The Neon Demon (2016)

Berichten verplaatst naar Film > Algemeen > Naakt in film

Bril-jant. Na Valhalla Rising Refn's beste film tot nu toe. Een extravagant en verbluffend mooi kunstwerk van een film. Geen zwak moment te bespeuren, en hoewel de film nog relatief timide begint culmineert het al gauw in een mysterieuze, intense en gestoorde horrorgewaarwording. Cliff Martinez heeft nog nooit beter werk afgeleverd dan hier en de cast kent, behalve Reeves (zucht), geen dissonanten. Vooral Lee en Malone waren indrukwekkend.

Dat deze film uitgejoeld werd door het verzuurde opa-publiek in Cannes is weinig verwonderlijk, net zoals Only God Forgives is het verre van een toegankelijke film en kent het aardig wat extreme uitspattingen (het geweldig lugubere einde bijvoorbeeld). Maar voor een uitzinnig staaltje audiovisuele krachtpatserij ben je hier, meer dan ooit bij Refn, helemaal aan het juiste adres. Eén van de meest indrukwekkende films van dit nu al bijzonder sterke filmjaar. Later misschien nog een wat uitgebreidere review.

Dikke vette 4,5*, kunnen misschien ooit weleens 5* worden. Meesterwerk.

Op de site van Pathé staat alleen Den Haag aangegeven als plaats waar die gaat draaien op 14 juli, nog enige kans dat daar meer locaties aan worden toegevoegd? Bij Euroscoop kan ik er ook niets over vinden helaas, dus denk dat ik maar een bezoekje aan het filmhuis moet brengen waar die vanaf 3 juli te zien is.

Pathé laat altijd de biosagenda van de komende week zien, niet verder. The Neon Demon draait morgen in de voorpremière in Den Haag, waar hij écht gaat draaien vanaf de release hebben ze nog niet bekendgemaakt.

Top, dankje! Dan is er in ieder geval nog hoop.

Koude douche.

NWR weet het niveau van het sterke eerste deel niet aan te houden. Hij heeft oog voor prachtige plaatjes, maar verliest daarbij het contact met zijn personages. Hun verhaallijnen komen op een dood spoor terecht, terwijl acteurs als Glusman en Harrington, in hun geringe bijdrage, toch net iets hebben met wat 'body' eraan. Vooral Harrington, die hier heerlijk getransformeerd wordt tot een skeletachtige verschijning, krijgt een te beperkte ruimte om te schitteren. Het spreekt voor zich dat The Neon Demon om de vrouwen gaat, maar zij hebben amper vlees om op te knabbelen.

De leegheid en het uiterlijk vertoon in de modellenwereld is wel gebleken, doch trekt NWR die lijn door naar zijn film zelf. Een lege huls met muziek – dit laatste bleek een voorbode voor mijn teleurstellende reactie en een aftreksel van deze uit OGF. Het is pijnlijk om na zulke sterke teasers tot dit resultaat te komen. Dat de Deen de film tot het onnodige lijkt te rekken, ligt tevens zwaar op de maag.

Ooit volgt een herziening, misschien dat ik hem dan beter verteer. Voor nu een 3.5*, waar ik bij aanvang en gedurende de eerste helft op een dikke 4* rekende.

Voorpagina van de Pathé preview, die gaat hopelijk wel in meer plaatsen draaien dan in Den Haag en in Amsterdam (waar vrijwel iedere film wel draait)

Een Franstalige criticus merkte op dat The Neon Demon het filmisch equivalent is van inhoudsloze modeboekjes doorbladeren. Waarom dat iets negatiefs zou moeten zijn, weet ik niet, maar wat ik wel spijtig vind is dat Refn op eenzelfde manier omgaat met de filmcanon: The Neon Demon ziet er uit als de Pinterest account van een door ‘glossiness’ geobsedeerde cinefiel en bestaat uit eindeloos veel obligate knikjes die hun bestaansrecht enkel ontlenen aan hun esthetische waarde: de porseleinen huid van Carrie White, de eeuwige gangen van het Overlook Hotel, boerenkinkelwijsheden bij zonsondergang à la David Lynch, de panter van Cat People en de lijzige travellings van L’année dernière à marienbad (wantrouw altijd cineasten die deze film als hun voornaamste invloed citeren, dat zijn er die het medium als hun persoonlijke joujou esthetique zien). Nog erger wordt het wanneer de Tarantino in Refn naar boven komt – na Kristin Scott Thomas is nu Keanu Reeves het misplaatst vuilbekkend comic relief personage dat de enigmatische plot moet uitleggen aan South Park adepten “real Lolita shit ” (let er ook op dat de introductie Reeves met eenzelfde ergerlijk zelfbewust 'duiveltje-uit-een-doosje' shot gebeurt als Di Caprio in Django) of wanneer de harmonieuze composities om zeep worden geholpen door lompe bewegingen en klungelachtige staging: qua dynamiek kan je de film best vergelijken met een 13-jarig ettertje dat de Barbiepoppen van zijn kleine zus met veel jolijt tegen elkaar bonkt (en met een hoog stemmetje hun bimbopraat nabootst).

En toch blijven flarden van de film op mijn netvlies gebrand staan. Zo nu en dan weet Refn een echt treffend beeld te evoceren (de ‘Milli Vanilli’ fotoshoot is werkelijk hypnotiserend) en de fragmentarische structuur (een beetje zoals Assayas’ Boarding Gate waar plotgaten tot stijlmiddel verheven worden) zorgt voor een welkome afstandelijkheid. Ik gun Refn vooralsnog het voordeel van de twijfel (al was hij beter Human League / OMD videoclip regisseur geweest in de jaren ’80 dan langspeelfilmer in het heden), maar het is sneu dat hij zich voor de kar laat spannen van de cynische eurotrashgigant Vincent Maraval die altijd snertvervelende campagnes voert rond zelfbenoemde schandaalfilms (welke naïeveling gelooft er nog dat de conservatieve elite van Cannes onwenselijke films boycot? Terwijl het waarschijnlijk de Wild Bunch promoboys zelf waren die The Neon Demon uitjouwden) en artistiek talent degradeert tot merkwaarde. Tijdens het kijken van The Neon Demon kwam ik ook tot het besef dat ‘New French Extremity' misschien niet zo onbestaand is als ik aanvankelijk dacht (een stroming is het echter geenszins, eerder een ‘brand’) en er binnen het Cannes business model jaarlijks wel een tweetal artistiek verantwoorde shockfilms verwacht worden. Frappant detail om dit te illustreren: de plagerige pauze voor 'the money shot' (een levende opblaaspop die een oogbal degusteert), een onderbreking die als enige functie heeft om het festivalpubliek in het koor MAIS ENFIN te laten roepen, zodat kermisexploitant Maraval weet dat zijn attractie geslaagd is.

Zo. Lekker gemiddelde alvast. Of hebben alle Refn fans al gestemd? Op IMDb is het gemiddelde beduidend lager.

Erg zin in deze! Ik reserveer vast een bioscoopstoeltje.

Zie net dat hij op 7/8/9 juli draait in de Pathé in een aantal steden.

Heb er ook erg veel zin in!

Ben benieuwd hoe snel het gemiddelde de afgrond in zal storten hier.

Waar zie je dat ergens?

The Neon Demon -Trailer & Laatste nieuws - Pathé - pathe.nl

Niet zo goed als Drive (uiteraard), maar eigewnlijk ook helemaal niet te vergelijken

Op zichzelf is Neon Demon heel erg goed. En zal in een bepaald publiek net zo goed worden ontvangen als Only God Forgives, maar dan een wat grotere groep

Meer meningen: Cannes 2016: The Neon Demon review (Nederland) - Cine

Ah, ein-de-lijk is het vrijdag zover! Ben haast nerveus om te gaan, zo belachelijk hoog zijn m'n verwachtingen.

Weer-ga-loos!

Het sterkste punt van de film is uiteraard het audiovisuele aspect. Mensen die zich daar niet toe aangetrokken voelen, zullen zich hier helaas niet echt voor geroepen voelen. Maar een film bestaat nog altijd voornamelijk uit beeld, en dus moet er voor het oog ook wel wat lust zijn. Regisseur Refn heeft bewezen dat in de mot te hebben, en besteedt daar dan ook telkens veel aandacht aan, wat al te zien is aan zijn al uiterst indrukwekkend oeuvre. Iedere scene slaagt er steeds in om te overtuigen, en wordt dan weer later in de film overtroffen door een andere scene. Van de eerste scene tot de laatste scene, allemaal kunnen ze overtuigen. Het helpt natuurlijk ook dat het modellenthema zich hiervoor uitstekend toe leent.

Dat modellenthema is bovendien goed in kaart gebracht door emoties die gepaard gaan met deze film goed in beeld te brengen. De sfeer van afgunst valt quasi een hele film te voelen, en zorgt voor een dreigende en enge gloed op de film, die ondanks dat hij het horrorlabel draagt voor diezelfde fans weinig om het lijf zal hebben. De modellen worden uitstekend belichaamt door de actrices, waar zeker Elle Fanning de rol van Jesse uitstekend speelt, gezien ze ook op een perfecte manier weet om te gaan met de lust van de kijker. Met de andere aspecten van de film zat het ook verder wel goed.

Refn toont aan dat hij net zoals de modellenwereld van hun modellen verlangen naar perfectie tevens ook naar het volmaakte streeft. Deze prent is dan ook een lust voor het oog. De zeer hoge verwachtingen zijn meer dan ingelost, en ik moet zelfs toegeven dat ik hem gewoon beter vind dan Drive, gezien hij die film op quasi alles overtreft of evenaart, behalve qua muziek en acteerprestaties (hoewel geen enkele film daar eigenlijk in slaagt gezien die bij Drive op een ongekend niveau liggen). Woorden schieten tekort om deze film te beschrijven. Instant five by far!

Jaja zaterdag is het zover! Eindelijk een film waar ik echt naar uit kijk.

"Een regelrechte nachtmerrie". Deze uitdrukking hoor je vaak voorbij komen. Meestal nadat iemand een intens enge horror heeft gezien. Of een heel moeilijk te bevatten film. Zelden wordt ermee bedoeld dat de film écht als een nachtmerrie aanvoelde.

The Neon Demon doet dat wel. Letterlijk rillend liep ik de bios uit en als in een geluidloze roes ben ik naar huis gereden. Exact dat gevoel nadat je net bent wakker geschrokken uit een heel emotionele nachtmerrie; de beelden nog (half) voor je ziend maar ze niet kunnen vastgrijpen. Niet begrijpend waarom je zo geëmotioneerd bent.

Vooraf waren m'n verwachtingen zo enorm hoog dat het eigenlijk alleen maar kon tegenvallen, en nóg heeft The Neon Demon me op alle fronten weten te verrassen. Dat Refn visuele wondertjes creëert met perfecte soundtracks en de meest onverwachte geweldsexplosies wisten we al, en dat doet hij hier ook, maar deze film is nog zoveel meer dan dat.

Ik ga niet eens proberen alle indrukken te omschrijven, daar zijn woorden niet geschikt voor. Wel wil ik er één ding uitlichten: de spanning. Nooit heb ik zo geluidloos, minimaal ademend naar een film zitten kijken. Het was bijna alsof de bioscoopzaal onderdeel was van die vreemde koortsdroom die zich op het scherm voltrok.

Ik kom er even niet meer uit, merk ik. En ik wil eigenlijk ook niets verklappen voor wie hem nog niet heeft gezien, dus ik laat het hierbij.

The Great Gatsby is in ieder geval tegen al m'n verwachtingen in onttroond. Hier staat geen enkele maat op. Volstrekt unieke belevenis.

Zojuist terug van cinema en ik moet de film nog even laten bezinken. Ik ben bang dat ik iets te hoge verwachtingen had. Begrijp me niet verkeerd, ik heb erg genoten, maar ik had bij wijze van spreken al een plekje in mijn top 5 vrij gemaakt voor The Neon Demon. Helaas komt die daar (vooralsnog) niet bij in de buurt.

Het zal geen verrassing meer zijn om te horen dat de film er prachtig uitziet en de soundtrack van Cliff Martinez erg sterk is. Daarnaast ligt het tempo weer kenmerkend laag wat op zichzelf geen probleem is, maar ik had op een grotere payoff gehoopt bij zo'n slowburner en dan doel ik met name op de vecht/achtervolgings scene op het eind, die voor je het weet over is. Het einde zal vooral goed tot zijn recht komen wanneer je vantevoren van niks af weet, maar aangezien er zo vaak geroepen werd hoe gruwelijk en shockerend de film wel niet was en zelfs professionele recensenten zich geroepen voelden om het slotstuk tot in detail te verklappen in hun Rotten Tomatoes citaat, heeft het voor mij wat aan kracht ingeboet.

Ik zie TND regelmatig vergeleken worden met Mulholland Drive, maar waar die film een erg broeierige en dromerige sfeer had vond ik The Neon Demon op momenten behoorlijk kil mede door de hypergestileerde vormgeving en het emotieloze acteerwerk wat we kennen van Refn zijn films. Dit is ongetwijfeld expres gedaan om de oppervlakkigheid van de modewereld weer te geven, maar het zorgde er bij mij voor dat ik mezelf niet volledig in die nachtmerrie kon inleven.

Elle Fanning en Jena Malone waren overigens fantastisch, maar ook Keanu Reeves was overtuigend in zijn ietwat aparte rol. Ik had wel graag wat meer van Christina Hendricks gezien, daar zou ik nooit genoeg van kunnen krijgen.

Ik wil hem graag zo snel mogelijk thuis nog een keer bekijken om tot een eindoordeel te komen, maar vooralsnog blijf ik op 4* steken.

Zwolle84 Welja het gevoel dat ik hem op nummer 1 wou zetten, had ik ook, maar ik wou eerst wat de emotie van het eerste moment verwerken (soms merk ik dat ik de dag erna, en zelfs tot een maand / twee maand erna een film kan overwaarderen, maar deze verliest geen kracht, en ik wil hem op nummer 1 zetten omdat ik hem beter vind dan 2001 or City of God, dus dan doen we dat ook!

TornadoEF5

Mooi dat hij jou ook zo goed is bevallen. Ik hoop dat Pathé hem volgende week ook landelijk blijft vertonen (maar ik heb er een hard hoofd in als ik de zaalbezetting zag), want deze wil ik zeker vaker in deze setting zien.

Ik probeer films altijd direct na afloop te beoordelen, anders ga je er al snel in gedachten meer of minder van maken dan het was. Dat daar een flink stuk emotie bij komt kijken vind ik alleen maar goed; film is emotie.

Er waren weinig mensen? Kan ook te maken hebben met het feit dat Pathe de film nog amper promoot. Ze promoten in principe de datum van 14 juli...

Mannetje of 15 in totaal, en dat op prime time voor horrorfilms. Ik vrees dat dit veel te arthousy is voor het gros van het Pathé-publiek. Viel me laatst ook al op dat er totaal geen reactie op die gave trailer kwam.

"Wat een kutfilm hè?", probeerde gisteren ook iemand een praatje met me te maken na afloop.

Haha, goede manier om een gesprek aan te knopen. Maargoed, dan zal hij inderdaad niet heel lang blijven draaien. Dan maar de komende weken zovaak mogelijk gaan.

Was zelf eigenlijk wel blij met Pathe, aangezien het beeld en geluid daar naar mijn idee wel beter is dan in de meeste filmhuizen. In Utrecht draait hij ook (?) in Louis Hartlooper. Daar heb je dan weer te maken met kleine schermen en snobistisch publiek...

Ik hoop dat Pathé hem überhaupt volgende week nog buiten de Randstad vertoont.

Ik wil hem inderdaad ook niet in zo'n krakkemikkig filmhuis zien. Ik heb daar altijd het idee dat er vreemden in m'n woonkamer zitten.

Ik ben er ook bang voor, naast dat ik weer een stukje mag rijden. Gigant hier heeft de kalender al klaar en draait hem - natuurlijk - niet. Hopen is nog op Pathé Amersfoort, zolang er maar iets is. Anders maar richting Eye.

Ben er ook bang voor dat je er snel bij moet zijn mocht je hem in de bioscoop willen zien. Hier zaten er ook zo'n 20 mensen in de zaal met één iemand die 10 minuten voor het einde de zaal uitliep.

Vergeet die maar, dat is waar ik gisteren in die bijna lege zaal zat. Zal na vanavond wel klaar zijn daar.

Ik hoop nog op Cinemec Utrecht.

Deze film heeft amper promotie budget denk ik zo:

Van IMDB: Budget: $7,000,000 (estimated)

Vergelijk bijvoorbeeld:

The Legend of Tarzan

Budget: $180,000,000 (estimated)

Kijk met zo'n budget kan je wat meer.

"The Neon Demon gaat toch wel een paar weken draaien in de grote steden denk ik, maar ik ga niet te lang wachten.

Heb hier wel zin in!

Mij beleving is net omgekeerd: Ik wil hem juist niet in Pathé zien tussen "de ongewassen massa" die slechts Hollywood-voer gewend is en ongeïnteresseerd met popcorn gaat gooien als zij niet elke minuut een vermaak-impuls krijgt. . OK ik chargeer uiteraard, ik heb geen Pathé pas en op m'n Cineville pas is hij "gratis"

Toch maar mijn kans pakken om hem straks te kijken, denk ik.

Drive was geweldig. Only God Forgives vond ik bagger. Hopelijk lijkt hij dus meer op eerstgenoemde.

Ik voorspel dat je vanavond binnen een halfuur tierend aan de kassa je geld staat terug te eisen.