productie niet gewoon in het Deens gedraaid is vraag ik me ook af. Nu komt het wel heel onrealistisch over. Eddie Redmayne doet eigenlijk hetzelfde typetje als in Jupiter Ascending maar dan in een heel andere setting uiteraard. Ik vraag me af of hij daadwerkelijk kan acteren. Matige film

'The Danish Girl' is een Brits-Amerikaanse film geregiseerd door Tom Hooper, gebaseerd op de gelijknamige roman van David Ebershoff.

De film speelt zich af in Kopenhagen anno 1926 en vertelt het verhaal van het kunstenaarsechtpaar Einar en Gerda Wegener, respectievelijk vertolkt door Eddie Redmaye en Alicia Vikander.

Op zeker ogenblik vraagt Gerda haar man om in te vallen als vrouwelijk model. Ze creëren hierbij de figuur Lili Elbe. Wat eerst als een spel begon, wordt voor het echtpaar al snel een realiteit. Einar blijkt de figuur Lili niet meer te kunnen loslaten. Wat al heel lang in hem aanwezig was komt nu aan de oppervlakte. Hij voelt zich vrouw, in een mannenlichaam gevangen.

Hun relatie lijdt onder de evolutie die hij doormaakt. Als hij uiteindelijk hulp gaat zoeken, wordt hij als homofiel, pervers, schizofreen en obsceen bestempeld. Het tijdskader van het gebeuren is daar vanzelfsprekend niet vreemd aan.

Uiteindelijk wordt hij de eerste transgender die een geslachtsoperatie ondergaat, een ingreep die toen helemaal niet vanzelfsprekend was.

Het is opvallend dat de recensies over deze film sterk uiteenlopend zijn. Sommigen vinden de film weinig body and soul hebben, anderen vinden hem dan weer goedbedoeld maar Oscargeil. Anderen noemen de film een geboetseerd melodrama. De positieve recensies noemen de film dan weer een Oscarnominatie waardig.

Ik probeerde de film te bekijken zonder rekening te houden met de oordelen van anderen. Welk gevoel had ik bij het bekijken van die film? Wat vond ik ervan?

Ik heb er vooreerst alle begrip voor dat de film niet de hele problematiek van het transgender-zijn kan uitdiepen. De film gaat 'over' een transgender.

Ik vind het een heel genietbare film, tot in de kleinste details verzorgd.

Een rijk kleurenpalet, visueel heel aangenaam om te beleven, waarbij het hoofdpersonage soms stilistisch in beeld wordt gebracht.

Vooral de vertolking van Eddie Redmayne doet me aan mime, soms zelfs aan ballet denken. De vele close-ups van zijn gezicht, de soms subtiele signalen in zijn mimiek, maakten het voor mij boeiend om de film te blijven volgen.

De film drijft op de toch wel sterke vertolking van Eddie Redmayne, maar nergens wordt zijn tegenspeelster Alicia Vikander, als de begripsvolle echtgenote, overvleugeld. Matthias Schoenaerts, als de vroegere, liefdevolle vriend, leek me dan weer een eerder kleurloze figuur te zijn. Misschien verlangde zijn rol echter niet meer dan zorgend aanwezig te zijn.

Samengevat kan ik zeggen dat ik 'The Danish Girl' een heel verzorgde, diepmenselijke film vond over mensen die ongewild op een kruispunt van hun leven waren aanbeland.

Toegegeven, het duurde tot ongeveer een halfuurtje in de film dat ik me liet betoveren. Tot het moment dat Sandahl kennismaakt met Lili en Einar, zo'n beetje. Daarvoor dacht ik: Hallo, wat is hier nou de voertaal? Tikkeltje jammer, jawel.
Máár wat een film he. Eddie laat maar weer zien hoe goed hij is, na eerder in the Theory of Everything al verpletterend bezig te zijn geweest. Hij brengt een kwetsbaarheid met zich mee die heel lief, zacht en teder aanvoelt. Ik houd van de manier waarop zijn spel door dat van Matthias en Alicia gevlochten wordt. Regelmatig kon ik na weer een pracht stukje scene mijn adem niet meer in houden, en zuchtte ik van pure verwondering. Het is zo mooi, maar ook zo wrang. Ik kan me er niks bij voorstellen, wat Einar voelde.
Ik geloof dat het leven waarin je geboren wordt, meisje of jongen, arm, rijk of middenklasse, jouw leven hoort te zijn. Op de manier zoals dat bedoeld is. Maar mensen doen nu eenmaal. En tja, ik kijk naar de wereld, en sta in verwondering. Elke keer opnieuw. Ik las het verhaal van Einar via Wikipedia. En bedenk mij dan nu weer, dat het maar wat wrang kan zijn hoe het kan lopen in de tijd die je gegeven is.

Alicia is echt steengoed. Matthias (ik zat al te denken dat ik nu toch echt hem eens een keer herkende, en dacht ook gelijk aan de juiste man) is zo ontzettend fijn. Hij laveert echt tussen de sterkere acteurs, en laat zien daar tussen te horen. Het is een prachtig stukje werk. Ik ben nog steeds onder de indruk van alles. Oja, en die laatste scene voor de aftiteling begint te rollen. Die deed me een beetje denken aan het prachteinde van American Beauty. Waartoe? Tja.

Dit biografische verhaal over een innerlijke strijd van een man en de diepe liefde van een vrouw aan haar partner had genoeg stof moeten kunnen opleveren voor een sterke film. Eddie Redmayne heeft als hetero een vrij markante verschijning die zich prima leent voor dit soort acteerwerk. Toch bleef het vrij oppervlakkig met wat knipperende oogjes en het constant aanwezige glimlachje. De onrust en innerlijke strijd had meer inhoud kunnen bieden alsmede enige empathie m.b.t. zijn partner, maar dat bleek helaas buiten beschouwing. Het decor met prachtige kostuums, architectuur en landschappen was voorbeeldig.

Ondanks dat het gewoon een goeie film is, kon ik er toch niet helemaal in komen. Het acteerwerk is gewoon puik, en qua casting voor Lili had je waarschijnlijk geen betere kunnen vinden. Het zal dan toch aan mij liggen.

Fijn.

Met name dankzij het sterke spel van Redmayne en Vikander. Zij strijken toch heel wat plooitjes glad en zorgen ervoor dat het drama gewoon werkt. Redmayne leunt inderdaad wat op maniertjes maar weet daarmee tohc knap z'n personage vorm te geven. Van Vikander kan hetzelfde gezegd worden. Op papier zijn ze beiden een beetje makkelijk, maar de acteurs maken er meer van.

Ook leuk dat het een film is over Lili/Einar de persoon. Het voelt nergens aan als een typisch LGBT statement, wel als een drama over een wat apart personage. Maakt deze film meteen een stuk minder vermoeiend en het zorgt er ook voor dat het drama zelf iets meer ademruimte krijgt.

Visueel vond ik het netjes maar érg klassiek, net als de soundtrack. Het is niet bepaald mijn favoriete stijl maar oogt en klinkt toch beter dan wat Hollywood doorgaans met dit soort verhalen aanvangt. Qua waarheidsgetrouwheid laat de film blijkbaar links en rechts wel wat steekjes vallen, afgaande op wat hier geschreven werd is dat ook wel een beetje jammer, anderzijds moet je van Hooper (en zijn primaire doelpubliek) op dat gebied ook niet teveel verwachten.

Al bij al een fijne film, die vooral gedragen wordt door twee sterk acterende hoofdacteurs en bovengemiddelde audiovisuele afwerking. Groots vond ik het nergens, maar beter dan ik verwacht had.

3.5*

Bijzonder stylish filmpje.

Goed geacteerd en aardig verhaal.

Grote aanrader!

Prachtige film is dit, met een uitstekende cast.

Gebaseerd op het ware verhaal van de eerste transgender.

Eddie Redmayne is voortreffelijk in zijn dubbelrol, als man en als transgender, en ook Alicia Vikander doet het uitstekend, en heeft terecht hiervoor een Oscar in de wacht gesleept.

Ook steengoed in deze film, zij het in een kleinere, maar niet onbelangrijke rol is onze Belgische trots Matthias Schoenaerts.

Ik heb genoten van deze film met een subliem, maar sereen gebracht verhaal, dat evenwel een tragisch einde kent.

Maar ik kan de film warm aanbevelen.....

Wat ziet de film er prachtig uit. De landschappen, de interieurs, hoe alles geschoten is. Alles straalt rust en stijl uit. Erg prettig om naar te kijken.

En dat geldt ook voor de acteurs. Alicia Vikander is prachtig, en ook Eddie Radmayne is van een apart soort schoonheid. Erg bijzonder acteur toch, die ik nu voor de tweede keer een erg bijzondere rol zie neerzetten, na Hawking.

Het is dat Leonardo DiCaprio zijn 'verplichte' Oscar kreeg (en ik daar zelf ook blij mee was), maar toen had ik deze film nog niet gezien, eigenlijk had hij wel (weer) naar Redmayne mogen gaan van mij.

Het onderwerp vind ik vrij ingetogen behandeld, nergens met al te veel Hollywoodiaans vertoon. Wat mij betreft erg stijlvol en eerlijk neergezet in de prachtige jaren '20. En, met uitzondering van één shot dat eventjes weggelopen leek uit A Beautiful Mind, voor mij niet vaak aanvoelde als formulewerk dat ik al tig keer heb gezien .

dikke 4*

Redelijk.

Goed eerste uur, nadien kabbelt het iets te veel verder om maar verder te kabbelen en die magische 2 urengrens te bereiken. De personages an sich komen best goed uit de verf, zeker ook Lili. Behalve zo'n scène als het in elkaar geslagen worden werkt alles wonderwel. Hoogtepunt is de peepshow.

Dat samen met de vertoling van Alicia Vikander, wat een topactrice. Behalve in wegwerpfilms weet ze steeds te imponeren en ze komt ook veel natureller over dan Eddie Redmayne. Die is wel goed gecast, want die heeft wel iets vrouwelijks maar vervalt wel héél erg in maniertjes en tics.

Visueel zeker wel de moeite. Redelijk klassiek aandoend, maar ook gewoon leuk om zien qua kleurengebruik met dat Deense straatbeeld bijvoorbeeld. Soundtrack iets te zagerig, wat ook wel weegt op de teneur van de film en het verhaal kleffer maakt dan nodig.

3

Heel mooie, tedere film.

Schitterende weergave van de evolutie in de gevoelens van beide hoofdpersonages met dank aan de inpalmende vertolkingen van Eddie Redmayne en van de mooie Alicia Vikander. Ook het optreden van Matthias Schoenaerts, wat gepolijster dan gebruikelijk, is best geslaagd.

Niet te vergeten van deze film zijn de prachtige paletkleuren, de decors en de beeldcomposities, knap en kunstig.

Heel erg mooie film die erg stijlvol en rustig gebracht wordt, met een boeiend verhaal. Ietwat aparte stijl, maar door de prachtige setting en kostuums heel erg mooi. De acteerprestaties waren goed. Alicia Vikander zie ik heel graag bezig.

Wat een verschrikking. Vreselijk. Heb de laatste tijd de ervaring dat de films die ik heel erg lang links heb laten liggen, toch goed blijken te zijn. Bij deze 'Danish Girl' kan ik helaas niet hetzelfde zeggen. Verschrikkelijk oninteressante film, met een erg vervelende Redmayne. Wat een slechte rol. Dat schuwe hoofd, dat domme lachje, die handjes.. vreselijk. Wat een ergernis. En een rol die ik niet snel los kan laten bij hem ben ik bang. Dus.. jammer dat-ie ook in 'Fantastic Beasts' speelt. Had ik nou nét m'n vriendin beloofd die film te gaan zien dit weekend. Niet dus. Jammer, maar deze gast kan ik eerst niet aanzien.

Meer interessant dan goed. Het probleem van deze film is volgens mij de miscasting van Eddie Redmayne, die er naar mijn mening niet in slaagt op geloofwaardige wijze als transgender over te komen. Het contrast met de overtuigende rol van Alicia Vikander is te groot. Jammer.

Ben twintig minuten aan het kijken,maar het transgender gedoe is niet mijn ding. Uit gedaan. Ik dacht dat transgender meer van deze woelige en onduidelijke tijd was van zoekers naar hun/haar ego.....

Uitstekende film over een schildersechtpaar waarbij de man worstelt met zijn identiteit. Een mooi verhaal over de eerste transgender dat zich afspeelt eind jaren '20. Alhoewel nergens echt aangrijpend, wordt de innerlijke tweestrijd van beide hoofdpersonages sterk neergezet. De film ziet er prachtig uit met mooie kostuums en zorgvuldig uitgekozen locaties. Eddie Redmayne en vooral Alicia Vikander zetten twee prachtrollen neer.

Prachtige film inderdaad. Een bijzonder verhaal met prachtige acteerprestaties. De beelden zijn ook ziek mooi. Ook de lenzen die gebruikt worden zijn volledig mijn smaak. Het levert plaatjes op met veel diepte en op het juiste moment ook vervorming. Color grading is geweldig, evenals de kostuums en decors- art direction. Ja, dit is echt goed

Wow, wat zijn Redmayne en Vikander ontzettend goed in deze film. Redmayne weet geweldig gestalte gegeven aan zijn getroubleerde personage Wegener. Maar het spel van Vikander mag absoluut niet onvermeld blijven. Ze tillen de film duidelijk naar een hoger niveau.

Het verloop van de film is bekend en tamelijk voorspelbaar en uit te stippelen maar dat deert vanwege bovengenoemde redenen helemaal nergens.

“I love you, because you are the only person who made sense of me. And made me, possible.”

Herzien op Netflix. Het sterkste punt van The Danish Girl is de geweldige chemie tussen Redmayne en Vikander. Het zijn geen gemakkelijke rollen, maar door het samenspel van Redmayne en Vikander ga je echt helemaal op in het verhaal van Gerda en Einar/Lili.

Vooral Vikander steelt de show, en ze laat hier nog maar eens zien dat ze één van de beste actrices van haar generatie is. Redmayne is wat expressiever en uitbundiger in zijn acteren, maar dat past wel bij de rol van Einar/Lili. De regie van Hooper is degelijk en vooral de cinematografie valt op in positieve zin. De driehoeksverhouding tussen Einar, Gerda en Hans (Schoenaerts) komt niet lekker uit de verf, maar dan komt er zo'n krachtige laatste scene tussen Redmayne en Vikander en ben je dat gelijk vergeten. Wat een masterclass acteren geven ze in die scene.

I think Lily's thoughts, I dream her dreams. She was always there.

De meeste mensen zijn wel eens een keer ontevreden over hun eigen lichaam. Na afloop van de kerstdagen als er weer iets te veel kilo's zijn bijgekomen bijvoorbeeld, maar de ontevredenheid kan zich ook veel serieuzer uitstrekken. Als iemand wegens ouderdom, ziekte, of een beperking niet (meer) kan wat anderen kunnen. Soms kan deze ontevredenheid ook nog op een ander gebied betrekking hebben. Men voelt zich bijvoorbeeld niet tevreden met zijn of haar geslachtsbepaling. Anno 2017 reiken de technieken erg ver, om men het gepaste lichaam te geven wat er gewenst word. Maar hoe ging men hier in de jaren 20 mee om?

Bovenstaande is een interessant uitgangspunt en ik startte The Danish Girl dan ook met veel anticipatie. Echter begon ik al gauw de nodige diepgang en sfeer te missen omdat de speelduur veel te traag is met wat er uiteindelijk allemaal op het scherm gebeurt. Ook de acceptatie van transgenders in de jaren 20 kwam veel te minimaal naar voren waardoor de setting, ook al gaat het hier om een biografie binnen hetzelfde tijdsbeeld, eigenlijk weinig tot niks toe leek te voegen. Ook was het daarnaast denk ik ook niet helemaal de bedoeling dat mijn aandacht constant naar de vrouw van Einar uitging. Ik vond haar personage ook een stuk sympathieker en kreeg dan ook al gauw meer medelijden met haar dan met de persoon waar het allemaal om ging.

Jammer, want ik had hier toch meer van verwacht. Hoewel Vikander een goede rol neerzet (zij was ook de reden voor mij om deze film op te zetten) gaat de film toch al snel slepend en langdradig aanvoelen.

2,5*

Kan me volledig bij Gauke aansluiten maar toch één ding. Laat iedereen nou eens echt oprecht iets over een film zeggen. Niet revereren aan andere films , acteurs of gebeurtenissen. Kijk naar een film als een schilderij, alleen naar dat wat binnen die kaders valt en dan zie je een heel kwetsbare film, prachtige muziek, fotografisch prachtig van kleur, stemmig, somber, hoopvol en dapper.