San Andreas (2015)

Heb me goed vermaakt vanavond hoor. Totaal idioot van begin tot einde natuurlijk, maar 'San Andreas' weet het netjes binnen de lijntjes te houden, op een enkel waardeloos moment na (die vlag op het einde bijvoorbeeld). Ja, het is zo voorspelbaar als de pest en qua verhaal gaat 't echt helemaal nergens over, maar ik heb met een paar potten bier lekker achterover gehangen vanavond. Moet kunnen zo tussendoor.

Heb een klein zwak voor Dwayne Johnson. Die man weet 't toch weer leuk te brengen. Heb het niet zo serieus genomen allemaal en de prent doet dat zelf gelukkig ook niet constant - zie de keiharde dood van stiefpa Daniel. De effecten zijn bijzonder fraai, heel L.A. en San Francisco in puin, de Tsunami, vliegtuigen, helicopters, speedboten, etc. Genoeg materiaal voor een avondje hersenloos vermaak.

Waarom? Waarom? Waarom denkt men dat als ze een film maken deze beter wordt door die film rijkelijk met clichés te doorspekken? Als ze alle belachelijkheden en clichés achterwege hadden gelaten zou deze film wellicht te pruimen zijn. Nu is dat niet het geval, een voorspelbare draak van een film, die na 10 minuten al begint te vervelen. Alleen de special effects zijn aardig, maar voor mij niet genoeg reden om dit misbaksel meer dan een 1 te geven.

Een ramp van een rampenfilm. Zo lomp als het maar zijn kan. Het deed me wat dat betreft denken aan White House Down en Olympus Has Fallen. Wissel de terroristen in voor een aardbeving en je hebt zo'n beetje San Andreas, dat het ene moment schaamteloos aankliedert met het meest glibberige drama en een suf romantiekje, het andere moment zet het maar eens in op een soort relativerende humor. Of dat wat er voor door moet gaan. Ik kan er in ieder geval helemaal niks mee.

De absolute dijenkletser is It's been a while since I got you to second base. Ja, ze landen in een honkbal stadion, vandaar. Bedenkelijk. Tegen die tijd ben ik ook allang murw gebeefd door al het, eh, spektakel. Dat mag er dan best eens groots uitzien, na de zoveelste beving is het wel leuk geweest en als er eens iets dreigt te imponeren, de tsunami bijvoorbeeld, is het voorbij voordat het je te pakken kan krijgen. Wat mij betreft was iedereen onder het puin verdwenen. Ook daarin stelt het teleur.

Een ellendig verhaal en matige cast. De bloedjemooie Blake en uiteraard The Rock redden de film tezamen met het zeer overdadige natuurgeweld. Effecten waren prima en het kan van mij allemaal niet gek genoeg. Je moet ook geen hoogstaand verhaal verwachten, dat zit er nooit in met dit soort films. Sinds The Day After Tomorrow waar ik van begin tot het eind op het puntje van mijn stoel zat en volledig meegesleept werd, zijn alle rampenfilms puur een kwestie van een staaltje visueel geweld laten zien geworden. Maar ach, deze is prima vermakelijk en als je weet wat je kan verwachten (en dat kan na het kijken van de trailer) wordt je volledig 100% op je wenken bediend. Dikke voldoende!

It's been a long time since I got you to second base!

Ik ben altijd wel te vinden voor een rampenfilm. Vraag me niet waarom, maar er is iets leuks aan het zien hoe een bekende stad/plaats gewoon compleet de vernieling in gaat. San Andreas had dan ook nog eens de immer geweldige Dwayne 'The Rock' Johnson in de hoofdrol en dan ben ik helemaal geïnteresseerd. Gisteren eens voor gaan zitten en uiteindelijk toch niet zo hard weggeblazen als ik in eerste instantie had verhoopt.

Vooral omdat dit wel erg, erg cliché is. Langs de ene kant behoort het wel tot het genre om weer een disfunctionele familie te introduceren, maar ik betrapte me erop dat ik het nu wel wat gehad had met dat soort personages. Weer een gezin dat uit elkaar was (bovendien nog eventjes op het gevoel inwerken met een dochter die overleden is) en een nieuwe boyfriend voor de moeder (die dan natuurlijk een klootzak blijkt te zijn, ik had veel liever gezien dat ofwel Ray ofwel Emma hem nog in haar/zijn handen kreeg in plaats van die die stierf door een vallende container) enzovoorts. Het enige wat ontbrak was een quote die een 'fuck yeah, America!' uitstraling had gevolgd door een shot van een Amerikaanse vlag en zelfs dat kregen we op het einde nog voorgeschoteld. Betekent dat dan dat San Andreas een slechte film is? Nee, het is en blijft een vermakelijke rollercoaster met een aantal scènes die er echt tussenuit springen. Het tempo ligt erg hoog (veel aandacht wordt er aan het probleem ook niet geschonken, zelfs niet door de regering of een andere overheidsinstantie) en de film kent genoeg afwisseling qua situaties. Er wordt zelfs nog een tsunami uit de kast gehaald..

Van al die figuren uit het wrestling circuit die het tot acteur proberen te schoppen is The Rock toch wel mijn favoriet. Dat imposante uiterlijk, die bulderende stem en toch ook wel een zeker komisch talent. Een talent dat hier echter niet van toepassing is aangezien hij een liefhebbende vader moet spelen, maar af en toe kan er nog wel eens een leuke one-liner af. De grootste bijrol is weggelegd voor Alexandra Daddario die dochterlief Blake speelt. Een stel priemende ogen en je begrijpt al snel waarom Hugo Johnstone-Burt (Ben) en Art Parkinson (Ollie) alles op alles zetten om haar te redden. Alleen vergeten ze daarbij wel dat ze moeten acteren.. Kleine bijrol ook voor Paul Giamatti die als wetenschapper wat uitleg moet geven aan de ramp. Kan er mee door, net zoals die cameo van Kylie Minogue.

Goh, het blijft allemaal wel boeien tot op een bepaald niveau, maar eerlijk gezegd is San Andreas zwakker dan ik hem had verwacht. Een leuke Dwayne Johnson zorgt ervoor dat het een film is die wel gezien mag worden, maar ik heb in het verleden betere in het genre gezien. Al vraag ik me af of ik die nu ook nog zo zou waarderen aangezien ik me hier wel wat stoorde aan de vele clichés.

3*

Vermakelijke popcornfilm die een hoog tempo heeft en vrij snel opent zonder al te veel uitleg over hoe en waarom. Jammer dat de rampenfilm een cliché familieverhaal voorschotelt dat totaal geen interesse weet op te wekken. Integendeel zelfs, het neigt naar irritatie. Op een bepaald moment zijn er ook weinig of geen mensen meer te bekennen in die grote stad. Het is precies dat de familie met die twee jongens daar alleen zijn. Maar er is voldoende te beleven en de effecten ogen mooi. 6,5/10

Af en toe heb ik daar zin in. Een lekkere drukke rampenfilm met heel veel actie.

Dergelijke films hebben als standaard ingredienten De Ramp met enkele bij- en na-rampen, een familiekwestie die tot een goed einde wordt gebracht, een ontluikende liefde en een stukje humor erbij. Niet persé heel verheffend maar dat hoeft niet altijd bij het kijken naar een film, zeker niet bij een rampenfilm.

Dit was gewoon een rampenfilm uit het boekje.

Special effects waren indrukwekkend genoeg, ik heb me niet geërgerd aan de personages en ik heb me er mee vermaakt.

Best wel een leuke en vooral vermakelijke spectaculaire rampenfilm, waarbij zeer veel gebeurt en dan vooral rampspoed die schitterend in beeld is gebracht. Alle typische Amerikaanse clichés en het vele sentimentele gedoe (je krijgt er bijna braakneigingen van en het werkt soms ook op de lachspieren) in het verhaal, moet je daarbij wel op de koop toe nemen.

Het verhaal over de allesverwoestende aardbeving bij Californië zit leuk in elkaar en met de uitvoering van het verhaal zit het meer dan goed en dan doel ik op het visuele spektakel en de special effecten wat je krijgt voorgeschoteld. Vooral de rampspoed in de stad San Francisco werd schitterend en indrukwekkend in beeld gebracht. Het verhaal omtrent SAR-helikopterpiloot Ray (wel verdienstelijk gespeeld door spierbundel Dwayne Johnson) en zijn familie perikelen/problemen (o.a. over zijn vrouw Emma, gespeeld door Carla Gugino, die eigenlijk wil scheiden van hem en een relatie heeft met een vermogend persoon Daniel Riddick, gespeeld door Ioan Gruffudd, die een typische cliché rol neerzet van lafaard die alleen aan zijn eigen hachje denkt) was wel tenenkromend slecht en clichématig en hetzelfde geldt voor het gedoe om dochter Blake (gespeeld door de rondborstige Alexandra Daddario, waarbij de "DD" in haar achternaam enigszins letterlijk van toepassing is op haar ) . Maar goed dit soort cliché onzin hoort nu eenmaal bij dit soort spectaculaire rampenfilms, zoals ook is gedaan bij de rampenfilm "2012 (2009)". Er zit verder ook nog een verhaal in over aardbeving expert Lawrence die gespeeld werd door Paul Giamatti en ook krijgen we nog heel eventjes zangeres Kylie Minogue te zien in de rol van Susan Riddick (de ex-vrouw van Daniel Riddick).

Het tempo in het verhaal is behoorlijk hoog en omdat er enorm veel rampspoed (behalve de allesverwoestende aardbeving ook nog een enorme tsunami) gebeurt kijkt de film zich lekker weg van de eerste tot de laatste minuut. Door deze rampspoed zit er ook veel actie in het verhaal en dat is natuurlijk acteur Dwayne Johnson op het lijf geschreven. Ik zie hem overigens graag spelen in films. Het einde vond ik overigens vreselijk (zo redt Ray het leven van zijn dochter Blake terwijl hij vroeger zijn andere dochter niet heeft kunnen redden) en ook de laatste typische Amerikaanse patriottisch minuut waarbij twee overvliegende helikopters door de wind een Amerikaanse vlag doen ontrollen die opgerold was. Toen de vlag zichtbaar in beeld was, werd er ook nog gezegd "Nu gaan we herbouwen"

Gewoon een lekkere spectaculaire typische Amerikaanse rampenfilm, waarbij je het cliché familieverhaal op de koop moet toe nemen.

Typische rampen film formule, alleen dit keer met Dwayne Johnson. Hij is perfect gecast voor de film en dankzij hem krijgt de film van mij een voldoende. Dwayne Johnson is gewoon . Prima popcorn vermaak.

Saaie film die volledig volgens het boekje werkt en iedere verrassing uit de weg gaat. Het mierzoete plot rondom de stoute stiefvader en het weer bij elkaar komen van pa en ma doet pijn aan de ogen. Daarnaast zijn de actiescènes een herhaling van zetten en tegen het einde hebben we al zoveel gebouwen om zien vallen dat ook dat flink begint te vervelen.

Alle rampenfilms beginnen behoorlijk op mekaar te lijken. Daar bedoel ik dan vooral het plot mee. Zo'n beetje alle clichés komen weer met een grote bocht de hoek omzeilen. Een vader die weer de held moet uithangen om z'n uit elkaar gevallen gezin weer te verenigen. Ik word er onderhand een beetje moe van. Ik zal er verder niet teveel over uitwijden, hieronder is er al genoeg over gezegd.

Visueel is het wel echt genieten. Vooral wanneer de tsunami op komt zetten schiet het ene na het andere mooie shot voorbij.

Toch voelt het allemaal weer als een soort dejavu. Dit is allemaal al ontelbare keren gedaan, soms op een nog grotere schaal.

Dwayne Johnson bakt er zoals gewoonlijk weer eens niks van. Z'n tandpastasmile begint me enorm de keel uit te hangen. Gewoon een acteur van niks. Het enige pluspunt wat hij heeft is dat hij stoer overkomt.

Verder was de cast ook niet om naar huis te schrijven, maar wat wil je met een karakter die nul komma nul wordt uitgediept. Valt ook geen eer aan te behalen.

Ik kan het toch niet over m'n hart verkrijgen om een onvoldoende toe te kennen. Ik heb toch van begin tot eind ademloos zitten kijken, alle ergernissen ten spijt. De film boeit wel en ondanks alle minpunten is het toch knap gemaakt.

Wel een waarschuwing voor de volgende film van Peyton: ik ken rigoureus een halve ster toe als hij nog een keer waagt de Amerikaanse vlag te strijken.

Voorspelbare bagger met een overdosis aan CGI.

Acteerwerk was matig over het algemeen.

Het was wel leuk om Alexandra Daddario te zien....ik vind het best een aardige verschijning en haar acteerwerk is best oke.

Het bovenaan genoemde verpest vooral de film.

Zowat de slechtste film die ik tot nu toe gezien heb in 2015...Erbarmelijke acteurs...Filmeffecten van de Aldi...belachelijk verhaal...

Veel spektakel en actie. Ik houd er wel van.

“This is not a normal day!”

San Andreas is een meer dan vermakelijke rampenfilm die precies weet wat voor film het moet zijn en daar geen moment van afwijkt. De kijker wordt door aardbevingen totaal verwoeste Amerikaanse steden voorgeschoteld, een koele held die ondanks dat alles de rust zelve blijft, een erg mager liefdesverhaaltje, een mooie dame met een perfect lichaam die alles overleeft en wordt gered door pappa, leuke oneliners, inwisselbare bijrollen (sorry Paul Giamatti) en de Amerikaanse vlag die op het eind fier wappert en laat zien dat niets de veerkracht en doorzettingsvermogen van de Amerikanen kan breken.

Als je hier braakneigingen van krijgt moet je San Andreas vooral aan je voorbij laten gaan maar wie om zoveel onzin wel kan glimlachen zal een vermakelijke avond beleven en de film één minuut na het einde alweer vergeten zijn. Nou ja, twee minuten dan als Alexandra Daddario je type is tenminste.

Vreselijke cliché film. Super Amerikaans. Toch wel leuk vermaak. Sommige special effects zijn erg mooi. Andere zijn erg nep. Leuke mini rol voor Kylie Minogue.

Special effects zijn o.k., met momenten zelfs spectaculair.ik hou wel van rampenfilmen maar dan wel een beetje beter geacteerd.

Ik begrijp dat mensen het onrealistisch vinden allemaal, maar met dit soort films moet je dat je gewoon uit je hoofd zetten en met verstand op 0 nul bekijken.

Heerlijk actiefilm met goede special effects en subliem geluid! Heb een aardige home cinema staan en je voelt letterlijk de aardbevingen.

Leuke cast en prettig om naar te kijken.

Dit is zo'n film die je op een luie avond moet gaan kijken onder het genot van een drankje en een bak chips en waarbij je gewoon even niet hoeft na te denken. Het is niet hoogstaand, het is niet adembenemend, het is niet geloofwaardig maar ach, voor zo tussendoor kijkt San Andreas wel makkelijk weg. Ook al kon ik er niet omheen dat Dwayne Johnson soms wel erg rare keuzes maakt in de film. Geen film die je aanraadt aan mensen, maar ach, soms hoeft dat ook niet.

2,5*

5/10 (IMDB)

Uitstekend actie/avontuur/drama/thriller film...

Spannend verhaal...

Super mooi HD en 3D breedbeeld...

Uitstekend achtergrond muziek en geluid

(DTS met 7.1!)....

Prima acteerwerk...

Wel leuk bekende acteur Dwayne Johnson speelt goed...

Uitstekend camerabeweging...

Heerlijk genoten...

Geen spijt van voor 3D blu Ray gekocht, omdat geen top (cijfer 5) film is, voor mij wel...

Ben benieuw voor deel 2 (announced)...

Het wel erg voorspelbare verhaal waarbij alle denkbare clichés uit de kast worden getrokken drukken de pret behoorlijk.Vooral de familieperikelen en het daarbij passende einde waren tenenkrommend.

De scenes van de aardbeving,tsunami en de bijbehorende destructie waren gelukkig koopwaar en maakten van San Andreas nog iets van aangenaam kijkvoer.

Voor de rest,acteerwerk (alleen Alexandra Daddario was wel een prettige verschijning) en regie een middelmatige film.

Yeaah, alles gaat kapot! Heel fraai om te zien hoor, maar het verhaaltje eromheen... Dat kan toch niet . Wat een overgedramatiseerde onzin is dat. Dat alle actie ongeloofwaardig is, neem ik maar voor lief, maar het meest irriteerde ik me aan de gekunsteldheid en de toevallige loop van omstandigheden hoe alles uiteraard toch nog weer goed komt.

Anyway, het meest vermakelijke film is de lijst goofs door te nemen van Imdb. Deze film is nooit heel serieus aangepakt.

Matige film waarin de westkust van Amerika getroffen wordt door een enorme aardbeving. Een slap verhaaltje met personages die voor geen seconde weten te boeien. Op zich niet zo'n probleem voor een rampenfilm als deze, echter wordt het ook nergens echt spannend. Het geheel wordt nog net gered doordat er meer dan genoeg spektakel is en de special effects zijn uitstekend. Een kleine 3.0 sterren.

Een zeer mager verhaaltje, ongeloofwaardig en natuurlijk loopt alles weer goed af en komen mama en papa ook nog eens terug samen. Gemakshalve wordt mama's nieuwe vriendje onder een container geplet! Heel voorspelbaar allemaal. Enkel de special effects zijn goed aan deze saaie rampenfilm. En ook de 'cleavage' van mama Emma en dochter Blake mogen gezien worden.

3.5 ster voor de verbazingwekkende special effects. En 2.5* voor het toch wel erg clichématige verhaal. Zelfs The Rock zag je wel eens denken (verbeeld ik me dan): niet kietelen, want barst ik in lachen uit. Dat geduw met die machtige torso van 'm op dat lichaam van z'n dochter (overigens het meest overtuigend van alle acteurs), zou volgens experts serious internal injury hebben opgeleverd. Dat 'tip the hat' van de helicopter aan het begin van de film is leuk voor de spanning, maar is je reinste onzin, zeker binnen zulke marges.

Vermakelijk.

Maar dan alleen door de verwoestingen, want van verhaal moet deze film niks hebben. Ook de openingsscène was erg matig, want de CGI zag er erg matig uit bij de auto die van de berg donderde. Dat was ook bij de aardbeving op de dam zo.

Gelukkig herpakt de film zich dan ook wel goed als de stad vernietigd wordt door een 9,1-9,6 aardbeving. Je moet dan ook alleen maar op het spektakel letten want als je deze film serieus gaat bekijken zal je het niets vinden.

Johnson is een doorsnee personage en de film trekt veel cliches uit de kast, maar is wel erg vermakelijk. Vooral de tsunami aan het eind was een verrukkelijke scene (vooral de sirene werkte goed), en ook de flatgebouwen die instorten / golven door de grond.

Al bij al als rampenfilm best geslaagd, maar je moet geen goed verhaal verwachten.

Een film die je wat kan vergelijken met de expendable films uit de jaren '80. Een actie B-blockbuster met een actie acteur, in dit geval Dwayne Johnson. Het valt hier echt wel op hoe weinig variatie de acteur heeft in z'n acteerwerk. Geef hem een boodschappenlijstje en hij zal dat met dezelfde stijl brengen. Maar het past natuurlijk en dit soort films zijn pure popcorn. En San Andreas valt best wel mee. Gelukkig wat budget tegenover en een passende cast voor het genre.

Best wel een foute film, dit. Maar wel leuk Ik had meermaals het idee dat ik naar een film van Roland Emmerich zat te kijken, maar blijkbaar is ook Brad Peyton capabel om een stad volledig af te breken. Er valt werkelijk van alles op deze film aan te merken en eigenlijk kan ik dat allemaal onder één noemer samenvatten: onwaarschijnlijkheden. De film zit barstensvol situaties waar personages zich onder twijfelachtige omstandigheden uit de meest hachelijke situaties weten te redden. Logisch dat San Andreas een gemakkelijke prooi is voor een video als deze, waarin al die onwaarschijnlijkheden nog even benadrukt worden. Gelukkig wist ik wel ongeveer wat me te wachten stond, dus ik heb me er niet aan gestoord. De cast bestaat ook niet uit de meest geweldige acteurs, maar ze zijn wel stuk voor stuk op hun plaats hier. Met name Dwayne Johnson speelt een rol die hem op zijn lijf geschreven is en hij speelt de hoofdrol zichtbaar met plezier. Visueel valt de film niet tegen en het valt ook op dat het nergens inzakt. De twee uurtjes vlogen voorbij. Hap-slik-weg vermaak, maar het heeft wel gesmaakt.

3*

San Andreas is op het eerste gezicht een rampenfilm waarvan er al honderd zijn gemaakt en het plot klinkt ontzettend cliché. Toch heeft de film mij prima vermaakt. Het tempo zit er goed in en het verhaal krijgt nét genoeg diepgang om urgent te kunnen zijn. Want eerlijk is eerlijk: de breuklijn tussen San Francisco en Los Angeles spreekt wel degelijk tot de verbeelding. Mij in ieder geval wel.

De cast is oké en kent geen echte dissonanten. Dwayne Johnson zal natuurlijk niet snel voor een Oscar worden genomineerd. Desalniettemin heeft hij zich afgelopen tien jaar wel degelijk ontwikkeld als acteur. Alexandra Daddario is niet van het kaliber Natalie Portman, maar heeft wel twee andere pluspunten. Vier eigenlijk, want haar ogen mogen er ook zijn.

Verder verdient de CGI een melding. Deze is over het algemeen meer dan prima. Natuurlijk zijn er wat schoonheidsfoutjes, maar ik vond bijvoorbeeld het drijvende huisvuil dan wel weer erg overtuigend. Kortom: ik heb ze véél slechter gezien in dit genre en feitelijk doet San Andreas gewoon wat het moet doen. Niet meer en niet minder.

3*

Gebouwen, wegen, bruggen, complete steden worden verwoest. Veel “boom!” Dus goed.