Lawrence of Arabia (1962)

nou, het was een hele zit, maar ik heb hem in 1 keer gezien. aangezien ik ziek thuis zit en niet van het strand of iets anders leuks kan genieten moest ik het doen met een glas fris, een aantal aspirines en een film met de bijbehorende apparatuur.

uitstekend de Arabische rivaliteit en toch gezamelijke zaak in beeld gebracht. de cast is fenomenaal. de massale scenes zijn prachtig om te zien. het karakter van lawrence blijft onvoorspelbaar en PAS OP MINI SPOILER VOOR BRIDGE ON THE RIVER KWAI! de gekte die langzaam toeslaat door de omstandigheden (net als lt. nicholson in bridge on the river kwai)wordt prachtig gebracht.

toch een aantal minpunten. een aantal scenes waren overbodig en werden langer dan noodzakelijk gerekt.

normaal gesproken irriteert het me niet dat alle mogelijke bevolkingsgroepen Engels spreken in een film. hier soms wel. als ik een of andere arabier met een zwaarder Brits accent, dan Lawrence zelf hoor, begint me dat op een gegeven moment tegen te staan.

3,75 sterren.

Maar waarschijnlijk wel onbekend bij het filmpubliek.

In de film wordt goed geacteerd vooral wat betreft het overbrengen van emoties, de dialogen zijn af en toe helaas een beetje te statisch. Erg mooie beelden van de woestijn en ook de massa scenes zien er erg goed uit. Toch jammer dat de actie wat te wensen overlaat. Het ongeluk in de beginscene zag er ook niet echt dodelijk uit en er wordt veel gehakt maar niets geraakt, of er wordt veel geraakt maar niet gehakt. En wat we nu zien in Afghanistan en gaan zien in Irak laat deze film ook zien: het is best moeilijk om van het ene op het andere moment een nieuwe regering te bewerkstelligen. 4*

Niet echt mijn film nog, maar wel de sterkste van de grote spektakelfilms van David Lean die ik zag. Vooral omdat deze film constant boeiend blijft, terwijl zowel Bridge on the River Kwai en Dr. Zhivago mindere stukken kennen. Bovendien is er een mooi evenwicht tussen het massaspektakel en de mooie persoonlijke ontwikkeling van Lawrence. Absoluut een film om in de bios te zien ook. Dat zou ik nog weleens willen. Wellicht dat mijn cijfer dan nog wat stijgt.

3.5*

Naar mijn mening de Grootste en beste film allertijden.

Mijn belangrijkste argumenten:

*Ten eerste het ongelovelijk boeiende verhaal. Gebaseerd op een waar figuur uit de eerste wereld oorlog.

Het verhaal wordt meesterlijk opgebouwd, en de karakterontwikkelingen van Lawrence worden zeer stijlvol verteld.

* Een van de weinige grote blockbusters en epos films die het aandurfde de hoofdfiguur niet te romantiseren.

Sterker nog, de complexe persoonlijkheid van Lawrence word sterk verteld, en de film is dan ook meer een karakterstudie dan een biografie zonder te 'Prediken of te beoordelen/veroordelen'.

Lawrence of Arabia is dus naar mijn mening de boeienste film karakater uit een (helden??)epos. Zeker vergeleken met Spartacus, Braveheart etc,.. allemaal romantiseringen

van de waarheid met dappere en goede Helden!

Bijzonder vindt ik ook dat Lean geen enkele vrouwelijke hoofdrol of bijrol heeft bijgevoed (zoals Verina in Spartacus) Hoewel (mooie) vrouwen een film interessant maken!, is het gewaagd maar zeer gepast het hier niet te doen. Zeker wetend,dat Lawrence zeer waarschijnlijk homosexueel was.

* Alle bijrollen, (hoewel Alec Guiness met smink een beetje ironisch aandoet, maar went) zijn echt meesterlijk gespeeld. Vooral Antoni Quin vindt ik briljant. Nouja iedereen is hier briljant.

* En natuurlijk de meesterlijke regie en het camerawerk!

onvoorstelbaar. Jammer dat ik de film nooit in de bios heb gezien, als ie weer es ergens draait moet ik hem zien!!!!

(Voor degene die hem al gezien hebben snappen waarom)

Echt ver en ver uit de beste (epische) film ooit gemaakt,

nothing comes close,...

oja, wat me opviel,.. alle opnamens zijn op echte lokaties gemaakt, geen studio,.... dat vindt ik echt knap, zeker voor die tijd, waar ze met veel studioopname werktte en lelijke schaduwen irritant zijn.

Ik persoonlijk herkende veel uit Sevilla, Het alcacaba en Place d'Espana,....het laaste gebouw is later gebouwd dan de film afspeeld trouwens,.. maar maakt niet uit.

Oja en die schaduwen bij nachtscenes zijn geen regiefouten maar de enige oplossing voor de opnames in de woestijn. Ik vind het verder ook niet storend.

Verder een perfecte film.

Hmm deze film is duidelijk niet aan mij besteed.

Ik had er wel hoge verwachtingen van en kocht hem dus op dvd. Maar helaas.
Ik moet zeggen dat de muziek wel goed is maar de film gaat mij echt veeeeeeel te traag. Al dat gezever in de woestijn.

Echt meeslepend werd de film ook nergens, wat best beter had gekund aangezien het doden van je vriend omdat hij gewond is best emotioneel is.

Peter O'Toole vond ik eerlijk gezegd niet echt overtuigen. Zijn acteerstijl sprak mij niet echt aan.

Wel een goed punt waren de mooie beelden zo nu en dan gecombineerd met die mooie muziek, maar wat de film voor mij echt onderuithaalde was het veel te lage tempo.

Nu is dat in veel films uit die tijd zo, maar ik ben daar gewoon niet aan gewend. Ik snap wel dat andere mensen dit een prachtige film kunnen vinden.

Toch 3*

De film duurt te lang om meeslepend te zijn. De lengte had op mij als kijker en vervreemdende uitwerking. En ik heb het idee dat de film juist poogt meeslepend te zijn... Dat is dus niet gelukt.

Positief zijn de sets, de vele figuranten, en de goede effecten e.d. voor die tijd. Het is alleen wel een beetje nodig om iets te weten over de tijd en de motieven van de diverse partijen, want ik had geen idee dat de Britten tijdens WO1 ook bezig waren in Arabië.

Dramatisch slecht zijn de waardeloze theaterdialogen, Lawrence zijn makeup (eyeliner), en de algehele gayness van Lawrence. Opmerkelijk genoeg wordt over de "echte" T.E. Lawrence gezegd dat hij homo zou zijn, welnu, Peter O'Toole is er goed in geslaagd zijn personage als zodanig te portretteren.

Maar veruit het ergste was nog wel de tenenkrommend irritante score. Sjonge wat ging dat vervelen zeg. Daarom was het ook superirritant dat er twee vreemde 'pauzes' in de film zaten - op de DVD - bestaande uit zo'n 5 minuten aan stilstaand beeld met alweer dat tenenkrommende muziekje eronder.

Nee, het was een slechte combinatie tussen een theaterstuk en een spektakelfilm.

2.5 sterren

Lawrence of Arabia:

Dat (bijna) drie en een half uur naar zand kijken zo boeiend kan zijn heb ik nooit mogen dromen. Wat een prachtige beelden krijgen we te zien in deze film zeg. Inmens grote woestijnvlakten, prachtige bergen, rotsen en zo nu en dan een oase met palmbomen in het midden van de grote woestijn. Jah, op dit gebied is Lawrence of Arabia niet of nauwelijks te overtreffen wat mij betreft. Combineer deze prachtige beelden met een boeiend verhaal en je hebt een geweldige film.

Niet alleen de scenes in de woestijn zorgen voor mooie plaatjes, maar ook in de steden zelf - Caïro geloof ik - worden we verwend met prachtig beelden van al die witte gebouwen omringd met palmbomen. De sfeer die daar heerst is gewoon geweldig. Dit alles zorgt er dan ook voor dat de film eigenlijk geen seconde verveeld. Sommige dialogen zijn misschien op een gegeven moment niet meer erg interessant te noemen, maar dan hebben we altijd nog de prachtige cinematografie.

De rollen zijn prima ingedeeld wat mij betreft. Peter O' Toole is erg goed als Lawrence, maar ik vond Omar Sharif ook geweldig in zijn rol. De eerste kennismaking met Lawrence is dan ook direct raak, wanneer hij op zijn motor over de weg raast. Prima camerawerk overigens in die scene. De terugblikken na zijn dood - op deze motor - is het begin van een prachtige film. Vanaf minuut één heb ik me vermaakt in een interessant verhaal die door de prachtige beelden constant blijft boeien. Op een gegeven moment krijg je gewoon zelf het gevoel dat je in die enorme woestijn loopt. Alle bijrollen zijn trouwens ook prima ingedeeld. Alec Guiness als Feisal is erg goed, ondanks dat je duidelijk ziet dat de beste man een lading make-up op heeft om zijn ware persoon te verbergen. Maar dat geeft niet, want Guiness komt erg geloofwaardig over naar mijn mening.

De muziek van Maurice Jarre is prachtig. Simpelweg één van de beste scores die er gemaakt is. Ik had heel andere muziek verwacht en het was eerst wel even wennen, maar na een tijdje zit je er zo in dat deze muziek eigenlijk niet anders had gemoeten. David Lean weet alles tot een prachtig geheel te smeden in deze film. En dat zonder vrouwen. Ik dacht er niet eens bij na onder de film, maar las het net toevallig. De beelden lijken trouwens echt zo echt te zijn en ik was er ook van overtuigd dat alle beelden echt in de woestijn waren geschoten, maar dat is dan helaas niet zo. Ach, het maakt ook niks uit, want Lawrence of Arabia is simpelweg een groots meesterwerk.

* * * * *

Film die sterk in twee delen verdeeld is. En niet alleen door het intermezzo.

Het ouverture en het intermezzo het ik trouwens niet meegepikt. Vond de muziek niet meteen van die kwaliteit dat ze mooi tot z'n recht komt met een zwart scherm. Gewoon doorgespoeld.

Eerste deel van de film vond ik best aangenaam. Is al meer gezegd, maar de landschapsfotografie van Lean is vaak erg mooi. Kon de kleine pogingen tot abstractie ook wel apprecieren, al had daar veel meer mee gedaan kunnen worden. Muziek vond ik niet denderend al zat er wel een bekend en grappig deuntje in.

Verder vond ik er een leuk avontuurlijk sfeertje vanaf komen, zeker wanneer ze door de woestijn naar Aqada trekken. Personage van Lawrence past hier ook mooi in.

Tweede deel keert de film. Het landschap verdort en keert nooit meer terug. O'Tool kan niet meer leunen op het frivole avontuur cliché en valt compleet door de mand wanneer er meer van zijn personage verwacht wordt. Dat maakt de laatste 90 minuten jammer genoeg weer tot een lange zit.

De actie was verder niet al teveel soeps. Was al te voorspellen na het wel erg vreemd in beeld gebrachte ongeluk in het begin, maar ook de bestorming op Aqada vond ik er maar vreemd uitzien. Veel paardgerij en stofwolk, weinig gevecht.

Daar had het in ieder geval mogen stoppen voor mij, al wat volgt vond ik steeds moeilijker te harden. Op basis van het eerste deel had het 2.5* kunnen zijn, nu gaat er nog een volle vanaf voor het tweede deel.

Edit: Claude Rains vond ik de enige echt goeie rol neerzetten, als Dryden, had wel wat meer screentime mogen krijgen.

Lekkere wegkijk film. Heb hem al een tijdje niet meer gezien. Het verhaal is best in orde en de beelden zien er regelmatig indrukwekkend uit. De gevecht scènes vond ik er mooi uitzien (zeker voor een film uit 1962) De film duurt behoorlijk lang waardoor er soms wat saaie stukken in zitten, maar de hele film is best goed uit te kijken (vooral de eerste 2 uur). Peter O'Toole, en Omar Sharif vond ik goed acteren in deze film.

Moment van aankomst in Aqaba was magisch. Vooral omdat Lean ruimte bood voor verwondering bij zijn personages, tussen de trektochten door. Schitterende shots aan de kust met een ondergaande zon en een kameel/dromedaris in de branding. Verder kijkt het allemaal wel lekker weg en zitten er een paar andere mooie shots in van kolossale landschappen, vaak van ver weg gefilmd waardoor de personages ook echt als mieren overkomen. Overigens wel flauw dat `O Toole in de woestijn iemand tegenkomt en men elkaar gelijk begrijpt. Nu, zullen er best wat Arabieren Engels kunnen spreken, maar dit was toch wel slordig hoor.

Kan mij wel vinden in Onderhond `s commentaar dat Peter O'Toole steeds slechter gaat acteren naar het einde toe. Vooral dat moment dat de stoppen bij hem doorsloegen en hij aan het moordden sloeg. Het kwam op mij over als een wereldvreemde golf & hockeyknakker die met zijn lang gekoesterde supersoccer zijn vijanden te lijf ging. De transformatie van een solidaire, avontuurlijke- naar een wrede, aan grootheidswaan lijdende man liep nogal spaak dus.

Lawrence of Arabia betreft dan ook niet veel meer als een simpel en doorsnee heldenverhaal, die van climax naar climax toewerkt. Bij de verovering van Aqaba vond ik het allemaal wel welletjes. De spanning hierna was ver te zoeken, laat staan dat het avontuurlijk was. Helaas ging de film nog ruim een uur zo door.

Overigens wel nog even een compliment dat er toch getracht werd om de eendimensionale held te omzeilen. Alhoewel een beetje naar geforceerd goed - slecht, zie je nou wel... smakend, was het toch wel wat dat Lawrence een van zijn mannen executeerde. Hij gaf leven en hij nam het leven, vond ik dan weer wat oninteressant doenerij eromheen. De theme van Lawrence of Arabia klonk bij vlagen best lekker, de kermismuziek tijdens de opkomst van de zon en wel vaker kon zeker gemist worden.

Ik had graag wat meer gegeven voor een aantal prachtige beelden ( vooral in het begin ), machtig mooi die kleine poppetje als in een luchtspiegeling opdoemend aan de horizon of de blauwe heldere lucht die contrasteert tegen de eindeloze gele zandvlaktes. Alleen het laatste uur had unaniem geschrapt mogen worden. 2,5*

Het heeft even geduurd maar ik heb nu eindelijk Lawrence of Arabia ook maar eens aanschouwd.

Na mijn eerste kennismaking met David Lean(bridge on the river kwai) die ik niet zo denderend vond, heb ik eerst even gewacht voor ik deze in mijn dvd speler ging stoppen.Ik weet niet waarom, want als ik geweten had dat het zo'n prachtige film was had ik hem zeker eerder bekeken.
Het begin kon mij niet heel erg boeien.Maar als Peter O' Tool zijn lucifer uitblaast en je een cut krijgt van een opkomende zon,tevens een van de mooiste shots, neemt de film je mee op een reis op zoek naar identiteit.Want dat is het waar het in de film om draait, Lawrence die niet echt weet wie hij nu is of wil zijn en dat probeert te zoeken in een soort van Messias te zijn voor de arabieren en zichzelf afschildered als een heilige zoals je in sommige scenes ziet en met name in de scene waarbij ze de eerste trein plunderen .De tochten door de verschroeiende woestijn zijn erg mooi in beeld gebracht,net als de rest van de film oogt het allemaal erg indrukwekkend en episch.Het politieke aspect vond ik bij vlagen interressant maar soms ook wel een beetje saai.

Peter O' Tool speelt erg overtuigend zijn rol, maar Omar Shariff vond ik toch wel het beste in zijn rol als Ali net als Anthony Quinn en Alec Guiness die ik hier beter in vond spelen dan in River Kwai.

Ik hoop eigenlijk dat mijn volgende Lean film, die al ligt staat in de vorm van Doctor Zhivago, net zo'n oogstrelend mooie film word als deze.

4*

Zo eindelijk heb ik dan ook Lawrence of Arabia mogen aanschouwen. Ik had de film al twee maanden in mijn bezit, maar gezien de lange tijdsduur had ik tot dit weekend nog geen mogelijkheid gehad om de film te zien. Ik moet zeggen dat de film vlot voorbij ging en dat ik na afloop eigenlijk niet eens het idee had, dat de film drie en een half uur had geduurd.

Dat komt vooral door de kwaliteit van deze film natuurlijk, die gewoon erg goed is. Het begint eigenlijk al met de cinematografie, die ons gedurende de hele film beelden toont van gele zandvlakten, hoge rotsen, bijbehorende paarden en kamelen en eigenlijk alles dat in een woestijn voorkomt. Ondanks dat sommige shots in een studio zijn opgenomen had ik zelf echt het idee mij in de woestijn te wanen.

Naast de mooie beelden bevat Lawrence of Arabia wat mij betreft ook een prima verhaal met uitstekend acteerwerk. Peter O' Toole zet met zijn rol van Lawrence een zeer goede rol neer. Hij maakt van Lawrence echt een zeer zelfverzekerde en overtuigende persoonlijkheid, die daarnaast ook nog eens een bepaalde vorm van sympathie uitstraalt. Daarnaast zet Omar Sharif een prima rol neer. Vooral de scènes met beide heren zijn erg vermakelijk om te zien.Ook de muziek is goed gekozen. De muziek past prima bij de film, is nooit te overdreven bombastisch aanwezig en draagt mede bij aan de mooie sfeer die er in deze film heerst.

Leuk feitje is dat er geen vrouwen in de film meespelen. Ik was hiervan vooraf op de hoogte en heb er nog speciaal op gelet, maar ik kon hier inderdaad geen vrouw in ontdekken.

Lawrence of Arabia is in mijn ogen een tijdloos meesterwerk, die bij herziening misschien wel eens naar de maximale score zou kunnen kruipen.

4,5*

Wat 2001: A Space Odyssey deed voor de ruimte doet Lawrence of Arabia hier voor de woestijnen. Ik hou van woestijnen. In films dan, want de gedachte om ook werkelijk door zo'n snikheet landschap rond te lopen is alles behalve aantrekkelijk. De woestijn heeft echter iets mystieks. Het uitgestrekte landschap met eindeloos veel zand roept een gevoel van bijna abstrate schoonheid en tegelijkertijd complete hopeloosheid op. Het lijkt erop dat Afrika de mooiste woestijnlandschappen heeft, al is het maar omdat ze het meest zanderig lijken. Alleen de ruimte en de uitgestrekte oceanen weten een zelfde gevoel op te roepen, maar woestijnen lijken door filmmakers meer om hun overweldigende kracht uitgebuit te zijn dan de ruimte en de oceanen, met dank aan de westerns vooral. De ruimte is helaas vaak slechts een simpele plaats voor actiescènes en de oceaan wordt gewoon weinig gebruikt.

Lawrence of Arabia is de ultieme woestijnfilm. Lean schiet de prachtigste beelden van de eindeloze zandvlakten en -heuvels. Mensen verschijnen als stippen aan een wazige horizon. De zon schijnt zeer fel aan de hemel. De droogte bepaald iedere stap. Ik vind dat prachtig en het is dan ook logisch dat ik stevig baalde dat het laatste anderhalf uur van de film veel te weinig van dit soort momenten bevatte en meer plotgericht was. Mijn favoriete scène is een scène waarin de woestijn echt de hoofdrol speelde. Dat is het moment waarop Lawrence terug over het Aambeeld van de Zon eist om Gasim te redden. Zo'n mooi geschoten landschappen zie je nergens anders. Nou ja, misschien bij Terence Malick, maar die filmt geen woestijnen.

De rest van de film is bijna perfect uitgevoerd, maar pakt mij beduidend minder dan de beelden. Het verhaal is interessant om te volgen en verveelde mij nooit, maar The Bridge on the River Kwai vond ik bijvoorbeeld ook weer veel interessanter op dit gebied. Ook wat personages betrefd. O'Toole overtuigde me over het algemeen wel, maar was me soms net ietsje te theatraal, alsof hij in een Shakespearestuk zat. Dit viel vooral op omdat de rest van de cast niet zo acteerde. Ik had dan ook meer binding met Omar Sharifs karakter. Claude Rains werd schaamteloos ondergebruikt, maar is toch weer sterk. En dan is er natuurlijk Alec Guinness die schijnbaar iedere rol aanneemt die op zijn pad komt. Hij is een van de weinige acteurs die er mee wegkomt om een Arabier zonder accent te spelen (behalve als hij de naam Lawrence uitspreekt). De enige slechte prestaties komen van die twee jongens die Lawrence als idool nemen. Ik weet verder ook niet of ze echt bestaan hebben, maar ik vond het onwaarschijnlijke personages.

Het moet gezegd worden dat naast de woestijnbeelden de evenwichtige karakterisatie de film tot een succes maakt. Zowel de Britten als de Arabieren worden met hun goede als slechte kanten belicht en niemand is echt gemeen of heroïsch, zoals in bijvoorbeeld Dances with Wolves wel. Oké, de Turken kregen slechts een scène en daarin waren ze slecht, maar deze film gaat niet over de Turken. Dat sommigen ook graag een evenwichtig beeld van dat volk hadden willen zien is begrijpelijk, maar ik denk dat de film dan overvol zou zijn geraakt. De Turken als mensen en hun cultuur waren voor de Arabieren en Lawrence niet zo belangrijk en daarom kunnen ze dat voor de film ook niet zijn. Dat klinkt als een zwakte, maar ik vind het een noodzakelijk compromis.

Interessant genoeg las ik op IMDB dat Anthony Quayle zijn personage, Brighton, als een idioot zag en dat Lean dit figuur als het enige eervolle personage zag. Ik zag hem aanvankelijk als een idioot, maar kreeg wel enig respect voor hem. Maar hoeveel eer valt er uit een situatie als deze eigenlijk te halen? Net als The Bridge on the River Kwai gaat deze film vooral over hoe verschillende culturen weigeren naar elkaar te luisteren, met alle gevolgen van dien. Ik vond het in Bridge net iets pakkender uitgewerkt en die film verkies ik ook boven deze, ondanks de beelden.

Dat gezegd hebbende is Lawrence of Arabia gewoon een sterk epos. Ik moet toegeven dat mijn verwachtingen niet helemaal waargemaakt werden, maar de verwachtigen lagen dan ook hoog. Alleen de beelden leverden waar ik op hoopte. Uiteindelijk is het voor mij meer een hele sterke film en geen meesterwerk, maar dat is geen schande.
4*

Knap gemaakte film maar veel te lang.

Allereerst zeggen dat ik een beetje teleurgesteld ben in Peter O'Toole. Slecht was hij niet maar had er toch meer van verwacht. Ik vond hem vooral te weinig dramatiek in zijn rol steken bij scènes die normaal echt wel dramatiek zouden moeten overkomen (bv. gewonden vermoorden.) De bijrollen lopen daar zo een beetje achter en beperken zich meestal tot het opzeggen van hun tekst.

Kille en dode landschappen zeggen me meestal weinig maar hier vond ik het wel mooie shots opleveren, zeker als er wat wind over het zand kwam. De crew weet duidelijk hoe met een camera om te gaan. De soundtrack vond ik er zeker een goede toevoeging onder. Meestal gaat dat bij films uit die tijd de mist in maar hier is de juiste toon gevonden.

Het verhaal is zeker goed en boeiend maar wordt te lang getrokken. Naar het einde toe had ik meer het 'hoe lang duurt dat hier nog?'-gevoel en echt een goed teken is dat niet. Alhoewel het einde wel bevredigend is, zeker het eindgevecht kon ik wel smaken, opnieuw zeker mooi gefilmd.

Zeker mijn complimenten voor het filmen, mooie beelden en camerawerk maar dat is het dan ook zo wat.

3,5*

Helaas, dit vond ik niet echt oke. Het begin was erg veelbelovend en dan vooral die tocht door die woestijn natuurlijk. Wat een landschappen! Maar ergens na de helft vond ik het een stuk minder boeiend worden. Ik ging me steeds meer irriteren aan de gayheid van Peter O'Toole en aan het feit dat het telkens veel langer leek te duren voordat de film eindelijk ten einde liep.

Moeilijk om deze film te beoordelen aangezien ik langs de ene kant overdonderd was door het avontuur en de visuele pracht van deze film. Langs de andere kant waren er wel enkele manco's aan deze film.

Technisch gezien is dit misschien wel het mooiste epos ooit gemaakt, zeker als je het jaar waarin deze film gemaakt is in rekenschap neemt. Zo is alles zeer mooi en vakkundig in beeld gebracht, zelfs de woestijnomgevingen zijn een streling voor het oog door het enorm knappe camerawerk. Die beelden worden aangevuld met een treffende soundtrack die heerlijk memorabel is en goed past bij een avonturenepos over Arabieren en oorlog. De soundtrack is trouwens één van de mooiste ooit gemaakt. Het zijn de technische hulpmiddelen die het verhaal zo boeiend maken om naar te kijken want als men de soundtrack zou wegnemen en het camerawerk ook minder zou zijn dan zou de film een enorm stuk saaier zijn.

Maar het verhaal was wel leuk om te volgen, bij tijd en wijlen kwamen er wel wat langdradige scènes in voor maar die zijn eerder verwaarloosbaar dan de norm. Met zijn 217 minuten was dit ook een heel lange zit, maar als je zin hebt in een lang avontuur is deze film geschikt kijkvoer want deze film verveelt niet overdreven vaak. De personages waren behoorlijk memorabel, al steeg het hoofdpersonage Lawrence, gespeeld door Peter O'Toole er wel bovenuit. Ik vond het ook jammer dat het verhaal wat onderuitzakte naar het einde toe, toch zeker in de laatste drie kwartier wanneer de Arabieren in Madagascar zijn. Zo kreeg de film een negatievere ondertoon en vond ik het acteerwerk van Peter O'Toole wat verzwakken. Houdt niet tegen dat dit verplicht kijkvoer is voor iedereen die wel eens van een avonturenfilm houdt.

4.0 sterren

Had van tevoren nooit verwacht dat het me zou lukken om vier en een half uur geconcentreerd te blijven en de film te kijken. Maar wat ik te zien kreeg was iets groots: een klassieker. Ik vond het zelfs jammer dat de film was afgelopen.

Groots opgezette scenes tegen een prachtige achtergrond en een fasinerend verhaal. Ik kan dan ook even niet begrijpen waarom sommige mensen hier zeggen dat het verhaal niet speciaal is.

Jammer dat O'Toole naar het einde toe iets minder ging acteren, maar dat doet niet onder voor de kwaliteit van deze film.Omar Sharif was de gehele film ijzersterk.

Ik heb genoten! 4,5 sterren

Poeh... dat was een hele zit. Ik heb deze film inmiddels even laten bezinken. Hij is nogal moelijk te beoordelen. In eerste instantie was ik verbaasd over het personage Lawrence, maar toen ik las dat hij waarschijnlijk homofiel was werd alles al een stuk duidelijker. Zijn soms wel erg nichterige manier van doen stond me af en toe wat tegen, maar de film had ook weer zo veel pluspunten. Cinematografisch echt geniaal, en dat zonder computers of andere lelijke hulpmiddelen. Wat dat betreft is deze film onovertroffen.

De lange speelduur vond ik een groot pluspunt. Epische films zoals deze worden alleen maar indrukwekkender als je echt lange tijd in het verhaal wordt meegesleept. Dan moet de film wel blijven boeien, en dat was het geval. Qua impact was de film voor mij vergelijkbaar met Patton.

Al met al heeft de film een behoorlijke indruk achtergelaten, maar het is geen 5 sterren-film voor mij. Dat zal waarschinlijk mede komen door de soms ietwat ongeloofwaardigheid van de hoofdpersoon en enkele situaties. je blijft als toeschouwer toch enigszins op een afstandje, zelfs na zowat 4 uur. Wat dat betreft is het weer geen Patton...

Lange zit maar toch wel een boeiende film.

Alles is erg mooi gefilmd. Geweldige rollen van o.a Peter O'Toole , Anthony Quinn en Alec Guinnes etc. De film bevat wel wat trage scene's maar ze waren niet zo zeer vervelend vond ik. 4,0 voor een erg mooie film.

Ja, zo worden ze tegenwoordig niet meer gemaakt. Imposant, grootschalig opgezet en meeslepend epos. Visueel overweldigend, met majestueus camerawerk en grootse spektakelscenes. De cast is ook eersteklas, met als uitschieter O'Toole in een zeer markante hoofdrol. De film duurt wel heel erg lang- tegen het einde is de rek er een beetje uit. Niettemin een prachtige film, die amper gedateerd aandoet.

Het feitje dat in deze film geen enkele vrouw voorkomt klopt toch niet helemaal volgens mij. Ik heb er tijdens deze herzieing ook speciaal op gelet. Op het moment dat Lawrence wordt vrijgelaten uit Dera, gaat hij samen met Omar Sharif naar een fort in dat besneeuwde berglanschap. Daar zien we een scene dat Lawrence op bed ligt en verzorgt wordt. Op dat moment gaan er twee handen naar zijn hoofd van een persoon die daarna wegloopt zonder dat we het hoofd van haar te zien krijgen. En volgens mij waren dat toch echt vrouwenhanden, maar helemaal zeker weten doe ik het ook niet. Maar ik dacht van wel!

Nu maar even over de film. Ik had hier 4 sterren voor deze film staan, maar daar klopte eigenlijk vrij weinig van. Ik had Lawrence of Arabia jaren geleden gezien en er stond me bijna niks meer van bij, op een paar scenes na. Een herziening was dus zeker nodig en die heeft het gekregen.....en daar ben ik best blij mee, want een uitstekende film was het zeker. De film was echt in twee delen opgespilst. Het eerste gedeelte was dan ook ve-re-weg het beste. Het was genieten de eerste anderhalf uur in de woestijn, want daar voelde je jezelf ook echt. David Lean tovert enkele prachtige shots en scenes uit de camera. Ook het acteerwerk was van iedereen erg sterk. Ik had een dikke 4 in gedachten en als het tweede gedeelte ook zo sterk zou zijn, had ik er misschien zelfs wel een 4,5 van gemaakt. Helaas was dat niet het geval...

...en dat was toch wel jammer, al was het niveau nog steeds aardig, maar zo sterk als het eerste gedeelte werdt het nergens. Al dat binnengedoe had niet zo gehoeven van mij. Wat me ook teleurstelde was dat het acteerwerk van vooral Peter O'Toole veel maar dan ook veel minder werd. Hij ging een stuk killer acteren en dat vond ik echt niet werken. Omar Sherif zetten wel een erg sterke rol neer. De scenes met tussen hem en Lawrence waren erg vermakelijk. Sowieso had ik geen problemen met de gigantische lange speelduur. Ik hou wel van een lekker lang, episch filmpje af en toe. Het was in ieder geval lekker episch allemaal, vooral tijdens de massagevechten en een aantal andere scenes. Het was duidelijk dat het budget niet klein was, alleen de hoeveelheid figuranten was al enorm.

Dat was het wel zo'n beetje. Deze film heeft dus eigenlijk twee gezichten. Een ijzersterk eerste gezicht en een aardig tweede gezicht. Het acteerwerk van Peter O'Toole was wat onevenwichtig, maar daar tegenover staan wel weer een aantal prachtige momenten in de woestijn. Alleen had dat binnengedoe niet zo gehoeven van mij. David Lean is eigenlijk ook wel een aparte regisseur. Moeilijk te geloven dat hij kleinschalige romantische filmpjes als Brief Encounter en grote epische films als Lawrence of Arabia en The Bridge over the River Kwai op zijn naam heeft staan. Daar ben ik ook erg benieuwd naar trouwens. Bij een lange film hoort ook een lange recensie, en die heeft deze uitstekende film gekregen. Vooral het eerste gedeelte was dus erg sterk.

3,5 sterren verdient deze film sowieso.

Ik hou van woestijnen. Koortsige en tegelijk ijskoude landschappen. Wat hebben mensen er toch te zoeken? Een vraag waar ik in dit langdurig epos geen antwoord op heb gekregen, want de motieven van T.E. Lawrence waren en bleven troebel. Hij komt over als een fantast, een naïeveling, die als bij wonder slaagt in het verenigen van verschillende Arabische stammen en daarbovenop overwinningen boekt tegen de Turkse strijdkrachten.

Het verhaal is slim opgezet en wekt meteen de interesse naar het verleden van de inmiddels verongelukte Lawrence. De meningen over hem waren verdeeld, maar wie heeft het bij het rechte eind? Verbazend genoeg wist ik het op het einde ook niet. Een heilige kan je hem i.i.g. allerminst noemen. Drieënhalf uur was alleszins nog niet genoeg om de aandacht te doen afnemen. Boeiende zit van begin tot eind.

Verder lopen uiteraard de prachtige plaatjes van woestijnen en steden met de punten weg. Lean brengt de op het eerste zicht erg eentonige woestijn op allerhande manieren in beeld. En Damascus sprak zeer tot de verbeelding, evenals de prachtprestaties van O'Toole en Sharif, om even van de hak op de tak te springen. Hun uiterlijk en samenspel alleen al vormden de centrale steunpilaar van deze film.

Enfin, moet er nog zand zijn?

3,50 (3,75)

Toch nog een tegenvaller..

Ik had deze film opgezet met de veronderstelling een fantastische, heerlijke spannende avonturenfilm te gaan bekijken.

Maar mijn enorme verwachtingen werden maar half waargemaakt.

Absoluut prachtig zijn de beelden van de woestijnen en steden die prachtig gefilmd zijn, niks anders dan lof eigenlijk daarvoor.

Ook de muziek is aardig en wordt nergens vervelend, ook al is de muziek vrij veel aanwezig.

Helaas boeide het verhaal me lang niet altijd en vooral de laatse 1,5 uur waren absoluut niet aan mij besteed.

Het werd te langdradig en er werd teveel gepraat.

Ook het acteerwerk van Peter O' Toole werd minder en statischer.

Terwijl het nog wel zo mooi begonnen was. Lange afstanden door hete woestijnen werden overbrugd met prachtige beelden weergegeven.

Dat de aanval op Akaba niet al teveel voorstelde kon ik me nog overheen zetten. Maar dat de actiescenes zo tegen zouden vallen had ik niet verwacht.

Ik kan me er niet toe zetten de film een onvoldoende te geven, daarvoor is het te knap gemaakt allemaal maar ben toch nog wel een beetje teleurgesteld in de film in z'n geheel.

Had er absoluut meer van verwacht, maar helaas, meer dan 3 sterren zit er voor nu niet in.

Helaas toch een tegenvaller voor mij en dat is eigenlijk grotendeels te danken aan O'Toole.

Ik vind namelijk dat de man helemaal niet goed in deze rol past. Zijn gezichtsuitdrukkingen zijn mij veel te monotoon. Met al die make-up leek hij ook wel op een pop uit de 'Thunderbirds' en hoe hij constant gay-achtig met zijn handjes liep te friemelen stoorde mij ook enorm.

En op een gegeven moment (in het 2e deel) loopt hij ook als een flamingo naar die 2 officieren toe haha, toen lag ik helemaal in een deuk. Hij zat trouwens ook steeds als een wijf op die kameel met zijn stokje te tikken

U begrijpt al, het hoofdpersonage zag ik als een houten Klaas van jewelste en dat ontmanteld compleet het serieuze gehalte van deze verder eigenlijk wel prima film.

Vooraf was ik bang dat ik mij enorm zou gaan vervelen met zo'n zandbakfilm, maar dat is mij dankzij het degelijke verhaal en mooie plaatjes eigenlijk best meegevallen. Vooral voor een film uit 1962 ziet het er allemaal prachtig uit. In tegenstelling tot de rol van O'Toole na vond ik de rest van de cast wel goed in hun rol zitten.

Een topper(tje) in de dop, maar dankzij O'Toole blijft hij slechts steken op een zesje. Met een ander, wat 'mannelijker' hoofdpersonage had het zo een dikke 8 kunnen zijn, omdat de film dan zeker serieuzer op mij over was gekomen.

3,0*

Schitterende film. Het heeft een tijdje geduurd voor ik hem ging kijken, had hem volgens mij al een jaar in de kast liggen. Maar ja het is nogal een lange zit, maar moest nu toch acht uur in de auto zitten, dus was het perfecte moment. Al is het eigenlijk beter om deze film op een echt goed scherm te kijken. Maar desalniettemin ben ik zeer tevreden over deze film, sterker nog ik vind hem geweldig! Het is zo'n episch verhaal, zo mooi gefilmd. Gewoon perfect.

Het is knap om een film 220 minuten lang boeiend te houden, want ik heb me dan ook echt geen moment verveeld. Ik was ook niet bekend met het verhaal van Lawrence of Arabia, vooraf dus dat scheelt wel. En met zo'n geweldige score maak je de film er natuurlijk ook wel meteen nog beter op.

Visueel was het ook echt geweldig, zeker voor die tijd. Te bedenken dat alles gewoon echt is, op de zon na (een schilderij). Zo perfectionistisch, maar daardoor zo groots. De weerspiegeling wanneer Ali aankomt rijden is natuurlijk geniaal gedaan.

De cast is ook perfect, en dat terwijl er niet eens de bekendste acteurs inzitten. Peter O'toole is echt geniaal, of het nou representatief is aan de echte Lawrence maakt mij niet zoveel uit, voor de film was het top. En Omar Sharif was natuurlijk een uitstekende keuze. Terwijl hij ook pas de 4e keus was.

De making of op de DVD en het interview met Spielberg over zijn favoriete film waren ook erg interessant.

5* en plek 8 in mijn top 10.

Mooie plaatjes, maar ik had hier iets meer van verwacht.

Ik heb er altijd een hekel aan als een grote groep mensen zich op precies dezelfde manier gedraagt. Zo ook hier, meneer Lawrence wordt door iedereen in de hemel geprezen. De Arabieren beginnen te juichen en lachen, en bij terugkomst staan de Engelsen hem ook stokstijf aan te staren. Misschien is dat logisch omdat hij Akaba had veroverd maar ik vind het niet nodig om die verheerlijking zoveel terug te laten komen.

Dat formele gedoe vond ik eigenlijk ook een beetje overdreven. Als er een gesprek was tussen de hoge pieven zaten er op de achtergrond allemaal nieuwsgierige kippen die bij de simpelste uitspraak van hun leider helemaal los gingen. Ik had wat meer bij het gespreksonderwerp willen blijven in plaats van dat interessant-doenerij.

Ik mistte wat spanning. Er werd nauwelijks gevochten en ik had niet echt het idee dat er een oorlog aan de gang was.

Er is goed afgewisseld met verschillende shots. Licht, donker, dichtbij, op afstand, bewegend, stilstaand... het loopt allemaal erg lekker. Als je dit vergelijkt met de aanpak van The Way Back is het tien keer beter uitgevoerd.

Cast is sterk.

Schitterend gefilmd maar voor mij niet 3,5 uur boeiend.

Mijn verwachtingen waren redelijk hoog - vooral omdat het verhaal me enorm aansprak - maar ze zijn niet echt ingelost.

De film is gewoonweg te lang naar mijn zin. Bij wijze van spreke krijg je de helft van de tijd gewoon beelden van de woestijn. Dit zijn natuurlijk fraaie beelden, maar er moet ook niet mee overdreven worden. Verder had ik toch ook meer verwacht van de actiescènes. Niet dat ik mij verwachtte aan spectaculaire veldslagen in de stijl van LOTR, maar toch had ik iets of wat spektakel verwacht. Zo denk ik in de eerste plaats aan de verovering van de stad die door de Turken was bezet (de naam ontgaat me nu even). Om meer duidelijkheid te scheppen: ik heb het over de stad die onmogelijk in te nemen was via de zee vanwege de grote kanonnen die aan land stonden. Bij aanvang van deze scène begon ik al te watertanden, maar uiteindelijk bleek het niet veel soeps te zijn qua actiebeelden... Erg jammer dus! Daarnaast werd ik ook niet echt wild van de vertolking van Peter O'Toole: om 1 of andere reden vond ik hem niet echt overtuigend overkomen. Ik weet niet echt aan wat het lag, hij leek me in ieder geval een speciale stijl van acteren te hebben.

Pas op, ondanks deze wat negatievere punten heb ik me toch nog kunnen vermaken hoor. In de eerste plaats is er natuurlijk het goede verhaal dat - zoals ik in het begin al zei - me aansprak. Ik ben namelijk in alles geïnteresseerd wat met de wereldoorlogen te maken heeft; en deze film behandelt dan nog eens een onderwerp waar eigenlijk veel minder over geweten is door het grote publiek. Verder zijn er natuurlijk die mooie natuurbeelden, ondanks dat dat te veel aan bod komt. Ten slotte zien ook andere scènes er keurig uit; en paste de muziek perfect bij de sfeer van de film.

Al bij al een geslaagde film dus, maar er viel meer mee te doen.

Erg mooi.

Lawrence of Arabia, een film die een kleine 4 uur duurt. Ik ben echter bezig met het uitdunnen van de top250 dus moest deze er ook maar eens van komen. Tot nu toe de langste film die ik gezien heb en ik moet zeggen dat het toch wel goed bevallen is.

Het verhaal is wel aardig. Ik kan nou niet zeggen dat ik meteen zin kreeg om de film te bekijken bij het lezen van de beschrijving. Toch weet de film een prachtige bijna magische sfeer op te bouwen. De scènes in de film komen zo veel indringender over en wisten me goed te boeien. Er blijft door de lange speelduur veel tijd over voor kleinere gebeurtenissen. Bijvoorbeeld het sterven van zijn 2 hulpjes. Het had eruit geknipt kunnen worden alleen gelukkig heeft Lean dat niet gedaan.

Prachtig geschoten. In het begin van de film had ik er nog twijfels bij alleen die verdwenen al snel toen ik het eerste natuurschot zag waar ze de woestijn filmden en je Lawrence samen met een andere man de woestijnberg over zag rijden. Het schijnt dat er in het tweede deel minder van dit soort shots zaten. Het stoorde mij echter totaal niet. Ik zie het enkel als sfeeropbouw. Hier was in het eerste deel al zoveel aan gedaan dat de sfeer gewoon stond als een huis. Later zijn er waarschijnlijk wat van deze scènes weggenomen zodat er meer tijd over bleef voor het verhaal en dat vind ik toch een erg succesvolle keuze.

Mooi hoe ze Lawrence als held weten af te schilderen zonder dat al die grote gevechten er aan te pas moeten komen. Zat hij op het einde in mengeling van gevoelens? Voordat ze aan gaan vallen zie je toch wel verschillende emoties op zijn gezicht terug. Was hij even de weg kwijt tussen goed en kwaad? Lawrence doet soms toch wat verwijfd aan. Jammer, meer kan ik er niet van zeggen want het zal wel bij de tijd horen. Acteerwerk is verder wel goed in orde.

Een film die ik even zal moeten laten zinken alleen waarvan ik een tweede kijkbeurt niet uitsluit.

4*

Van deze film had 'k toch iets meer verwacht. De eerste twee uren vond 'k nochtans wel goed en eigenlijk ook wel boeiend, maar het laatste uur was er een beetje te veel aan. De film bleef precies maar doorgaan en eigenlijk kon het me allemaal niet zoveel meer boeien.

De muziekkeuze vond 'k goed, vooral het themalied heeft toch iets.

Het acteerwerk was goed en de film voelde niet gedateerd aan.

Al bij al wel een goeie film, alleen te lang.

Na het fijne Bridge over the River Kwai van Lean maar gewaagd aan Lawrence of Arabia. Van groots opgezette epossen heb ik altijd wel een zwak gehad dus dan zou het met Lawrence of Arabia ook wel goedkomen. Toch?

Het was dan ook voornamelijk de lengte van de film icm de onbekende settings die me weerhielden. Eenmaal aangezet vielen veel zorgen al snel weg. 300 kamelen in een woestijn maken net zoveel indruk als 300 paarden op een heuvelrug. Lean weet het perfect te combineren met een paar mooie omgevingshots die van mij wel iets langer hadden mogen zijn (zoals Leone altijd doet!). Vooral omdat de film toch al zo lang duurt… Gelukkig is de muziek wel fenomenaal in de film.

Dat de film draait op Lawrence is natuurlijk een open deur. De karakterontwikkeling wordt uitgebreid behandeld, maar toch vind ik het als kijker lastig te volgen. Opeens geeft Lawrence zijn bestaan tussen de nomaden op, om daarna opeens weer furieus terug te keren. De motieven voor zijn keuzes kon ik nooit 123 echt vinden in de film, waardoor ik me toch minder kon inleven in de hoofdpersonage. Dat betekende dat het soms nogal doorbijten was. Bepaalde actiescenes zoals de aanval op het kuststadje waren natuurlijk geweldig, maar vooral de scenes met de Britse officieren waren ronduit saai en ondoorgrondelijk.

Uiteindelijk vond ik het eerste deel heel gaaf, de woestijnbeelden, de ontdekkingen, het avontuur en de muziek.. De Westerse wereld kwam hier niet aan te pas en voor mij was dit precies wat een epos nodig had.. De tweede helft gaat het echter wat meer naar de harde realiteit en spat dat sprookje uit elkaar.