Que Horas Ela Volta? (2015)

Prima tragikomedie over een conventionele moeder en een vervreemde, vrijzinnige dochter, die het huishouden waar haar moeder werkt komt opschudden. Met verrassende gevolgen. Het leuke van de film is vooral dat alle rollen stereotype worden ingevuld, waardoor je een traditioneel rollenspel krijgt met zeer herkenbare gedragingen en interacties. Dat is ook nodig om de uiteindelijke boodschap duidelijk te laten overkomen. Goed gedaan.

Prima film over de verschillen tussen de sociale klassen en keuzes die mensen (hebben moeten) maken.

De discussies tussen de huishoudster en haar dochter waren subtiel maar scherp en toch kon ik begrip voor beiden hebben. Mama is gewend zich in haar positie zoals 'het hoort' te gedragen, terwijl dochter denkt ik ben toch geen haar minder dan de familie voor wie je werkt.

Die scènes met die spuuglelijke espresso -set en de examens waren daarbij wel een mooie metafoor.

Mooie film. Het begint heel rustig en ik was even bang dat het niets zou worden, maar zodra de dochter van Val in het huis komt wonen wordt het meteen een levendige boel en komt de film goed op gang. Fijne tragikomedie over de liefde en het geduld van moeders. 3,5*

Mooie film over standenonderscheid en generatieverschillen. Eigenaardig, maar om dezelfde redenen en situaties slaat een ernstige toon vaak om in een grappige. Bijwijlen ook wel gevoelig.
Val heeft geen last van het "ondergeschikt" te leven. Haar dochter des te meer.
In heel veel scènes wordt het standenonderscheid sterk onderlijnd ( Als Val de versnaperingen presenteert is er geen enkele gast die haar een blik gunt, de shots gemaakt vanuit de keuken naar de eetplaats waar de "elite" zit, de pantomine met de ijsjes..;) en in heel veel scènes komt de veel lossere houding en mindere onderdanigheid van de jeugd tot uiting. Het wordt allemaal heel vlot en spontaan voorgeschoteld. Vervelen doet de film nooit.
Regina Casé, naar verluidt razend populair op de Braziliaanse televisie, is dé attractie in deze onderhoudende en genietbare film.

Que horas ela volta? begint nikserig, maar wint geleidelijk aan kracht, en krijgt een halve punt extra voor het einde. De film geeft een inkijkje in de verhoudingen binnen de Braziliaanse maatschappij, hoewel het er misschien net iets te dik bovenop ligt. Uiteindelijk gaat het natuurlijk vooral over moederschap. Qua thema's dus enigszins vergelijkbaar met Roma, maar in de uitwerking is het een wereld van verschil.

Sympathieke film over de nog steeds actuele Braziliaanse klassenmaatschappij. Dreigt af en toe voorspelbaar te worden, maar maakt steeds op het juiste moment een verfrissende draai.

Kan me wel vinden in de meeste berichten hier. Vond acteerwerk van Val en haar dochter erg geloofwaardig, het rijke echtpaar daarentegen iets te karikaturaal, en dan vooral de vrouw des huizes.

Maar ik heb wel genoten van alle verwikkelingen rondom de komst van de dochter, wiens gedrag balanceert tussen terechte halsstarrigheid en verwend gedrag. Omdat de perikelen nèt niet escaleren wordt het drama klein gehouden, dit is niet de film van de grote gebaren. Het levert wel een mooi spanningsveld op tussen de dochter en de familie, met Val daartussenin. Het huwelijksaanzoek behoort tot de meest gênante scenes die ik dit jaar heb gezien.

Vond in tegenstelling tot velen wat een tegenvaller. Zat nergens echt goed in de film en kan ook niet onmiddellijk de vinger op de wonde leggen.

Centraal staat het klassencultuur in Brazilië waarbij een huishoudster werkt voor een rijke familie. Ze heeft een sterke band met de tienerzoon die ze liefdevol en zorgzaam behandelt. Ze is een soort surrogaatmoeder voor hem. Deed me wat denken aan Roma (2018) die ik wel beter vond. Vond het in het begin wat aanslepen en toen de dochter eraan te pas kwam, was het voorbij voor me.

Misschien moet ik de film op een later tijdstip maar eens herzien. Verdient deze misschien wel...

Goeie film over een vrouw die al jaren lang voor een gezin werkt als inwonende huishoudster. De film laat goed zien hoe de onderlinge verhoudingen tussen de personages veranderen als de dochter van de vrouw op bezoek komt. Het ligt er soms wat dik bovenop en ook de scene met het huwelijksaanzoek was me te ongeloofwaardig en had beter achterwege mogen blijven.

Een menselijke film. Vooral de moeder acteert heel natuurlijk en komt erg geloofwaardig over. Een film die mij pakte en geregeld aan het lachen maakte. Aan het einde bij de aftiteling dacht ik: ja een mooie film, heel fijn!