The VVitch: A New-England Folktale (2015)

Goed gemaakte film kon wel wat enger.

New England (Verenigde Staten)

Zo zie ik het niet. Het staat leuk en het refereert wel degelijk aan drukwerk uit die tijd. Leuk als iemand daar meer achter wil zoeken, maar hij beweert volgens mij nergens dat dat zo is.

Tuurlijk, domdom, inderdaad, niet bij stil gestaan.

Maakt niet heel veel uit. Maar met die kennis wordt ie wel beter. Verklaart vooral de beginscene erg goed. De familie splitst zich al af van een stelletje geloofsfanaten, omdat wat ik zo uit die rechtszaak haal, de familie ze te soft vindt. Verklaart wel het een en ander aan extreem geloof wat je later ziet.

Eerst en vooral, die genre-afbakening mag wel wat anders. Het gebeurt toch maar al te vaak dat te veel mensen zo een film gaan kijken, terwijl ze iets totaal anders willen. Mijn tip naar hen toe, is om te kijken of het woord thriller erbij staat, al vind ik de genres horror en drama alleen ook niet toereikend genoeg. Nu, deze film heeft niet te maken met een genreprobleem, dat staat los van deze film, dus beoordeel ik de film daar niet op.

Het duurde wat tegen vooraleer het verhaal echt losbrak, maar uiteindelijk was het het wachten wel waard, en was het tweede deel zeker interessant genoeg en verre van saai. Stillystisch en cinematografisch zat het zeer goed in elkaar, en dat zorgde voor een dreigende sfeer die de hele film rondhing. De setting leent zich daar ook uitstekend toe, en dat werd volop begrepen door de crew, die het volle potentieel benutte uit een vrij simpele locatie. De cast speelt ook goed vind ik. Zeker voor een cast waarvan ik niemand ken.

Het simpele bestaan van een 17-eeuws gezin wordt goed in beeld gebracht hier, en dat staat in de eerste plaats inderdaad rond dingen zoals een goede oogst, overleven, en focus op het gezin en het geloof. Het is goed dat de film daar ook veel aandacht aan besteedt. Er is zeer veel aandacht besteedt aan de details, en dat waardeer ik en is ook te zien aan de film zoals de lichten die bijvoorbeeld niet constant aanliggen in dat huisje of je kan het zelfs een hutje noemen maar aan- en uitflikkeren. Details waar ik dus niet aan zou denken, wanneer ik een film zoals deze zou maken.

Ik vind het een geslaagde film, heeft me zeker en vast vermaakt, en is bovendien omgeven door heel wat kwaliteit.

Redelijk goed filmpje maar een topper vind ik dit nu ook weer niet. Het verhaal op zich is wel leuk en redelijk origineel, de uitwerking is goed en best wel sfeervol maar toch miste ik wat vaart en wat spanning. De film is nooit echt spannend en er zijn ook weinig schrikmomentjes in te bespeuren wat toch wel een groot gemis is. Het acteerwerk is wel zeer goed, de cast is zeer goed gekozen. Ook het ouderwetse sfeertje is wel goed terug te vinden in deze film. Het einde was wel goed, al leek het wel allemaal iets te snel te gaan en mochten ze er nog iets meer hun tijd voor pakken. Thomasin was wel nog een pareltje om naar te kijken, wat toch ook altijd een pluspunt is. Bovendien doet ze het enorm goed in deze film en begin je soms zelfs met haar mee te leven. Hou trouwens wel van films waarin alles slecht afloopt.
Al bij al zeker geen slecht filmpje maar ik heb toch liever wat meer spanning. Sfeervol is dit zeker wel en leuk om eens te bekijken.
3.25/5
***

Wat een verschrikkelijke film, misschien wel de slechtste die ik in tijden heb gezien.

Een hoop religieus gebla, een vreselijk irritante soundtrack, onboeiende en matig geacteerde personages en een warrig verhaal, zelfs het eind is echt een hoop onzin.

Ik begrijp echt niets van de hoge score en de hype rondom deze film, hij is zelfs nergens ook maar een beetje spannend.

Ik hou van dit soort genre films, het is niet echt horror maar meer suspense/Mystery achtig. Het acteerwerk vond ik prima, vooral hoe hun strenge geloofswaarden naar voren kwamen. Dan heb je nog het mystery van de bos, maar het einde van de film is me nogal vaag & hoe het nou precies zit, weet ik niet?

Was Thomasin dan al die tijd de heks omdat ze pact had gesloten met de duivel aka black Phillip?

Afgelopen vrijdag gezien met een groepje vrienden en dacht na afloop dat het wel een aardige film was.

Nu zondag denk ik er heel anders over.

Het hele weekeinde zat de film in m'n hoofd en ik begon hem steeds beter te vinden.

Soms maak ik dingen in mijn hoofd mooier dan ze in werkelijkheid zijn dus heb ik hem net weer gekeken om te zien waar ik toch al die ophef over maakte in mijn hoofd en of dit wel helemaal terecht was.

En goeie hemel wat had het in mijn hoofd het bij het juiste eind zeg!

Wat een wereld film!

Mocht de film niet helemaal duidelijk voor je zijn raad ik je aan het Oude Testament te lezen want dit is eigenlijk haast een boekverfilming.

En als de Oscar deze keer niet naar Phillip gaat dan weet ik het ook niet meer.

Rare vrienden hedde gij. Deze film is inderdaad niet echt eng. Wel enorm sfeervol, prachtig geschoten en met fantastisch acteerwerk.

Ik daag je bij deze uit om deze film samen met mij in het bos te gaan kijken bij een kampvuur en natuurlijk ergens waar je telefoon geen ontvangst heeft.

Of wacht eens, je zal het alleen moeten doen want ik durf niet.

De film is erg donker en best deprimerend, maar qua locatie en sfeer enorm sterk. Er gebeurt weinig maar er blijft een spanning in hangen die leidt tot een aardige climax. Het trage tempo past goed bij de setting en bevordert de spanninig. Knappe mix tussen horror, folklore en religie.

Prachtig sober geschoten, subtiel creepy horrorfilm die het vooral moet hebben van sfeer en nare zaken die heel kort en haast achteloos in beeld worden gebracht. Dit is geen film voor schrikeffecten (vooruit, een paar dan) en bloederige toestanden; The VVitch kruipt langzaam onder de huid om daar vervolgens te blijven rondhangen. Het akteerwerk is bij vlagen erg formeel en theatraal, wat hier en daar een beetje afbreuk doet aan de spanning, maar overwegend is dit een effectief, verontrustend suggestief werkje.

Onzin natuurlijk dat men beweert dat dit geen horror is. Het gebrek aan bloed, monsters of jumpscares elke vijf minuten kan sommige kijkers verkeerde verwachtingen geven, maar in mijn ogen is dit pure horror. Weinig films weten zo in je onderbuik te gaan zitten met z'n naargeestige en uiterst sombere sfeer. Eng of spannend in de traditionele vorm is het wellicht niet, maar de sfeer die wordt neergezet, in combinatie met de zorgvuldig uitgekozen shots, maakt The Witch wel erg effectief. Hoe weinig er ook gebeurd, je voelt de gehele speelduur dat er iets kan gaan gebeuren.

De film is goed gemaakt, daar valt eigenlijk weinig aan af te dingen. Het acteren, de sets, het gebruik van voornamelijk natuurlijk licht; alles werkt mee tot een film die tot in de puntjes is verzorgd. Enkel een aantal momenten werkten voor mij minder sterk. Ten eerste gebeurt er soms wel érg weinig en staat het plot soms gewoon stil. Na een tijdje had ik dat Bijbelse gemekker - van met name moeders - wel gehoord en mocht het plot van mij wel verder. Daarnaast bevat de film ontzettend veel ijzingwekkende en mooie creepy shots, maar die vreemde close-ups van een geit of konijn werkten imo juist lachwekkend. En worden veel goede keuzes gemaakt, maar sommige momenten waren jammer. Van mij had geit Phillip bijvoorbeeld niet in een piraat hoeven veranderen.

3,5 sterren.

Hahaha, dat had ik nou ook bij Blof, lachwekkend als je de tekst gaat benaderen. Maar dan moet ik ook zeggen dat menig band dit presteert.

De film toch maar even meepakken, voor een tegenwoordige horrorfilm krijgt ie toch relatief goede cijfers.

Originele benadering en uitwerking. Alleen al voor de taal vond ik het een belevenis.

Voor mij de grote period piece-belevenis van de afgelopen jaren (misschien sinds The New World?). Vooral de kleine setting, en de stijlvolle maar kleine benadering maken dit geweldig. Een echt kleine film, maar met grote impact (op mij althans).

Wat een geweldige film

Of je vind 'm geweldig, of je vind 'm afschuwelijk.

Misschien één van de betere Horror films van de laatste jaren. Fantastisch geschoten ook. Goed geacteerd door de cast en was bij vlagen redelijk eng. Ondanks dat ik 0,0 heb met religie. Hoewel je het einde echter van mijlenver zag aankomen, heb ik daar ook van genoten. De hele setting, de sfeer, en natuurlijk uberbaas Black Phillip maken deze film helemaal af.

Oké dan.

Eigenlijk een minimalistische uitwerking, maar de setting en de uitmuntende sfeer geven deze film een apart, griezelig tintje. Ook de cast weet de rollen overtuigend te brengen. Vooral Anya Taylor-Joy en Ralph Ineson spelen hun rollen sterk. Het verhaal verloopt traag en er gebeurt niet zo veel, maar desondanks blijft het wel boeiend tot de climax. Er zitten een paar mooie enge shots in de film...echt knap in beeld gebracht. Apart filmpje die zonder al te veel creepy en bloederige toestanden weet op te vallen in het genre horror. Wat niet zo evident is tegenwoordig. 7,5/10

Best interessante film dit, ondanks dat het niet echt creepy of gore is, weet deze film toch op een iet of wat aparte manier te boeien. 3.5/5

Valt toch een beetje tegen.

Op papier leek de strijd al gestreden; dit had alles in zich om mijn persoonlijke horror van het jaar te worden. Alleen die titel al - The VVitch: A New-England Folktale. Niks jump scares, maar een mooie, onvervalste slowburner. Een horror die om sfeer draait. Een drama in een duister jasje, met het hart op de juiste plek gemaakt.

En dat is The VVitch ook wel, maar heel veel meer dan die som der delen wil het niet worden. Om met het positieve te beginnen: de sfeer is zeer sterk. Het nuchtere kleurgebruik, de eerie soundtrack, het authentieke taalgebruik - het draagt allemaal bij aan een setting die je vandaag de dag niet vaak meer tegenkomt.

Bovendien is de film bij vlagen huiveringwekkend, zoals de scènes met de heks en die stille momenten in het bos. Maar die vlagen zijn te spaarzaam. Ik ben dol op slowburners, maar dan moet het burn-deel niet worden vergeten. En dat gebeurt bij The VVitch wel regelmatig; het is vooral slow.

Het grote 'probleem' is dat de regisseur te vaak tussen de horror en drama in blijft hangen, waardoor het een beetje tussen wal en schip raakt. De horror is niet beklemmend genoeg, de drama had wel wat meeslepender gemogen. Of het nu de acteerprestaties of de uitdieping van de personages is, is moeilijk te zeggen, maar ik wist niet met het zwaargelovige gezin mee te leven. En dan wordt het een lastig verhaal.

Niet dat ik Robert Eggers nu gelijk als een besluiteloze prutser wil neerzetten, want The VVitch blijft - zeker voor deze tijd - een erg interessant werkje. Zeker voor een regisseur die aan het begin van zijn carrière staat. Zoals gezegd is de sfeer erg sterk en daarnaast sluit ik zeker niet uit dat deze film bij herziening nog kan groeien.

Vooralsnog leken m'n verwachtingen echter te hoog en moet ik m'n gereserveerde 9 met pijn in het hart omdraaien.

Jammer! Ik had ook minstens 4* voor jou gereserveerd.

Maar ik acht het ook niet onmogelijk dat dat er in een later stadium nog eens bijkomt.

“I am that very witch.

When I sleep my spirit slips away from...my body and dances naked with The Devil. “

Oei, dit was toch wel de grootste ontgoocheling van het jaar. Na het lezen van enkele lovenswaardige berichten en het lezen van de toch wel misleidende aanbevelingen op bepaalde websites, dacht ik klaar te zijn om weeral eens een originele horror te zien, die niet zoals de meeste in dit genre een voorgekauwd en tot vervelens toe gebruikt onderwerp heeft. Achteraf vroeg ik me eigenlijk af waar de horror in het verhaal zat. Het taalgebruik van die tijd is angstaanjagend voor mij, dat kun je alleszins zeggen. Ik verstond er totaal niets van en was blij dat er ondertiteling was voorzien. Is het de religieuze devotie uit die tijd die je schrik aanjaagt? Het is eerder een religieuze krankzinnigheid waarbij om de haverklap en voor het minste en geringste, de armen naar de hemel worden gericht en die alles overheersende goddelijkheid wordt aanroepen. Of is er echt iets verderfelijk in dat woud dat ervoor zorgt dat deze armzalige boerenfamilie overspoeld wordt door tegenspoed?

Hadden ze “The Witch” bestempeld als historisch drama, dan was mijn mening hierover waarschijnlijk milder geweest. Maar om het nu horror te noemen, is toch een grove misleiding voor velen. In mijn ogen is dit eerder een beeld van de misvattingen en misinterpretaties die in die tijd gemeengoed waren. Een slechte oogst, een tegenslag en een onverklaarbare ziekte waren voor die simpele en onwetende geesten aanleiding tot geweeklaag en massaal bidden tot de almachtige. Een tijdperk waarin bijgeloof en angst voor het onbekende welig tierden. Is het dat wat deze eenvoudige boerenfamilie tot het waanzinnige dreef? Zo’n waanzin dat zelfs de zwarte geit in de familie werd aanzien als bron van alle kwaad? Laat ik het erbij houden dat het eerder een historisch psychologisch drama is.

Zoals ik al eerder vermelde is de gehele film doordrenkt met Oud-Engels en kan ik me voorstellen dat historici en letterkundigen hier wel eens lyrisch en opgewonden van raken. Ik had echter de grootste moeite om er maar een letter van te verstaan waardoor dit eigenlijk mijn meeste aandacht vergde. Dat de aankleding van het geheel qua accuraatheid misschien wel authentiek is, geloof ik graag. De huisvesting, de klederdracht en levenswijze waren schitterend en uiterst verzorgd. Zo ook het acteerwerk en dramatiek. Vooral de jeugdige acteurs waren excellent en gaven het geheel een uniek karakter. Ik kan me best voorstellen dat het vinden van zulke jonge acteurs geen sinecure is. Die taak hebben ze dan toch wel uitstekend verricht.

Nee mensen. Dit is geen horror. Verre van. Of het aanhoren van het zoveelste gebed bezorgt je de rillingen. Ik hou wel van het subtielere werk binnen het horrorgenre. Bloederigheid en goorheid zijn voor mij dus ook niet echt noodzakelijk. Maar de subtiliteit van “The VVitch” is me dan toch wel ontgaan, vrees ik. De marketingafdeling van de uitgever zal ook wel beseft hebben dat het label horror sexyer klinkt en commerciëler scoort dan het doodeenvoudig label drama. Laat staan dat ze ergens vermelden dat het over een historische kostuumfilm handelt. Niet dat dit een verwaarloosbaar genre is, maar het doelpubliek is beperkter mijn inziens. Qua sfeer en film technisch is het weergaloos. Maar ik ben nu eenmaal allergisch voor misleidingen op grote schaal. Een beetje zoals religie, niet? Laten we daar maar eens voor bidden …

1.5*

PS. Ik heb de trailer pas achteraf gezien. En nu begrijp ik dus waarom sommige filmliefhebbers veronderstelden dat het een horror zou zijn.

The Witch is een film die terug gaat naar de "roots" van horror: een luguber verhaal en een naargeestige sfeer. Het is heel prettig om als toegewijd horror fan een simplistische film te zien. Ik bedoel dit uiteraard als compliment. Geen moment verwachtte ik van de film meer gore en schrikmomenten. De term is vaker gebruikt voor deze film maar het klopt precies: het is een "slow burner". Robert Eggers speelfilm debuut barst van de sfeer, strak camerawerk en sterke acteerprestaties. De muziek is de kers op de taart.

De kleine cast is goed op elkaar ingespeeld en weten overtuigend een brits gezin te spelen dat zijn heil zoekt in de Nieuwe Wereld. Het is al gauw te merken dat er wat mankeert aan het gezin. Dit zorgt voor een aantal sterke interacties in een soort van Shakespeare taal (wat niet altijd goed te volgen is). Vooral Ralph Ineson weet te schitteren als William die volledig zelfvoorzienend wil zijn, terwijl hij eigenlijk alleen kan houthakken. Kate Dickie doet het ook goed als de enge Katherine. Je ziet dat er iets in haar broeit en dat ze steeds gekker gaat doen. Het lijkt bijna wel alsof ze zelf een heks wordt. De twee jongste kinderen van het stel William en Katherine vallen naar mijn idee buiten de boot. In het kort een stelletje nietsnutten dat alleen maar de andere familieleden zit te irriteren. Als er bar weinig voedsel is dan zal iedereen zich moeten inzetten voor een maaltijd, inclusief jonge kinderen.

De locatie van de film is lekker simpel en doet precies wat het moet doen: een gevoel van wanhoop en isolatie creëren. Wetende dat het dichtstbijzijnde dorp een dag reizen verderop ligt, geeft het geheel alleen maar een grotere vorm van eenzaamheid. Een film met een lugubere sfeer en een goed bedacht verhaal is voor mij genoeg om te smullen van mijn favoriete genre. Jammer dat het einde tegenvalt. Dat had anders in beeld moeten worden gebracht. The Witch is een fijne afwisseling van het gemiddelde horrorwerk dat het genre overheerst.

3,5*

Had er veel meer van verwacht.

Vond het een saaie en, ondanks dat het een korte film is, langdradige film.

Veel te donker ook....

Nope, voor mij een teleurstelling!!

Fijn naargeestig sfeertje. Goede acteurs. Topfilm!

Ik ben toch best onder de indruk van The VVitch: A New England Folktale. Ik kan me inderdaad voorstellen dat je van een koude kermis thuis kan komen als je deze film opzet omdat je zin hebt om een horrorfilm te kijken - hoewel het horrorlabel an sich terecht is in mijn ogen, is dit toch voornamelijk een langzaam historisch drama met bovennatuurlijke (horror-)elementen. Meer The Crucible dan Halloween, meer Vredens Dag dan Psycho. Maar buiten de discussie over genreklassificaties en valse verwachtingen die dat op kan roepen (al kan ik niet zo heel veel met dat soort beperkende hokjes): ik vond dit een steengoede film.

The VVitch, zoals de ondertitel al aangeeft, speelt zich af in New England, in de tijd dat de Pilgrims net de overtocht hebben gewaagd. De familie waar de film om draait valt in dezelfde categorie: zwaar religieus en uit godsdienstige overwegingen gevlucht uit het oude Engeland, geisoleerd levend, met pijn en moeite in staat om te overleven als keuterboertje in een nieuwe omgeving, en had ik al gezegd zwaar religieus? Hoe dan ook, het verhaal draait om de desintegratie van de familie na het verdwijnen van de jongste telg dankzij de duivel, die de leden van de familie langzaam tegen elkaar uitspeelt en verleidt tot het verkopen van hun ziel. Bovennatuurlijke elementen en schrikmomenten zijn zeker aanwezig, maar dat is niet waar de film om draait. Het is met recht een slow burner, en Eggers weet een geweldig overtuigende sfeer op te roepen van een benauwend New England van een eeuw of wat geleden, midden in de donkere, claustrofobische bossen. Ietwat theatraal maar prima acteerwerk ook, waarin eigenlijk iedereen overtuigend overkwam. Het oud-Engelse dialect was ook een fijne finishing touch, samen met de fraaie kostuums toont het een oog voor detail wat ik kan waarderen. Voor mij een van de toppers van dit jaar.

pffff gelukkig. Ik zag je naam en vol verwachting klopte mijn hart...

Ik dacht al, kan bijna niet anders dan een Wolandfilm zijn

Jazeker, dat had je goed ingeschat. Zulke tips mag je vaker geven, John Milton