Suburra (2015)

Zeer sterke misdaadfilm. De opbouw is erg goed. Het eerste kwartier is even aftasten, maar daarna wordt je in de film gezogen en pas tijdens de aftiteling losgelaten. Continue voel je dreiging en heb je een gevoel dat het misgaat, maar dan ook goed misgaat. De regisseur weet dit perfect in beeld te brengen. De sfeer daarbij is prima, het weer wordt steeds slechter. Het acteerwerk is van hoog niveau en de film kent een aantal mooie karakteristieke rollen. De soundtrack is eveneens een prima keuze. Topper. 4.0/4.5

Suburra is een rauwe misdaadfilm die vanuit de sloppenwijk van Rome een portret van mensen schetst die gedreven zijn door geld en extreme ambities. Er heerst hier duidelijk de wet van de sterksten en echte helden zijn er niet. Alles werkt naar een heuse Apocalyps toe en is hiermee vrij onderhoudend en rauw van aard. Alles wat een film van dit genre nodig heeft om te slagen en is dan ook echt een knap staaltje Italiaanse cinema geworden.

Prima maffiafilm. Italiaanse decadentie op zijn best. Een sex & drugs orgietje met een corrupte parlementariër is het beginpunt van een cascade aan gebeurtenissen waarbij de mafia bij betrokken raakt. Het stak echt goed in elkaar, met de links tussen de verschillende personages. Het is een film zonder helden en met alleen verliezers. Zelfs de meest zielige van die personages, die zijn vader verliest door zelfmoord en diens mafiaschulden erft, komt niet sympathiek over door zijn lafheid . Ook meer dan OK acteerprestaties, vooral van die zigeuner mafiabaas. Ook muzikaal komt de film sterk uit de hoek; de soundtrack zet sommige scènes werkelijk kracht bij. Enkel visueel vond ik het niet zo indrukwekkend, Gomorra was daar beter in. Dit is blijkbaar de pilootfilm voor een serie die in 2016 voor Netflix zal geschoten worden. Uitkijken dus...

Werkelijk schitterende film over misdaadsyndicaten, corrupte politici en andere rotzakken die allemaal een rol spelen in de totstandkoming van een groot project waarbij veel macht en rijkdom is te verkrijgen.

Suburra is een film die in een dreigende sfeer is ondergedompeld. Die sfeer is vanaf de eerste take al goed voelbaar en gaat vervolgens ook niet meer weg. Het zorgt er mede voor dat de film een immer aanwezige spanningsboog heeft en een ongemakkelijk gevoel veroorzaakt.

Suburra is ook een film die een sombere visie op de menselijke aard uitdraagt. In de film wekt geen enkel personage sympathie op. Ieder personage vertoont ellendig en egoïstisch gedrag. Alle personages zijn vatbaar voor beloftes van rijkdom en macht. Er is geen geweten. Er is geen mededogen. Er is wreedheid en hardvochtigheid. De personages zijn zonder uitzondering schofterige karakters. Ze bezitten een enorme hoeveelheid egocentriciteit en hebben een groot gevoel van zelfmedelijden.

Die sombere visie is evenals de dreiging goed voelbaar in elke scene. De kortzichtige handelings-motieven van de personages maken van de film een neerslachtige bedoening. De film kent geen enkele verlichtende invalshoek. De personages zijn niet van de relativering of van de lach. Het zit niet in hun gedrag ingebakken. Het teleurstellende en treurigstemmende gedrag wordt nog eens extra geaccentueerd door de continu vallende regen. Kan het somberder.

De verhaallijn is boeiend. De verschillende subplots beginnen in afzondering en raken meer en meer vervlochten om aan het eind bijeen te komen. Een pakkende en boeiende verhaaltrant. Indrukwekkend.

De film is fantastisch. De sfeertekening is perfect. De karakters zijn dan wel slecht en ongelooflijk onsympathiek, maar zijn zeer interessant om te volgen. De actiescenes zijn spannend.

Visueel steekt een en ander behoorlijk goed in elkaar. Genoeg prachtige scenes met mooie shots.

Het acteerwerk is uitstekend.

Magnifieke en zeer imponerende film.

Sterke film die mij in zekere zin doet denken aan Gomorra, film en serie. Wat betreft het beeldmateriaal en de weinig romantische wijze waarop de georganiseerde misdaad wordt neergezet.

Suburra is stijlvol, onderhoudend en beklijvend.

Aanrader.

Uitstekende film waarin de Italiaanse maffia een gokparadijs nabij Rome wil bouwen. Een donkere misdaadfilm met een meeslepend verhaal wat goed in elkaar zit en geen seconde verveeld. Mooi gemonteerd (en niet alleen vanwege de verschillende verhaallijnen die naar elkaar toe lopen en één geheel vormen). Ook de casting is uitstekend.

Geleid door een bijna constant ondersteunende score van M83 zweven we als kijker door een totaal deprimerend, regenachtig Italië, waar een paar maffia groeperingen door één voorval afstevenen op een Apocalyps. 11 november is de dag. Stefano Sollima breid alles op een mooie, stijlvolle manier aan elkaar vast, waardoor 'Suburra' constant wel interessant blijft. Een corrupte samenleving die zich tot het Vaticaan genesteld heeft. Lekker harde film; die scene als die gast geschept wordt door de auto. Heerlijk.

Indringende film over corruptie die kennelijk vuistdiep in alle lagen van de bevolking zit met de lange arm van de maffia die als een spaghetti sliert overal tussenkomt.

Zwaar deprimerend, beklemmend en weinig hoopvol relaas wat versterkt wordt door de grauwe sfeer in regenachtig Rome.

In het begin is het even doorbijten omdat het even duurt voordat de personages tot je doordringen maar gaandeweg worden de onderlinge verbanden steeds pijnlijker duidelijker.

Een benauwende misdaadthriller, waarbij het van meet af aan aangekondigde naderend onheil, zich op verontrustend tempo ontvouwt. Suburra is gebaseerd op het boek van journalist Carlo Bonino en misdaadschrijver Giancarlo De Cataldo, die hun verhaal over criminaliteit, macht en corruptie situeren ten tijde van de abdicatie van Paus Benedictus in 2011, terwijl Rome tevens door intense regenval werd geteisterd. De film is dan ook doordrenkt met een sfeer van naargeestigheid en een gevoel van onafwendbare rampspoed.

Het duurde even voor ik gegrepen werd, maar na een klein half uur gaat de chain of events die ontstaat behoorlijk intrigeren. Visueel ziet de film er strak gestileerd uit, en regisseur Stefano Sollima (van de serie Gomorrah) lijkt af en toe een beetje door Michael Mann beïnvloed te zijn. Ook sommige thema's van de pompende score doen bij tijd en wijle een beetje aan Heat denken. Dat niveau haalt de film zeker niet, maar de inspiratie is te zien. In tegenstelling tot die film, is het in Suburra ook moeilijker te sympathiseren. Hoewel de situaties waarin de hoofdpersonen geraken weinig uitwegen lijken te bieden, kijken we toch scène na scène naar mensen die elkaar bedreigen, afpersen, mishandelen en verraden om hun eigen hachje te redden. Of om zeep helpen wanneer de gelegenheid erom vraagt. Well, he's always been lacking in moral fiber, hoorde ik Mark Renton eerdaags nog zeggen bij een herziening van Trainspotting. Die zin gaat voor een hoop van deze karakters op.

Suburra staat gepland om een herbewerking als tiendelige serie te krijgen in 2017, en het materiaal leent zich daar wat mij betreft prima voor. De wisselwerking tussen al deze conflicterende machten en de kleinere spelers die zich daar tussendoor proberen te manoeuvreren zonder verpletterd te worden, is een fascinerend schouwspel. Het is te hopen dat die serie acteurs van hetzelfde kaliber krijgt als die we hier aan het werk zien. Met name Pierfrancesco Favino als parlementariër die zich na een door drugs uit de hand gelopen seksnacht up shit creek bevindt. Adamo Dionisi verdient een speciale vermelding als Manfredi Anacleti, het hoofd van de criminele zigeunerfamilie. Het is alweer even geleden dat ik zo'n intense haat voor een karakter koesterde. Wat Suburra ook goed doet, is dat tijdens de film de focus wat verlegd wordt qua karakters die we volgen, en dat we als kijker ons toch steeds meer met een persoon gaan identificeren, die eerst maar een bijrolletje in het geheel leek te hebben.

Toch waren er een aantal aspecten die de film bijna van de 4* af hebben gehouden (ik gaf aanvankelijk een 3,5*). Zo is de score af en toe wat te nadrukkelijk aanwezig, en misschien net een tikkeltje te repetitief. Ook voelt de situering tijdens het aftreden van de paus tijdens die periode van regenval en het Apocalyps-thema net iets te arbitrair en gemakkelijk. De symboliek druipt er daardoor weliswaar vanaf, maar een echte verankering daarin ontbreekt wat mij betreft. Dat zijn kleine smetjes, maar het voelt toch een klein beetje alsof de schrijvers de film daarmee een bepaalde gewichtigheid hebben proberen mee te geven, die in het verhaal zelf ontbreekt.

4* naar boven afgerond, en een voorlopige 23e plek op de toplijst van 2016

Een maffiafilm die ons meevoert naar de rauwe, onthutsende onderwereld van Italië. Niet alleen is de film zo spannend dat je de volle 135 minuten op het puntje van je stoel zit, de film is ook hartverscheurend tragisch in hoe de personages verstrikt raken in een web dat tot hun dood zal leiden (hetgeen de film ook angstaanjagend maakt en een goede waarschuwing je – ongeacht je positie – ver van de maffia te houden) en anders dan de Hollywoodfilms over de maffia komt de film erg realistisch over zoals ook Gomorra dat al was maar deze film is ook nog eens visueel prachtig vormgegeven zodat de film ook esthetisch een genot is. In dat realisme zien we wel het decadente leven van maffialeden, maar het laat ook vooral zien hoe banaal en alledaags de criminele onderwereld eigenlijk is hetgeen het nog verontrustender maakt: de maffia is niet een andere (glammer)wereld die je alleen in de bioscoop kunt zien maar het kan gewoon jouw (criminele) buurjongen zijn. De basis ligt in de achterbuurten. Precies daarom is er die criminele drang je omhoog te werken, maar de boodschap van de film lijkt te zijn dat hoog of laag uiteindelijk er niet toe doet: iedereen is sterfelijk en in die zin gelijk (en als je hoog stijgt kun je daarom slechts diep vallen). En uiteraard: in de onderwereld geldt het recht van de sterkste zodat bescherming een levensvoorwaarde is, waarmee ook verklaard kan worden waarom de maffia in een sterk katholieke cultuur bestaat: iedereen heeft bescherming nodig en het ‘bezit’ van een machtige politicus of een vuurwapen is daarin misschien een goede aanvulling op het vertrouwen in God (en zeker een goede aanvulling op de bescherming door de Staat die te sterk een instrument van de maffia en dus corrupt is geworden). Een meesterwerk.

Grimmige, naargeestige en behoorlijk gewelddadige italiaanse misdaadfilm. Just the way I like it, zullen we maar zeggen. Daarnaast zeer sterk qua verstikkend dreigende sfeertekening. Plot en akteerwerk zijn ook dik in orde. Fraai duister in beeld gebracht, met een mooie hallucinante soundtrack die prachtig bij de vaak vervreemdende beelden past.

Een wat oppervlakkige film die het moet hebben van kitscherige esthetiek, uitvergrote clichés en goedkope symboliek. Weinig plek voor nuances. En dan ook nog die pathetische muziek van M83 er bij...

Prima uitgevoerd verder, ik heb mij niet echt verveeld, maar vind het wel een hoog RTL7 gehalte hebben. Ik had een vergelijkbaar gevoel bij de eerste aflevering van de serie Gomorra.

Uitstekende misdaad thriller. Geweldige opbouw. Spannend vanaf het begin tot het einde. Zeker een van de beste misdaadfilms die ik de laatste jaren gezien heb. Ook op audiovisueel vlak meer dan geslaagd.

En ja, die seks scènes van Manfredi met die twee hoeren. Bijzonder komisch! Zij werden open en bloot - zonder taboe - in beeld gebracht en zo hoort het natuurlijk ook. Niet op zijn Hollywoods dus met al zijn preutsheid.

De geweld scènes waren soms hard maar ook niet overdadig. Deze film moet het vooral hebben van de sfeer en niet te vergeten natuurlijk het uitstekend acteren van de hoofdrolspelers.

Verder heb ik hier niets meer over toe te voegen. De filosoof heeft het al meer dan uitstekend verwoord in zijn recensie van 25 juli.

4.5*

Prima gangster filmpje. Filmisch een paar prachtige momenten. Maar verhaal en hoe het verfilmd is brengt niet echt iets nieuws. Een sterkere hedendaagse Italiaanse gangster film is wat mij betreft; black souls

Met bewondering gekeken naar deze sterke, erg gewelddadige productie. Knap dat men binnen het misdaadgenre, waarvan eigenlijk alles al eens al verteld is, toch nog een variant kan bedenken die zo kon boeien.

Anders dan de vele Amerikaanse films op dit gebied, oogt Suburra op één of andere manier niet zo gekunsteld, maar levensechter. Wellicht komt dat door de wisseling van decor maar zeker toch ook door de tragiek rondom de personages, die treffend worden neergezet door een sterke verzameling acteurs. Of het allemaal geloofwaardig is wat we hier te zien krijgen is achteraf de vraag, maar het werkt wel. Misdaad loont uiteindelijk niet, zou de eindconclusie moeten zijn van deze bezienswaardigheid en dat is na alle gruwel die we in ruim twee uur krijgen te zien, ook maar goed zo.

Ijzersterke mafia-film. Hard, kil, realistisch en bijzonder mooi geschoten.

Die schietpartij in het winkelcentrum! Knap gedaan, en het heeft een kwaliteit van rafelige rauwe echtheid die ze in Hollywood maar moeilijk te pakken kunnen krijgen.

De film is aan het einde misschien iets te mooi afgewerkt qua losse eindjes, maar voor de film werkt dat verder prima.

Schitterende hard, grauwe, Italiaanse misdaadfilm. Must see.

****

Subliem

Wat een deceptie dit zeg. Ik geef 1,5 ster voor een aantal mooie scenische beelden, maar meer was er gewoon niet. Het plot gaat van de hak op de tak en de keuzes die in het verhaal gemaakt worden lijken uit een grabbelton gegrepen. Veel 'nutteloos' drugsgebruik en seks naast brute onlogische moorden. De film doet net alsof het een logisch verhaal heeft vol intrige en machtspelletjes, maar het plot raakt kant nog wal. Daarnaast regent het altijd in Rome en wordt er met slecht gekozen muziek gepoogd het drama gehalte op te krikken.

Wat nou apocalypse en wat had dat aftreden van de paus nou als toevoeging? De ene keer is een personage zogenaamd 'machtig', maar dan blijkt dat enkel de regel geldt dat iedereen iedereen maar gewoon kan afmaken en er helemaal geen hiërarchie of respect bestaat. Samourai, die wordt voorgesteld als een echte pro die de touwtjes in handen heeft - blijkt uiteindelijk ook maar een amateur. En dan is het van die junkie, die defacto dan de meest succesvolle van het stel is, nog wel het meest lachwekkende.

Een goede misdaad/drama/thriller film...

Spannend verhaal...

Prima acteerwerk...

Drugs is niets...

Af en toe onrustig camerabeweging...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Zeker één van de betere misdaadfilms waarin corrupte politiek en misdadige machtsontplooiing één eindeloze keten vormen van gewelddadige vergeldingen en wraak.

Stevig regiewerk met suggestieve scenes, een goede soundtrack en vooral uitstekende vertolkingen met meerdere uitblinkers (Pierfrancesco Favino, Alessandro Borghi, Greta Scarano...)

Als of het allemaal nog niet genoeg is heeft Netflix er nu een 10 delige serie van gemaakt.

Die markant nog beter is als de film. release datum ws 6 oktober 2017.

Deze serie moet je ook even meepakken.

Na de lange aanloop viel de Apocalypse zelf een beetje tegen. Iedereen waant zich onsterfelijk maar komt opzichtig op allerlei dodenlijstjes terecht, en het zijn nota bene de twee minst geloofwaardige spelers die overeind blijven. Nou ja, voor de duur van de film dan, hoe het hen na 13 november is vergaan is een ander verhaal.

Maar ik heb me wel vermaakt met deze film, sommige scenes waren erg goed en spannend, en hoewel de verhaallijn met de Kerk nooit tot leven komt geeft het wel geloofwaardig weer hoe verweven de Italiaanse politiek, het Vaticaan en de onderwereld met elkaar zijn. Voor wie het nog niet wist.

Een hard en spannend verhaal wordt goed versterkt door de acteerprestaties. Een enorm pluspunt vind ik hoe alles is beeld gebracht. De film had geschat 7 miljoen budget, in die klasse is het een meesterwerk! Zeker een aanrader!

Boeiend.

En dat beschouw ik als een groot compliment. Weinig Misdaadsdramas weten me nog te boeien. Zelfs Matthew Vaughn was er niet in geslaagd me een gehele speelduur geboeid te laten kijken. Suburra slaagt daar op een gekke manier wel in.

Hoewel ik de film niet zo hard vind als sommige hier beweren, is hij zeker wel grauw. De grauwe realiteit is soms ook sterk in beeld gebracht, als voorbeeld de corrupte politiek en gaat de film nergens compleet over the top waar sommige misdaadsfilms wel naartoe willen gaan.

Voor een budget rond de 7 miljoen meer dan geslaagd, boeiend in beeld gebracht en en sterke finale. Hij duurt wel wat te lang en moet je in het begin wat zoeken, maar dat zijn geen enorme stoorzenders.

Na de toffe A.C.A.B. gezien te hebben, me nu verdiept in dit Italiaanse maffiaepos.

Een politicus denkt de avond van zijn leven te krijgen met twee minderjarige prostituees, totdat er eentje aan een overdosis overlijdt. En ja, gezien het geweten over het algemeen al laag genoeg is bij dit soort lui en de paniek slechts is gebaseerd op eigen gerief, laat hij de prostituee verdwijnen. Echter blijft niet alles water dicht en lijkt er een domino-effect in gang te worden gezet.

Want waar de ene deze zaak afhandelt, word deze afgerekend door de ander... en zo gaat dat de hele film door. Nee, niet dat we een aaneenschakeling van executies te zien krijgen; wel op de slow burn toer. En die doet ons wederom geloven dat de hele wereld die een land draaiende zou moeten houden, walgelijk is. Zelfs de paus blijft niet bespaard. En ja... ergens wil ik dat ook allemaal wel geloven. En dan is er ook nog de machtige maffiabaas "Samurai" die dezelfde lui paait om een Las Vegas te maken van een achterstandswijk... Welke lui? Juist... degene die het land draaiende houden.

En zo hoeft de onderwereld niet altijd te bestaan uit ongeschoolde, verpauperde, drugsverslaafde en wrokkige mensen, maar dat de hoge heren juist degenen zijn waar je voor moet vrezen. Je zou voor die eerste groep nog sympathie hebben, na het zien van deze film.

Ook moet de film het hebben van de sfeer en de achtergronden die zich toch wel meer richten op de verwaarloosde plekken in Rome boven de exotische kiekjes. Net als in A.C.A.B. Dat Sollima een muziekliefhebber is is hier ook weer opnieuw te horen. Voornamelijk de plaat Hurry Up, We are dreaming lijkt hierbij zijn nummer in in 2011 te zijn geweest (het jaar waarin de film zich afspeelt). Wel had er in dit geval wat meer actie in gemogen. De schietscene in dat winkelcentrum was erg fraai geschoten, maar toch was er wel genoeg plaats geweest voor nog een paar actiescenes. Ook de onherroepelijke val voor Fillipo, die liquidaties terwijl dat meisje in een trip zit en die scene met die honden maakten het plaatje af.

Wat mij betreft was dit weer een klassefilm van Sollima. Interessante personages, grimmig sfeertje en benauwend realisme.

4,5*

Prima maffia thriller in de sfeer van Scarface die ik binnenkort weer ga bekijken maar dan op 4K en Heat. Wel allemaal wat minder, maar wel prima neergezet. Moest de film volgen met Engelse ondertiteling met Italiaanse spraak, maar afgezien het snelle begin toch redelijk goed te volgen. Het zit allemaal goed in elkaar en de opbouw is veelal prima verzorgd. Zeker voor Italiaanse begrippen. Vond wel dat het wel vaak regende. Goed voor de sfeer, maar zo vaak regent het niet in Rome. Het hele gebeuren met de Paus en de kerk had voor mij niet gehoeven. Dat had er best uitgeknipt mogen worden. Dan hadden we misschien een beter verzorgd einde gehad, dat naar mijn mening te snel werd afgeraffeld. Bovendien miste we nog het ontvoerde zoontje, dat we daarna niet meer zagen.. De schietpartij in het winkelcentrum zag er goed uit en realistisch, alleen vond ik het gek dat we totaal geen bewaking of politie zagen. Dat vond ik echt een minpuntje. Maar afgezien van wat minpuntjes een prima Italiaanse film die zeker naar meer smaakt!

In het begin komen heel wat personages voorbij, maar eenmaal je als kijker de personages kan linken aan hun bende of belangen wordt deze prent een boeiende misdaadfilm om te volgen. De cast weet het niveau van de film nog wat hoger te brengen door hun goede vertolkingen. Zo speelt Pierfrancesco Favino als belangrijke politieker een overtuigende rol. Maar ook Alessandro Borghi als Numero 8 en Adamo Dionisi als bendeleider weten met hun handelen en zeggingskracht te imponeren. Daarbij is Claudio Amendola als Samurai de spilfiguur die alles onder controle probeert te houden zonder al te veel woorden te verspillen. Alleen Elio Germano als de wat sullige Sebastiano vond ik wat ondermaats. Misschien heeft dat ook te maken met zijn laffe rol, al weet hij naar het einde toe toch te verrassen. De vrouwelijke cast deed zeker niet onder met hun rollen : Greta Scarano als junkie kwam overtuigend over en Giulia Gorietti als Sabrina was niet te versmaden. De schietpartij in het winkelcentrum was een hoogstaande scène qua actie. Mooi in beeld gebracht. De sfeer was dik in orde dankzij de cast, de aanwezige muziek en de brutale wraakmomenten. Misschien soms wat vaag uitgewerkt door de link naar de kerk en met de Paus , en het einde kwam iets te snel waardoor er te weinig of geen aandacht was voor bepaalde personages. Niettemin, een prima misdaadfilm. 7,5/10

Ik had een zuivere maffiafilm in gedachten, maar Suburra is eerder een film rond corruptie. Een corruptie die vervlochten zit diep in de Italiaanse hoge kringen van politiek en gerecht tot zelfs het Vaticaan. Uiteraard speelt de maffia ook zijn rol om op te komen voor zijn eigen belangen. Gelukkig geen groot kluwen van personages of contructies. De film is makkelijk te volgen ondanks de verschillende personages/partijen.

De film is vlot door zijn oppompende lineaire vertelstructuur en kent een dreigende sfeer. Iedereen heeft boter op het hoofd, alleen wat jammer dat niet alle partijen even prominent naar voren komen. Buiten wat beelden genomen op de rug van de paus - ondubbelzinnig verwijzend naar Paus Benedictus XVI - is de rol van het Vaticaan snel uitgespeeld. Jammer als kijker, maar in werkelijkheid misschien niet zo ongewoon dat sommige partijen in diverse andere onderlinge vetes gewoon de dans ontspringen door zich op de vlakte te houden.

Vooral technisch en cinematografisch een erg fijne film. Prima acteerwerk van diverse individuen en een leuke inkijk van hoe diverse haaien hun invloed en macht gebruiken om een maatschappelijk project te ondersteunen.

Deze film na een aantal jaren nog eens gezien.

Een film over het waarmaken van een droom. De verwevenheid tussen plotitiek, misdaad en katholieke kerk. En natuurlijk de concurentie tussen de misdadige families die tot dood en verderf leidt.

De muziek is somber maar prachtig en draagt bij aan de sfeer. Het is een en al somberheid. De constante regen draagt daartoe ook bij.

In het begin wat moeite met de verschillende situaties. Maar vrij snel komt alles samen.

Het is soms spannend maar vooral dramatisch.

Het einde is verrassend.

De acteurs zijn erg goed. Ze zetten stuk voor stuk meedogenloze misdadigers neer. De Samurai speelt de rust zelfe en probeert het zootje ongeregeld bij elkaar te houden. Goed gecast.

Een sterke film.

M83 als soundtrack Wat wil je nog meer.

Lekker vermakelijke en snelle Italiaanse misdaadthriller. Prima cast die een stel kleurrijke personages neerzet. Zeker in het eerste half uur is het even kijken welke kant het opgaat maar alle uitgezette lijntjes komen vervolgens bij elkaar in een actievolle slot. Goed uitgewerkt, zonder het meeste realistische epos te willen neerzetten. Toegegeven, vanuit badguy Manfredi zou iets meer dreiging mogen uitgaan, maar toch, dit was prima.

3,5*

Een maffioso met de bijnaam Samurai [Claudio Amendola] zet een vooraanstaande politicus [Pierfrancesco Favino] en een invloedrijke kardinaal [Elio Germano] op allerlei manieren onder druk om politieke en publieke steun af te dwingen voor de bouw van hotels en casino’s in Ostia, een buitenwijk van Rome dat gelegen is aan de Middellandse Zee. Wanneer de plaatselijke maffia lucht krijgen van deze plannen ontstaat een bendeoorlog en een serie gewelddadige incidenten in de zeven dagen voorafgaand aan “de apocalyps” doe op 12 november 2011 plaats zal vinden. De vele personages maken het soms wat lastig om te weten hoe de onderlinge verhoudingen zijn, maar de goed uitgewerkte personages en Sollima’s stijlvolle regie en vlotte tempo houden je van begin tot eind in de greep.