Sun Lung Moon Hak Chan (1992)

Geweldige Kung-Fu western, vol met leuke en interessante personages en met een aantal mooie gevechten.

Ik kreeg er echt een western gevoel bij. De uitgestrekte dorre vlaktes waarin de goodguys en badguys ofwel te voet of op een paard doorheen razen. De herberg voelde echt als een saloon aan. En ook de gevechten deden als een Spaghetti western aan. Ik weet niet of dat helemaal de bedoeling was, maar ik vond het echt die sfeer hebben.

Drama is in deze film trouwens ook prima in orde. Waar het in sommige HK films wat faalt, is het hier nergens over the top gebracht. Lekker uitgebalanceerd met het verhaal en de gevechten. Het verhaal verliep lekker vlot en de ontwikkelingen blijven, zoals Onderhond hier boven al aangeeft, interessant om te volgen. Toch een stuk gewelddadiger dan wat ik tot nu toe in een martial arts film uit deze periode heb gezien. Ik heb dan nog niet zoveel van dit soort film gezien dus ik weet verder niet of dit in andere films ook te vinden is.

Zoals vaker in dit soort films draait het voor het grootste gedeelte om de geweldige gevechten. En die zijn er te vinden. In het begin nog wel wat kleinschalig, maar echt mooi om te zien. Nou erg mooi is het misschien niet, maar wel erg flitsend. Vooral het laatste gevecht is een lust voor het oog, Wat een snelheid. Erg mooi gedaan ook zoals de camera het allemaal volgt, opnieuw ook erg bloederig in beeld gebracht. Ook de muziek mocht er best zijn, al is het op sommige punten een beetje misplaatst.

Ik heb me er in ieder geval heel erg mee vermaakt.

4*

Fijne herziening.

Het leuke aan deze film is dat alles aandoet als een typische (kwalitatieve) 90s HK martial arts film, maar de film dat eigenlijk helemaal niet is. Er zit wat actie aan het begin en het einde, maar alles daartussen is eigen van een ander kaliber/genre.

Film neemt het idee van Hu's originele over, maar verder is dit toch vooral een duidelijk 90s product. Van soundtrack tot camerawerk, belichting en acteerstijl, deze film ademt gewoon early 90s Hong Kong martial arts. Lekker duister en komisch verder, vooral de steeds wisselende dynamiek in de inn zorgt ervoor dat deze film blijft amuseren.

Het voelt allemaal erg dynamisch en actief, terwijl er puur op basis van script niet eens zo heel veel gebeurt. Vind het eigenlijk een mooi voorbeeld van hoe stijl en inhoud elkaar niet altijd hoeven aan te vullen, maar het contrast tussen de twee net voor enige originaliteit kan zorgen. Blijft bij herziening ook zeker de moeite. Niet teveel effectieve martial arts actie verwachten en dan is dit nog steeds een gewaardeerd meesterwerkje.

4.0* en een uitgebreide review

Dragon Inn kent al enkele verfilmingen intussen; ik heb bij deze versie meer kunnen genieten van de mooie cinematografie dan de remake uit 2011. Dit is inderdaad als een kung fu western te omschrijven waarbij trouwens ook enkele kamelen gebruikt worden. Een tiran executeert één van zijn ministers en wil ook diens rechterhand, Chow Wai On een kopje kleiner maken. Chow's handlangers bevrijden de kinderen van zijn geëxecuteerde meester en gaan naar een herberg in de woestijn, die de ontmoetingsplaats is met Chow. Het blijft een wat vreemde mengelmoes van martial arts, komedie en western en de finale confrontatie is een vreemd moment. Ze kunnen het niet laten om flauw te doen.