The Incredible Melting Man (1977)

Check die hoes dan!

Helaas is de make-up van de Incredible Melting Man ook wel zo'n beetje het meest interessante aan de film, voor de rest is de film nogal stroperig (haha...) en niet erg spannend of eng. Leukste scene is de vlucht van de gezette verpleegster, zelden zo'n lachwekkende slomo gezien.

2*.

Na smeltfilms Street Trash en Slime City wilde ik dezen ook even bekijken. Hij bleek heel wat minder te zijn dan de eerder genoemde films. Ik heb geen ene moord on screen gezien dus ik denk dat ik een zwaar geknipte versie heb gezien alhoewel hij wel 85 (inclusief aftiteling) minuten duurde. Ja en dan blijft er verder weinig van de film over behalve het smerige smeltende gezicht (dat ze wel erg goed hadden gemaakt) en een redelijk goed einde.

Goh, dit was me weer een film . Ik moet zeggen, het stroperige van een onophoudelijke smeltende kerel zag er niet verkeerd uit. Logisch dat de filmmakers deze truuk volledig wilden benutten en een wansmakelijke gorefilm van maakten. Het heeft evenveel inhoud als een pakje crackers zullen we maar zeggen.

The Incredible Melting Man is pure B-film fun met memorabele effecten van niemand minder dan Rick Baker. Die scène met het hoofd is echt hilarisch. Gelukkig heeft Arrow dat goed ingezien door de film een respectvolle release te geven. Lees hieronder mijn recensie:

The Incredible Melting Man (William Sachs) – blu-ray recensie | It's Only a Movie - itsonlyamovie.nl

In de herziening!

En de waardering stijgt zowaar. Redelijk vlot tempo, geweldige make-up-FX, een tragische melting man en met een dosis cynisme gebracht.

''The Ghoul from Outer Space'', zo klonk de oorspronkelijke titel. Later veranderde Sachs het in de inmiddels (cult)klassieke titel The Incredible Melting Man en die dekt de lading volledig. Sachs had een komedie voor ogen, een parodie, maar in een langdurig gevecht met de producenten is het een mengelmoes van ''serieuze'' horror en komische smelt-capriolen geworden. Met smakelijke effecten van destijds beginnende en inmiddels legendarische SFX artist Rick Baker. Zelf praat hij nogal neerbuigend over zijn bijdrage aan deze parel, zorgt voor een vreemd interview op de Arrow Blu-ray release waar aan de ene kant Sachs gepassioneerd is over deze film en blij met de aandacht die het nog altijd -verdiend- krijgt, en dan krijg je tussendoor Baker die zich bijna doodschaamt voor zijn werk van vroeger.

Het is een absolute must voor horrorliefhebbers met een smelt-fetisj, maar ook sci-fi fans die de post-nuke periode interessant vinden, met mutaties op basis van straling. Het is charmant lomp met veel memorabele scenes en one-liners, waarbij de citroen-plukkende oudjes en de perverse fotograaf er voor mij bovenuit steken.

Best aardig !

Het gegeven is natuurlijk bijzonder leuk voor heel wat leuke gore, al is dit heel wisselend te noemen.

De smelting man zelf wordt goed in beeld gebracht en wordt smeriger naarmate de film vordert. De kills daarentegen vallen wat tegen en zijn veel te braaf uitgewerkt. Het verhaal stelt niet zoveel voor en het acteerwerk is matig. De toegepaste muziekscore vond ik wel goed. 6/10