The Intern (2015)

Vanaf 24 september in de bioscoop (Warner Bros)

Leuke trailer! Ben erg benieuwd hiernaar!

Weinig reacties hier voor een nieuwe film met De Niro. Ik zie hem nog altijd graag spelen, al zal dit geen prestatie van het kaliber Heat, Deer Hunter of Godfather zijn.

De nieuwe van Nancy Meyers...

Toch al weer 6 jaar geleden sinds de, in mijn ogen, de fan-tas-tische "It's complicated" is uitgekomen. Enorm uitgekeken naar "the Intern" en ik moet toch toegeven dat het niet al mijn verwachtingen heeft ingelost. Ligt het nu aan het feit dat ik er een tijdje naar heb uitgekeken (en dat het vervolgens dan ook vaker tegenvalt) of dat de film over het algemeen mij minder aansprak?

De cast was in mijn ogen top. Het ging me meer om de voorspelbaarheid en zelfs met momenten de flauwe grappen waar ik wat moeite mee had. Waar ik bij "It's complicated" of "Something's gotta give" hartelijk kon lachen om de fratsen van de personages, werd het nu een beetje mèh.

Zoals reeds vermeld was de casting zeker oké. Hathaway kon het personage zeker vertolken, maar ook de Niro voelde zich zeker in zijn sas als oudere stagiair. Hij moest alvast niet onderdoen voor Hathaway.

Misschien dat ik de film nog een keer moet bekijken, en dat ik 'm dan meer ga appreciëren... Maar op dit moment ben ik niet van m'n sokken geblazen.

Hartstikke leuke feelgood film! De Niro straalt als de niets-toch alles wetende stagiair en Anne Hathaway als de workaholic. Ik werk zelf in die branche en het is echt fantastisch om al die stereotypes te herkennen, misschien een beetje over de top, maar toch heel leuk gedaan.

Dit lijkt me wel wat.

Vermakelijke film. De Niro zet de rol goed en geloofwaardig neer.

Ik vond het alleen het einde wat aan de abrupte kant.

Ik vind het einde juist een positief punt. Bij zo'n enorm voorspelbare film wordt er tenminste op een redelijk open maar toch statisch punt gestopt met filmen. Prima acteerwerk bij beide hoofdpersonen, maar duidelijk te zien dat de film door een vrouw gemaakt is met een duidelijk verkeerd beeld over mannen.. Pas na het zien van de film kwam ik er achter dat ze ook soortgelijke films als What women want en The holiday had gemaakt. De paar bedoelde vulgaire grappen passen niet echt in de film. Wat rest is een prima bij vlagen charmante wegkijker, maar meer ook niet..

Leuke film met goede acteurs.

Lekker luchtige wegkijker. Zelfde kaliber als What Woman Want.

Een komedie is het niet.

Ik vond het in z'n genre een heel goeie en vooral aangename film die lekker wegkijkt met steengoeie acteurs.

Robert De Niro speelt alweer een sterke rol, die kerel kan alles.

Je moet wel een beetje voor dit genre zijn anders ga je die minder goed vinden denk ik dan mij .

Tmoet niet altijd aktie of thrillers of horror zijn .

Wel heel erg feelgood.

En een erg dun verhaaltje.

Maar kijkt wel lekker weg zo een paar uur.

Oef... Het is enkel en alleen vanwege Anne Hathaway en Robert De Niro's kunnen dat ik niet ben weggelopen bij deze zeer mager geschreven komedie. Had mindere acteurs deze hoofdrollen gegeven en het valt dan pas op hoe ongeestig en onnatuurlijk de situaties en scenes aanvoelen. De momenten dat de humor niet bij De Niro ligt maar bij de collega's van zijn personages merkte ik al gelijk dat mijn tenen zich samentrokken.

En dan die muziek. Die afgrijselijke doorkabbelende bak ellende die over de hele film is uitgesmeerd die constant maar doorhamert zodat wij als publiek toch echt zeker weten dat het een "feel good" film is. Ik had twee uur lang het gevoel alsof ik in de bouw-modus van The Sims aan het spelen was.

Wat is die DeNiro toch om op te vreten. Wederom een héérlijke, en prachtige feel-good film met één van de Grootste acteurs van onze tijd. Wat kan deze man toch fantastisch acteren. En zoals Anne in de film zegt; "jouw gezicht spreekt boekdelen", wat daadwerkelijk waar is. Ik heb er heel erg van genoten! DeNiro hoeft geen naam meer te maken, hoeft geen grootse films meer te doen, maar kan nu op zijn leeftijd gewoon lekker doen waar hij zin in heeft, en heerlijk dit soort films maken. Net zoals "Last Vegas", "Everybody's Fine", en andere heerlijke titels. Naast zijn gevoelige acteren kan ik ook echt helemaal in een deuk liggen van zijn komedie. Daar is hij zo verschrikkelijk goed en hilarisch in. Neem bijvoorbeeld "Analyze This" en "Analyze That", en niet te vergeten de "Fockers" trilogy.

Kan niet anders zeggen dat dit weer een hele goeie en leuke film is

[quote]Erick1985 schreef:

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Er komen nog wel een aantal Actie/Maffia films met DeNiro. Vooral 'Heist'' en ''The Irishman' lijken mij wel wat. Maar goed, hij hoeft zich inderdaad nergens meer voor te bewijzen, als er iemand kan acteren zonder moeite is hij het wel, in feiten kan hij in elke genre wel spelen. Films zoals deze zijn ook gewoon leuke wegkijkertjes!

Beetje vreemd om Natt Wolf te noemen hier op Moviemeter, die jongen heeft hoogstens 2 minuten screen time. Maar ja dat terzijde. Heb me goed vermaakt met deze film. Natuurlijk is het voorspelbaar en beetje zoet, maar de humor is goed. En belangrijk de chemie tussen Hatheway en De Niro is uitstekend. Hij kiest niet altijd de beste films uit, maar dit is een prima keuze gebleken voor hem. Veel herkenbare situaties (en begin is misschien wat te vaak gedaan al) en het wordt goed versterkt met enkele leuke bijrollen. Fijn sfeertje verder, dus gewoon een geslaagde feelgood film.

3.5*

Sinds lange tijd weer eens in de bios geweest, en deze film gekeken. verhaal is niet echt bijzonder,maar het is toch een lekkere feelgood movie. En acteerwerk van De Niro en Hathaway is goed. van mij mag De Niro nog wel even doorgaan !

Robert De Niro blijft toch wel acteerfenomeen. Ondanks dat hij de afgelopen jaren in heel wat mindere producties heeft gespeeld waarin hij zelf ook niet altijd uit wist te blinken, blijft dit wel een gigant. Dat bewijst hij nu ook maar weer eens in dit kleinere project waarin hij als oude weduwe een internship krijgt onder de hoede van de eigenaresse van een bloeiend bedrijf. Het is allemaal een tikje voorspelbaar en met een speelduur van 2 uur ook aan de lange kant, maar tegelijk is het een erg sympathieke feel good film geworden waarbij uiteraard de oude wijze man enkele levenslessen over weet te brengen. De chemie tussen De Niro en Hathaway (goddank weer met mooie lange haren) is overduidelijk aanwezig. Beiden zijn goed, maar De Niro is gewoonweg top. Zo natuurlijk en overtuigend zoals hij speelt. Hopelijk weet hij ons nog jaren te vermaken met nieuwe rollen, hopelijk bij dit soort projecten die voor hem gemaakt zijn,

3,5*

Waarom staat er bij deze film komedie? Dat is het namelijk absoluut niet! Meer een romantisch drama als je het mijn vraagt. Tot op de helft van de film had ik dan ook geen idee waar de film naartoe ging maar goed er werd prima geacteerd dus keek ik fijntjes verder. Naar het einde van de film werd er mij veel te veel gejankt en had ik deze film liever aan mijn vriendin voorgeschoteld. Wat ik ook nog ga doen trouwens. Het werd hier geloof ik al eerder gezegd en inderdaad het doet aan als een film gemaakt voor vrouwen en door een vrouw. Maar goed, als ik hem beoordeel als komedie kom ik niet verder dan 2** maar dat ga ik niet doen. 3,5* voor deze chickflick romantisch drama vrouwending film.

sympathiek filmpje

Prima vermaakt bij deze. Komedie is idd niet echt correct. Romantische ouwelullefilm past beter;-)

"I still have music in me, absolutely positive about that."

Wat blijft Robert De Niro toch een fantastisch acteur. Dat is natuurlijk geen verrassing want met Taxi Driver, Raging Bull, Heat, The Godfather part 2 etc. hoeft de man zich niet meer te bewijzen maar ook op redelijk hoge leeftijd weet De Niro nog te fascineren in rollen zoals in Silver Linings Playbook en nu The Intern. Dat is niet alle acteurs gegeven maar De Niro weet zelfs op zijn tweeënzeventigste nog iedere scene naar zich toe te trekken.

De Niro is voortreffelijk als Ben Whittaker die zonder zijn overleden vrouw niet echt van zijn pensioen kan genieten en reageert op een vacature als stagiair bij een modewebsite. Jules Ostin is de baas van dit bedrijf en Anne Hathaway speelt deze workaholic op geweldige wijze. Hathaway weet net zoals De Niro ieder personage of scene iet extra's mee te geven en de camera is duidelijk dol op haar met haar grote ogen, frisse verschijning en natuurlijk charisma. Ben en Jules bouwen een band op en raken steeds meer verstrengeld in elkaars leven. Ben voelt zich weer nuttig en Jules heeft een steunpilaar waarbij ze terecht kan voor raad en daad. Jules heeft ook nog een gezin en als ik een minpunt moet noemen dan is het zeker het tweede gedeelte van de film wanneer er ruimte wordt gemaakt voor een clichématig relatiedrama. Je wilt bijna tegen Jules schreeuwen om die loser te dumpen. Het einde is ook wat abrupt. Maar de lekkere feel good sfeer, kleurrijke personages en aardige dialogen maken veel goed. En met De Niro en Hathaway heeft The Intern twee hoofdrolspelers die dit materiaal zelfs met alleen hun pink nog naar een hoger niveau kunnen stuwen.

Een erg zoete feelgood-film die makkelijke hard onderuit had kunnen gaan, ware het niet dat de regie van Meyers nog vrij strak is en de film vlot doet wegkijken, en vooral doordat ze de beschikking heeft over twee van zulke goede acteurs als De Niro en Hathaway (en een weer erg leuke Russo). Hathaway vond ik aan het begin nog niet zo geweldig en op het einde gaat ze misschien net wat overboord met het drama, maar zodra haar personage in de film klikt met De Niro is het toch wel bijzonder aangenaam om die twee samen te zien spelen. De Niro eens in een heel bescheiden en sympathiek rolletje. Tot Hathaway ook leuk begint te spelen trekt hij eigenlijk iedere scène naar zich toe. En dat is nodig ook, want het script is toch wel erg merkwaardig. Ben wordt gigantisch verheerlijkt en de film zit vol vervelende hipsterachtige types en probeert zo geforceerd een contrast te creëren tussen Ben als oldschool man en zijn collega's van de sociale media-generatie.

De scènes met Bens andere collega's dan zijn baas Jules zijn vaak afschuwelijk kinderachtig en simplistisch, en ze praten vaak op een vreselijke manier. Vooral Pearlman is in zijn rol amper uit te staan. Verder is er ook van geen enkele fatsoenlijke opbouw sprake in de gebeurtenissen en groei van de karakters. Ben begint op een gegeven moment simpelweg alles op te lossen, op het werkvlak en in sociaal opzicht. En dan begint zijn baas hem ook te waarderen en dringt hij steeds dieper in haar leven binnen. Het is hilarisch om te zien hoe ver de film daarin gaat. Ik moest denken aan van die filmpjes op Youtube waarin van trailers van dit soort films een griezelige film wordt gemaakt door simpelweg de muziek te veranderen en wat selectief te monteren.

De wereld in deze film is simpelweg een nepwereldje, met ook wat van de meest bizarre scènes die ik in een film heb gezien. De scène waarin Ben met wat collega's bij Jules' moeder inbreekt om een email te onderscheppen is gewoon surrealistisch. Het lijkt of je even naar een heel andere film aan het kijken bent. Het zal als komisch intermezzo bedoeld zijn, maar die pogingen tot humor leveren nooit veel op. Dan is er ineens een heel slechte erectiegrap of blijkt Jules enorm te kunnen snurken. Ook erg slecht is Bens eerste date met Fiona, op een begrafenis. Wie zou dat nou doen? En wie zegt nou tegen iemand blij te zijn een volwassen gesprek te hebben gevoerd nadat de een de ander heeft geholpen zijn Facebookprofiel in te vullen, zoals Jules bij Ben? Een collega bij hem laten inwonen gaat ook wel erg ver.

De feministische toon ligt er ook wel erg dik bovenop, met name op het einde, en de muziek is bedoeld om op een opdringerige manier je emoties keurig door de film heen te dirigeren. Maar toch, het is allemaal tot het wat gaat slepen op het einde eigenlijk nog best plezierig om te kijken. En dat is vooral de verdienste van de twee hoofdrolspelers. De Niro doet eigenlijk niets heel opvallend, en dat is juist bij hem wel aangenaam om te zien. Hij brengt alleen al met zijn uitstraling zoveel voor zijn rol en loopt intussen toch op subtiele manier ook gewoon weer waanzinnig te acteren. Als je voor iemand de film moet kijken dan is het voor hem. Zijn aanwezigheid scheelt echt een vol punt voor me. 3.0*.

Erg van genoten. Topfilm qua dit genre...

The Intern

Bijzonder fijne feelgood film, die door een paar kleine slippertjes helaas niet verder dan een gewone voldoende komt. Daarbij komt dat vooral de namen Anne Hathaway en Robert De Niro mij aantrokken. Zij houden de film dan ook draaiende, en doen dit op een zeer plezierige manier.

Het verhaal is simpel, maar bevat toch een lekkere frisse originele twist. Daarbij stoelt het verhaal behoorlijk op herkenbaarheid bij een jong publiek qua smartphones, terminologie in dialogen en businessvoering. Niet dat ik daar een expert in ben, maar met het huidige klimaat van flexcontracten en zzp-constructies in een bedrijf waar algehele gelijkheid in rang gepretendeerd wordt (die vooral in ongekende chaos uitmond), stel ik mij zo voor de een oudere garde meer moeite heeft zich in het verhaal en personages te kunnen inleven. Ik kan er echter ook volledig naast zitten. Ondanks dit relatief moderne kader valt de film te reduceren tot aloude herkenningspunten van ontluikende vriendschap. Daarbij is een behoorlijk matige liefdesaffaire gevoegd die vooral afleidt en afbreuk aan de film doet. Jammer.

Het duo Hathaway-De Niro speelt prima. Door het simplistische plot is er wat nodig dat je kijkende houdt. Meyers vindt dit in een prima presterende cast. Toch zijn er verschillen tussen de twee te constateren. Waar De Niro een constante, goede factor is en vooral blijft, heeft Hathaway duidelijk een lastigere taak. Zij weet haar karakterontwikkeling echter prima weer te geven. Die ontwikkeling was ook wel nodig, want 2 uur naar een hyperactief mens kijken houdt niemand vol.

Cinematografisch is het allemaal vrij simpel. Er wordt geen moment meer moeite dan nodig is gedaan en op dit vlak valt er dan ook bijzonder weinig te snoepen. Door de monotone, simpele cameravoering en het magere verhaal wordt het voor Hathaway en De Niro lastig om 2 uur de sfeer er in te houden. Dat lukt dan ook niet altijd, waardoor er soms wat saaiere intermezzo's in voorkomen.

The Intern is een prima feelgood film geworden die vooral door de twee hoofdrolspelers op de been gehouden wordt. Door een enkel minpuntje en een net iets te lange speelduur komt het cijfer op een normale voldoende uit.

3*

Aardige feelgood movie over een ontluikende vriendschap tussen een oudere heer en een jonge workaholic. Het is allemaal ontzettend mooi bedacht, de uitwerking is fijn en de humor is doordacht. Ik vond het bij tijd en wijlen echter iets té gezapig worden.

De Niro laat echter weer zien van alle markten thuis te zijn.

Tegenvaller.

Met RobertdeNiro in de hoofdrol had ik een fijne vlotte komedie verwacht maar dat pakte helaas anders uit.

De film komt bijzonder traag op gang en sommige scenes duurden gewoon overbodig lang.

Voor een feelgood film deed het mij verder ook niks. Nee, dit was 'm niet.

De Niro kan het nog, prachtige no nonsense feel good film.

Een flutverhaal dat nog flauwer is als veel amerikaanse sitcoms.

Two great actors.. Anne hathaway And De Niro..