Night and the City (1950)

Het origineel van de versie met De Niro.

de remake met de niro vond ik niet al te best, maar deze is uiteraard beter lijkt mij.

Steen goede rol van Widmark als de neurotsche Harry Fabian. Film laat goed zien hoe iemand zich door leugens en bedrog steeds verder in de vernieling helpt, en daardoor er geen weg terug meer is...

De film begint met een vliegende start. Nadat een voice-over rustig de plaats van handeling aankondigt, komen we meteen midden in een achtervolging terecht door de nauwe steegjes van Londen. Dassin maakt van Londen een dreigende plek door z'n mooie shots en krappe sets. Richard Widmark is overtuigend in z'n rol als energieke jonge man die overal mogelijkheden ziet, maar alles ziet mislukken en in die drang naar succes alles en iedereen met zich meetrekt. ****

Geweldige film-noir, in alle opzichten. Ver boven verwachting. Kreeg deze film tegelijk binnen met Double Indemnity... tegenvaller, zeker tov NIGHT AND THE CITY. Kan mij voorstellen, dat Criterion ook deze film heeft gerestaureerd. Een 5*

Is dit de orginele The night and the city? Want ik heb hier in zo'n rare moviepower box ook The night and the city met robert de niro, beetje vaag.

Ja, dit is de orginele NIGHT & THE CITY ('50) van Jules Dassin.

Het moet vreemd gaan, wil deze film onvoldoende scoren (IMDB 8*)

PS

De DVD (Criterion transfer, 2DVD) zit nu ook in aktie bij Cd-wow.nl: LINK (inkl. porto).

dankje

** TRAILER

Lijkt me zeker een leuke film op de trailer ziet het er heel erg netjes uit allemaal. En de drama is denk ik ook wel goed in de film ik denk dat ik maar is op onderzoek uitgaa om voor deze film (bol.com ofzo ).

Dankje wel Dogie_Hogan

Als een film noir liefhebber met deze film geen plezier kan beleven, dan weet ik het ook niet meer...

Fantastisch plot, opzwepende muziek tijdens de achtervolgingen, hier en daar mooie plaatjes van de kleinste en grootste hoeken van Londen (incl. de welbekende Londense mist).

Wat voor mij persoonlijk miste, waren goede acteerprestaties. Stanislaus Zbyszko als Gregorius the Great heeft een stompzinnig accent en dreunt de woorden op alsof hij met zijn mede-speler nog een keer de tekst doorneemt. Geen acteur, wel voormalig professioneel worstelaar. Vandaar zijn (enige film-)rol blijkbaar. En Richard Widmark lukte het niet mij in de eerste helft van de film te overtuigen, hij revancheert zich gelukkig uitstekend in de laatste helft. Dit heeft ongetwijfeld te maken door het feit dat ik een aantal weken geleden hem in een flauwe Doris Day komedie de hoofdrol zag vertolken....beelden die maar bleven doorspoken in mijn hoofd.

Desalniettemin een aanrader voor de noir-liefhebbers, een een dik verdiende 4* waardering mijnerzijde.

Leuke film. Na een goede introductie van de belangrijkste personages zakt het geheel wel een beetje in. Moet zeggen dat ik die worstelaars ook niet de meest briljante acteurs vind. Beetje grommen en verder wat woorden opdreunen (echte volzinnen komen er niet eens uit).
Ook de vrouwen lijken in deze film-noir een ietwat ondergeschikte rol te hebben. Het zijplotje met de dame van de nachtclubeigenaar die als kleine zelfstandige door het leven wil en na slechts een scene van 2 minuten weer op hangende pootjes terug komt bij manlief, is imo eigenlijk geheel overbodig.
Gelukkig maakt het eind weer erg veel goed. Prachtig gefilmde, spannende en sfeervolle achtervolging door de straten en langs de waterkant van de britse hoofdstad. Waarbij de kruimeldief erachter komt dat hij nu iets te veel hooi op de vork heeft genomen en dat vrienden uiteindelijk erg dun gezaait blijken te zijn. Een mooie climax, waarbij het jammer is dat de schaduw van de camera zo nu en dan te opvallend in beeld komt.

Ondanks de wel aanwezige minpunten toch uiterst vermakelijke film. 3.5*

De vermakelijkste film-noir die ik zag. Topvermaak!

De karakters zijn erg leuk. Richard Widmark is de ideale gluiperd. De dikke Francis L. Sullivan als Nosseross. Die man doet in deze film alles precies goed. Hij praat een beetje als Alfred Hitchcock. Lijkt ook wel een beetje op m, kwa postuur dan vooral en authentieke kop.

De film is gefilmd op prachtige locaties in Londen. Dat is smullen.

De film kent prachtig camerawerk, sfeervolle muziek en de montage is snel.

Het begint vrij luchtig, het laatste half uur wordt een film-noir tandje bijgezet. Daar zijn een aantal fenomenale shots te zien. Waaronder een (helaas korte) scene vanuit een auto in druk Londen. In Rififi had Dassin al getoond daar iets moois mee te kunnen.

Of de worstelaars nou zo karikaturaal zijn? In film-noir worden de karakters vaak wat vetter aangezet. Vind ik wel mooi. En daarbij heb ik op tv nog nooit een zinnig woord uit een worstelaar horen komen. Te veel klappen gehad, ofzo.

De worstelscene tussen de Gregorius the Great en The Strangler is schitterend in beeld gebracht en een prachtig gevecht om te zien. Ik vond het erg indrukwekkend.

Widmark is erg leuk in deze film als optimistische sjacheraar. De film deed me nogal denken aan de films van Sam Fuller, niet zozeer hoe-ie eruit zag maar wel het verhaal/verhaallijn. Pick Up On South Street bijvoorbeeld.

De worstelaars waren niet te best en de 'meester' Gregorius had wel erg veel weg van Lobo uit de beroemde flop van Ed Wood: Bride of the Monster, zelfde dictie, zelfde motoriek. Dat gaf (onbedoeld) de film nog wat grappigs.

Een van de eindshots op Tower Bridge was zeer fraai.

De 25e noir die ik zag en tegelijkertijd de eerste die op een lagere waardering dan 4* uitkomt.

Ondanks de lovende woorden die ik hierboven overal zie met betrekking tot het acteerwerk vond ik dat juist een van de minpunten van de film. De cast in zijn algemeen, en ook de hoofdpersoon acteerden behoorlijk zwak. Dat de ex-worstelkampioen nog een slag erger was neem ik hem niet kwalijk, sterker nog: hij stal de show. Andere aanmerking is dat het script niet veel bijzonders is.

Was het dan allemaal prut? Nee, er valt zeker genoeg lol te beleven bij Night and the City. De opening is fijn en met name de slotscènes komen goed uit de verf. De film wordt ondersteund door prima muziek en het camerawerk vond ik opvallend goed.

Ik had gehoopt (en als noir-liefhebber vooral gerekend) op meer, maar al met al brengt deze film genoeg filmplezier voor een prima 3.5*.

Harry is an artist without an art. … that is something that could make a man very unhappy, … groping for the right level, the means with which to express himself.

Prachtige dialoogzin uit de film van Jules Dasin. Het verhaal uit de film van Dasin doet me denken aan Odd Man Out (1947) van Carol Reed. Night and the City (1950) spreekt mij meer aan door wat minder uitglijders richting valse romantiek met bijvoorbeeld flinterdunne sneeuwvlokjes in het nachtelijk duister. Hoewel?

Richard Widmark is op een gegeven moment als kleine oplichter zeer hysterisch aan het overacteren. Zijn rol in Pickup on South Street (1953) is een stuk koeler en daarmee voor mij ook een stuk aantrekkelijker.

Gene Thierney vind ik in deze film, na het zien van haar rol in Laura (1944), een hele frisse ontdekking. Mooi is ook, hoe in het begin gelijk de tweeslachtigheid van haar vriendje Harry in een gesprek met haar wordt neergezet.

Je ziet iemand, Harry (Widmark) door iemand anders achterna gezeten worden. In een dialoog, die even later met zijn meisje (Thierney) volgt, voel je met een minimum aan informatie onmiddellijk aan dat het kruimelmannetje zichzelf en zijn omgeving ontzettend aan het belazeren is. Het thema van list en bedrog wordt in de film heel stijlvol uitgewerkt op een enkele flinke misser na.

Wat het eerder hier in reacties bekritiseerde acteren van de worstelaars betreft: ik ben blij dat ze voor deze rollen geen welgebekte doctorandustypen uitgekozen hebben. Gelukkig zijn het eenvoudige welgespierde mannen met het hart op de goede plek ook al zitten ze misschien in een ‘verkeerd’ (kuch, kuch) milieu.

Volledig mee eens, zeer succesvolle casting deze worstelaar.

Night & the City, na diverse keren herzien: 5*

PS

Voor meer bloedstollende Gene Tierney films raad ik beide Technicolor "Thunder Birds" uit '42 (2 jaar voor LAURA!!) en "Leave Her to Heaven" uit '45 en "The Razor's Edge" uit '46. Geweldige actrice die Gene Tierney en bijna Amerika's First Lady als JFK had doorgezet.

Mbt een hysterische Richard Widmark: zie hen eens in z'n debuutfilm Kiss of Death (1947) als Tommy Udo....

Van Leave Her to Heaven gelijk vanmiddag via ebay de Aziatische versie al aangeschaft.

Na jouw bericht kwam ik op Ebay niet al te duur ook The Razor's Edge tegen met Nederlandse ondertitels. Meteen ook gekocht.

Ook naar Thunder Birds nieuwsgierig, vooral omdat deze 2 jaar voor Laura gemaakt is. Maar even in het bestelvat geplaatst tot na de andere twee. Op mijn dvd-speler kan ik overigens alleen maar R2 afspelen.

En wat JFK betreft: het katholicisme, het katholicisme!!! Heb de dramatische bio van Tierney op de dubbel-dvd van Laura gezien.

Off-topic, maar ga voor regiovrij, er gaat een wereld voor je open, mits je Engelse subs geen punt vind.

Tav Gene Tierney vergeet ik nog te vermelden de geweldige Film-Noir WHERE THE SIDEWALK ENDS (IMDB 8/10), ook uit 1950. Gene's rol in NIGHT & THE CITY lijkt erg op haar rol in WHERE THE SIDEWALK ENDS, alleen is haar screentime hierin veel groter. En andere afloop natuurlijk, een soort remake van LAURA met ook Dana Andrews als de very tough cop. Aanrader.

(Die DVD is ook in R-2 uit. trouwens (maar als R-1, inkl. subs, stukken goedkoper ...en binnenkort in de Pakketservice!).)

Ja, mbt jouw conclusie tav Gene Tierney's leven sluit ik me bij aan. Veel parrallellen met Rita Hayworth's dramatische leven by the way.

Bedankt voor de info!

* Nigh & the City: het boek.

Boek-cover bij release.

Goede film, de uiteindelijke climax viel iets tegen, maar met het zeer goede acteerwerk en goede camerawerk is deze film geen moment saai. 3.5*

Erg goede noir. Soms iets te doorzichtig maar zeer de moeite waard.

4*

Night and the City heeft een van de beste verhalen en scripts die ik ooit in een film-noir ben tegen gekomen. Daarnaast wordt alles ook nog eens bijzonder meeslepend en zeer spannend gebracht. Van begin tot einde zat ik heel geboeid te kijken en heb ik me goed vermaakt. De geweldige cinematografie en de muziek maken de film af.

Althans bijna, want er is een onderdeel aan de film dat niet goed viel en er bij vlagen voor zorgden dat de film niet even goed uit de verf kwam: de acteurs en met name Richard Widmark lieten soms wat te wensen over. Francis L. Sullivan, met zijn herkenbare uiterlijk en stem (ik zag hem al in Great Expectations van David Lean) heeft de beste rol en ook Gene Tierney is weer goed (al is ze in Laura beter). Maar die Widmark zit me niet lekker. De manier waarop hij zijn rol niet goed speelt is vreemd. Hoe vaag dit ook klinkt, Widmark is een acteur die slecht acteert, maar doet alsof hij goed acteert. Zoals ik al zei, sommige scènes kwamen daarom niet helemaal uit de verf, zoals die lange monoloog tegen het einde aan en enkele beginscènes. In Judgment at Nuremberg vond ik Widmark wel heel sterk. Ik denk vooral dat dit niet de juiste rol voor hem was. Niet genoemde bijrollen waren ook niet bijster sterk, Lom uitgezondert. Het is jammer, want met Rififi bewees Dassin dat hij ijzersterke personages kon neerzetten.

Al bij al dus een prima film, maar met de juiste acteurs had deze film misschien 5 sterren kunnen verdienen. Nu blijf ik hangen op 4 sterren. Dassin was wel een zeer goede sfeerregisseur.

Mbt Richard Widmark wil toch ff reageren. Ik vind hem juist de grote uitblinker; zijn acteren in "Night and, etc.", wat maniakaal, lijkt veel op zijn debuut in Kiss of Death, waar hij de veelbesproken maniakale moordernaar Tommy Udo speelt, en op zijn rol als de (maniakale) racist in No way out. Ook in Pick-up on South Street heeft hij een soortgelijke rol. Dassin lijkt Widmark eigenlijk wat getype-cast te hebben (de images in de links zeggen genoeg (de "Joker" -gedrag uit Batman), wat toen nog versterkt werd door z'n Mick Jagger postuur).

Een echt groot acteur vind ik Richard Widmark niet; voor mij zit hij op niveau van Glenn Ford, alleen minder houterig.

(Widmark is één van de weinige, nog levende acteurs uit 't "Noir-tijdperk" by-the-way.)

Gene Tierney stelt inderdaad wat teleur. Zij had tijdens 't maken van "Night and etc."al burn-out klachten en heeft niet die power als bijvoorbeeld in The Shanghai Gesture, Laura, Leave her to Heaven en The Razor's Edge van 4-6 jaar daarvoor. In Where the Sidewalk Ends (ook uit '50) en Whirlpool ('49) merk je dat al.

Richard Widmark kende ik alleen maar uit cowboyfilms. Het is wel verrassend om hem nu pas te ontdekken in film-noirs. Zijn eerste rol als kleine stadsschavuit die ik zag, was in Pick-up on South Street. Zijn acteurswerk in de film van Samuel Fuller beviel me prima. Niet al te nadrukkelijk aanwezig maar wel steeds goede karaktertonen treffend van een kleine wanhopige boef die toch steeds hardheid wil uitstralen.

Ook het spel van Widmark in Night and the City vond ik, op één wat al te overdreven gespeelde scène na, niet slecht. Voor mij lag dat gebrek trouwens vooral aan de slappe uitwerking van deze scène in het scenario en eveneens aan de regie die er verder ook niets aan toe te voegen had om de verbeelding van de kijker op dat moment beter te prikkelen met concreet aangegeven handelingen. Je moet een acteur natuurlijk wel goed materiaal aanleveren om hem goed te laten presteren. Nu bleef er voor Widmark bijna weinig anders over dan te gaan schmieren. Jammer dat Jules Dassin dit niet naar de acteur teruggespiegeld heeft, zodat deze naar een andere toon in zijn spel in deze scène kon gaan zoeken.

Gene Tierney vond ik het dus niet slecht doen in Night and the City. Eigenlijk speelt ze in deze film maar een kleine bescheiden rol op de achtergrond die wel zeer essentieel is in het verhaal. Wat ik dus zo goed vind van haar, is dat het niet om de aanwezigheid van de filmster Tierney gaat, maar dat het goed spelen van de rol in de film, ook al is die schijnbaar klein, voor haar op de eerste plaats komt.

Ergens las ik overigens dat zij het idee had dat het schilderij in de film Laura meer indruk op het publiek maakte dan haar spelprestaties in de film van Otto Preminger.

Naast de Critrion, nu ook een prima R-2 release: DVDcomparison.

Lelijke filmposter, mijn favoriet: klik hier.

Klassieker die zijn faam waarmaakt voor mij. Prachtig ´drama´ over anti-held Harry Fabian die vanalles probeert om zijn slagje te slaan en uiteindelijk denk de bokswereld van Londen in zijn handen te kunnen krijgen. Dat de held zal falen staat niet ter discussie en het is het doeltreffend uitgevoerde verhaal dat uiteindelijk de meeste indruk maakt: Tragisch maar lichtvoetig, en ondertussen gitzwart. Ja, daar houden we van.

Nou Dassin zorgde er wel weer voor dat ik op het puntje van mijn stoel zat. Het begin (vooral die 'spaghetti-scène' tussen Tierney en die buurman, brrrr! Niveau'tje GTST!) deed me huiveren, maar al gauw wordt je door het verhaal opgezogen (ook al voel je wel aankomen hoe het gaat aflopen!)

Hoogtepunt vond ik wel de worstelscène. Geweldig geschoten!

Als film zeker net zo goed als Brute Force, Rififi en The Naked City.

Ik blijf toch vinden dat Dassin als regisseur (vooral in de USA) absurd wordt ondergewaardeerd als regisseur. Als iemand een Oscar voor zijn totale oeuvre had verdiend was hij het wel. Had Hollywood meteen kunnen afrekenen met hun zeer zwarte McCartney-verleden (alhoewel verleden? Die geest heerst er nog!) En ze hadden er nog tijd genoeg voor gehad ook, aangezien Dassin pas vorig jaar overleed op 96-jarige leeftijd!

Sowieso: de oeuvre prijs is afgelopen en vorig jaar niet eens uitgereikt! WTF? Er zijn toch zat film-legendes aan wie ze die uit zouden kunnen reiken??? Geef 'em dan maar aan Johnny Depp, bijvoorbeeld!