Victoria (2015)

Nils Frahm to release soundtrack for one-take movie Victoria - factmag.com

Blijkbaar is deze film in één take opgenomen.

Ingenious one-take heist film Victoria impresses Berlin | Reuters

Nils Frahm en een single take film in Berlijn zijn voldoende om mijn aandacht te wekken. Erg benieuwd hiernaar!

Vanaf 27 augustus in de bioscoop (September Film)

NL trailer geplaatst

Lijkt me erg fraai, ooit lang geleden zijn debuutfilm gezien. Nieuwsgierig naar deze, de reviews zijn zeer positief. Hoop hem wel op groot doek te kunnen zien....

VICTORIA ist der strahlende Gewinner des Deutscher Filmpreis 2015 mit insgesamt sechs Lolas: Beste Musik, Beste Kamera, Beste Regie, Beste weibliche Hauptrolle, Beste männliche Hauptrolle und Bester Spielfilm in Gold.

27 augustus pas hier. Duurt lang!

kijk ik wel naar uit.

In Belgie wordt deze film nu al getoond in o.a. Gent, en ik ben die dan ook maar gaan kijken.

Ik had hoge verwachtingen van deze film, ook al omdat de trailer me aansprak, en ik een liefhebber ben van experimentele films. Ik moet zeggen dat ik na het bekijken van deze film compleet weggeblazen ben en overdonderd ben.

Enorm sterke (en zware) film, met heel leuke en experimentele filmtechnieken, waarbij de keuze om de gehele film in real-time op te nemen (zonder verspringing van tijden) wonder boven wonder erg goed uitpakt. Zonder verval, zonder dat het saai wordt, maar ook zonder dat er zoveel gebeurt dat het op overaction lijkt, zoals veel Hollywoodfilms vandaag de dag. Deze film weet daarin perfect de balans te vinden, en verveelt nooit. Het verhaal is bovendien meeslepend, vooral door de zeer sterke acteerprestaties en de uiterst realistische dialogen die vrij herkenbaar zijn in het dagelijkse leven.

De sfeer zit goed, en na het buitenkomen bij de film had ik zeker een uur nodig om terug op mijn positieven te komen. En eigenlijk ben ik drie uur na het kijken van de film nog non-stop bezig met aan deze film te denken. Ik vrees dat deze weken - wellicht maanden - in mijn hoofd zal blijven zitten. Maar dat is een goed teken. Deze film heeft een plek in mijn top tien gekregen. En komt zeker in mijn top drie terecht waar alles dicht op elkaar blijft. Welke plek deze film uiteindelijk zal krijgen in de top drie hangt af van hoe ik over de film denken binnen x aantal weken en maanden.

Meer ga ik niet zeggen, maar doe u zelf een plezier en bekijk deze film in de cinema. Je gaat er geen spijt van hebben. Dat beloof ik je!

I'm officially intrigued

Kom maar op.

Niet helemaal mee eens. En dat vind ik jammer, want na zo'n anderhalf uur was ik wél helemaal weggeblazen. Maar het laatste half uur heeft ontzettend veel verpest voor mij. De film had mogen eindigen bij de afterparty in de club, of desnoods hadden ze bij de schietpartij allemaal het leven moeten laten. Maar voor een film die zo uitpakt met zijn hoge realiteitsgehalte, is het einde zo opgeblazen en over the top en ongeloofwaardig dat de film zijn hele credibiliteit verliest. Dat een meisje zonder twijfelen mee een overval pleegt met enkele mannen die ze nog geen uur kent, dat wil ik nog aanvaarden omdat ze op zoek is naar vrienden, impulsief is en van het avontuur houdt. Hoewel ik vond dat ze daar toch zéér snel in meeging. Maar dat die twee een appartementsgebouw, omsingeld door agenten die enkel en alleen naar hen op zoek zijn, doodleuk kunnen uitwandelen door een paar lelijke truien aan te trekken en een baby te pikken, vond ik véél te ongeloofwaardig. Om te beginnen zou op zo'n moment niemand het gebouw mogen verlaten. Zie ook: het moment waarbij ze als landlopers helemaal verwaaid een chique hotel binnenwandelen en op een minuut een kamer hebben gefixt zonder dat ze enige identiteitsbewijzen bij zich hebben. Blijkbaar wisten de makers zelf ook niet goed hoe ze dat moesten oplossen: "Ik verzin wel een verhaaltje", zegt Victoria, en wat ze dan precies gaat zeggen krijgen we niet te zien. Maar 't is precies wel vlot gelukt.

De film begint zo mooi, sober en lijkt wel net uit het leven gegrepen. De one-take-keuze is meer dan een gimmick en sleept je meteen mee in de Berlijnse nacht. Jammer genoeg proberen ze er dan een soort Bonnie & Clyde van te maken, wat in mijn ogen niet paste bij de rest van de film. Ik heb geen probleem om in films mee te gaan met wat fantasietjes, en niet alles hoeft waarheidsgetrouw te zijn. Maar ik vind het nogal pretentieus als een film zich wel zo probeert te verkopen, om in het slot alle Hollywoodclichés uit de kast te halen.

Sommige dingen lijken vrij onrealistisch. Maar er zijn zeker veel naïeve mensen die zich veel te veel laten meeslepen door anderen waarin duidelijk was dat ze niet helemaal koosjer waren. Daarnaast kan je qua drugssmokkel wel zien dat sommige politiemensen in feite wel tekortkomen in hun vak. En ook in Belgie merk ik dat mensen door absurde dingen toch nog kunnen vluchten - niet altijd maar toch. In dit geval ga je er van uit dat de politie perfect is, maar ze zijn niet zo perfect en niet zo kundig als sommigen denken, dus ik blijf het realistisch vinden. Sowieso is het gegeven van een bankoverval in Berlijn al vrij onrealistisch als je dit vrij onrealistisch vindt, maar dan kan je beter stoppen met films te maken. Ik merkte ook wel dat ik soms dacht dat ik het anders zou aanpakken, maar goed.. De film is sfeervol, en qua beleving/camerawerk erg zeer sterk, en weinig films kunnen dat niveau benaderen.

Vergeet Birdman want het Duitse Victoria is het echte werk. Filmsensatie!

Dit lijkt me wel wat. Was al behoorlijk onder de indruk van de cinematografie van Birdman, maar deze moet de kroon spannen. Ben benieuwd!

Ziet er inderdaad goed uit. Augustus wordt een druk bioscoopmaandje voor me vermoed ik.

Ook erg zin in. Heel benieuwd, hap gehoopt dat hij iets eerder zou komen.

Ik ga deze in Berlijn zien, volgende week. Hopelijk in een freiluftkino. Er schijnt een kaart met alle locaties te zijn, eens kijken of dat leuk is om te gaan zien.

Erg goed bevallen. Je merkt geen moment dat de film zo lang duurt en er zitten echt een paar nagelbijt momenten in. Uitzonderlijk mooi gedaan. Ik had geen enkel probleem met de "over the top" plot. Het deed me bij tijd en wijlen aan Refn's Pusher denken. Pusher is alleen wel net wat beter omdat de karakters wat beter uitgewerkt zijn.

Recensie Salon-Indien

Verschrikkelijk streng, deze recensie. Ben ik dus helemaal niet mee eens, maar goed; ik deel hem wel.

Zelf ben ik uiteraard wel een liefhebber van films die een bepaalde stijl hanteren (Spring Breakers, Enter The Void, Irréversible, The Guest, Drive, It Follows...)

Deze film is me erg goed bevallen, zojuist in de bios.

Ik wist er niet al te veel van en in het begin is het daardoor even aftasten: de 'ontmoeting' neigt naar langdradigheid, maar je hebt al wel het gevoel dat er aardig wat aan zit te komen en dat het uiteindelijk z'n doel zal dienen.

En dat gebeurt dan ook... Opeens is het nagelbijtend spannend en beklemmend en werkt het 'one take gebeuren' ook prima tijdens het misdaadgedeelte. De enigszins ongeloofwaardige schaduwzijde van deze film alsmede het iets te ver doordraven van de plot, is bij deze vergeven.

4,5*.

Weergaloos en uitmuntend. Voor iemand die bijna 2.000 films heeft gezien.

FENOMENAAL verfilmd in één take.... Hitchcock's "Rope" anyone..? MAAR dan als een Möbiuslus door verschillende locaties door Berlijn heen

Eerder Russian Ark. Rope bestond uit meerdere takes net als Birdman.

Pfff, ik haalde bijna het einde van de film niet, stond op het punt om weg te lopen. Puur door het camerawerk. Ik kan bijvoorbeeld ook geen FPS (geen frames per second ondanks dat dit een filmsite is) spelen of bij toekijken, want daar raak ik ook kotsmisselijk van. Dat is verder geen kritiek op de film, maar mijn evenwichtsorgaan kan daar gewoon niet tegen, althans niet bij een film van dik meer dan twee uur onafgebroken geschoten.

Verder werkt de stijl grotendeels wel, maar heb ik mij eigenlijk geen enkele keer verwonderd over de one-take, al kan je dat ook als iets positiefs zien. Het probleem van de one-take vind ik hier vooral dat het voorspelbaarheid creëert (en de film een sterk deterministische aard krijgt zoals in de recensie van Salon Indien valt te lezen). Ondanks het drugsgebruik stoorde ik mij op het eind ook wel aan verschillende (domme) acties van de hoofdpersonages en komt het gedeelte in het flatgebouw en in mindere mate in het hotel te ongeloofwaardig op mij over. Het is verder zeker wel knap gemaakt, maar dat betekent niet dat ik de minpunten dan maar voor lief moet nemen. Geweldige opening overigens, bijna net zo lekker als het geclub in Noé's Love.

3.0*/3.5*

Gebeurt niet vaak, uit de film gelopen. Knap trucje hoor, realtime in een shot. Het begon nog niet eens onaardig, maar als de boel ontspoort, ontspoort ook de film.

Ik geloofde de motieven van de karakters geen moment. Niet vreemd, enige uitdieping kregen ze ook niet. Hoeft ook niet altijd, maar juist deze film heeft het nodig. 2,5 uur realtime het leven van mensen waar je niets om geeft boeit mij niet.

Leuk bedacht, slechte uitvoering dus. Geen punt want laatste 45 min. gemist.

Nette timing, Spiekercoen.

Ik vond het eerste deel wel lang duren maar begrijp dat het als contrast bedoeld is met het latere deel, dat zeker van het scherm spettert. Dat is niet zozeer te danken aan het flinterdunne verhaal, waar nog en passant een thema gepresenteerd wordt om het eindplot wat diepgang te geven, maar voornamelijk aan het geweldige acteer- en camerawerk. Dat kunststukje van de één take-opname haalt het geheel subiet een hele ster naar boven. Het zuigt je in de film, geeft kippenvel omdat het je het gevoel geeft dat het realtime reality film is en verbaast omdat er heel vaardig camerastandpunten ingenomen wordt. Ook al had het verhaaltechnisch beter gekund, petje af voor camerawerk en acteurs voor deze technisch sublieme productie.

Er zijn fims die je snel vergeet, deze zeker niet. Er zitten een aantal verukkelijke scenes in waarin goed geacteerd wordt, mooie soundtrack, mooie beelden en puik camerawerk. Dat het hier en daar gaandeweg wat uit de bocht vliegt, 'na und'... ook deze aanpak heeft zijn beperkingen, maar toch knap gedaan.

Juist 2 waarbij de camera vanwege het wisselen van 1(!) filmrol achter een dressoir wegzakte. Victoria is WEERGALOOS in tempo, vlotheid en escalatie op locaties daadwerkelijk buiten (en dus geen controle, zoals veel regisseurs dat willen hebben) over artificieel studiolicht.

Ga dit zien. WAANZINNIG met Whiplash en They Live in The Shadows de beste films van heel 2015.

Ik onderschrijf dit ook. Een van de beste films van dit decennium.

Absoluut. Eind van de maand draait die hier. En de film heeft alles waar ik van houd: tracking shots, nachtopnames en nachtleven, een Duitse stad.

Spannend van begin tot einde. Ondanks enkele onlogisch- en toevalligheden (voorbeeld: gebied wordt overspoeld met politie, maar er rijdt doodleuk een taxi rond waarmee ze kunnen vluchten) een erg sterke film. Voelde ook niet aan als een lange zit.

Het schokkerige camerawerk was in het begin wat storend, maar gedurende de film wende het en viel het me niet meer op.

Voordat ik ga spreken over het absurde experiment twee uur en een kwartier in één take in een wereldstad te filmen, wil ik even zeggen dat vooral Frederick Lau alle lof van de wereld verdient. Allemachtig, wat een acteerprestatie levert die man. Tussen alle onwaarschijnlijkheden (Victoria heeft in drie maanden Berlijn nog niemand leren kennen? En na een half uurtje met een paar vreemden te zijn opgeschoten stort ze zich meteen in een wel héél dubieus avontuur) en cliché's (gangsters die lijken te zijn weggelopen uit een mafiafilm; een auto die natuurlijk op precies het verkeerde moment afslaat; Sonne die zijn fatale kogelwond tot het bittere einde verborgen houdt) is het volkomen begrijpelijk dat Victoria smoorverliefd op die jongen wordt. Dit is zonder twijfel de meest romantische film van dit jaar.

Sowieso leveren alle acteurs een wereldprestatie: grotendeels improviserend weten ze zonder moeite de aandacht van de kijker vast te houden, wat voornamelijk nodig is wanneer ze van de ene naar de andere locatie wandelen en er verder vrij weinig gebeurt. Hun ritje van de avondwinkel naar het dak is sowieso misschien wel het mooiste moment uit de film en wist me, om de één of andere reden, tot tranen te roeren.

Dan had Sukoerov het met Russian Ark (in dat opzicht dan) makkelijker doordat het tempo daar bewust laag gehouden is. Die enkele take doet de film als een droom voelen waarin het wegzakken is, terwijl editing hier juist een moment van rust betekend had in een verder nagelbijtend spannende misdaadfilm. Nu blijft de spanning hoog en zuigt Schipper je hoe langer hoe meer vast in zijn film. Dan neem je hem die paar cliché's en toevalligheden in het plot allang niet kwalijk meer.

Vier welverdiende sterren.