The VVitch: A New-England Folktale (2015)

Jazeker! Hij ligt al een week klaar, nog niet van gekomen.

beetje traag en erg sfeervol heksen filmpje, goed acteerwerk!

hou er wel van

Fijne film waarin de kinderen behoorlijk worden geïndoctrineerd. Maar zo ging het vroeger, ook in het thuisland, in dit geval "good old England". Voor griezelliefhebbers die van spanning houden waarbij actie op de tweede plaats staat is dit een prima film. Een ruime 7.

Aardige film die een goede grauwe sfeer weet neer te zetten, maar toen het echt tof begon te worden was 'ie helaas alweer afgelopen.

Fijn.

Geen trailers vooraf gekeken en alle hype maar een beetje aan me voorbij laten gaan. Dat blijkt bij deze film wel de juiste keuze te zijn geweest. Wie "de beste horror van de laatste jaren" verwacht, kan maar beter ruimdenkend genoeg zijn en niet teveel gore of schrikmomenten verwachten.

De film is meer een psychologisch horror/drama over een érg religieus gezin dat na enige tegenspoed al snel vermoedt dat hun pech gestuurd wordt door de Duivel en zijn gezanten. Er wordt aardig wat met de vinger gewezen en de al wat broze band tussen de gezinsleden heeft er sterk onder te lijden.

Eggers geeft de film een duidelijk eigen gezicht. Het oud-Engels is een leuk detail, de afgebleekte, donkere beelden zijn sfeervol, de muziek versterkt die sfeer kundig en het acteerwerk was boven verwachting goed. Ralph Ineson is echt geweldig, dat stemgeluid alleen al.

En zo leunt deze film vooral op sfeer en het psychologische aspect. Het hele heksen-gebeuren hoef je zelfs niet eens letterlijk te nemen. Geen horror die je tegen de rugleuning van je bank duwt, maar wel een knap, sfeervol werkje. Eggers is er eentje om in de gaten te houden.

3.5*

Echt naar uitgekeken na de voor een film van dit genre zo ongebruikelijk goede ontvangst door critici. Het is dan ook wel een film die afwijkend is van de meeste horror door meer de nadruk op sfeer, suggestie en drama te leggen, wat eigenlijk altijd wel een goede keuze is, behalve in commercieel opzicht dan misschien. Dit is in elk geval geen film die de liefhebber van veel actie en jump scares aan zal spreken. Met minimale middelen wordt fantastisch de spanning zeer traag opgebouwd. Een serieus benaderde film over hekserij, zeker als hij zich in de zeventiende eeuw afspeelt, is eigenlijk automatisch ook al een film over folklore en religie, en de film draait uiteindelijk ook vooral om het persoonlijk drama van de steeds groeiende angst en het onderlinge wantrouwen binnen een ook om religieuze redenen uit hun gemeenschap verbannen gezinnetje.

Mooi rauw authentiek overkomend tijdsbeeld ook (de film historisch accuraat noemen is een understatement) , en zeer veel paranoia en sterk gebruik van symboliek en makkelijk te missen hints. Wat dat betreft is het echt een film waarin ondanks het lage tempo juist ook een hoop valt te zien en ontdekken. Als je de film een tweede keer kijkt zie je ook dat best veel zich tevoren al aankondigt. De kleine cast is ook echt sterk, vooral Ineson als de vader, Scrimshaw als de oudste zoon (best charismatisch al) en Taylor-Joy als de dochter. Ik zou niet willen zeggen dat ze de film draagt, maar dat hij uiteindelijk vooral om haar draait lijkt me geen gewaagde stelling.

De score en cinematografie zijn ook echt heel goed, erg troosteloos. Prachtig ook dat shot van achter Thomasin als ze naar de heksen loopt op het bepaald niet teleurstellende einde. Een fantastisch einde zelfs. Een van de beste recente horrorfilms en eigenlijk ook indiefilms die ik heb gezien. Wel zou ik vooral iedereen aanraden er met zo weinig mogelijk voorkennis in te gaan. Eigenlijk vind ik sommige posters of thumbnails van trailers alleen al de verkeerde indruk geven en de film ook ietwat spoileren. Verwacht niet teveel een bepaald soort film en kijk hem ook met ondertiteling als het even kan. 4.0*.

Hier had ik veel meer van verwacht na alle hype eromheen.

De sfeer is wel goed, visueel ook en daar moet de film het dan ook het meest van hebben. Spannend word het nergens laat staan eng.

Maar Ralph Ineson is echt geweldig in zn rol en wat een geweldige stem heeft hij toch

12 jaar en ouder in Nederland en Rated R op IMDB. Apart..

Perfecte horror film met enkele gedenkwaardige momenten.

Echt goor en hard wil het niet worden, maar creepy des te meer.

Ralph ineson steelt de show als godsdienst waanzinnige, maar de echte ster is het scenario.

Geen woord teveel en het goede camerawerk doen te rest.

Een kleine klassieker in mijn ogen.

Bijzondere film, met een intense sfeer.

Allereerst de casting van o.a. Ralph Ineson is goed (wat hier ook al is genoemd). Vanaf de eerste scène werd ik gegrepen door zijn stemgeluid. Het oud Engels draagt daar onder andere aan bij. Cinematografisch sterk voor een debuut met passende soundtrack. Daarnaast spreekt het thema mij wel aan, is weer eens wat anders dan de standaard uitgemolken horror die je gewend bent. Maar dat verklaart ook wel het aantal lage stemmen hier. Zonde, want dit verdient meer.

De film pakte mij maar ook weer niet.
Ik wilde deze film sowieso afzien omdat die mij wel intrigeerde maar was toch weer een beetje teleurgesteld op het eind.
conclusie van de film is denk ik: te veel in god geloven is niet goed voor je. Dan kan je niet meer rationeel denken.

Film lekker volgepropt met cgi. Maar de film weet mij helaas niet tot een echt hoogtepunt te brengen.

Acteerprestaties waren wel uitstekend, niks op aan te merken en de sfeer bracht je ook terug naar die tijd hoe het vroeger was.

Als je de film helemaal hebt gezien, blijf je toch met een beetje vaag gevoel zitten.

Best griezelig, als Samuel verdwijnt, maar wat mij gedurende de opening de kriebels geeft, is de scène waarbij de familie voor het bos knielt en de armen in de lucht gooit met zo'n heilige, gelukzalige blik op hun gezicht. Brrr. Niet mijn eeuw en dit zijn ook geen mensen waar ik iets mee kan. Alles in de treur- en zeurstand, veel religieus gewauwel en dat allemaal ook nog in oud Engels. Ging me eigenlijk hoe langer, hoe meer tegenstaan en dan is er vanzelf een punt waarop de godsdienstwaanzin en alles wat daaruit voortvloeit, nog slechts mondjesmaat boeit. Verder best een nette film met een redelijk nerveuze score en paar aardige scheuten horror, al hadden die vale kleuren voor mij niet zo gehoeven. De diepe stem van die kerel daarentegen is goud waard.

Bonkje kwaliteit, maar ik had alsnog het gevoel dat er iets miste. Echter kan dat ook aan de avond hebben gelegen met een in de soep lopende voorpremière voor Elle door prutskoningen van een hamburgermakers (een dik half uur, come on), die ik daardoor heb moeten missen. Dus die zeven voor The Witch die we thuis met onze knorrenkoppen hebben gekeken, is erg voorlopig. Ik acht de kans dat ik hier in niet gefrustreerde staat 4* voor had gegeven, zeker aanwezig.

Maar tot die herziening onthoud ik me toch nog even van een uitgebreid verhaal. Having said that, het is absoluut een aanrader voor fans van atmosferische horror, die niet bang zijn voor een degelijk opgebouwde slow-burner. Wie (o.a.) The Babadook en It Follows goed vond, moet dit zeker even proberen. Maar het is eerder een drama met horrorelementen dan andersom: een film die onder je huid kruipt, makes your skin crawl. De authenticiteit die Eggers hier met zijn zes jaar onderzoek voor deze film in heeft weten te leggen, betaalt zich voor mij zeker terug. Ik heb me dan ook geen moment gestoord aan de oud-Engelse (?) manier van praten, waarvan Eggers veel uit documenten uit die tijd heeft gehaald. Maar ik was blij met de Engelse ondertitels.

Edit: Een film blijft echt hangen bij me. Ik dacht eerst aan een dikke 3,5* maar hij verdient zijn 4*.

Deze film werd mij aangeraden, door een neef, die zei dat het echt een goede horror film was.

Mijn god wat ben ik terug gekomen van een koude douche. Na een goede 25 minuten was ik echt aan het overwegen om hem af te zetten, maar omdat ze zeiden dat hij echt "eng" was, dacht ik, misschien komt het nog wel.

Helaas, heel de film is gewoon bagger. Als je een avondje wilt griezelen, ga dan aub niet deze film bekijken.

Dat hakt er lekker in, zo'n 0,5*, bij het gemiddelde van dit soort horrorfilms...

Overigens ben ik wel blij om te zien dat er nu drama bij het genre staat. Dat classificeert deze film beter.

Rare vrienden hedde gij. Deze film is inderdaad niet echt eng. Wel enorm sfeervol, prachtig geschoten en met fantastisch acteerwerk.

Niet echt eng? Is er 1 moment geweest dat "eng" was?

Ik vond dit helemaal niks. Super traag,en er gebeurt vrijwel niets.

Misschien voor kleuters.

Maar zoals ik al zei, daar moet je deze film ook niet op beoordelen.

Ik vind verontrustend of benauwend de lading beter dekken...

De kracht zit hem ook in de rust, dan schrik je juist van de dingen die je niet verwacht. Zat films in het (Horror genre) zijn druk en gebeurd er vanalles. Ook het acteerwerk en de duister sfeertje zijn goed. Tja je moet er van houden maar iemand die graag echt horror ziet zou met deze film bedrogen uitkomen. Maar niet elke horror is met veel slachtingen ect.

Een aardig drama, beetje (on)geloofwaardig en slaapverwekkend traag. De dialogen van religieus gepreek zijn dan ook niet echt aan mij besteed, maar wist het tegen het einde nog wel te shockeren.
Toch zeer verontrustend om te zien inderdaad, waar een fanatieke geloofsovertuiging naar toe kan leiden en vandaag de dag nog steeds actueel is.

Niet mijn ding, vreselijk langdradig en er gebeurd vrijwel niets.

Knap van mijzelf dat ik het tot het eind heb volgehouden, wat natuurlijk wel iets zegt.

Dus geef ik voor het acteerwerk en de mooie setting toch 2 sterren.

Dat Eggers eerder als set- en productiedesigner werkte is dan ook te zien. Maar niet alleen de kostuums en landschap, ook het camerawerk en oud-Engels taalgebruik dragen hier aan bij. Anya Taylor-Joy is een absolute revelatie in de rol van Thomasin, de oudste dochter van Engelse migrantenouders in het New England van de zeventiende eeuw. Het leven draait om brood op de plank en toewijding aan God. Wat volgt is een dramatische uiteenzetting van gebeurtenissen, minutieus geregistreerd door Eggers. The Witch is doodeng zonder goedkope effecten en dat is knap. Het is 2016, getalenteerde filmmakers hoeven zich niets aan te trekken van hokjesdenken en grenzen, ook in (onterecht!) banaler geachte genres liggen mogelijkheden tot verdieping en kwaliteit. Met een beetje geluk werkt deze sfeervolle folkvertelling inspirerend.

Lees verder: Cinema Interruptus

Pretentieus.

Alleen de titel al. The "VVitch" met dubbel V. Waarschijnlijk een manier om symbolisch aan te geven dat deze film gaat over een ver verleden (alhoewel VV dan weer ongelukkig is gekozen voor een film over 1630 maar goed). Wat op zich mag hoor, maar ik stoorde me nogal aan de opgedrongen symboliek in een film over een heks ! Het is alsof je een film maakt over iemand die groene kikkers poept en daar dan heel gewichtig over gaat doen. Bij mij sloeg het de plank echt finaal mis in ieder geval, ik zie toch echt liever een keuze, of een film met een demoon/heks/monster en maak daar wat spannends van of maak een drama met symboliek en een verhaal om nog lang over na te denken. Maar gewichtig doen over een heks, tja ... Voor mij werkt het niet omdat je er niet logisch over na kan denken als het een sprookje betreft. Ik bedoel de regisseur maakt keuzes die je maar moet accepteren en die totaal niet te meten zijn met logica. Het enige dat je dan rest is het verstand op nul en het maar accepteren. Dat mag natuurlijk, anders zou het genre horror sowieso de prullenbak in moeten. Maar als je dat dan combineert met symboliek en gewichtige scenes dan wordt het dus echt pretentieus.

Nee aan mij was het niet besteed. Jammer want ik had erg hoge verwachtingen, de trailer ziet er geweldig uit en bij vlagen waren het natuurlijk ook prachtige scenes, maar ik heb me te veel aan dat pretentieuze geirriteerd om er van te kunnen genieten.

Heb zoveel mogelijk geprobeerd de ''hype'' (..) te negeren. De hele wel/niet horror discussie is zoals altijd weer zeer vermoeiend. Snap dat hokjesdenken niet zo. Beestje heeft niet altijd een naampje nodig. Sterker nog, hoe moeilijker te benoemen; hoe beter het is. In dit geval vooral een stuk interessanter. Weet toch wel heel moedig en goed op het geduld van het beoogde publiek in te spelen. Einde is een enorme pay-off, terwijl het juist extreem klein en intiem gehouden wordt. Zo haalt Eggers met zijn full feature debuut als regisseur het onderste uit de kan. Dit soort folk-horror zien we te weinig tegenwoordig.

Deels, maar je tilt er iets zwaarder aan dan Eggers zelf, blijkt uit een interview dat ik las. Hij heeft de filmtitel zo gestileerd nadat hij een pamflet uit die tijd zag waar 'witch' als 'vvitch' geschreven was (de 'w' bestond destijds inderdaad al wel, maar in de drukwereld gebruikten ze vaak twee v's als de w's op waren). En dat vond Eggers wel cool staan.

Geen heel spannend verhaal dus.

Maar dat is precies wat ik bedoel. Hij doet nogal tof over iets wat eigenlijk niet tof is, hintend naar iets interessants, terwijl er niks is. Vergelijk het met de lyrics van bijvoorbeeld Blof, op het eerste gezicht klinkt het interessant maar als je het gaat analyseren blijkt het vaak niets meer dan wartaal te zijn. Pretentieus dus.