The Final Girls (2015)

Tja, het ziet er wel leuk uit, maar heel veel meer positiefs kan ik toch niet over The Final Girls zeggen. Het is een soort van parodie op de typische jaren '80 slasher, waarin alle tropes even lekker voorbijkomen; een soort van Scream, maar dan veel minder leuk. Het voornaamste euvel van deze film is dat het simpelweg bijzonder ongrappig is. Alles wat er gebeurt is, keer op keer, een (vaak flauwe) verwijzing naar typische slasherfilms en de jaren '80, met een beetje suf moeder-dochterdrama erbijgegoten. Maar qua humor vind ik hier echt geen hol aan, en het spreekt voor zich dat je dit voor de horror of plot ook niet op hoeft te zetten. Gelukkig duurde het niet al te lang.

Met overduidelijke voorliefde voor het genre gemaakte ode aan de slasher-films van de jaren '80, goed gemaakt en enthousiast gespeeld. Het script heeft een originele insteek die ik hier niet zal verklappen, aangezien dat een groot deel van de pret is. De mengeling van humor en horror komt in ieder geval goed uit de verf, al schiet de film qua gruwelijkheden wel behoorlijk tekort. Iets meer bloed had geen kwaad gekund. Visueel is alles verder dik in orde, met vooral een heel apart gebruik van kleur.

Drie jaar nadat haar moeder Nancy [Malin Akerman] bij een auto-ongeluk om het leven kwam, laat Max [Taissa Farmiga, de veel jongere zus van Vera] zich overhalen om als eregast aanwezig te zijn bij een speciale vertoning van de slasherfilm Camp Blood, waarin haar moeder een hoofdrol speelde. Tijdens de vertoning ontstaat er brand (vraag niet hoe) en Max en een groepje vrienden vluchten via het bioscoopscherm (vraag niet waarom) en belanden in de film (vraag niet hoe). In Camp Blood wordt het karakter dat Max' moeder speelt vermoord en Max is er alles aan gelegen om haar te redden, maar de gouden regel van slashergenre stelt dat alleen het laatst overgebleven meisje de film overleeft. Slecht uitgewerkte, mislukte Scream-kloon houdt zich niet eens aan de regels die het zichzelf oplegt! Er zijn wat aardige ideeën ( zoals het feit dat de hoofdpersonen de muzikale cues horen) en Adam Devine is hilarisch als de hopeloos gedateerde, oversekste Kurt, één van de andere karakters in Camp Blood, maar verder is er niets om dit aan te raden.

Bijzonder leuk eerste uur met frisse ideeën, een geinige cast en het ziet er allemaal tof uit. Ook de dialogen vind ik sterk hoewel de cast nou niet per se uitblinkt in acteerwerk.

Daarna verzandt het wat in de finale. De film sluit nog wel geinig af maar de toegift op de aftiteling had van mij dan weer niet gehoeven.

Echt de moeite het kijken waard, lekkere vlotte film.

Als er één genre is dat toch wel beter is geworden met de jaren is het de horrorkomedie. De jaren van de platvloerse Scary Movie parodieën is al weer een tijd achter ons. The Final Girls parodieert het genre maar maakt er zelf ook een slasherfilm van. Je hebt als kijker ook nog altijd dat beetje spanning om te zien wat de uiteindelijke oplossing voor hun probleem nu gaat zijn.

De film verwijst naar diverse films uit het genre, maar met de kampplaats en het masker zit het wel dicht bij Friday the 13th. The Final Girls blikt terug naar de 80s, al is het geen 80s sfeertje. Gezien het concept hoeft dat eigenlijk ook niet. De finale was - voor dit soort films - wel mooi gedaan. De cast doet het best goed. Sommigen hebben al in grotere titels gespeeld trouwens, het is geen samenraapsel van C-acteurs.

Herzien.

Ik kwam deze film onlangs weer tegen op Netflix. Het was een tijd geleden dat ik de film had gezien, en ik herinner me dat ik het nogal een teleurstelling vond. Een aantal jaar geleden keek ik echter nog anders naar dit soort films, en de herziening was dan ook best aardig. Nog steeds vind ik de film echter niet bovengemiddeld.

Nochtans blijft de opzet natuurlijk een heerlijk bedacht dingetje. Tieners die een horrorfilm binnenkomen, het is een briljant concept. Toch concentreert deze film zich meer op een persoonlijker vlak, die voor uitdieping van de personages gaat, en ook meer voor de humor. Voor horror zit je namelijk bij deze film verkeerd, en dat blijf ik toch een gemiste kans vinden.

De moorden zijn nogal tam, ondanks luchtig gebracht. Veel off-screen gebeuren en snelle doodslagen. De duidelijke PG-13 saus heeft de film voor een deel genekt. Anderzijds is het zo dat de film niet altijd even grappig is. Het grappigste gezicht, DeVine, mag de film helaas ook al na ongeveer 30 minuten verlaten. Verder vond ik buiten DeVine om geen enkel personage echt geslaagd. Farmiga had dat wel kunnen zijn, maar haar acteren blijft toch wat achter.

Camerawerk is sterk en cinematografisch is de film dik in orde, maar ik mis de mix met horror toch echt een beetje. Naast wat makkelijke verwijzingen merk ik weinig passie voor horror, en de spanning is ver te zoeken. Strauss-Schulson mikt heel erg op het vermaak, en dat werkt dan ook wel, maar hij vergeet belangrijke elementen. Als je een horrorparodie regisseert, realiseer je dan wel dat de horror een beetje acceptabel moet zijn.

Ik vond het verder bij tijden wel schattig gelukkig en het heeft zijn hartverwarmende momenten. De originaliteit en frisheid die soms met de film meespringt is heerlijk, en omdat de film zo makkelijk uit te kijken is ken ik er bij herziening een nipte voldoende aan toe. Een vervolg zou leuk zijn, maar ik hoop dat ze wel wat bloedvergieten toevoegen, want als de komedie hier niet je ding is zal de film al snel een tegenvaller zijn.

Op 31 oktober kijk ik als het even kan een horrorfilm en het werd nu The Final Girls. Een film die speelt met de clichés in het slasherhorror-genre en deze ode best leuk doet. Ik vond het allemaal best vermakelijk, maar het zorgde er wel voor dat de film wat rommelig was en ook nergens spannend. Beetje een vreemde film dus, maar wel leuk gedaan. Wel had de gore wat grover gemogen. Voor een nog betere soortgelijke film zou ik Tucker and Dale vs. Evil aanraden.

3*

Lollig tussendoortje met een leuk uitgangspunt, maar geen geweldige uitwerking. Het spelen met en het belachelijk maken van de genre-conventies en -regeltjes komt weinig subtiel over, waardoor het nooit écht gaat werken of grappig wordt. Het is iets dat Scream 20 jaar eerder al beter en slimmer deed. Het is dus met name Friday The 13th dat hier gepersifleerd wordt, maar het enige waar ik na het kijken van deze film echt zin in had, was een deeltje uit die reeks opzetten. Soms is pulphorror die zichzelf wél semi-serieus neemt gewoon lekker. En The Final Girls helt af en toe wat te geforceerd over naar de andere kant. De recente Fear Street-trilogie, bijvoorbeeld, wist die balans veel beter te vinden.

Maar lollig is het dus nog wel. En het uitgangspunt, terechtkomen in een film, is lekker gek. Daar had je een stuk meer mee kunnen doen, maar bon. De personages variëren van leuk tot doenbaar tot rotirritant, en sommige acteurs vallen door de mand, maar dat is niet iets onoverkomelijks in een slasherfilm. Gezien het plot van de film zijn sommige personages ook gewoon bewust stereotiep of vervelend, dus daar is weinig mis mee. Het grootste pijnpunt van de film is echter de braafheid. Geen naakt, nauwelijks gore, wat? Dat maakt het geheel wel heel flauw en tam af en toe, een beetje 12+-horror. Zwaktebod. 2.5*.

Heel leuk concept maar de uitwerking valt tegen. Ik vind het vooral jammer dat de ‘80s flick er niet uitziet. Het ontbreekt aan sfeer. De cgi kan het niet oplossen. Iemand moet me ook maar eens uitleggen waarom de 80’s personages gespeeld worden door late dertigers. Dat lijkt sowieso nergens naar als persiflage op films waarin tieners gespeeld worden door tieners of jonge twintigers. Tenzij het de bedoeling was om een overjaarse indruk nog wat meer in de verf te zetten. Daarin zijn ze dan wel geslaagd. De muziekscore was evenmin ok. Klonk veel te minimalistisch nillies en ronduit saai. Wel een paar leuke scènes zien passeren maar het ziet er allemaal braafjes uit. Op dat vlak ziet het er meer nineties dan eighties uit. De bloopers bij de aftiteling vond ik dan nog het leukst van al. Daarmee is alles gezegd.