Fúsi (2015)

De nieuwe Dagur Kári.

Vanaf 19 november in de bioscoop (September Film)

Plot klopt niet. Hij sluit vriendschap met een achtjarig meisje maar dat is niet de dochter van de vrouw op wie hij verliefd wordt.

Hoe ontroerend mooi kan je een film niet maken? Prachtige film die mij metéén zin heeft om eerder werk van deze regisseur op te zoeken.

review Fúsi

Icelandic Drama 'Virgin Mountain' Wins Nordic Council Film Prize - Hollywood Reporter

"best Nordic film of the year"

"Virgin Mountain has won the Nordic Council Film Prize, Scandinavia's top cinema honor."

Lijkt me een aardige film, zal zijn als La Tête en Friche........................

Dat het om het dochtertje gaat van de depressieve vrouw die hij ontmoet is niet geheel duidelijk.

Toch een wonderschoon en ontroerend verhaal. He verhaal heeft ook humoristische kanten (of is het leedvermaak).

Zeer goed geacteerd.

Plot van distributeur September Film:

Beter?

Dat plot van jou/September film klopt sowieso, maar of het bovenstaande plot niet klopt... Dat zal niet verzonnen zijn door de toevoeger, maar als het daar niet in had gestaan dan had je het uit de film niet opgemaakt. Maar dat het niet zo is, is dus niet te zeggen.

Haal het meisje en de onderbuurman + de vriend van de moeder + de collega's eruit en je hebt al een evenwichtigere film. Of laat ze erin maar draai de karaktereigenschappen om. Dus een keertje collega's die de hoofdpersoon niet belachelijk maken maar dat er een band is van wederzijds respect / vertrouwen / plezier. Helaas zitten films tegenwoordig vol met half uitgewerkte (bordkartonnen) bijpersonages rond de hoofdpersoon. En die er alleen zijn om iets te zeggen / uit te beelden over de hoofdpersoon. Vond het hier weer dusdanig storend dat ik twijfel over een voldoende.

Eindelijk weer een echte filmhuisfilm. Die weet te raken en je emoties alle kanten op laat schieten. Kijken en beleven zou ik zeggen. Ruim voldoende.

Een mooie en bovenal lieve film over een undatable die misschien niet vindt wat hij zoekt maar er toch in slaagt een ommekeer in zijn saaie leven te maken en iets van het leven te proeven.

Dan wil ik je het geweldige ''Noi Albinoi'' aanraden, bij deze dus.

Een fijne droge nuchtere komedie waarin zelden of nooit een (glim)lach op het hoofd van de hoofdrolspeler, Gunnar Jónsson, is te bekennen. Wij persoonlijk vonden dit alle twee een toffe film die geheel naar onze smaak was. Het betreft Fúsi, een vrijgezel van in de veertig jaar en die maar leeft van dag tot dag en door de sleur van alledag waarin hij leeft, valt er nooit of zelden iets verkeerd in zijn leven. Geen enkele onvoorzienigheid bedreigt zijn leven waarin alles een plaats heeft totdat..........het levendige "vrouwtje" Sjöfn in zijn leven verschijnt!

Een FIJNE film!!!

Niet helemaal geslaagd portret van een onbegrepen ziel. Niet helemaal geslaagd portret van een onbegrepen ziel. Fúsi, zeer mooi gespeeld door de voor mij onbekende IJslandse acteur Gunnar Jónsson, laat wel veel tegen zich aanleunen en dreigt daartoe in de één dimensionaliteit te geraken. En waar komt de depressie van Sjöfn opeens vandaan, of heb ik iets gemist. Mooiste zin uit de film, “Sommige menen zouden gewoon geen bridge moeten spelen."

Film begint uitermate fijn met een soort moderne IJslandse Oblomov die ontwaakt uit z'n routineuze leven en via een ongewild abonnement op de plaatselijke line-dance-club (Kom d'r maar in Kenny & Dolly!!!) toch het leven en de liefde lijkt te gaan ontdekken.
Jammer genoeg gaat het tweede deel grotendeels de mist in door te veel zelfopoffering voor een dame die het niet waard is.
En zo gaan we van een heel fijn drama naar een film die mij tegen de borst gaat stuiten en valt de algemene waardering zo'n beetje halverwege.

Prachtig onderkoeld en subtiel aangrijpend komisch drama, met een onvergetelijke rol van Gunnar Jonsson. De film treft vanaf de eerste minuut precies de juiste (licht absurdistische) toon en weet met veel kleine, ogenschijnlijk weinig belangrijke momenten heel veel te zeggen. Visueel zit het ook allemaal piekfijn in elkaar. Topper uit IJsland.

Ja, hier kan ik wel wat mee. Deze mensen die gewoon niet gezien worden omdat ze volledig niet aan het ideaalbeeld voldoen zijn er in grote getale. Elke aandacht is dan ook fijn en is gelijk voor de gene die het niet zo getroffen heeft qua uiterlijk, de ware liefde. Ook het tegenkomen van uiteraard een borderliner is allemaal zo waar en zelfs herkenbaar. Prachtig geacteerd ook van deze Fusi. Ik denk dat hij trouwens niet echt heeft hoeven acteren maar gewoon zijn eigen leven liet zien.

Precies omwille van wat Verhoeven reeds aanhaalt een magere 2,5 voor deze film. Veel te weinig persoonlijkheid deze film.

Soms aangrijpend maar goed drama. Een film over heel gewone mensen met heel gewone levens, waar soms de eenzaamheid van afstraalt, maar met een onderlinge warmte die tot nadenken stemt. 3.5

Deze vrijgezel doet een beetje aan Marty denken, zij het nog heel wat uitzichtlozer. De veertigjarige dikzak zonder vooruitzichten zou geen vlieg kwaad doen, maar is slecht in sociale contacten. Elke poging om z'n isolement te doorbreken lijkt gedoemd tot mislukken, zoals Ijsland gedoemd is om een eiland te blijven. De vrouw met wie hij in contact komt, is bipolair, heen en weer tuimelend tussen radeloosheid en toekomstplannen. Pesten op het werk is een onderwerp dat niet vaak aan bod komt. De zwartgallige humor laat je met een gevoel achter van existentiële zinloosheid.

De film kijkt heerlijk weg en duurt ook niet te lang.

Ontroerend en licht komisch werkje van Kari, waarin het nutteloze routineuze bestaan van Fusi uitgedaagd wordt door de romantiek. Het hoofdpersonage wekt onmiddellijk een soort empathische sympathie op en de tere maar onvervalste sentimentaliteit is voelbaar als een rode draad doorheen de film. Kari accentueert de gevoelige lijn tussen geluk en ongeluk door het afwisselend gebruik van warme en kille kleuren, en benadrukt routine door het consequent gebruik van dezelfde camerastandpunten. De regisseur waakt dan ook doelbewust over eenvoud, maar dat betekent niet dat deze film minder effectief wordt. Integendeel.

Opnieuw weer zo'n uitstekende film van Kári. Heb bijna al z'n films gezien.

Deze regisseur is een held!

Weinig vernieuwend, maar waarom zou je. Gewoon doen waar je goed in bent. Helaas mag dat niet meer tegenwoordig.

Mooie film

Virgin Mountain geeft een zielig, maar mooi portret weer van een 43-jarige asociale man die nog thuis woont. Hij ziet er onverzorgd uit, is zwaarlijvig en heeft moeite om sociale contacten te leggen. Zijn moeder heeft hem het liefst bij haar thuis. Fusi is het cliché van een lamme kinderlijke lamme goedzak zoals ook 'the comic book guy' uit The Simpsons er één is. Geen stripverzamelaar hier - het had gekund - maar Fusi is verzot op speelgoedauto's op afstandsbediening, zijn verzameling Action Man-figuren en zijn modelbouw over de Slag van Alamein. Het is een gek gezicht om zo'n imposante man te zien spelen met dergelijk speelgoed. Hij heeft een uitzichtloze baan, wordt gepest op het werk en krijgt van zijn pseudo-schoonvader een danscursus cadeau.

Wat volgt is een prachtige inkijk in al zijn eenvoud op het leven van Fusi. Mensen die niet voldaan aan het ideaalbeeld worden snel in een hoekje gedrumd en worden sociaal uitgesloten. Als je bovenop beperkte sociale vaardigheden hebt, dan leef je geïsoleerd. Het is niet verwonderlijk dat hij nog het best kan praten met zijn vijfjarig buurmeisje. Door Sjöfn opent een nieuwe wereld voor hem, maar haar bipolair gedrag is eerder een vloek dan een zegen voor zijn openbloeiende leven. Het einde is mooi, maar triest tegelijk. Toch blijft de film voldoende luchtig door de komische elementen die aan bod komen. Je leeft geheel mee met het personage van Fusi, mede doordat Gunnar Jonsson een prachtrol neerzet.

Erg mooie ingetogen film. Een sterke 3,5*!

Wat een tedere film. Dacht aanvankelijk aan "Marty" (1954) maar Fúsi is nog "opmerkelijker" dan de rol die Ernst Borgnine vertolkte.
Hij is niet alleen timide en wereldvreemd, hij is ook een verdraagzaam slachtoffer van pesterijen, is verbaasd en beseft niet waarom de ouders de onschuldige omgang met zijn kindervrienden verbieden en wanneer er toch een vrouw in zijn leven komt, blijkt deze wispelturig en zenuwziek te zijn, al is hij bereid alles voor haar te doen en letterlijk en figuurlijk zijn laatste cent aan haar te besteden. Fusi is een goed mens, een té goed mens...
Van Dagur Kári zag ik nog maar één film..."The Good Heart". What's in a name ?
Hoe dan ook genoten van dit eenvoudig werkje, het verhaal, de typeringen, de intimistische soundtrack, het acteren...

Eenvoudige schoon