Sorority House Massacre II (1990)

Oersaaie drol. Het is de regisseur totaal niet gelukt om hier een leuke, cheesy horror filmpje van te maken. 80 minuten zijn meestal nog wel door te komen. Of ze zijn snel weg te kijken, maar hier is het gek genoeg niet het geval. De acteurs zijn hier gewoon irritant en de film slaat eigenlijk nergens op. Voor de rest ga ik akkoord met de twee bovenstaande berichten. 1,0.

Tjah, nog wat slechter dan het al erg matige eerste deel.

Het "acteerwerk" is gewoon erg slecht en de film heeft 0% spanning. Dat zou ook niet erg geweest zijn als het verder een geslaagd cheesy jaren '80 filmpje was geweest, maar de film weet gewoon totaal niet te boeien.

Dat zelfs terwijl maar liefst 7/8 actrices (enkel de politie agente niet) met ontbloot bovenlijf voorbij komen huppelen. De regisseur heeft zijn best gedaan om zoveel mogelijk vrouwelijk bloot in de film te verwerken, maar het weet de film niet van zijn ondergang te redden.

Wat ik zelf nog het meest typische vond is dat de film tegelijk een sequel op Sorority House Massacre als Slumber Party Massacre (de flashback beelden) probeert te zijn.

Een erg slechte bijdrage aan het slashergenre. Zelfs een moeilijke zit voor de echte liefhebbers van het genre.

Noem me gek, maar ik kan op zijn tijd best genieten van een film die alle cliché's uit de kast trekt. Blote borsten? Check. Beroerde moorden? Check. Een mysterieus persoon om de aandacht van de echte moordenaar af te leiden? Check. En een totaal bizar einde? Check.

Het slasher-genre staat bij velen bekend, niet alleen om het bloed, maar ook om de naakte vrouwen. Soms zijn er slechts één of twee bereid iets van zich te laten zien, maar hier gaat bijna elk vrouwelijk personage uit de kleren. En ik moet zeggen, de één was nog fraaier dan de andere. Ja, de meisjes zijn belabberde actrices die nauwelijks een overtuigende zin kunnen uitspreken, maar dat maken ze weer goed met hun lichaam; het leek af en toe wel een softcore porno-film (kijk de imdb pagina's van sommige actrices maar eens na). En wat doe je als er een moordenaar in huis is? Dan probeer je naar buiten te vluchten terwijl het regent zodat je al weinig verhullende outfit ook nog eens kleddernat wordt. Bovendien waren alle meisjes goed door de natuur (en soms de plastisch chirurg) bedeeld; wat naakt betreft spant Sorority House Massacre II de kroon.

De moorden in de film zijn helaas wel erg zwak. Het enige echte wapen is een vleeshaak, hoewel er ook wel een mes aan te pas komt. Heel veel moorden zijn niet meer dan áán van de actrices die buiten beeld worden afgeslacht waarna er een paar stralen bloed op de muur verschijnen. De moordenaar is trouwens wel goed in zijn sporen wissen, want na de eerste moord is de bloedvlek op mysterieuze wijze verdwenen. Onze hoofdrolspeelster krijgt aardig wat bloed over zich heen tijdens de confrontatie met onze misleidende dikzak.

Deze persoon krijgt trouwens belachelijk veel te verduren tijdens de film, en hij schijnt maar niet dood te willen. Dit is iets wat niet vreemd is in de wereld van de slasher, maar hier komt hij echt tot het hilarische af weer terug in beeld, steeds in meer belabberde staat. En dan te bedenken dat als hij gewoon zijn mond had opengetrokken om alles uit te leggen hij zichzelf een hoop ellende had kunnen besparen!

Maar het feit dat hij de enige hoofdverdachte is betekent natuurlijk dat hij nooit de moordenaar kan zijn en dat de echte moordenaar tot op het laatste moment onbekend blijft, hoewel de scène met het ouija-bord natuurlijk wel een vette hint is. Maar ach, die bovennatuurlijke insteek levert nog wel een paar lollige momenten op als de laatste twee overgebleven meisjes met de stem van de moordenaar een slechte speech houden.

Sorority House Massacre II doet alsof het een vervolg is op een film uit een heel andere reeks, maar steekt die films op bepaalde punten bijna de loef af als het om pure lol aangaat; juist alle genre-cliché's maken van deze film een genot om naar te kijken...

Het vrijwel constant in beeld brengen van douchende vrouwen laat zien dat de intentie van regisseur Jim Wynorski wellicht niet was om een spannende en/of bloederige horrorfilm af te leveren, maar gewoon lekker kwijlend te gluren. Zelden heb ik zo'n opdringerige focus op naakt gezien, in dat opzicht ben ik wel blij dat we met ons huidige bioscoophorrorvoer minder geil bezig zijn. Het onvermogen van Wynorski om degelijk sfeer en/of spanning op te bouwen zorgt daarnaast voor een vermoeiende ervaring, maar dat was met het eerste deel niet veel anders. Het oogt allemaal zeer goedkoop en de moorden zijn allesbehalve expliciet, maar de finale is dermate belachelijk dat het op z'n minst met een zekere eigenzinnigheid eindigt. Het ontgaat me een beetje waarom deze film überhaupt bestaat, omdat het eigenlijk een herbewerkt vervolg vormt op een geheel andere reeks, namelijk The Slumber Party Massacre. De makers kunnen in ieder geval geld verdienen met het staren naar en het filmen van blote borsten, dus de slechte ontvangst kan hen waarschijnlijk gestolen worden.